Faster Than Life – Nτοκιμαντέρ αφιερωμένο σε έναν από τους μακροβιότερους αναβάτες του TT μέχρι σήμερα – [VIDEO]

O Dave Madsen-Mygdal συνεχίζει να αγωνίζεται στα 60 του, μετρώντας 149 εκκινήσεις
motomagFaster Than Life – Ένα ντοκιμαντέρ αφιερωμένο σε έναν από τους μακροβιότερους αναβάτες του TT μέχρι σήμερα – [VIDEO]
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

19/4/2024

Το ντοκιμαντέρ “Faster Than Life” αναμένεται να βγει στις οθόνες τον Μάιο του 2024, εξιστορώντας μία από τις πιο όμορφες και ρομαντικές ανέκδοτες ιστορίες του TT, αυτή του ιδιώτη αγωνιζόμενου Dave Madsen-Mygdal, ο οποίος στα 60 του χρόνια μετρά... 149 εκκινήσεις (!), ενώ αναμένεται να δώσει το παρών και στο TT του 2024.

Γεννημένος στο Douglas, την πρωτεύουσα του θρυλικού Νησιού, ο Dave Madsen-Mygdal ξεκίνησε να τρέχει στους δρόμους του Isle of Man το 1979. Από το 1985 συμμετέχει αδιάκοπα στο θεσμό του TT, όχι όμως με κάποια εργοστασιακή ομάδα, αλλά ως ιδιώτης. Το γεγονός αυτό από μόνο του μεγαλώνει ακόμη περισσότερο τη σπουδαιότητα του κατορθώματός του, καθώς καλείται να καλύψει μόνος του τα έξοδα της συμμετοχής του.

Faster Than Life – Ένα ντοκιμαντέρ αφιερωμένο σε έναν από τους μακροβιότερους αναβάτες του TT μέχρι σήμερα – [VIDEO]

Το πάθος του όμως για τους αγώνες δρόμου φαίνεται ότι είναι μεγαλύτερο από το κόστος, κάτι που φάινεται και από τις 149 εκκινήσεις του στον εμβληματικό Road-Racing αγώνα! Το 2024, στα 60 του πλέον χρόνια πάνω σε αυτόν τον πλανήτη, ο Dave αναμένεται να βρεθεί για ακόμα μία φορά μεταξύ των αγωνιζομένων. Μόλις τρεις ακόμα αναβάτες έχουν ξεπεράσει το τριψήφιο φράγμα, με πιο πρόσφατο τον 8 χρόνια νεότερό του John McGuinness, ο οποίος πριν λίγες μέρες έκλεισε τα 52, έχοντας 104 εκκινήσεις στο IOMTT. Την εξαιρετικά μικρή λίστα ολοκληρώνουν ο δέκα φορές νικητής Ian Lougher, ο οποίος σταμάτησε στις 136 και ο Jim Hodson με 114, που το 2002 τερμάτισε δεύτερος στην κατηγορία Lightweight 400. Στην ίδια κατηγορία ο Mygdal σημείωσε το 2003 το καλύτερό του αποτέλεσμα, φτάνοντας μέχρι την τέταρτη θέση.

Faster Than Life – Ένα ντοκιμαντέρ αφιερωμένο σε έναν από τους μακροβιότερους αναβάτες του TT μέχρι σήμερα – [VIDEO]

Δεν είναι όλα ρόδινα όμως. Ο Dave έχει καταθέσει τον δικό του φόρο αίματος στους αγώνες δρόμου, μέσω του 23χρονου γιού του Mark, ο οποίος έχασε την ζωή του σε ατύχημα που συνέβη στον αγώνα Southern 100, το 2013. Παρ’ όλα αυτά, ούτε αυτό στάθηκε ικανό να τον τρομάξει ή να του αλλάξει την γνώμη για τους αγώνες σε δημόσιο δρόμο, όπως το TT. Όπως βλέπουμε και στο τρέιλερ του “Faster Than Life”, στα pits έχει μαζί του και τα εγγόνια του.

Faster Than Life – Ένα ντοκιμαντέρ αφιερωμένο σε έναν από τους μακροβιότερους αναβάτες του TT μέχρι σήμερα – [VIDEO]

Το ντοκιμαντέρ δεν επικεντρώνεται μόνο στην αγωνιστική πλευρά, αλλά και την ανθρώπινη που κρύβεται πίσω από το IOMTT. Επιδιώκει να μας δώσει μία κλεφτή ματιά από τους δεσμούς που αναπτύσσονται μέσα στην κλειστή ομάδα των αγωνιζομένων, τα συναισθήματα των οικογενειών, τα καλά και τα άσχημα, αλλά και μία γενικότερη εικόνα του τι κρύβεται πίσω από αυτά που βλέπουμε. Ο θεατής βλέπει εκ των έσω τι θυσίες χρειάζεται να κάνει ένας ιδιώτης για να βρεθεί στην σχάρα εκκίνησης του ιστορικού αγώνα. Τα πλάνα περιλαμβάνουν και μερικά θεαματικά onboard και εξωτερικά πλάνα του Dave να περνά μέσα από τις πόλεις και τα βουνά, ανάμεσα σε δέντρα και φράχτες με 240 χ.α.ω, στον αγώνα Supertwin.

Faster Than Life – Ένα ντοκιμαντέρ αφιερωμένο σε έναν από τους μακροβιότερους αναβάτες του TT μέχρι σήμερα – [VIDEO]

Δημιουργοί του ντοκιμαντέρ είναι οι Felipe Costa και Chip Gulland, ιδρυτές της εταιρείας Pitbox 6. Η αυτοβιογραφική ταινία έχει σχεδόν ολοκληρωθεί και αναμένεται να γίνει διαθέσιμη συνδρομητικά, τον Μάιο του 2024. Τα έσοδα θα βοηθήσουν στην τελειοποίηση της παραγωγής (χρώμα και ήχος), προκειμένου να συμμετάσχει στα φεστιβάλ κινηματογράφου. Όσοι θέλετε να μείνετε ενημερωμένοι για το πότε ακριβώς θα κυκλοφορήσει η πρώτη έκδοση, μπορείτε να ακολουθήσετε τη σελίδα Faster Than Life σε Facebook και Instagram.

Ετικέτες

Honda: Κάνει τη Σαχάρα χρυσωρυχείο στην κατασκευή δρόμων - Για 1η φορά χρήση άμμου από έρημο

Μέσω της PathAhead οι Ιάπωνες παρουσίασαν το νέο τεχνητό υλικό Rising Sand
Δρόμος Honda υλικό Rising Sand
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

7/4/2026

Η άμμος της ερήμου ήταν μέχρι πρότινος ένα υλικό που δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί στην οδοποιία και τις οικοδομές και η νεοσύστατη PathAhead της Honda είναι η εταιρεία που έρχεται για να το αλλάξει αυτό με το Rising Sand και μια τεχνολογία που δίνει λύσεις ποικιλοτρόπως.

Η νέα startup εταιρεία της Honda προέκυψε από το πρόγραμμα δημιουργίας νέων επιχειρήσεων "IGNITION" των Ιαπώνων και κάνει ντεμπούτο παρουσιάζοντας το νέο υλικό που βάζει στο παιχνίδι την άμμο της ερήμου στην κατασκευή δρόμων.    

Όπως στα κτίρια, η άμμος είναι ένα από τα βασικά υλικά που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή δρόμων και η άμμος που πληροί τις προδιαγραφές για αυτόν τον σκοπό είναι εκείνη που βρίσκεται στη θάλασσα, τα ποτάμια και τα λατομεία. Η άμμος της ερήμου δεν πληροί τις προδιαγραφές γιατί οι κόκκοι της είναι πιο λείοι και στρογγυλοί από αυτό που χρειάζεται στην οδοποιία, τα κτήρια και τις υποδομές. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, μεταξύ άλλων η Σαουδική Αραβία, η οποία εισάγει άμμο για να οτιδήποτε χρειάζεται να χτίσει και να κατασκευάσει!

Δρόμος Honda υλικό Rising Sand
Η διαδικασία κοκκοποίησης της Honda για τη δημιουργία του Rising Sand

Ως το δεύτερο πιο χρησιμοποιημένο υλικό στον πλανήτη από τον άνθρωπο μετά το... νερό, υπολογίζεται ότι περίπου 50 δισ. τόνοι άμμου (και χώματος) χρησιμοποιούνται κάθε χρόνο στις κατασκευές σε όλον τον κόσμο με ρυθμό που σε καμία περίπτωση δεν επιτρέπει την φυσική αναπλήρωση της άμμου, η οποία έχει εξαιρετικά μεγάλη σημασία στη διατήρηση οικοσυστημάτων στις περιοχές που βρίσκεται -ακόμη περισσότερο στα ποτάμια-, της βιοποικιλότητας αλλά και του περιορισμού των φυσικών καταστροφών σε τοπικό επίπεδο -όπως πλημμύρες-, ειδικά στα ποτάμια.

Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω δεν είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς τον τεράστιο περιβαλλοντικό αντίκτυπο που έχει η αφαίρεση τόσο μεγάλων ποσοτήτων άμμου από ποτάμια, λίμνες και θάλασσες, ενώ σίγουρα κανείς δεν μπορεί να φανταστεί αυτή τη στιγμή ότι υπάρχει σχετική έλλειψη άμμου σε όλον τον κόσμο για κατασκευές, λόγω των περιορισμών που προσπαθούν να επιβάλλουν κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί στην ανεξέλεγκτη συλλογή της από οπουδήποτε.

Δρόμος Honda υλικό Rising Sand

Το τεχνητό αδρανές Rising Sand δημιουργείται έπειτα από κοκκοποίηση της άμμου που προέρχεται από έρημο, με αύξηση από 100 μm σε κόκκους διαμέτρου μερικών χιλιοστών, με την τεχνολογία που έχει αναπτύξει η Honda. Σύμφωνα με την PathAhead, έχει διάρκεια ζωής που φτάνει τα 20 χρόνια, η χρήση του έναντι άμμου θαλάσσης ή ποταμιών μειώνει το κόστος κατά 60%, ενώ μειώνεται σημαντικά και ο περιβαλλοντικός αντίκτυπος. 

Η εταιρεία αναφέρει επίσης ότι έναντι αντίστοιχων φυσικών αδρανών υλικών η αντοχή του παρουσιάζεται αυξημένη κατά 2,5 φορές. Έτσι η τυπική διάρκεια ζωής ενός δρόμου μπορεί να αυξηθεί από τα 10 σε περισσότερα από 20 χρόνια και έτσι μειώνεται κατά 60% το κόστος, ενώ η τιμή του Rising Sand αναμένεται να είναι κοντά σε εκείνη των συμβατικών υλικών που χρησιμοποιούνται στην οδοποιία.

Δρόμος Honda υλικό Rising Sand
Το πάνω δεξί κομμάτι οδοστρώματος περιέχει Rising Sand σε αντίθεση με το αριστερό που έχει φυσικά δομικά υλικά

Στο τιμόνι της νεοσύστατης PathAhead βρίσκεται ο ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, Masayuki Iga. Ο Ιάπωνας πέρασε 11 χρόνια στη Honda R&D κάνοντας έρευνα σε διάφορα υλικά στο ομώνυμο ερευνητικό τμήμα των Ιαπώνων και εξειδικεύτηκε στην εξέλιξη ατσάλινων φύλλων για χρήση στην αυτοκινητοβιομηχανία αλλά και στην εξέλιξη βιώσιμων υλικών.

Η Honda αναμένεται να χτίσει εργοστάσιο επεξεργασίας στην Κένυα το 2028 για να παράγει τοπικά Rising Sand σε μια στρατηγική κίνηση με την αφρικάνικη ήπειρο να έχει μόλις το 20% των δρόμων της με ασφαλτόστρωση. Σε συνδυασμό με την ελλιπή τους συντήρηση το κόστος μεταφορών στην Αφρική υπολογίζεται ότι είναι τρεις φορές υψηλότερο έναντι πιο αναπτυγμένων περιοχών του πλανήτη.

Δρόμος Honda υλικό Rising Sand
Ο Masayuki Iga με ένα κομμάτι δρόμου με Rising Sand

Honda και PathAhead φαίνεται να έχουν έναν θησαυρό στα χέρια τους που θα αξιοποιήσουν αρχικά στην Αφρική. Μετά από αυτήν την εξέλιξη πότε άραγε θα αρχίσουμε να ανησυχούμε και για τις ερήμους του πλανήτη;