Έρχεται το ΕΜΟΤΥ με την αποκλειστική συμμετοχή του ΜΟΤΟ

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

16/12/2021

Οι πιο παλιοί μας αναγνώστες θα θυμούνται τον θεσμό του IBOTY (International Bike Of The Year), όπου περιοδικά από όλο τον κόσμο ψήφιζαν για την ανάδειξη της μοτοσυκλέτας της χρονιάς. Στο IBOTY συμμετείχε αποκλειστικά για την Ελλάδα το ΜΟΤΟ, άλλη μία διεθνής αναγνώριση για το περιοδικό που συγκαταλέγεται στα κορυφαία του κόσμου.

Με το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης, οι ισορροπίες άλλαξαν και πολλά μέσα έπαψαν να υπάρχουν και μοιραία αυτό συμπαρέσυρε στην καταστολή και τον θεσμό του IBOTY. Τώρα όμως ξεκινά ένας εξίσου σημαντικός και με διεθνή βαρύτητα θεσμός, από τους ανθρώπους που οργάνωναν το IBOTY, με τη συμμετοχή όμως των κορυφαίων περιοδικών της Ευρώπης. Σε αυτόν το νέο θεσμό, το EMOTY (European Motorcycle Of The Year), επιλέχθηκε για άλλη μια φορά να εκπροσωπήσει την Ελλάδα αποκλειστικά το ΜΟΤΟ.

Μαζί με εμάς συμμετέχουν μερικά από τα πλέον δημοφιλή και έγκυρα περιοδικά της Ευρώπης με παγκόσμια απήχηση, όπως το γερμανικό MO, το KicXstart από την Ολλανδία, το "δικό μας" (λόγω της στενής συνεργασίας) Moto Mag από την Γαλλία, το ιταλικό Moto.It, το Solo Moto από την Ισπανία και φυσικά το Motorrijder από το Βέλγιο που έχει και την ευθύνη της διοργάνωσης.

Σε ό,τι αφορά την διαδικασία της ψηφοφορίας, όπως στο IBOTY έτσι και στο EMOTY οι συντακτικές ομάδες των περιοδικών ψηφίζουν τις τρεις καλύτερες μοτοσυκλέτες της χρονιάς κατά την δική τους άποψη, αιτιολογώντας με ένα μικρό κείμενο το σκεπτικό πίσω από τις προτιμήσεις τους, και στο τέλος αθροίζονται οι ψήφοι για την ανάδειξη των τριών καλύτερων με σειρά κατάταξης.

Αν και έχει ολοκληρωθεί η ψηφοφορία και μας έχουν γνωστοποιηθεί τα αποτελέσματα, θα περιμένουμε να ολοκληρωθεί το τυπικό κομμάτι της ολοκλήρωσης του άρθρου με τις απαντήσεις των εργοστασίων που έχουν μοτοσυκλέτες τους στην κορυφαία τριάδα, ώστε να τα ανακοινώσουμε και επίσημα, τόσο μέσα από το περιοδικό, όσο και εδώ στο site του ΜΟΤΟ.

Για να δώσουμε όμως ένα teaser στοιχείο, θα σας πούμε ότι μοτοσυκλέτα της χρονιάς αναδείχθηκε μία μεγάλη on-off που έκανε αίσθηση όταν παρουσιάστηκε, ενώ στις άλλες δύο θέσεις βρίσκονται μια ακόμη adventure έκπληξη και μια μοτοσυκλέτα που απέκτησε φανατικό κοινό μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα και πλέον διανύει την καλύτερη φάση της. Υπομονή λοιπόν για μερικές μέρες, μέχρι να την επίσημη ανακοίνωση!

https://bit.ly/MOTO_675

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

20/1/2026

Μία από τις πιο εμβληματικές τετρακύλινδρες μοτοσυκλέτες δρόμου της δεκαετίας του ’70 επιστρέφει στο προσκήνιο, σε κατάσταση που δύσκολα συναντάται.

Η MV Agusta 750S του 1972 που παρουσιάζεται στη δημοπρασία Motorcycles Online του οίκου Bohnams στις 13 με 23 Φεβρουαρίου 2026. Αποτελεί ένα πραγματικό κόσμημα για συλλέκτες. Πρόκειται για μοτοσυκλέτα που ανήκε στον Michel Noël Mavrogordato και παραδόθηκε καινούργια από την αντιπροσωπία του επίσης ιστορικού αγωνιζόμενου, Gus Kuhn, τον άνθρωπο που ταύτισε το όνομα του με την MV Agusta στη Μεγάλη Βρετανία.

Το κοντέρ δείχνει μόλις 477 μίλια, ένδειξη που από μόνη της την κατατάσσει σε σπάνια κατηγορία. Η 750S ήταν η “πολιτική” απόγονος των αγωνιστικών τετρακύλινδρων της MV, με εγκάρσιο τετρακύλινδρο κινητήρα, διπλούς εκκεντροφόρους και πλατίνες, με χαρακτηριστικό ήχο που πέρασε στην ιστορία. Ήταν η μοτοσυκλέτα που έφερε τον αέρα των GP στον δρόμο, σε μια εποχή που η ιταλική εταιρεία κυριαρχούσε στα Grand Prix, συνυφαίνοντας τον θρύλο της με τον, κατά πολλούς σπουδαιότερο αναβάτη αγώνων μοτοσυκλέτας, Giacomo Agostini.

Η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα φέρει αριθμό πλαισίου MV4C752140266 και αριθμό κινητήρα 214-0221*, ενώ συνοδεύεται από όλα τα απαραίτητα έγγραφα βρετανικής ταξινόμησης. Η συνολική του εικόνα παραπέμπει σε μοτοσυκλέτα που διατηρήθηκε περισσότερο ως συλλεκτικό αντικείμενο παρά ως μέσο μετακίνησης, κάτι που εξηγεί και τα ελάχιστα μίλια στο οδόμετρο.

Η εκτίμηση τιμής κυμαίνεται από 30.000 έως 50.000 λίρες (περίπου 35.000 – 58.000 ευρώ), ποσό που αντικατοπτρίζει όχι μόνο τη σπανιότητα της 750S, αλλά και την ιστορικότητα και γενική κατάσταση της μοτοσυκλέτας. Για τους λάτρεις της κλασικής ιταλικής σχολής, πρόκειται για μια “ευκαιρία” που δεν βλέπει κανείς συχνά διαθέσιμη.