EWAN MCGREGOR KAI MOTO GUZZI ΞΑΝΑ ΜΑΖΙ

ΓΡΑΦΟΝΤΑΣ ΕΝΑ ΝΕΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΜΙΑΣ ΔΕΚΑΕΤΟΥΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ
1
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

4/4/2023

Η ΝΕΑ ΤΑΙΝΙΑ MOTO GUZZI V100 ΕΚΦΡΑΖΕΙ ΤΟ ΒΑΘΙΑ ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ MCGREGOR ΓΙΑ ΤΗ ΜΑΡΚΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΜΟΤΟΣΥΚΛΕΤΕΣ ΤΗΣ

ΤΟ “ON TO THE NEXT JOURNEY” ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΠΟΝΗΜΑ, ΓΥΡΙΣΜΕΝΟ ΣΤΗΝ ΚΑΛΙΦΟΡΝΙΑ ΣΕ ΦΙΛΜ 35 MM, ΜΕ ΜΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΠΟΥ ΘΥΜΙΖΕΙ ΤΟ ΧΡΥΣΟ ΧΟΛΙΓΟΥΝΤ

 

Το βίντεο για τη νέα καμπάνια Moto Guzzi V100 Mandello έχει ως πρωταγωνιστή έναν αληθινό λάτρη της Moto Guzzi: Ο Ewan McGregor βάζει όλο το χάρισμα και την αυθεντικότητά του ως μοτοσυκλετιστής για να αφηγηθεί το πάθος που τον δένει με τη Moto Guzzi. Το βίντεο, που γυρίστηκε σε διάφορες τοποθεσίες στην Καλιφόρνια σε σκηνοθεσία του Duncan Winecoff, είναι μια αληθινή δήλωση αγάπης για τη Moto Guzzi, χάρη σε μια αφήγηση που αποκαλύπτει τη βαθιά φύση του δεσμού μεταξύ ανθρώπου και μοτοσυκλέτας. Είναι μια παραγωγή με έντονο αυτοβιογραφικό άρωμα, όπου το ταξίδι είναι μια μεταφορά για τη ζωή.

2

Οι άνθρωποι χτίζουν την ταυτότητά τους σε σχέση με αντικείμενα και αναμνήσεις, τα οποία –με τη σειρά τους– αποτελούν τις συναισθηματικές τους αποσκευές. Η συναισθηματική τους ιστορία τους συντροφεύει στη ζωή και τους βοηθά να προβάλλουν τον εαυτό τους στο άγνωστο, σε συνεχή ισορροπία μεταξύ παρελθόντος και παρόντος. Ομοίως, η V100 Mandello αντιπροσωπεύει το αποκορύφωμα μιας ιστορίας ενός αιώνα, πλούσιας σε καινοτομία και δεξιοτεχνία. Είναι η Moto Guzzi του μέλλοντος, ωστόσο έχει σχεδιαστεί και χτιστεί πάνω στα γερά θεμέλια ενός μοναδικού παρελθόντος.

3

Η σχέση συμβίωσης μεταξύ ανθρώπου και μοτοσυκλέτας διερευνάται κατά τη διάρκεια του βίντεο 60 δευτερολέπτων, χάρη στην αφήγηση με τη φωνή του McGregor. Ο ηθοποιός δεν είναι μόνο βαθύς γνώστης και συλλέκτης μοτοσυκλετών, αλλά είναι επίσης ένας γνήσιος λάτρης της Moto Guzzi, τόσο που όλες οι ιστορικές μοτοσυκλέτες που εμφανίζονται στην καμπάνια προέρχονται από την προσωπική του συλλογή και έχουν γίνει αναπόσπαστο μέρος της αφήγησης μετά από δική του πρόταση.

4

"Όταν άνοιξα το γκάζι με τη V100 στον αυτοκινητόδρομο Pacific Coast, ήταν πραγματικά μια συναρπαστική εμπειρία, είναι μια πολύ μοναδική μοτοσυκλέτα - σπορ αλλά άνετη, ιδανική για πολύωρη οδήγηση. Είναι εντελώς Moto Guzzi στην καρδιά και αυτό είναι το υπέροχο, ότι κατάφεραν να σχεδιάσουν μια σύγχρονη υγρόψυκτη μοτοσυκλέτα που εξακολουθεί να δίνει την αίσθηση μιας Guzzi, εξήγησε ο McGregor.

Γυρισμένο εξ ολοκλήρου σε φιλμ 35 χιλιοστών, το βίντεο βρίσκει τον τέλειο τόνο, φέρνοντας στον νου τα χρυσά χρόνια του Χόλιγουντ και ενισχύοντας τη μοναδικότητα της V100 Mandello, χάρη στη φωτογραφία που βρίσκεται πάντα σε ισορροπία μεταξύ του παλιού κινηματογράφου και της σύγχρονης τέχνης, αλλά και χάρη στην αξιοποίηση εξαιρετικά υποβλητικών τοποθεσιών όπως το μπρουταλιστικό σπίτι του Eric Lloyd Wright στο Μαλιμπού, ο αυτοκινητόδρομος Pacific Coast, οι περιοχές ερήμου στο Λάνκαστερ, ο ποταμός L.A. και η σήραγγα Second Street στο κέντρο του Λος Άντζελες.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.