Forum Wars Vol. 1

Έχουν τα V2 περισσότερη ροπή;
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

5/1/2017

Ένα από τα αγαπημένα θέματα που χρησιμοποιούν ως αφορμή οι οπαδοί των τετρακύλινδρων και δικύλινδρων κινητήρων για να τσακωθούν μεταξύ τους, είναι το κατά πόσο ένα δικύλινδρος κινητήρας (ίδιων κυβικών και ίδιας τεχνολογίας) έχει ή δεν έχει περισσότερη ροπή από έναν τετρακύλινδρο. Φυσικά κανείς ποτέ δεν έχει καταφέρει να δώσει μια σωστή απάντηση στο ερώτημα για τους απλούς λόγους:

Πρώτον: Το ερώτημα βασίζεται σε λάθος διατύπωση της έννοιας της ροπής

Το κακό ξεκίνησε την εποχή που δυναμόμετρα είχαν μόνο τα εργοστάσια και ο υπόλοιπος κόσμος έβγαζε τα συμπεράσματά του για την απόδοση των κινητήρων βασιζόμενος στα στοιχεία που ανακοίνωναν οι εταιρείες και στην αίσθηση από την οδήγηση της μοτοσυκλέτας. Αυτό είχε δύο τρωτά σημεία: Από την μια μεριά τα εργοστάσια ανακοίνωναν συνήθως ψευδή στοιχεία και από την άλλη μεριά ο αναβάτης νόμιζε ότι η αμεσότητα στην απόκριση του γκαζιού οφείλεται στη ροπή του κινητήρα.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν η κόντρα μεταξύ του πρώτου Honda CB 750 και της πρώτης Ducati 750 SS, όπου βάσει των εργοστασιακών στοιχείων έπρεπε το CB 750 να είναι ελαφρώς ταχύτερο σε όλες τις μετρήσεις επιδόσεων (από στάση, τελική ταχύτητα και ρεπρίζ) κάτι όμως που δεν συνέβαινε στην πραγματικότητα.

Ο λόγος φυσικά ήταν ότι το CB 750 δεν έβγαζε ποτέ τα άλογα και την ροπή που ανακοίνωνε η Honda, ενώ τα στοιχεία της Ducati ήταν πιο κοντά στην πραγματικότητα. Οι επόμενες γενιές τετρακύλινδρων κινητήρων βελτίωσαν πολύ την απόδοσή τους, ξεπερνώντας σε ιπποδύναμη και ροπή τους αντίστοιχους δικύλινδρους κινητήρες, όμως και πάλι όποιος οδηγούσε μια δικύλινδρη μοτοσυκλέτα έλεγε ότι έχει περισσότερη ροπή από μια αντίστοιχη τετρακύλινδρη. Γιατί; Μα φυσικά γιατί πλέον είχε ταυτιστεί στο μυαλό όλων ότι η ΑΠΟΚΡΙΣΗ στο άνοιγμα του γκαζιού είναι η ΡΟΠΗ ενός κινητήρα. Με αυτή την εντελώς λάθος βάση, συνεχίζεται ο πόλεμος των οπαδών στα forum ακόμα και σήμερα.  

 

Δεύτερον: Για την σύγκριση χρησιμοποιούνται λάθος δυναμομετρήσεις

Όταν πλέον τα δυναμόμετρα έγιναν αρκετά φτηνά για να μπορεί να τα αγοράσει ένα συνοικιακό συνεργείο, όλοι πίστεψαν ότι θα είναι εύκολο να μάθουμε την αλήθεια και αν όντως οι δικύλινδροι κινητήρες έχουν περισσότεροι ροπή από τους αντίστοιχης τεχνολογίας και κυβισμού τετρακύλινδρους. Αμ, δε! Το μόνο που έγινε τελικά είναι να προστεθούν στην κουβέντα χιλιάδες διαγράμματα και ακατανόητες μαθηματικές εξισώσεις που δεν χρησιμεύουν σε τίποτα. Ο λόγος είναι ότι η διαδικασία των δυναμομετρήσεων που χρησιμοποιούνται δεν έχουν καμία σχέση με αυτό που κάνει ο αναβάτης οδηγώντας την μοτοσυκλέτα του.

Πάνω στο δυναμόμετρο ανοίγεις τέρμα το γκάζι από τις 1800-2500 στροφές και το κρατάς χουφτωμένο μέχρι τον κόφτη. Αντιθέτως, στο δρόμο έχεις είτε κλειστό, είτε μισο-ανοιγμένο το γκάζι μεταξύ 3000-6000 στροφές και ξαφνικά το ανοίγεις τέρμα. Ένας δικύλινδρος κινητήρας είναι απόλυτα φυσιολογικό να αντιδράσει πιο άμεσα στο απότομο άνοιγμα του γκαζιού από έναν τετρακύλινδρο, με αποτέλεσμα ο αναβάτης να νομίζει ότι αυτό οφείλεται στην ροπή, ενώ στην πραγματικότητα οφείλεται στην αποτελεσματικότερη καύση του μεγαλύτερου θαλάμου καύσης ενός δικύλινδρου (επιπλέον έχει συνήθως και μεγαλύτερες βαλβίδες και μεγαλύτερη διαδρομή και αναλογικά μικρότερης διαμέτρου καρμπιρατέρ/ψεκασμό) όταν εισέρχεται ξαφνικά μια υπερβολική ποσότητα μείγματος.

Το καλύτερο παράδειγμα για να καταλάβουμε ότι το θέμα του τσακωμού δεν πρέπει να είναι η ροπή, αλλά το κατά πόσο μπορούν οι δικύλινδροι να “κάψουν” αποτελεσματικότερα την ξαφνική εισροή υπερβολικής ποσότητας μείγματος από το απότομο άνοιγμα του γκαζιού, είναι να συγκρίνουμε δύο ίδιους τετρακύλινδρους κινητήρες με διαφορετικού μεγέθους καρμπιρατέρ/ψεκασμό.

Όπως ας πούμε τον κινητήρα του CBR 400 RR και του CB 400. Το γυμνό CB 400, λόγω των μικρότερων καρμπιρατέρ είχε αρκετά πιο “γεμάτη αίσθηση” στις χαμηλές και μεσαίες στροφές από το supersport CBR 400 RR παρά το γεγονός ότι έβγαζε λιγότερη ροπή και φυσικά πολύ λιγότερη δύναμη πάνω στο δυναμόμετρο, στις ίδιες ακριβώς στροφές.

Όμως η απολύτως καλύτερη απόδειξη για να καταλάβουμε ότι όλο το θέμα είναι στην απόκριση του γκαζιού και όχι στη ροπή, είναι να οδηγήσεις μια μοτοσυκλέτα με ψεκασμό ride by wire και απλώς να αλλάξεις την ρύθμιση του ψεκασμού. Για παράδειγμα, το ΜΤ-09 εμφανίζει ακριβώς την ίδια καμπύλη ροπής και ιπποδύναμής, τόσο στο Mode STD, όσο και στο Mode A. Απόλυτα λογικό, αφού η δυναμομέτρηση έγινε ανοίγοντας το γκάζι τέρμα από το ρελαντί. Όμως οδηγώντας το δρόμο, με το Mode A το MT-09 σου φεύγει από τα χέρια στο παραμικρό άνοιγμα του γκαζιού (πω, πω ροπή!!! Θα λέγανε οι πατεράδες μας) ενώ στο Mode STD η επιτάχυνση έρχεται πιο ομαλά (τι έγινε ρε παιδιά! Πού πήγε η ροπή που βλέπω στο διάγραμμα;).

Ο μόνος τρόπος για να σου δείξει το δυναμόμετρο αυτό που νιώθεις οδηγώντας στο δρόμο, είναι απλώς να κλείσεις το γκάζι στις 4000-6000 στροφές και να το ανοίξεις απότομα τέρμα. Μετά μπορείς να μετρήσεις τον χρόνο που χρειάστηκε ο κινητήρας να ανεβάσει στις πρώτες 500 στροφές (δηλαδή πόσο χρόνο του πήρε από τέρμα κλειστό γκάζι π.χ. στις 4000 για να πάει από τις 4500). Συνήθως ένας δικύλινδρος πετυχαίνει καλύτερους χρόνους από έναν τετρακύλινδρο στο μεσαίο φάσμα στροφών.

 

Τρίτον: Με το θέμα ασχολούνται οπαδοί

Ένα άλλο γεγονός που καθιέρωσε την κόντρα μεταξύ δικύλινδρων και τετρακύλινδρων, έχει να κάνει με το γεγονός ότι για πολλά χρόνια οι τετρακύλινδροι κινητήρες ήταν κυρίως ιαπωνικής προέλευσης και οι δικύλινδροι ευρωπαϊκης. Έτσι η κόντρα μεταξύ “γιαπωνέζων” και “ευρωπαίων” τροφοδοτούσε διαρκώς τους τσακωμούς.

Το οπαδιλίκι έχει την πλάκα του αλλά όταν αρχίσει και γίνεται φανατισμός καταντάει αηδία. Ειδικά τα τελευταία χρόνια με την ανωνυμία που προσφέρει το διαδίκτυο, η κατάσταση έχει αρχίσει να γίνεται έως χυδαία. Όποιος κατάφερε να πάρει με 3000 δόσεις μια μοτοσυκλέτα των 20.000 ευρώ νομίζει ότι έγινε ο super παντογνώστης-μοτοσυκλετιστής και όποιος προσπέρασε έναν κουλό σε τοπικό track day της άνω Καστανιάς νομίζει ότι έγινε ο Rossi. Η αλήθεια είναι ότι κανείς μας δεν τα ξέρει όλα, όλοι κάνουμε λάθη, οι θεωρίες είναι για να ανατρέπονται και το σημαντικότερο πράγμα στη ζωή είναι η χαρά να ανακαλύπτεις καινούρια πράγματα. ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ με ΥΠΕΡΟΧΑ ΜΟΤΟΣΥΚΛΕΤΙΣΤΙΚΑ ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ!

Dunlop Trailmax Raid: Συνεχίζει ως επίσημο ελαστικό στα Honda Adventure Roads και το 2026

Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά η Dunlop στηρίζει το adventure πρόγραμμα της Honda με δύο νέες, πιο απαιτητικές διαδρομές σε Πυρηναία και Άλπεις
Dunlop Trailmax Raid
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

3/3/2026

Το Dunlop Trailmax Raid επιστρέφει ως επίσημο ελαστικό του Honda Adventure Roads, εξοπλίζοντας όλα τα XL750 Transalp που θα συμμετάσχουν στις φετινές διαδρομές από Βαρκελώνη έως Τουλούζη και από Τορίνο έως Νίκαια.

Η Dunlop ανανέωσε την συνεργασία της ως επίσημος συνεργάτης ελαστικών της Honda για το πρόγραμμα Honda Adventure Roads, με το Trailmax Raid να αποτελεί για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά τη στάνταρ επιλογή για όλους τους συμμετέχοντες.

Τα σχόλιά μας φαίνεται πως ακουστήκαν αφού η πρώτη εκτεταμένη δοκιμή των συγκεκριμένων ελαστικών και μάλιστα σε πληθώρα μοτοσυκλετών είχε γίνει στο δικό μας MEGA TEST ON-OFF 2024, όπου και είχαμε περιγράψει πως είναι κορυφαία στην κατηγορία ελαστικών μικτής χρήσης, διαπρέποντας σε χώμα και βράχια, επιτρέπουν να κινηθείς σε άσφαλτο πραγματικά γρήγορα, ενώ λειτουργούν ακόμα και σε βρεγμένο οδόστρωμα.

 

Dunlop Trailmax Raid: Το ελαστικό που έβγαλε όλο το ταξίδι μέχρι την Κροατία! Το MEGA TEST ON-OFF 2024 είναι το μεγαλύτερο συγκριτικό για όλες τις Adventure μοτοσυκλέτες, αλλά ταυτόχρονα είναι και η μεγαλύτερη δοκιμασία για το ελαστικό που επιλέγεται, καθώς καλείται να αποδώσει σε όλες τις διαστάσεις, σε διαφορετικές μοτοσυκλέτες και σε όλες τις συνθήκες. Η μεγαλύτερη δοκιμασία για το Trailmax Raid που την ολοκληρώνει για δεύτερη φορά! Dunlop Moto Moto Market ShopDNA High Performance Filters Motul Greece #motomaggr #motomag #motomagazinegreece #motomagazine #dunlop

Δημοσιεύτηκε από Moto Magazine Greece στις Τρίτη 9 Ιουλίου 2024

Μετά την περσινή διοργάνωση της Honda, όπου 37 αναβάτες κάλυψαν 2.500 χιλιόμετρα από τη Ρώμη έως την Κωνσταντινούπολη, η Honda αλλάζει φιλοσοφία για το 2026. Αντί για μία μεγάλη διαδρομή, το Adventure Roads χωρίζεται σε δύο τριήμερες, πιο προσιτές και τεχνικά εστιασμένες περιηγήσεις.

  • Διάσχιση Πυρηναίων: Βαρκελώνη - Τουλούζη (11-14 Ιουνίου)
  • Alps Adventure: Τορίνο - Νίκαια (10-13 Σεπτεμβρίου)

Κοινός παρονομαστής και στις δύο εκδηλώσεις θα είναι η Honda XL750 Transalp, μια μοτοσυκλέτα που συνδυάζει ευχρηστία, ευελιξία και adventure χαρακτήρα, στοιχεία που ταιριάζουν απόλυτα με τη φιλοσοφία του Trailmax Raid.

Ο Roberto Finetti, Διευθυντής Marketing της Dunlop, δήλωσε ότι η εταιρεία είναι ενθουσιασμένη που επιστρέφει ως επίσημος συνεργάτης, υπογραμμίζοντας ότι το Trailmax Raid προσφέρει την ιδανική ισορροπία μεταξύ off-road ικανότητας και οδικής συμπεριφοράς, ειδικά τώρα που το πρόγραμμα εστιάζει περισσότερο στη βελτίωση δεξιοτήτων των αναβατών.

Dunlop Trailmax Raid

Από την πλευρά της Honda ο Nick Bennett, στέλεχος της Honda Motor Europe, επισήμανε ότι η περσινή εμπειρία με το Trailmax Raid άφησε εξαιρετικές εντυπώσεις στους συμμετέχοντες, κυρίως χάρη στην ικανότητά του να ανταποκρίνεται σε διαφορετικά τερέν χωρίς συμβιβασμούς στην άνεση και τη σταθερότητα στην άσφαλτο.

Με δύο εντυπωσιακές διαδρομές σε Πυρηναία και Άλπεις, το Honda Adventure Roads 2026 υπόσχεται μια πιο προσιτή αλλά και πιο εκπαιδευτική adventure εμπειρία, με το Trailmax Raid να αναλαμβάνει για ακόμη μία φορά τον ρόλο του βασικού συνδέσμου ανάμεσα σε άσφαλτο και χώμα.

Dunlop Trailmax Raid