Forum Wars Vol. 1

Έχουν τα V2 περισσότερη ροπή;
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

5/1/2017

Ένα από τα αγαπημένα θέματα που χρησιμοποιούν ως αφορμή οι οπαδοί των τετρακύλινδρων και δικύλινδρων κινητήρων για να τσακωθούν μεταξύ τους, είναι το κατά πόσο ένα δικύλινδρος κινητήρας (ίδιων κυβικών και ίδιας τεχνολογίας) έχει ή δεν έχει περισσότερη ροπή από έναν τετρακύλινδρο. Φυσικά κανείς ποτέ δεν έχει καταφέρει να δώσει μια σωστή απάντηση στο ερώτημα για τους απλούς λόγους:

Πρώτον: Το ερώτημα βασίζεται σε λάθος διατύπωση της έννοιας της ροπής

Το κακό ξεκίνησε την εποχή που δυναμόμετρα είχαν μόνο τα εργοστάσια και ο υπόλοιπος κόσμος έβγαζε τα συμπεράσματά του για την απόδοση των κινητήρων βασιζόμενος στα στοιχεία που ανακοίνωναν οι εταιρείες και στην αίσθηση από την οδήγηση της μοτοσυκλέτας. Αυτό είχε δύο τρωτά σημεία: Από την μια μεριά τα εργοστάσια ανακοίνωναν συνήθως ψευδή στοιχεία και από την άλλη μεριά ο αναβάτης νόμιζε ότι η αμεσότητα στην απόκριση του γκαζιού οφείλεται στη ροπή του κινητήρα.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν η κόντρα μεταξύ του πρώτου Honda CB 750 και της πρώτης Ducati 750 SS, όπου βάσει των εργοστασιακών στοιχείων έπρεπε το CB 750 να είναι ελαφρώς ταχύτερο σε όλες τις μετρήσεις επιδόσεων (από στάση, τελική ταχύτητα και ρεπρίζ) κάτι όμως που δεν συνέβαινε στην πραγματικότητα.

Ο λόγος φυσικά ήταν ότι το CB 750 δεν έβγαζε ποτέ τα άλογα και την ροπή που ανακοίνωνε η Honda, ενώ τα στοιχεία της Ducati ήταν πιο κοντά στην πραγματικότητα. Οι επόμενες γενιές τετρακύλινδρων κινητήρων βελτίωσαν πολύ την απόδοσή τους, ξεπερνώντας σε ιπποδύναμη και ροπή τους αντίστοιχους δικύλινδρους κινητήρες, όμως και πάλι όποιος οδηγούσε μια δικύλινδρη μοτοσυκλέτα έλεγε ότι έχει περισσότερη ροπή από μια αντίστοιχη τετρακύλινδρη. Γιατί; Μα φυσικά γιατί πλέον είχε ταυτιστεί στο μυαλό όλων ότι η ΑΠΟΚΡΙΣΗ στο άνοιγμα του γκαζιού είναι η ΡΟΠΗ ενός κινητήρα. Με αυτή την εντελώς λάθος βάση, συνεχίζεται ο πόλεμος των οπαδών στα forum ακόμα και σήμερα.  

 

Δεύτερον: Για την σύγκριση χρησιμοποιούνται λάθος δυναμομετρήσεις

Όταν πλέον τα δυναμόμετρα έγιναν αρκετά φτηνά για να μπορεί να τα αγοράσει ένα συνοικιακό συνεργείο, όλοι πίστεψαν ότι θα είναι εύκολο να μάθουμε την αλήθεια και αν όντως οι δικύλινδροι κινητήρες έχουν περισσότεροι ροπή από τους αντίστοιχης τεχνολογίας και κυβισμού τετρακύλινδρους. Αμ, δε! Το μόνο που έγινε τελικά είναι να προστεθούν στην κουβέντα χιλιάδες διαγράμματα και ακατανόητες μαθηματικές εξισώσεις που δεν χρησιμεύουν σε τίποτα. Ο λόγος είναι ότι η διαδικασία των δυναμομετρήσεων που χρησιμοποιούνται δεν έχουν καμία σχέση με αυτό που κάνει ο αναβάτης οδηγώντας την μοτοσυκλέτα του.

Πάνω στο δυναμόμετρο ανοίγεις τέρμα το γκάζι από τις 1800-2500 στροφές και το κρατάς χουφτωμένο μέχρι τον κόφτη. Αντιθέτως, στο δρόμο έχεις είτε κλειστό, είτε μισο-ανοιγμένο το γκάζι μεταξύ 3000-6000 στροφές και ξαφνικά το ανοίγεις τέρμα. Ένας δικύλινδρος κινητήρας είναι απόλυτα φυσιολογικό να αντιδράσει πιο άμεσα στο απότομο άνοιγμα του γκαζιού από έναν τετρακύλινδρο, με αποτέλεσμα ο αναβάτης να νομίζει ότι αυτό οφείλεται στην ροπή, ενώ στην πραγματικότητα οφείλεται στην αποτελεσματικότερη καύση του μεγαλύτερου θαλάμου καύσης ενός δικύλινδρου (επιπλέον έχει συνήθως και μεγαλύτερες βαλβίδες και μεγαλύτερη διαδρομή και αναλογικά μικρότερης διαμέτρου καρμπιρατέρ/ψεκασμό) όταν εισέρχεται ξαφνικά μια υπερβολική ποσότητα μείγματος.

Το καλύτερο παράδειγμα για να καταλάβουμε ότι το θέμα του τσακωμού δεν πρέπει να είναι η ροπή, αλλά το κατά πόσο μπορούν οι δικύλινδροι να “κάψουν” αποτελεσματικότερα την ξαφνική εισροή υπερβολικής ποσότητας μείγματος από το απότομο άνοιγμα του γκαζιού, είναι να συγκρίνουμε δύο ίδιους τετρακύλινδρους κινητήρες με διαφορετικού μεγέθους καρμπιρατέρ/ψεκασμό.

Όπως ας πούμε τον κινητήρα του CBR 400 RR και του CB 400. Το γυμνό CB 400, λόγω των μικρότερων καρμπιρατέρ είχε αρκετά πιο “γεμάτη αίσθηση” στις χαμηλές και μεσαίες στροφές από το supersport CBR 400 RR παρά το γεγονός ότι έβγαζε λιγότερη ροπή και φυσικά πολύ λιγότερη δύναμη πάνω στο δυναμόμετρο, στις ίδιες ακριβώς στροφές.

Όμως η απολύτως καλύτερη απόδειξη για να καταλάβουμε ότι όλο το θέμα είναι στην απόκριση του γκαζιού και όχι στη ροπή, είναι να οδηγήσεις μια μοτοσυκλέτα με ψεκασμό ride by wire και απλώς να αλλάξεις την ρύθμιση του ψεκασμού. Για παράδειγμα, το ΜΤ-09 εμφανίζει ακριβώς την ίδια καμπύλη ροπής και ιπποδύναμής, τόσο στο Mode STD, όσο και στο Mode A. Απόλυτα λογικό, αφού η δυναμομέτρηση έγινε ανοίγοντας το γκάζι τέρμα από το ρελαντί. Όμως οδηγώντας το δρόμο, με το Mode A το MT-09 σου φεύγει από τα χέρια στο παραμικρό άνοιγμα του γκαζιού (πω, πω ροπή!!! Θα λέγανε οι πατεράδες μας) ενώ στο Mode STD η επιτάχυνση έρχεται πιο ομαλά (τι έγινε ρε παιδιά! Πού πήγε η ροπή που βλέπω στο διάγραμμα;).

Ο μόνος τρόπος για να σου δείξει το δυναμόμετρο αυτό που νιώθεις οδηγώντας στο δρόμο, είναι απλώς να κλείσεις το γκάζι στις 4000-6000 στροφές και να το ανοίξεις απότομα τέρμα. Μετά μπορείς να μετρήσεις τον χρόνο που χρειάστηκε ο κινητήρας να ανεβάσει στις πρώτες 500 στροφές (δηλαδή πόσο χρόνο του πήρε από τέρμα κλειστό γκάζι π.χ. στις 4000 για να πάει από τις 4500). Συνήθως ένας δικύλινδρος πετυχαίνει καλύτερους χρόνους από έναν τετρακύλινδρο στο μεσαίο φάσμα στροφών.

 

Τρίτον: Με το θέμα ασχολούνται οπαδοί

Ένα άλλο γεγονός που καθιέρωσε την κόντρα μεταξύ δικύλινδρων και τετρακύλινδρων, έχει να κάνει με το γεγονός ότι για πολλά χρόνια οι τετρακύλινδροι κινητήρες ήταν κυρίως ιαπωνικής προέλευσης και οι δικύλινδροι ευρωπαϊκης. Έτσι η κόντρα μεταξύ “γιαπωνέζων” και “ευρωπαίων” τροφοδοτούσε διαρκώς τους τσακωμούς.

Το οπαδιλίκι έχει την πλάκα του αλλά όταν αρχίσει και γίνεται φανατισμός καταντάει αηδία. Ειδικά τα τελευταία χρόνια με την ανωνυμία που προσφέρει το διαδίκτυο, η κατάσταση έχει αρχίσει να γίνεται έως χυδαία. Όποιος κατάφερε να πάρει με 3000 δόσεις μια μοτοσυκλέτα των 20.000 ευρώ νομίζει ότι έγινε ο super παντογνώστης-μοτοσυκλετιστής και όποιος προσπέρασε έναν κουλό σε τοπικό track day της άνω Καστανιάς νομίζει ότι έγινε ο Rossi. Η αλήθεια είναι ότι κανείς μας δεν τα ξέρει όλα, όλοι κάνουμε λάθη, οι θεωρίες είναι για να ανατρέπονται και το σημαντικότερο πράγμα στη ζωή είναι η χαρά να ανακαλύπτεις καινούρια πράγματα. ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ με ΥΠΕΡΟΧΑ ΜΟΤΟΣΥΚΛΕΤΙΣΤΙΚΑ ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ!

Quin: Η κάψουλα που σώζει ζωές ανιχνεύοντας πτώσεις - Μπαίνει στο κράνος και ειδοποιεί για ατύχημα

Λειτουργεί χωρίς συνδρομή και στέλνει δεκάδες δεδομένα - Ξεκίνησε η εμπορική της εφαρμογή
Quin Pod emergency Call device for helmet 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

2/4/2026

Η μικρή σε μέγεθος κάψουλα της Quin έχει την τεχνολογία που χρειάζεται για να επικοινωνήσει με τις αρμόδιες αρχές σε περίπτωση ατυχήματος και η εμπορική της εφαρμογή έχει ήδη ξεκινήσει.

Τεχνολογίες όπως αυτή της Quin αναμένεται να κάνουν την εμφάνισή τους όλο και περισσότερο στο μέλλον προσφέροντας τις υπηρεσίες του στο πολύ κρίσιμο χρονικό διάστημα που ακολουθεί αφού έχει γίνει ένα τροχαίο ατύχημα και ο αναβάτης δεν είναι σε θέση να ειδοποιήσει ο ίδιο τις αρχές. Πολύ χρήσιμο για όλα τα δίκυκλα που δεν έχουν ενσωματωμένο eCall και πιο χρηστικό αφού το σύστημα μεταφέρεται μαζί με το κράνος του αναβάτη και δεν μένει στη μοτοσυκλέτα.

Το Quin pod όπως ονομάζεται η μικρή κάψουλα μπορεί να ειδοποιεί τις υπηρεσίες και επαφές έκτακτης ανάγκης αν ανιχνεύσει ατύχημα -έως και τρεις επαφές στη δωρεάν λειτουργία της-, ενώ μπορεί να μοιραστεί με αυτές δεδομένα από την πτώση καθώς καταγράφει πάνω από 5.000 στοιχεία το δευτερόλεπτο. 

Quin Pod emergency Call device for helmet 2026

Η μικροσκοπική συσκευή είναι δημιούργημα του διευθύνοντος συμβούλου της Quin, Ani Surabhi, ο οποίος αποφάσισε να ασχοληθεί με τη συγκεκριμένη τεχνολογία έπειτα από εμπλοκή ενός φίλου του σε ατύχημα που είχε σημαντικό αντίκτυπο στη ζωή του.

Το σύστημα, που εφαρμόζεται σε κράνη που χρησιμοποιούνται και σε άλλες δραστηριότητες πέρα από τους δύο τροχούς, μεταφέρει δεδομένα στις αρμόδιες αρχές για την τοποθεσία ενός ατυχήματος, και μπορεί ακόμη και να ενημερώσει εκείνους που θα προσφέρουν τις πρώτες βοήθειες με βασικές πληροφορίες για τον αναβάτη και την πρόσκρουση, εξοικονομώντας έτσι χρόνο κατά την αρχική περίθαλψη. Ο αναβάτης έχει έως και 30 δευτερόλεπτα για να ακυρώσει την εκμπομπή του σήματος αν η πτώση δεν είναι τόσο σοβαρή.

Τα Quin Pods, λειτουργούν προς το παρόν σε 31 χώρες της Ευρώπης και τοποθετούνται εσωτερικά του κράνους σε ειδικά διαμορφωμένη θέση στο στρώμα της πολυστερίνης EPS -θα πρέπει να την έχει προβλέψει ο εκάστοτε κατασκευαστές κρανών. Συγχρονίζονται με το τηλέφωνο του αναβάτη μέσω Bluetooth και της σχετικής εφαρμογής που έχει εξελίξει η εταιρεία. 

Μέσα στην μικρή κάψουλα υπάρχουν δύο επιταχυνσιόμετρα (ένα με μεγαλύτερη ευαισθησία για χαμηλότερες τιμές και ένα με μικρότερη ευαισθησία αλλά υψηλό ρυθμό ανανέωσης), ένα γυροσκόπιο και ένας αισθητήρας θερμοκρασίας. Έχει επίσης μπαταρία που χρειάζεται μιάμιση περίπου ώρα για να φορτίσει πλήρως από άδεια και κρατά λίγο πάνω από δύο ημέρες.

Στον εξοπλισμό ασφάλειας για μοτοσυκλέτες αναμένεται να το δούμε αρχικά στην αγορά να ενσωματώνεται στα κράνη της Nolan και έπειτα θα ακολουθήσουν και άλλες εταιρείες.

Η Quin αναφέρει ότι η ειδοπποίηση σε περίπτωση ατυχήματος είναι δωρεάν εφ' όρου ζωής και ότι έξτρα χρέωση υπάρχει αν ο αναβάτης θέλει να ενσωματώσει και τις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης και στη χώρα που ζητείται αυτό υπάρχει σχετική χρέωση από τις ίδιες τις υπηρεσίες.

Οι αναβαθμίσεις λογισμικού στη συσκευή της Quin γίνονται ασύρματα από το smartphone, ενώ οι επαφές έκτακτης ανάγκης δεν χρειάζεται να κατεβάσουν την εφαρμογή Quin, καθώς μπορούν να λαμβάνουν ειδοποιήσεις μέσω sms.

Quin Pod emergency Call device for helmet 2026