Έρχεται νέο Streetfighter 1000 από τη Honda: Με ακραία προσωπικότητα και με φτερά

…και πλαίσιο σαν Ducati!!!!!!
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

12/10/2022

Τα επίσημα σχέδια με τις πατέντες που κατέθεσε η Honda για ένα τετρακύλινδρο εν σειρά streetfighter στις αρμόδιες υπηρεσίες της Ιαπωνίας έχουν τεράστιο ενδιαφέρον, τόσο ως προς τις μηχανολογικές επιλογές της Ιαπωνικής εταιρείας, όσο και ως προς τη θέση του μέσα στην σημερινή γκάμα μοντέλων της.

Αυτή τη στιγμή η Honda έχει το CB1000R Neo Sport Cafe, μια μοτοσυκλέτα που χρησιμοποιεί ως βάση τον κινητήρα του CBR 1000 RR Fireblade του 2004 με διάμετρο εμβόλου στα 75mm και διαδρομή στα 56,5mm, προσαρμοσμένο στις Euro 5 προδιαγραφές.

Ο χαρακτήρας της συγκεκριμένης μοτοσυκλέτας είναι περισσότερο εκείνος ενός sport-roadster και η Honda είχε τονίσει κατά την διεθνή του παρουσίαση, πως στόχος της ήταν να δώσει στο κοινό μια μεγάλη και σύγχρονη γυμνή μοτοσυκλέτα με την παραδοσιακή ιαπωνική ποιότητα κατασκευής.

Όμως στα σχέδια που βλέπουμε στις πατέντες, είναι ξεκάθαρο πως η Honda ετοιμάζει ένα σκληροπυρινικό Streetfighter, με αιχμηρή εμφάνιση και… φτερά για downforce!

Προς το παρόν δεν είναι βέβαιο αν θα αντικαταστήσει  το υπάρχουν CB1000R ή αν θα ονομάζεται CB1000RR-R και θα προστεθεί στη γκάμα της ιαπωνικής εταιρείας. Πιθανόν να ονομάζεται και Hornet 1000, αφού πλέον το όνομα ήρθε ξανά στην επικαιρότητα με το ολοκαίνουριο δικύλινδρο Hornet 750 που παρουσιάστηκε στην Intermot πριν μερικές ημέρες.

Σε κάθε περίπτωση πρόκειται για μια εντελώς διαφορετικής φιλοσοφίας μοτοσυκλέτα σε σχέση με το CB1000R και έχει τεράστιες διαφορές στα μηχανικά μέρη.

Η πιο τρανταχτή διαφορά είναι στο σχεδιασμό του πλαισίου, όπου η Honda επαναφέρει την αρχιτεκτονική των Pivotless πλαισίων που χρησιμοποιούσε σε αρκετά μοντέλα της στο τέλος των 90ies και στις αρχές του 2000.

Και σε αυτό το σημείο οι οπαδοί της Honda και οι οπαδοί της Ducati μπορούν να στήσουν έναν θαυμάσιο καβγά για το ποιος είχε πρώτος την ιδέα...

Όσο τραβάνε τα μουστάκια τους και σφάζονται μεταξύ τους, εμείς μπορούμε με την ησυχία μας να παρατηρήσουμε πως το αλουμινένιο πλαίσιο δένει εμπρός στα κάρτερ του κινητήρα και το πίσω τμήμα του αγκαλιάζει από κάτω το σύστημα ψεκασμού, καταλήγοντας στο κέντρο του πίσω μέρος των κάρτερ. Εκεί κανονικά έπρεπε να βρίσκεται το πίσω αμορτισέρ, όμως οι σχεδιαστές της Honda το έχουν πλέον τοποθετήσει δίπλα από τον κινητήρα, χρησιμοποιώντας ένα τριγωνικό μοχλικό σύστημα που μεταφέρει τις δυνάμεις από το μονόμπρατσο ψαλίδι στο πίσω τμήμα του αμορτισέρ.

Το εμπρός τμήμα του αμορτισέρ δένει απευθείας στην κεφαλή του κινητήρα. Η όλη φιλοσοφία του πλαισίου θυμίζει πολύ τα δικύλινδρα Ducati Panigale και χρησιμοποιεί τον κινητήρα ως το βασικό δομικό στοιχείο με στόχο την μείωση του βάρους και την ακαμψία.

Ο κινητήρας από την άλλη μεριά μάλλον θα είναι από τα Fireblabe του 2008 με την μεγαλύτερη διάμετρο εμβόλου και την μικρότερη διαδρομή. Ο βασικός στόχος σε αυτή τη μοτοσυκλέτα είναι η ανταγωνιστική ιπποδύναμη, δηλαδή πάνω από 160-170 ονομαστικούς ίππους.

Πράγματι, στα σχέδια φαίνονται δύο μεγάλα σε μέγεθος ψυγεία για τα υγρά του κινητήρα, αντί για μόλις του ενός μικρού ψυγείου που έχει τώρα το CB1000R.

Από τα σχέδια είναι δύσκολο να βγάλεις συμπεράσματα για τις αναρτήσεις, τα φρένα και τα ηλεκτρονικά, όμως θα ήταν απίθανο να μην έχει από τα καλύτερα που διαθέτει η Showa και η Nissin αν θέλει να βρεθεί στο ίδιο επίπεδο με τις βασικές εκδόσεις των BMW S1000R, Ducati Streetfighter V4, Yamaha MT-10 και Aprilia Tuono 1100.  

Η τεράστια σε όγκο εξάτμιση με τον εξίσου τεράστιο διπλό καταλύτη κάτω από τον κινητήρα, είναι αναγκαίο κακό για τις προδιαγραφές Euro 5+ που θα αρχίσουν να ισχύουν όταν αυτή η μοτοσυκλέτα βρεθεί στα καταστήματα.

Τα φτεράκια στις άκρες του ψυγείου είναι καλοδεχούμενα σε μια μοτοσυκλέτα streetfighter που θέλει να κάνει γρήγορους γύρους σε πίστα και στο σημείο που βρίσκονται φαίνεται πως θα κάνουν δουλειά και δεν είναι μόνο για εφέ στην καφετέρια.

Η Ελβετία αίρει την απαγόρευση αγώνων ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες μετά από 71 χρόνια! [VIDEO]

Απαγόρευση που είχε θεσπιστεί μετά από το φρικιαστικό ατύχημα με 84 νεκρούς στο Le Mans 1955
Αρχίζουν ξανά οι αγώνες πίστας στην Ελβετία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/1/2026

Μετά από 71 χρόνια, η Ελβετία δίνει ξανά το πράσινο φως στους αγώνες ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες. Η ομοσπονδιακή απαγόρευση, που είχε επιβληθεί το 1955 μετά την επική τραγωδία του εικοσιτετράωρου αγώνα αυτοκινήτων Le Mans του 1955 στη γαλλική πίστα Circuit de la Sarthe, καταργείται από την 1η Ιουνίου. Από εδώ και πέρα, η αρμοδιότητα για την έγκριση διοργανώσεων και εγκαταστάσεων περνά στα καντόνια.

Από την 1η Ιουνίου οι αγώνες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας θα μπορούν ξανά να διοργανωθούν σε ελβετικό έδαφος. Η απαγόρευση είχε θεσπιστεί το 1955, μετά το φρικτό δυστύχημα στις 24 Ώρες του Λε Μαν, όταν η Mercedes 300 SLR του Pierre Levegh εκτοξεύθηκε στις εξέδρες, σκοτώνοντας 84 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 120.

Το τρομερό ατύχημα συνέβει το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 1955, στο τέλος του 35ου γύρου, τη στιγμή που αναμενόταν τα πρώτα pit-stop. Έχοντας λάβει εντολή από την ομάδα της Jaguar να μπει στα πιτ, ο Mike Hawthorn φρέναρε απότομα μπροστά από την Austin-Healey του Lance Macklin. Ο Macklin φρέναρε επίσης δυνατά, βγήκε προς το δεξί άκρο της πίστας σηκώνοντας σκόνη και στη συνέχεια το αυτοκίνητό του εκτινάχθηκε ξανά προς το κέντρο, ακριβώς στην πορεία της Mercedes-Benz του Pierre Levegh, που βρισκόταν στην 6η θέση, έναν γύρο πίσω. Κινούμενος με περίπου 240 χλμ, ο δεξιός εμπρός τροχός της Mercedes ανέβηκε πάνω στην αριστερή πίσω γωνία της Austin-Healey, εκτοξεύοντας το αυτοκίνητο του Levegh στον αέρα.

Το αυτοκίνητο προσέκρουσε σε ένα χωμάτινο ανάχωμα ύψους περίπου 1,20 μ., το μοναδικό εμπόδιο ανάμεσα στους θεατές και την πίστα, και διαλύθηκε. Κινητήρας, ψυγείο, αναρτήσεις εκτοξεύονται μέσα στο πλήθος διανύοντας σχεδόν 100 μέτρα. Όσοι είχαν ανέβει σε σκάλες ή πρόχειρες εξέδρες για καλύτερη θέα βρέθηκαν ακριβώς στην πορεία των φονικών συντριμμιών. Το υπόλοιπο αυτοκίνητο, πάνω στο ανάχωμα, τυλίχθηκε στις φλόγες, με τη φωτιά να ενισχύεται από το μαγνήσιο του αμαξώματος -δεν μπορούσαν να το σβήσουν για μέρες. Ο Levegh σκοτώθηκε ακαριαία.

Το απίστευτο τώρα είναι πως οι αγωνοδίκες αποφάσισαν... να συνεχιστεί ο αγώνας, θεωρώντας ότι μια μαζική αποχώρηση του τεράστιου πλήθους θα μπλόκαρε τους δρόμους και θα εμπόδιζε την πρόσβαση των ιατρικών και σωστικών συνεργείων! 

Δεκατρία λεπτά αργότερα, η MG του Dick Jacobs έχασε τον έλεγχο στην έξοδο της Maison Blanche, ανατράπηκε και κατέληξε ανάποδα, τυλιγμένη στις φλόγες. Ο Jacobs επέζησε, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά. 

Αν και το πολύνεκρο δυστύχημα συνέβη στη Γαλλία, το σοκ ήταν τεράστιο σε όλη την Ευρώπη, ενώ στην Ελβετία πολιτικοί, εκκλησιαστικοί φορείς αλλά και η κοινή γνώμη ζήτησαν πλήρη διακοπή των αγώνων ταχύτητας στη χώρα. Μετά από τριετή συζήτηση, η κυβέρνηση επέβαλε ολική απαγόρευση το 1958. Εξαιρέθηκαν μόνο αγώνες όπως motocross, αναβάσεις και slalom, που θεωρούνταν λιγότερο επικίνδυνοι.

Η απόφαση για την κατάργηση της απαγόρευσης για μηχανοκίνητους αγώνες σε ασφάλτινες πίστες ελήφθη από το ελβετικό κοινοβούλιο το 2022, με ισχύ όμως από την 1η Ιουνίου 2026.

Με το τέλος της ομοσπονδιακής απαγόρευσης, η ευθύνη περνά πλέον στα καντόνια, τα οποία θα αποφασίζουν για την έγκριση διοργανώσεων αλλά και για την κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων -ενδεχομένως και την αξιοποίηση του Circuit de Lignières.

Στην ιστορία του ελβετικού μηχανοκίνητου αθλητισμού ξεχωρίζει η πίστα του Bremgarten, στενή γρήγορη και γεμάτη δέντρα, ενεργή από τη δεκαετία του ’30 έως τα ’50, στο Bethlehem, στα βόρεια της Βέρνης. Εκεί διεξήχθη το πρώτο Ελβετικό Grand Prix το 1934. Στο Bremgarten, την 1η Ιουλίου 1948, κατά τις δοκιμές για το Grand Prix εκείνης της χρονιάς -που αφορούσε τόσο μοτοσυκλέτες όσο και μονοθέσια- έχασαν τη ζωή τους στη στροφή Eymatt ο θρυλικός Omobono Tenni και ο μεγάλος Achille Varzi.

Ετικέτες