Forum Wars Vol. 1

Έχουν τα V2 περισσότερη ροπή;
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

5/1/2017

Ένα από τα αγαπημένα θέματα που χρησιμοποιούν ως αφορμή οι οπαδοί των τετρακύλινδρων και δικύλινδρων κινητήρων για να τσακωθούν μεταξύ τους, είναι το κατά πόσο ένα δικύλινδρος κινητήρας (ίδιων κυβικών και ίδιας τεχνολογίας) έχει ή δεν έχει περισσότερη ροπή από έναν τετρακύλινδρο. Φυσικά κανείς ποτέ δεν έχει καταφέρει να δώσει μια σωστή απάντηση στο ερώτημα για τους απλούς λόγους:

Πρώτον: Το ερώτημα βασίζεται σε λάθος διατύπωση της έννοιας της ροπής

Το κακό ξεκίνησε την εποχή που δυναμόμετρα είχαν μόνο τα εργοστάσια και ο υπόλοιπος κόσμος έβγαζε τα συμπεράσματά του για την απόδοση των κινητήρων βασιζόμενος στα στοιχεία που ανακοίνωναν οι εταιρείες και στην αίσθηση από την οδήγηση της μοτοσυκλέτας. Αυτό είχε δύο τρωτά σημεία: Από την μια μεριά τα εργοστάσια ανακοίνωναν συνήθως ψευδή στοιχεία και από την άλλη μεριά ο αναβάτης νόμιζε ότι η αμεσότητα στην απόκριση του γκαζιού οφείλεται στη ροπή του κινητήρα.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν η κόντρα μεταξύ του πρώτου Honda CB 750 και της πρώτης Ducati 750 SS, όπου βάσει των εργοστασιακών στοιχείων έπρεπε το CB 750 να είναι ελαφρώς ταχύτερο σε όλες τις μετρήσεις επιδόσεων (από στάση, τελική ταχύτητα και ρεπρίζ) κάτι όμως που δεν συνέβαινε στην πραγματικότητα.

Ο λόγος φυσικά ήταν ότι το CB 750 δεν έβγαζε ποτέ τα άλογα και την ροπή που ανακοίνωνε η Honda, ενώ τα στοιχεία της Ducati ήταν πιο κοντά στην πραγματικότητα. Οι επόμενες γενιές τετρακύλινδρων κινητήρων βελτίωσαν πολύ την απόδοσή τους, ξεπερνώντας σε ιπποδύναμη και ροπή τους αντίστοιχους δικύλινδρους κινητήρες, όμως και πάλι όποιος οδηγούσε μια δικύλινδρη μοτοσυκλέτα έλεγε ότι έχει περισσότερη ροπή από μια αντίστοιχη τετρακύλινδρη. Γιατί; Μα φυσικά γιατί πλέον είχε ταυτιστεί στο μυαλό όλων ότι η ΑΠΟΚΡΙΣΗ στο άνοιγμα του γκαζιού είναι η ΡΟΠΗ ενός κινητήρα. Με αυτή την εντελώς λάθος βάση, συνεχίζεται ο πόλεμος των οπαδών στα forum ακόμα και σήμερα.  

 

Δεύτερον: Για την σύγκριση χρησιμοποιούνται λάθος δυναμομετρήσεις

Όταν πλέον τα δυναμόμετρα έγιναν αρκετά φτηνά για να μπορεί να τα αγοράσει ένα συνοικιακό συνεργείο, όλοι πίστεψαν ότι θα είναι εύκολο να μάθουμε την αλήθεια και αν όντως οι δικύλινδροι κινητήρες έχουν περισσότεροι ροπή από τους αντίστοιχης τεχνολογίας και κυβισμού τετρακύλινδρους. Αμ, δε! Το μόνο που έγινε τελικά είναι να προστεθούν στην κουβέντα χιλιάδες διαγράμματα και ακατανόητες μαθηματικές εξισώσεις που δεν χρησιμεύουν σε τίποτα. Ο λόγος είναι ότι η διαδικασία των δυναμομετρήσεων που χρησιμοποιούνται δεν έχουν καμία σχέση με αυτό που κάνει ο αναβάτης οδηγώντας την μοτοσυκλέτα του.

Πάνω στο δυναμόμετρο ανοίγεις τέρμα το γκάζι από τις 1800-2500 στροφές και το κρατάς χουφτωμένο μέχρι τον κόφτη. Αντιθέτως, στο δρόμο έχεις είτε κλειστό, είτε μισο-ανοιγμένο το γκάζι μεταξύ 3000-6000 στροφές και ξαφνικά το ανοίγεις τέρμα. Ένας δικύλινδρος κινητήρας είναι απόλυτα φυσιολογικό να αντιδράσει πιο άμεσα στο απότομο άνοιγμα του γκαζιού από έναν τετρακύλινδρο, με αποτέλεσμα ο αναβάτης να νομίζει ότι αυτό οφείλεται στην ροπή, ενώ στην πραγματικότητα οφείλεται στην αποτελεσματικότερη καύση του μεγαλύτερου θαλάμου καύσης ενός δικύλινδρου (επιπλέον έχει συνήθως και μεγαλύτερες βαλβίδες και μεγαλύτερη διαδρομή και αναλογικά μικρότερης διαμέτρου καρμπιρατέρ/ψεκασμό) όταν εισέρχεται ξαφνικά μια υπερβολική ποσότητα μείγματος.

Το καλύτερο παράδειγμα για να καταλάβουμε ότι το θέμα του τσακωμού δεν πρέπει να είναι η ροπή, αλλά το κατά πόσο μπορούν οι δικύλινδροι να “κάψουν” αποτελεσματικότερα την ξαφνική εισροή υπερβολικής ποσότητας μείγματος από το απότομο άνοιγμα του γκαζιού, είναι να συγκρίνουμε δύο ίδιους τετρακύλινδρους κινητήρες με διαφορετικού μεγέθους καρμπιρατέρ/ψεκασμό.

Όπως ας πούμε τον κινητήρα του CBR 400 RR και του CB 400. Το γυμνό CB 400, λόγω των μικρότερων καρμπιρατέρ είχε αρκετά πιο “γεμάτη αίσθηση” στις χαμηλές και μεσαίες στροφές από το supersport CBR 400 RR παρά το γεγονός ότι έβγαζε λιγότερη ροπή και φυσικά πολύ λιγότερη δύναμη πάνω στο δυναμόμετρο, στις ίδιες ακριβώς στροφές.

Όμως η απολύτως καλύτερη απόδειξη για να καταλάβουμε ότι όλο το θέμα είναι στην απόκριση του γκαζιού και όχι στη ροπή, είναι να οδηγήσεις μια μοτοσυκλέτα με ψεκασμό ride by wire και απλώς να αλλάξεις την ρύθμιση του ψεκασμού. Για παράδειγμα, το ΜΤ-09 εμφανίζει ακριβώς την ίδια καμπύλη ροπής και ιπποδύναμής, τόσο στο Mode STD, όσο και στο Mode A. Απόλυτα λογικό, αφού η δυναμομέτρηση έγινε ανοίγοντας το γκάζι τέρμα από το ρελαντί. Όμως οδηγώντας το δρόμο, με το Mode A το MT-09 σου φεύγει από τα χέρια στο παραμικρό άνοιγμα του γκαζιού (πω, πω ροπή!!! Θα λέγανε οι πατεράδες μας) ενώ στο Mode STD η επιτάχυνση έρχεται πιο ομαλά (τι έγινε ρε παιδιά! Πού πήγε η ροπή που βλέπω στο διάγραμμα;).

Ο μόνος τρόπος για να σου δείξει το δυναμόμετρο αυτό που νιώθεις οδηγώντας στο δρόμο, είναι απλώς να κλείσεις το γκάζι στις 4000-6000 στροφές και να το ανοίξεις απότομα τέρμα. Μετά μπορείς να μετρήσεις τον χρόνο που χρειάστηκε ο κινητήρας να ανεβάσει στις πρώτες 500 στροφές (δηλαδή πόσο χρόνο του πήρε από τέρμα κλειστό γκάζι π.χ. στις 4000 για να πάει από τις 4500). Συνήθως ένας δικύλινδρος πετυχαίνει καλύτερους χρόνους από έναν τετρακύλινδρο στο μεσαίο φάσμα στροφών.

 

Τρίτον: Με το θέμα ασχολούνται οπαδοί

Ένα άλλο γεγονός που καθιέρωσε την κόντρα μεταξύ δικύλινδρων και τετρακύλινδρων, έχει να κάνει με το γεγονός ότι για πολλά χρόνια οι τετρακύλινδροι κινητήρες ήταν κυρίως ιαπωνικής προέλευσης και οι δικύλινδροι ευρωπαϊκης. Έτσι η κόντρα μεταξύ “γιαπωνέζων” και “ευρωπαίων” τροφοδοτούσε διαρκώς τους τσακωμούς.

Το οπαδιλίκι έχει την πλάκα του αλλά όταν αρχίσει και γίνεται φανατισμός καταντάει αηδία. Ειδικά τα τελευταία χρόνια με την ανωνυμία που προσφέρει το διαδίκτυο, η κατάσταση έχει αρχίσει να γίνεται έως χυδαία. Όποιος κατάφερε να πάρει με 3000 δόσεις μια μοτοσυκλέτα των 20.000 ευρώ νομίζει ότι έγινε ο super παντογνώστης-μοτοσυκλετιστής και όποιος προσπέρασε έναν κουλό σε τοπικό track day της άνω Καστανιάς νομίζει ότι έγινε ο Rossi. Η αλήθεια είναι ότι κανείς μας δεν τα ξέρει όλα, όλοι κάνουμε λάθη, οι θεωρίες είναι για να ανατρέπονται και το σημαντικότερο πράγμα στη ζωή είναι η χαρά να ανακαλύπτεις καινούρια πράγματα. ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ με ΥΠΕΡΟΧΑ ΜΟΤΟΣΥΚΛΕΤΙΣΤΙΚΑ ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ!

Yamaha Η.Π.Α. - Μεταφορά έδρας από την Δυτική στην Ανατολική ακτή

Εξορθολογισμός στον οποίο συνέβαλαν και οι δασμοί Τραμπ
Yamaha ΗΠΑ - Αλλαγή έδρας
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Οι δασμοί Τραμπ υποχρεώνουν τις εταιρείες να μειώσουν κόστη, προβαίνοντας σε εξορθολογισμό, με τη Yamaha να αλλάζει έδρα στην αμερικανική θυγατρική της, Yamaha Motor Corporation, U.S.A. (YMUS), που σήμερα εδρεύει στο Cypress της Καλιφόρνια, για να μεταβεί σε νέα τοποθεσία στο Kennesaw της Τζόρτζια. Και για να προσανατολιστείτε, μιλάμε για τεράστια μετακίνηση 3.500 χλμ. από τη Δυτική Ακτή στην Ανατολική των Η.Π.Α. Η μετεγκατάσταση θα πραγματοποιηθεί σταδιακά, από τα τέλη του 2026 έως τα τέλη του 2028.

Σε συνάρτηση με αυτή τη μεταφορά, η εταιρεία αποφάσισε επίσης να προχωρήσει στην πώληση όλων των πάγιων περιουσιακών στοιχείων που κατέχει η YMUS στο Cypress, συμπεριλαμβανομένων της γης, των γραφείων και των αποθηκών. Η πρωτοβουλία αυτή αποτελεί μία από τις βασικές στρατηγικές κινήσεις της εταιρείας για τη βελτίωση της αποδοτικότητας των περιουσιακών της στοιχείων και την ενίσχυση της κερδοφορίας της στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Οι εγκαταστάσεις στο Cypress είναι ιστορικές, καθώς λειτουργούν ως έδρα της YMUS εδώ και περίπου 50 χρόνια, από τότε που η Yamaha Motor Co., Ltd. απέκτησε τη γη το 1978 και ίδρυσε τα γραφεία το 1979. Ωστόσο, λόγω αλλαγών στη στρατηγική εστίαση της εταιρείας στην αμερικανική αγορά, ο Τομέας Marine μεταφέρθηκε στο Kennesaw το 1999 για την καλύτερη εξυπηρέτηση των πελατών, ενώ ο Τομέας Motorsports μεταφέρθηκε επίσης στο Kennesaw το 2019.

Ως αποτέλεσμα, οι εγκαταστάσεις στο Cypress φιλοξενούν σήμερα κυρίως εταιρικές λειτουργίες και τον τομέα Χρηματοοικονομικών Υπηρεσιών. Η συνολική έκταση του οικοπέδου ανέρχεται σε περίπου 102.000 τετραγωνικά μέτρα.

Σε ό,τι αφορά την πώληση των περιουσιακών στοιχείων, η εταιρεία σχεδιάζει να εφαρμόσει για ένα ορισμένο χρονικό διάστημα συμφωνία πώλησης και επαναμίσθωσης (sale-and-leaseback), ώστε να διασφαλιστεί η επιχειρησιακή συνέχεια και να διευκολυνθεί η ομαλή μετάβαση στο Kennesaw. Λεπτομέρειες όπως η τιμή πώλησης, ο αγοραστής και ο χρόνος ολοκλήρωσης της συναλλαγής βρίσκονται ακόμη υπό εξέταση.

Η παραπάνω κίνηση εντάσσεται στη στρατηγική της Yamaha Motor Co., Ltd., η οποία προχωρά σε διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις με στόχο τη βελτίωση της κερδοφορίας των δραστηριοτήτων της στις ΗΠΑ, ως απάντηση στην αύξηση του κόστους λόγω των αμερικανικών δασμών και των αλλαγών στο περιβάλλον της αγοράς. Πέρα από τις πρωτοβουλίες μείωσης κόστους σε όλους τους τομείς δραστηριότητας, η εταιρεία επιδιώκει μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα να διαμορφώσει μια δομή κερδοφορίας που δεν θα εξαρτάται αποκλειστικά από την αύξηση των πωλήσεων, μετασχηματιζόμενη σε έναν πιο ανθεκτικό και ευέλικτο οργανισμό, ικανό να προσαρμόζεται στις αλλαγές.