Ευρωπαϊκό Σήμα Ποιότητας σε πέντε εκπαιδευτικά προγράμματα

Σε Ελλάδα, Κύπρο, Ιταλία και Πορτογαλία

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

28/9/2021

Σήμερα έγινε η βράβευση πέντε νέων εκπαιδευτικών προγραμμάτων οδήγησης μοτοσυκλέτας, με την απονομή του Ευρωπαϊκού Σήματος Ποιότητας για την Εκπαίδευση Μοτοσυκλετών. Αυτό είναι μια πρωτοβουλία που ανέλαβαν ο ACEM (ο Ευρωπαϊκός Σύνδεσμος Κατασκευαστών Μοτοσυκλέτας), η FIM και το DVR ( το Γερμανικό Συμβούλιο Οδικής Ασφάλειας).

Τα προγράμματα που έλαβαν την διάκριση είναι τα εξής:

"Η σημασία του προστατευτικού εξοπλισμού - Αξιολόγηση κινδύνων ατυχημάτων - Ανάπτυξη δεξιοτήτων οδήγησης" (“Importance of Protective Equipment - Accident Risk Assessment - Riding Skills Development”: Πρόκειται για πρόγραμμα που προσφέρεται από την Κυπριακή Ομοσπονδία Μοτοσυκλέτας
"Συμβουλές σχετικά με την προηγμένη οδήγηση - E.Q.L." (“Advice on Advanced Riding - E.Q.L.”): Πρόκειται για πρόγραμμα το οποίο προσφέρεται από το Ελληνικό Ινστιτούτο Μοτοσυκλέτας ΜΟΤΟΘΕΣΙΣ
"Σεμινάριο ασφαλούς οδήγησης" (“Safe Driving Course”) και "Προηγμένο σεμινάριο ασφαλούς οδήγησης" (“Advanced Safe Driving Course”): Πρόκειται για δύο προγράμματα που προσφέρονται από την Ιταλική Ομοσπονδία Μοτοσυκλετιστών (FMI)
"Ασφαλέστερη οδήγηση - εκπαίδευση στην οδήγηση μοτοσυκλέτας" (“Ride safer - Motorcycle training”): Πρόκειται για πρόγραμμα που προσφέρεται από το PRP (Prevenção Rodoviária Portuguesa), την Πορτογαλική Ομοσπονδία για την Πρόληψη Οδικών Ατυχημάτων

Το Ευρωπαϊκό Σήμα Ποιότητας που έλαβαν αυτά τα πέντε προγράμματα, έχει ισχύ 12 μηνών και διασφαλίζει την υψηλή τους ποιότητα με στόχο την οδική ασφάλεια και διασφαλίζεται από τον έλεγχο των προγραμμάτων και την αρχική αξιολόγηση. Βάσει του δελτίου τύπου που δόθηκε στην δημοσιότητα, μόλις αρθούν οι περιορισμοί που ισχύουν λόγω της πανδημίας, θα πραγματοποιηθεί και επί τόπου αξιολόγηση από ειδικούς του DVR σε θέματα ασφάλειας.

Ο Antonio Perlot, Γενικός Γραμματέας του Ευρωπαϊκού Συνδέσμου Κατασκευαστών Μοτοσυκλέτας (ACEM), δήλωσε πως "το σήμα δεν αποτελεί μόνο μέρος της καινοτόμου στρατηγικής ασφάλειας της βιομηχανίας μοτοσυκλέτας, αλλά και άριστο παράδειγμα για τα θετικά αποτελέσματα της συνεργασίας ανάμεσα σε παράγοντες της βιομηχανίας, σε ΜΚΟ, οργανώσεις εκπαιδευτών και οδηγών μοτοσυκλέτας για την ασφάλεια στην οδήγηση μοτοσυκλέτας. Το Ευρωπαϊκό Σήμα Ποιότητας Εκπαίδευσης Μοτοσυκλετιστών στηρίζεται θερμά από την Ευρωπαία Επίτροπο Μεταφορών Adina Vălean και τον Ευρωπαίο Συντονιστή Οδικής Ασφάλειας, Matthew Baldwin."

Ο Julia Fohmann, εκπρόσωπος του Γερμανικού Συμβουλίου Οδικής Ασφάλειας (DVR) είπε στις δηλώσεις του πως "Χαιρόμαστε που νέα εκπαιδευτικά προγράμματα συμμετέχουν στο ευρωπαϊκό δίκτυο αριστείας για παρόχους εκπαιδευτικών προγραμμάτων ασφαλείας υψηλής ποιότητας. Στόχος του Ευρωπαϊκού Σήματος Ποιότητας για την Εκπαίδευση Μοτοσυκλετιστών είναι να παροτρύνει τους οδηγούς σε εθελοντική και τακτική εκπαίδευση σε θέματα ασφαλείας. Αυτό μας ενθαρρύνει να συνεχίζουμε να εργαζόμαστε καθημερινά, ώστε οι δρόμοι της Ευρώπης να γίνονται πιο ασφαλείς".

Σε αντίστοιχο κλίμα κινήθηκαν και όσα είπε ο Damiano Zamana, Αναπληρωτής Διευθύνων Σύμβουλος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Μοτοσυκλετιστών (FIM): "Η FIM θεωρεί τη δια βίου εκπαίδευση απαραίτητη για τη βελτίωση της ασφάλειας των μοτοσυκλετιστών. Ένας από τους στόχους της FIM είναι η παροχή πιστοποιημένων εκπαιδευτικών προγραμμάτων υψηλής ποιότητας μετά την απόκτηση άδειας οδήγησης. Χαιρόμαστε που βλέπουμε τα μέλη μας στην Ιταλία και στην Κύπρο να δραστηριοποιούνται ενεργά στην παροχή εκπαιδευτικών προγραμμάτων. Ταυτόχρονα, σε Πορτογαλία και Ελλάδα, η συνεργασία ανάμεσα στους βραβευθέντες και στα μέλη μας αποτελεί παράδειγμα άριστης πρακτικής για την ασφάλεια των οδηγών. Η FIM θα συνεχίσει να στηρίζει τα εκπαιδευτικά προγράμματα υψηλής ποιότητας για όλους τους μοτοσυκλετιστές."

Αξίζει να σημειωθεί πως πρόκειται για ένα εθελοντικό πρόγραμμα πιστοποίησης για εκπαιδευτικά προγράμματα σε θέματα ασφάλειας οδήγησης μοτοσυκλέτας μετά την απόκτηση άδειας οδήγησης, ανοιχτό σε όλα τα εκπαιδευτικά κέντρα. Αποσκοπεί κυρίως στο να βοηθά τους μοτοσυκλετιστές να διακρίνουν τις καλύτερες επιλογές εκπαίδευσης στην Ευρώπη μετά την απόκτηση άδειας οδήγησης και μέχρι σήμερα έχει απονεμηθεί σε συνολικά 35 εκπαιδευτικά προγράμματα σε Αυστρία, Βέλγιο, Κύπρο, Γαλλία, Γερμανία, Ελλάδα, Ιταλία, Ολλανδία, Πορτογαλία, Ισπανία και Σουηδία.

https://bit.ly/MOTO_680

Race News

Επικαιρότητα

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!