Εξοργιστική έρευνα ΕΜΠ - Ένας στους τέσσερις πρατηριούχους καυσίμων της Αττικής μας κλέβει στην αντλία!

Κι οι κλέφτες βγαίνουν λάδι - Όσα πρατήρια σφραγίστηκαν, λειτούργησαν ξανά δυο ημέρες αργότερα…
1 στα 4 πρατήρια στην Αττική κλέβει
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

21/10/2024

Στην εφημερίδα Καθημερινή δημοσιεύεται σοκαριστική έρευνα του ΕΜΠ, που αποκαλύπτει πως το 25% των πρατηριούχων στην Αττική (ένας στους τέσσερις) κλέβουν τους πελάτες τους σε ποσοστό που φτάνει ακόμα και το 24%, ενώ από τα 18 πρατήρια που πιάστηκαν στη φάκα της ΑΑΔΕ για νοθεία… και τα 18 συνεχίζουν να λειτουργούν κανονικά και σήμερα, έχοντας κλείσει για μόλις 2 ημέρες έκαστο! Για κλάματα (και καθόλου για γέλια) τα κρατικά μέτρα, και η απάτη πάει σύννεφο.

Σε πρόσφατη έρευνα του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου (ΕΜΠ) μαθαίνουμε πως ένα στα τέσσερα πρατήρια καυσίμων στην Αττική χρεώνουν αέρα κοπανιστό αντί για βενζίνη, σε ποσοστό που φτάνει ακόμα και το 24%! Νομίζεις πως βάζεις 10 λίτρα, και σου έχουν βάλει 7,6. Στα 40 λίτρα η ανωτέρω απάτη μεταφράζεται σε 30,4 πραγματικά λίτρα βενζίνης, σχεδόν 10 λιγότερα απ’ όσα πιστεύει ο πελάτης.

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε στην Αττική, όπου πωλείται το 50% των καυσίμων της χώρας, ενώ εδώ βρίσκεται το 27% των πρατηρίων της ελληνικής επικράτειας. Όπως δείχνει η έρευνα ένα τεράστιο ποσοστό πρατηριούχων έχει πειραγμένες αντλίες, δίνοντας τακτικά μικρότερες ποσότητες καυσίμων από ότι δείχνει ο μετρητής.

Σημειώστε πως το συνολικό κόστος της κλοπής ανέρχεται στα 120 εκατομμύρια ευρώ σε ετήσια βάση!

Μάλιστα η παραβατικότητα έχει τεράστια άνοδο, αφού από το 4% των πρατηρίων το 2011 φτάσαμε στο 15% το 2016, για να πάμε στο 19% το 2019, στο 20% το 2021 και στο 27% το 2023! Μιλάμε για αύξηση 35% στα δυο τελευταία χρόνια, με τις ελλειμματικές παραδόσεις καυσίμων να αυξάνονται κατά 30% στα τρία τελευταία χρόνια!

Η έρευνα του ΕΜΠ διαπιστώνει επίσης άμεση σύνδεση της τιμής πώλησης του καυσίμου με τις ελλειμματικές παραδόσεις, συγκρίνοντας τις ενδεικτικές τιμές βενζίνης και πετρελαίου κίνησης ενός παραβατικού πρατηρίου με απόκλιση ελλειμματικής παράδοσης 10% και ενός νόμιμου πρατηρίου στην ίδια περιοχή. Έτσι διαπιστώνεται ότι ενώ η αναγραφόμενη τιμή του παραβατικού πρατηρίου προς τον καταναλωτή είναι 8 λεπτά/λίτρο χαμηλότερη του νόμιμου, η πραγματική τιμή είναι υψηλότερη κατά 10-12 λεπτά/λίτρο.

Παράλληλα, η αύξηση του κόστους λειτουργίας ωθεί σε περαιτέρω αύξηση της διαφοράς τιμής πώλησης των νόμιμων πρατηρίων σε σχέση με τα παραβατικά πρατήρια, με αποτέλεσμα τη μείωση του όγκου πωλήσεών όσων εφαρμόζουν τον νόμο. Συνεπώς, τα παραβατικά πρατήρια αυξάνουν την κερδοφορία τους, καθώς οι καταναλωτές επιλέγουν με βασικό κριτήριο τη χαμηλότερη τιμή, οδηγώντας στην έξοδο τους νόμιμους πρατηριούχους.

Τα εξοργιστικά συνεχίζονται και κορυφώνονται με τη διαπίστωση πως εκ των 18 παραβατικών πρατηρίων που “τσάκωσε” η ΑΑΔΕ από τον Ιούνιο, ΚΑΙ ΤΑ 18 ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΑΝ ΚΑΝΟΝΙΚΑ ΑΜΕΣΩΣ ΜΕΤΑ, ΕΧΟΝΤΑΣ ΚΛΕΙΣΕΙ ΓΙΑ… ΔΥΟ ΗΜΕΡΕΣ ΕΚΑΣΤΟ! Αυτό συνέβη καθώς μετά από χορήγηση προσωρινής διαταγής από το Διοικητικό Πρωτοδικείο πέτυχαν την αναστολή του μέτρου σφράγισης!

Στο ρεπορτάζ της Καθημερινής, που βασίζεται στην έρευνα του ΕΜΠ, τονίζεται πως η εκδίκαση των αιτήσεων αναστολής είναι κρίσιμης σημασίας, διότι τυχόν αποδοχή τους ουσιαστικά οδηγεί στην ατιμωρησία, αφού η εκδίκαση των προσφυγών ύστερα από ένα ή δύο χρόνια θα είναι πλέον άνευ αντικειμένου

Ιταλία: Υποχρεωτικές πινακίδες για ηλεκτρικά πατίνια και χάος από την πρώτη μέρα

Από την Κυριακή 17 Μαΐου ισχύει ο νέος νόμος, φόβος για τσουνάμι ενστάσεων
πατίνι
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

18/5/2026

Η Ιταλία έχει από χτες, Κυριακή 17/5, θέσει σε ισχύ έναν νέο νόμο που προβλέπει πως τα ηλεκτρικά πατίνια θα πρέπει υποχρεωτικά να εκδίδουν πινακίδες κυκλοφορίας, τόσο τα ιδιωτικά, όσο και αυτά που ανήκουν σε εταιρικούς στόλους ως ενοικιαζόμενα.

Οι πινακίδες αυτές είναι πλαστικά αυτοκόλλητα διαστάσεων 5x6 εκατοστά, τα οποία εκδίδονται από δημόσια αρχή μέσω ειδικής ιστοσελίδας με προδιαγραφές που εγγυώνται τη γνησιότητά τους, μη επιτρέποντας την αντιγραφή τους και με κόστος περίπου 35 ευρώ για τον ιδιοκτήτη. Η τοποθέτησή τους πρέπει να γίνεται είτε σε ειδική βάση, όπως στις μοτοσυκλέτες, ή στην κολώνα του τιμονιού αν δεν έχουν άλλη βάση.

Μόνο που η πρεμιέρα του νέου νόμου δεν ήταν τόσο βελούδινη όσο θα ήθελε ο Ιταλός υπουργός Μεταφορών (και πρώην πρωθυπουργός), Matteo Salvini, καθώς αντιμετωπίζει δύο σοβαρότατα προβλήματα.

Το πρώτο αφορά στις καθυστερήσεις έκδοσης των πινακίδων, με τις πρώτες εκτιμήσεις να μιλούν για πάνω από 15.000 οχήματα σε αναμονή για να μπορέσουν να κυκλοφορήσουν. Η συντριπτική τους πλειοψηφία είναι ενοικιαζόμενα, έτσι η απουσία πινακίδων είναι σοβαρότατο πρόβλημα με άμεσες και μετρήσιμες συνέπειες.

Γι’ αυτό μάλιστα η οργάνωση προστασίας καταναλωτών Codacons έχει ζητήσει παράταση ισχύος του μέτρου από την κυβέρνηση, χωρίς ωστόσο να εισακουστεί. Στο μεταξύ η αστυνομία της πόλης Bari διαφημίζει τους αυστηρούς ελέγχους που έχει ξεκινήσει από τις πρώτες ώρες της Κυριακής, πιάνοντας μόνο την πρώτη μέρα 10 πατίνια χωρίς πινακίδες, με πρόστιμα που φτάνουν ως τα 400 ευρώ.

Το δεύτερο πρόβλημα είναι η κλοπή των πινακίδων. Από την πρώτη μέρα ένας μεγάλος αριθμός πατινιών που κυκλοφόρησαν κανονικά με τις πινακίδες τους βρέθηκαν άνευ, καθώς κάποιοι έσπευσαν να τις ξεκολλήσουν, κάτι που όπως φαίνεται δεν είναι και πολύ δύσκολο, ειδικά όταν μιλάμε για στόλους ενοικιαζόμενων που παρκάρουν στον δρόμο όλη μέρα.

Και εδώ αναδεικνύεται ένα τρίτο ζήτημα, καθώς οι πινακίδες δεν συνδέονται με συγκεκριμένο πατίνι, αλλά με το ΑΦΜ του ιδιοκτήτη – λογικότατα, αφού θα χρειαζόταν αριθμός πλαισίου και κινητήρα για να ταυτοποιηθεί το όχημα. Εύκολα κάποιος μπορεί χρησιμοποιεί την ίδια πινακίδα για διάφορα πατίνια, όσο εύκολα μπορεί να βγάλει την αυτοκόλλητη πινακίδα και είτε να ισχυριστεί πως του την έκλεψαν, ή να κλέψει μια ξένη για το δικό του.

Τα παραπάνω αρχίζουν λοιπόν να αγχώνουν τις ιταλικές αρχές, με κάποιες φωνές, όπως η Codacons, να προβλέπουν τσουνάμι ενστάσεων κατά προστίμων με εύλογες δικαιολογίες, όπως υπάρχει και κίνδυνος για σωρεία μηνύσεων από εταιρείες ενοικίασης για απώλεια εισοδήματος. Γεγονός που κάνει την όλη υπόθεση να θυμίζει πολύ την τυπική ελληνική πραγματικότητα: μέτρα στο πόδι, με τη δημόσια εικόνα της κυβέρνησης να λειτουργεί τόσο ως αφορμή, όσο και ως τελικός στόχος των μέτρων.