Έρευνα: Τα On-Off πιο επικίνδυνα στις μετωπικές συγκρούσεις λόγω… ρεζερβουάρ!

Η στάση του σώματος και η πρώτη “σκληρή” επαφή
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/11/2020

Μια έρευνα στην Αυστραλία από νευρολόγους, προσπάθησε να δει αν το σχήμα του ρεζερβουάρ στις μοτοσυκλέτες έχει αντίκτυπο στο είδος και το μέγεθος του τραυματισμού του αναβάτη στο κάτω τμήμα του σώματος. Εξέτασαν δηλαδή περιπτώσεις ατυχημάτων με μοτοσυκλέτες και έψαξαν να βρουν αν το σχήμα του ρεζερβουάρ διαφοροποιεί τη σοβαρότητα του τραυματισμού. Να ξεκαθαρίσουμε εδώ πως τα στοιχεία που ανέλυσαν αφορούσαν μόνο μετωπικές συγκρούσεις και όχι όλα τα είδη ατυχημάτων με μοτοσυκλέτα. Δηλαδή ασχολήθηκαν μόνο με τις περιπτώσεις όπου ένας μοτοσικλετιστής συγκρούεται πάνω σε ένα αντικείμενο (π.χ. αυτοκίνητο) με τη μοτοσυκλέτα όρθια. Από την έρευνα αυτή, έβγαλαν το συμπέρασμα πως η όρθια στάση του σώματος και το ανηφορικό σχήμα του ρεζερβουάρ (όπως είναι η τυπική θέση οδήγησης ενός on-off) προκαλούσε σοβαρότερους τραυματισμούς στα γεννητικά όργανα και γενικά στην περιοχή της λεκάνης και ως εκ τούτου περισσότερες βλάβες στο νευρικό σύστημα της περιοχής, ακόμα και παράλυση των κάτω άκρων.

Αντιθέτως στις Supersport μοτοσυκλέτες όπου το σώμα σκύβει εμπρός, το επάνω μέρος του σώματος είναι εκείνο που δέχεται πρώτο τις μεγαλύτερες δυνάμεις στις μετωπικές συγκρούσεις και οι σοβαροί τραυματισμοί στην περιοχή των γεννητικών οργάνων και της λεκάνης είναι μειωμένοι. Αυτό ακούγεται αρχικά παράδοξο, διότι με βάση την προσωπική εμπειρία, οι περισσότεροι, θα πουν πως  πέφτοντας σε λακκούβες ή φρενάροντας απότομα με μια supersport είχαν τους περισσότερους “δυσάρεστους” πόνους στην “ευαίσθητη” περιοχή.

Μια πιθανή εξήγηση για αυτή την αναντιστοιχία μεταξύ των προσωπικών μας εμπειριών και των συμπερασμάτων της έρευνας, βρίσκεται στο μέγεθος της επιβράδυνσης, δηλαδή στη σφοδρότητα της επαφής με το αντικείμενο. Προφανώς στα ατυχήματα που ερεύνησαν η ταχύτητα πρόσκρουσης τα G επιβράδυνσης, αλλά και η φορά των δυνάμεων ήταν πολύ διαφορετικά απ’ ότι από εκείνα που δέχεται το σώμα όταν πέφτει σε μια λακκούβα ή σε ένα δυνατό φρενάρισμα, οπότε και η κίνηση του σώματος πάνω στη μοτοσυκλέτα είναι διαφορετική. Δυστυχώς στις μοτοσυκλέτες το σώμα έχει μεγάλη ελευθερία κινήσεων και δεν είναι όπως στα αυτοκίνητα που η ζώνες ασφαλείας σε συγκρατούν πάνω στο κάθισμα. Οπότε οι έρευνες και τα crash-test δεν μπορούν να καλύψουν ένα μεγάλο φάσμα περιπτώσεων. Ουσιαστικά κάθε ατύχημα με μοτοσυκλέτα έχει τα δικά του χαρακτηριστικά και αυτό κάνει εξαιρετικά δύσκολες τις γενικεύσεις.

Πωλείται η πίστα Chuckwalla στην Καλιφόρνια

Ανησυχία στους φίλους των Track Days για το μέλλον των διοργανώσεων
Chuckwalla
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

29/1/2026

Η Chuckwalla Valley Raceway, μία από τις πιο αγαπημένες και καλοδιατηρημένες πίστες της Νότιας Καλιφόρνιας, βγήκε πρόσφατα προς πώληση έναντι 26 εκατομμυρίων δολαρίων. Η είδηση προκαλεί ανησυχία στους λάτρεις των track days, όχι μόνο λόγω του υψηλού τιμήματος, αλλά και επειδή εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση που αλλάζει ριζικά το τοπίο των αμερικανικών πιστών.

Η Chuckwalla, με μήκος 2,68 μιλίων (4,31 χλμ.) και έκταση άνω των 1.000 στρεμμάτων, αποτελεί εδώ και χρόνια έναν από τους βασικούς πυλώνες των track days του Λος Άντζελες. Μαζί με τις πίστες Willow Springs και Buttonwillow, σχηματίζει το τρίγωνο στο οποίο στηρίζεται η καθημερινότητα χιλιάδων οδηγών που αναζητούν ασφαλή χώρο για να εξελίξουν τις ικανότητές τους και να διασκεδάσουν με γρήγορη οδήγηση στην πίστα. Η απόσταση των τριών ωρών από το Λος Άντζελες δεν στάθηκε ποτέ εμπόδιο για τη δημοφιλία της, ενώ η ποιότητα των εγκαταστάσεων και η συνέπεια στη λειτουργία της την καθιέρωσαν ως σημείο αναφοράς.

Ωστόσο, η πώληση της Chuckwalla έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία το κόστος συμμετοχής σε track days στις Η.Π.Α. αυξάνεται δραματικά. Η πρόσφατη εξαγορά του Willow Springs από επενδυτικό fund και η μετατροπή του Circuit of the Americas σε πίστα αποκλειστικά για μέλη (!) αποτελούν ενδείξεις μιας νέας πραγματικότητας: οι πίστες μετατρέπονται σταδιακά σε κλειστά κλαμπ υψηλού κόστους. Στο Willow Springs, για παράδειγμα, η τιμή συμμετοχής σε track day έχει σχεδόν διπλασιαστεί, ενώ τα κόστη ενοικίασης έχουν τριπλασιαστεί, διώχνοντας πολλούς διοργανωτές.

Το μοντέλο λειτουργίας αλλάζει. Οι πίστες που κάποτε βασίζονταν στη συχνή ενοικίαση και στη μαζική συμμετοχή, στρέφονται πλέον σε συνδρομητικά σχήματα με υψηλά αρχικά κόστη και ετήσιες εισφορές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στο ultra-exclusive Thermal Club, η συμμετοχή απαιτεί εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια (250.0000 κόστος εγγραφής, ετήσια συνδρομή δεκάδων χιλιάδων δολαρίων) και υποχρεωτική αγορά κατοικίας ή οικοπέδου εντός του συγκροτήματος με τυπικό κόστος 2-5 εκατομμύρια δολάρια! Η λογική είναι ξεκάθαρη: σταθερά έσοδα, περιορισμένη χρήση, υψηλή αποκλειστικότητα.

Σύμφωνα με στελέχη του χώρου, η πίεση στα λειτουργικά κόστη -κυρίως στην ασφάλιση- ωθεί τις πίστες σε αυτό το μοντέλο. Παράλληλα, η είσοδος ιδιωτικών επενδυτικών σχημάτων αλλάζει τις προτεραιότητες: η αξία του ακινήτου και η μελλοντική μεταπώληση αποκτούν μεγαλύτερη σημασία από την προσβασιμότητα και την κοινότητα των οδηγών.

Η Chuckwalla μέχρι σήμερα λειτουργούσε με τον παραδοσιακό τρόπο: ανοιχτή σε διοργανωτές, ομάδες και ιδιώτες. Ωστόσο, οι πιθανότητες να παραμείνει έτσι μετά την πώληση θεωρούνται περιορισμένες. Η τελευταία δεκαετία υπήρξε “χρυσή εποχή” για τους φίλους των track days στη Νότια Καλιφόρνια. Προσιτές τιμές, πολλές επιλογές και μια κουλτούρα που άνθισε μακριά από την εμπορευματοποίηση. Σήμερα, όμως, το χόμπι γίνεται ολοένα και πιο ακριβό, πιο αποκλειστικό και λιγότερο προσβάσιμο.

Το μέλλον της Chuckwalla θα δείξει αν η πίστα θα παραμείνει ένας ζωντανός χώρος για την κοινότητα ή αν θα ακολουθήσει την πορεία των υπόλοιπων εγκαταστάσεων που μετατράπηκαν σε κλειστά κλαμπ για λίγους.