Εξωτερικοί αερόσακοι αυτοκινήτων απ’ τη Honda

Με στόχο να προστατεύουν τους “έξω”
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

22/4/2020

Σχεδόν πάντα, οι εξελίξεις στον τομέα της ασφάλειας των οχημάτων αφορούσαν κατά βάση τους επιβαίνοντες ή τους αναβάτες και σπανίως όσους ήταν έξω απ’ το όχημα κατά τη διάρκεια ενός ατυχήματος. Λέμε και αναβάτες, επειδή η Honda ήταν πρωτοπόρος στη δημιουργία του αερόσακου για μοτοσυκλέτα, ο οποίος φυσικά χρησιμοποιήθηκε στην Goldwing. Σχετικά πρόσφατα, είχαμε δει και τις πατέντες της Big-H για την εγκατάσταση το ίδιου συστήματος σε ένα πιο μικρό δίκυκλο που το έχει πραγματικά ανάγκη, κρίνοντας απ’ τη συχνότητα χρήσης του, το PCX.

Τα τελευταία χρόνια όμως, οι εταιρείες έχουν στρέψει την προσοχή τους και στην ανάπτυξη συστημάτων ασφαλείας όχι μόνο για τους χρήστες των οχημάτων, αλλά και για όσους εμπλέκονται στο ατύχημα. Αυτή τη φορά, η Honda κατέθεσε νέες πατέντες για εξωτερικούς αερόσακους, οι οποίοι δεν είναι καθόλου απίθανο να χρησιμοποιηθούν στο άμεσο μέλλον στα αυτοκίνητά της, καθώς η τεχνολογία για να υποστηρίξει ένα τέτοιο σύστημα υπάρχει εδώ και αρκετά χρόνια. Σε αυτό το σημείο να τονίσουμε πώς η Big-H δεν είναι πρωτοπόρος σε αυτό το κομμάτι, αφού πριν από δύο χρόνια η γερμανική ZF είχε παρουσιάσει τη δική της πρόταση σε ό,τι αφορά τους εξωτερικούς αερόσακους. Ωστόσο, οι πατέντες των δυο εταιρειών έχουν τελείως διαφορετική φιλοσοφία, αφού αυτή της ZF εστιάζει στην  προστασία των επιβαινόντων, ενώ αυτή της Honda εστιάζει στην προφύλαξη των πεζών ή των αναβατών που μπορεί να χτυπήσουν πάνω στο καπό του αυτοκινήτου.

Οι πλαϊνοί αερόσακοι της ZF στοχεύουν στο να απορροφήσουν τις δυνάμεις απ' την κρούση και να προστατέψουν τους επιβαίνοντες - όχι τους "έξω"

 

Συγκεκριμένα, ο ιαπωνικός κολοσσός έχει σχεδιάσει ένα προηγμένο σύστημα αερόσακου το οποίο θα συνεργάζεται με τα ραντάρ και τις περιφερειακές κάμερες που υπάρχουν στα αυτοκίνητα και θα αναλύουν όλες τις παραμέτρους ώστε ο αερόσακος να ενεργοποιείται μόνο όταν χρειάζεται. Έτσι, όταν μια αιθέρια ύπαρξη, για παράδειγμα, τύχει την ώρα που διασχίζει τη διάβαση να περάσει δίπλα από ένα τέτοιο αυτοκίνητο, ο αερόσακός του δεν θα ενεργοποιείται πρόωρα.

Το συγκεκριμένο σύστημα αποτελείται από τρεις ξεχωριστούς αερόσακους. Ο ένας βγαίνει μέσα απ’ τον μπροστά προφυλακτήρα και καλύπτει το καπό, ούτως ώστε ο πεζός ή ο αναβάτης να πέσει στα μαλακά. Οι δύο άλλοι έχουν το ρόλο της "δαγκάνας", καθώς αναπτύσσονται απ’ τα πλάγια του καπό, όπως μπορείτε να δείτε και στα σχέδια, και ο ρόλος τους είναι να συγκρατήσουν το άτομο πάνω στο αυτοκίνητο ούτως ώστε να μην χτυπηθεί από κάποιο άλλο διερχόμενο όχημα ή να μην τραυματιστεί περισσότερο πέφτοντας στην άσφαλτο. Το πιο ενδιαφέρον είναι πως πέρα από τον αερόσακο, η ιδέα της Honda περιλαμβάνει και αρκετά κινούμενα μέρη (και το καπό) που θα ανασηκώνονται αλλάζοντας την γωνία τους για να απορροφούν μέρος της κρούσης. Όπως φαίνεται η Honda μπορεί να άντλησε την έμπνευσή της σε ό,τι αφορά τα κινούμενα μέρη απ’ τον ανταγωνισμό, καθώς το 2012 η Volvo είχε ήδη παρουσιάσει ένα αντίστοιχο σύστημα στο V40, το οποίο μάλιστα σημείωσε βαθμολογία ρεκόρ στις δοκιμές πρόσκρουσης του Euro NCAP.

Ωστόσο, στο τομέα των συστημάτων ασφάλειας δεν έχει καμία σημασία από που αντλεί κανείς την έμπνευσή του, καθώς αυτό που μετρά περισσότερο απ’ όλα είναι εξέλιξή τους.

Ετικέτες

Ιταλία: Υποχρεωτικές πινακίδες για ηλεκτρικά πατίνια και χάος από την πρώτη μέρα

Από την Κυριακή 17 Μαΐου ισχύει ο νέος νόμος, φόβος για τσουνάμι ενστάσεων
πατίνι
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

18/5/2026

Η Ιταλία έχει από χτες, Κυριακή 17/5, θέσει σε ισχύ έναν νέο νόμο που προβλέπει πως τα ηλεκτρικά πατίνια θα πρέπει υποχρεωτικά να εκδίδουν πινακίδες κυκλοφορίας, τόσο τα ιδιωτικά, όσο και αυτά που ανήκουν σε εταιρικούς στόλους ως ενοικιαζόμενα.

Οι πινακίδες αυτές είναι πλαστικά αυτοκόλλητα διαστάσεων 5x6 εκατοστά, τα οποία εκδίδονται από δημόσια αρχή μέσω ειδικής ιστοσελίδας με προδιαγραφές που εγγυώνται τη γνησιότητά τους, μη επιτρέποντας την αντιγραφή τους και με κόστος περίπου 35 ευρώ για τον ιδιοκτήτη. Η τοποθέτησή τους πρέπει να γίνεται είτε σε ειδική βάση, όπως στις μοτοσυκλέτες, ή στην κολώνα του τιμονιού αν δεν έχουν άλλη βάση.

Μόνο που η πρεμιέρα του νέου νόμου δεν ήταν τόσο βελούδινη όσο θα ήθελε ο Ιταλός υπουργός Μεταφορών (και πρώην πρωθυπουργός), Matteo Salvini, καθώς αντιμετωπίζει δύο σοβαρότατα προβλήματα.

Το πρώτο αφορά στις καθυστερήσεις έκδοσης των πινακίδων, με τις πρώτες εκτιμήσεις να μιλούν για πάνω από 15.000 οχήματα σε αναμονή για να μπορέσουν να κυκλοφορήσουν. Η συντριπτική τους πλειοψηφία είναι ενοικιαζόμενα, έτσι η απουσία πινακίδων είναι σοβαρότατο πρόβλημα με άμεσες και μετρήσιμες συνέπειες.

Γι’ αυτό μάλιστα η οργάνωση προστασίας καταναλωτών Codacons έχει ζητήσει παράταση ισχύος του μέτρου από την κυβέρνηση, χωρίς ωστόσο να εισακουστεί. Στο μεταξύ η αστυνομία της πόλης Bari διαφημίζει τους αυστηρούς ελέγχους που έχει ξεκινήσει από τις πρώτες ώρες της Κυριακής, πιάνοντας μόνο την πρώτη μέρα 10 πατίνια χωρίς πινακίδες, με πρόστιμα που φτάνουν ως τα 400 ευρώ.

Το δεύτερο πρόβλημα είναι η κλοπή των πινακίδων. Από την πρώτη μέρα ένας μεγάλος αριθμός πατινιών που κυκλοφόρησαν κανονικά με τις πινακίδες τους βρέθηκαν άνευ, καθώς κάποιοι έσπευσαν να τις ξεκολλήσουν, κάτι που όπως φαίνεται δεν είναι και πολύ δύσκολο, ειδικά όταν μιλάμε για στόλους ενοικιαζόμενων που παρκάρουν στον δρόμο όλη μέρα.

Και εδώ αναδεικνύεται ένα τρίτο ζήτημα, καθώς οι πινακίδες δεν συνδέονται με συγκεκριμένο πατίνι, αλλά με το ΑΦΜ του ιδιοκτήτη – λογικότατα, αφού θα χρειαζόταν αριθμός πλαισίου και κινητήρα για να ταυτοποιηθεί το όχημα. Εύκολα κάποιος μπορεί χρησιμοποιεί την ίδια πινακίδα για διάφορα πατίνια, όσο εύκολα μπορεί να βγάλει την αυτοκόλλητη πινακίδα και είτε να ισχυριστεί πως του την έκλεψαν, ή να κλέψει μια ξένη για το δικό του.

Τα παραπάνω αρχίζουν λοιπόν να αγχώνουν τις ιταλικές αρχές, με κάποιες φωνές, όπως η Codacons, να προβλέπουν τσουνάμι ενστάσεων κατά προστίμων με εύλογες δικαιολογίες, όπως υπάρχει και κίνδυνος για σωρεία μηνύσεων από εταιρείες ενοικίασης για απώλεια εισοδήματος. Γεγονός που κάνει την όλη υπόθεση να θυμίζει πολύ την τυπική ελληνική πραγματικότητα: μέτρα στο πόδι, με τη δημόσια εικόνα της κυβέρνησης να λειτουργεί τόσο ως αφορμή, όσο και ως τελικός στόχος των μέτρων.