Forum Wars Vol. 1

Έχουν τα V2 περισσότερη ροπή;
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

5/1/2017

Ένα από τα αγαπημένα θέματα που χρησιμοποιούν ως αφορμή οι οπαδοί των τετρακύλινδρων και δικύλινδρων κινητήρων για να τσακωθούν μεταξύ τους, είναι το κατά πόσο ένα δικύλινδρος κινητήρας (ίδιων κυβικών και ίδιας τεχνολογίας) έχει ή δεν έχει περισσότερη ροπή από έναν τετρακύλινδρο. Φυσικά κανείς ποτέ δεν έχει καταφέρει να δώσει μια σωστή απάντηση στο ερώτημα για τους απλούς λόγους:

Πρώτον: Το ερώτημα βασίζεται σε λάθος διατύπωση της έννοιας της ροπής

Το κακό ξεκίνησε την εποχή που δυναμόμετρα είχαν μόνο τα εργοστάσια και ο υπόλοιπος κόσμος έβγαζε τα συμπεράσματά του για την απόδοση των κινητήρων βασιζόμενος στα στοιχεία που ανακοίνωναν οι εταιρείες και στην αίσθηση από την οδήγηση της μοτοσυκλέτας. Αυτό είχε δύο τρωτά σημεία: Από την μια μεριά τα εργοστάσια ανακοίνωναν συνήθως ψευδή στοιχεία και από την άλλη μεριά ο αναβάτης νόμιζε ότι η αμεσότητα στην απόκριση του γκαζιού οφείλεται στη ροπή του κινητήρα.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν η κόντρα μεταξύ του πρώτου Honda CB 750 και της πρώτης Ducati 750 SS, όπου βάσει των εργοστασιακών στοιχείων έπρεπε το CB 750 να είναι ελαφρώς ταχύτερο σε όλες τις μετρήσεις επιδόσεων (από στάση, τελική ταχύτητα και ρεπρίζ) κάτι όμως που δεν συνέβαινε στην πραγματικότητα.

Ο λόγος φυσικά ήταν ότι το CB 750 δεν έβγαζε ποτέ τα άλογα και την ροπή που ανακοίνωνε η Honda, ενώ τα στοιχεία της Ducati ήταν πιο κοντά στην πραγματικότητα. Οι επόμενες γενιές τετρακύλινδρων κινητήρων βελτίωσαν πολύ την απόδοσή τους, ξεπερνώντας σε ιπποδύναμη και ροπή τους αντίστοιχους δικύλινδρους κινητήρες, όμως και πάλι όποιος οδηγούσε μια δικύλινδρη μοτοσυκλέτα έλεγε ότι έχει περισσότερη ροπή από μια αντίστοιχη τετρακύλινδρη. Γιατί; Μα φυσικά γιατί πλέον είχε ταυτιστεί στο μυαλό όλων ότι η ΑΠΟΚΡΙΣΗ στο άνοιγμα του γκαζιού είναι η ΡΟΠΗ ενός κινητήρα. Με αυτή την εντελώς λάθος βάση, συνεχίζεται ο πόλεμος των οπαδών στα forum ακόμα και σήμερα.  

 

Δεύτερον: Για την σύγκριση χρησιμοποιούνται λάθος δυναμομετρήσεις

Όταν πλέον τα δυναμόμετρα έγιναν αρκετά φτηνά για να μπορεί να τα αγοράσει ένα συνοικιακό συνεργείο, όλοι πίστεψαν ότι θα είναι εύκολο να μάθουμε την αλήθεια και αν όντως οι δικύλινδροι κινητήρες έχουν περισσότεροι ροπή από τους αντίστοιχης τεχνολογίας και κυβισμού τετρακύλινδρους. Αμ, δε! Το μόνο που έγινε τελικά είναι να προστεθούν στην κουβέντα χιλιάδες διαγράμματα και ακατανόητες μαθηματικές εξισώσεις που δεν χρησιμεύουν σε τίποτα. Ο λόγος είναι ότι η διαδικασία των δυναμομετρήσεων που χρησιμοποιούνται δεν έχουν καμία σχέση με αυτό που κάνει ο αναβάτης οδηγώντας την μοτοσυκλέτα του.

Πάνω στο δυναμόμετρο ανοίγεις τέρμα το γκάζι από τις 1800-2500 στροφές και το κρατάς χουφτωμένο μέχρι τον κόφτη. Αντιθέτως, στο δρόμο έχεις είτε κλειστό, είτε μισο-ανοιγμένο το γκάζι μεταξύ 3000-6000 στροφές και ξαφνικά το ανοίγεις τέρμα. Ένας δικύλινδρος κινητήρας είναι απόλυτα φυσιολογικό να αντιδράσει πιο άμεσα στο απότομο άνοιγμα του γκαζιού από έναν τετρακύλινδρο, με αποτέλεσμα ο αναβάτης να νομίζει ότι αυτό οφείλεται στην ροπή, ενώ στην πραγματικότητα οφείλεται στην αποτελεσματικότερη καύση του μεγαλύτερου θαλάμου καύσης ενός δικύλινδρου (επιπλέον έχει συνήθως και μεγαλύτερες βαλβίδες και μεγαλύτερη διαδρομή και αναλογικά μικρότερης διαμέτρου καρμπιρατέρ/ψεκασμό) όταν εισέρχεται ξαφνικά μια υπερβολική ποσότητα μείγματος.

Το καλύτερο παράδειγμα για να καταλάβουμε ότι το θέμα του τσακωμού δεν πρέπει να είναι η ροπή, αλλά το κατά πόσο μπορούν οι δικύλινδροι να “κάψουν” αποτελεσματικότερα την ξαφνική εισροή υπερβολικής ποσότητας μείγματος από το απότομο άνοιγμα του γκαζιού, είναι να συγκρίνουμε δύο ίδιους τετρακύλινδρους κινητήρες με διαφορετικού μεγέθους καρμπιρατέρ/ψεκασμό.

Όπως ας πούμε τον κινητήρα του CBR 400 RR και του CB 400. Το γυμνό CB 400, λόγω των μικρότερων καρμπιρατέρ είχε αρκετά πιο “γεμάτη αίσθηση” στις χαμηλές και μεσαίες στροφές από το supersport CBR 400 RR παρά το γεγονός ότι έβγαζε λιγότερη ροπή και φυσικά πολύ λιγότερη δύναμη πάνω στο δυναμόμετρο, στις ίδιες ακριβώς στροφές.

Όμως η απολύτως καλύτερη απόδειξη για να καταλάβουμε ότι όλο το θέμα είναι στην απόκριση του γκαζιού και όχι στη ροπή, είναι να οδηγήσεις μια μοτοσυκλέτα με ψεκασμό ride by wire και απλώς να αλλάξεις την ρύθμιση του ψεκασμού. Για παράδειγμα, το ΜΤ-09 εμφανίζει ακριβώς την ίδια καμπύλη ροπής και ιπποδύναμής, τόσο στο Mode STD, όσο και στο Mode A. Απόλυτα λογικό, αφού η δυναμομέτρηση έγινε ανοίγοντας το γκάζι τέρμα από το ρελαντί. Όμως οδηγώντας το δρόμο, με το Mode A το MT-09 σου φεύγει από τα χέρια στο παραμικρό άνοιγμα του γκαζιού (πω, πω ροπή!!! Θα λέγανε οι πατεράδες μας) ενώ στο Mode STD η επιτάχυνση έρχεται πιο ομαλά (τι έγινε ρε παιδιά! Πού πήγε η ροπή που βλέπω στο διάγραμμα;).

Ο μόνος τρόπος για να σου δείξει το δυναμόμετρο αυτό που νιώθεις οδηγώντας στο δρόμο, είναι απλώς να κλείσεις το γκάζι στις 4000-6000 στροφές και να το ανοίξεις απότομα τέρμα. Μετά μπορείς να μετρήσεις τον χρόνο που χρειάστηκε ο κινητήρας να ανεβάσει στις πρώτες 500 στροφές (δηλαδή πόσο χρόνο του πήρε από τέρμα κλειστό γκάζι π.χ. στις 4000 για να πάει από τις 4500). Συνήθως ένας δικύλινδρος πετυχαίνει καλύτερους χρόνους από έναν τετρακύλινδρο στο μεσαίο φάσμα στροφών.

 

Τρίτον: Με το θέμα ασχολούνται οπαδοί

Ένα άλλο γεγονός που καθιέρωσε την κόντρα μεταξύ δικύλινδρων και τετρακύλινδρων, έχει να κάνει με το γεγονός ότι για πολλά χρόνια οι τετρακύλινδροι κινητήρες ήταν κυρίως ιαπωνικής προέλευσης και οι δικύλινδροι ευρωπαϊκης. Έτσι η κόντρα μεταξύ “γιαπωνέζων” και “ευρωπαίων” τροφοδοτούσε διαρκώς τους τσακωμούς.

Το οπαδιλίκι έχει την πλάκα του αλλά όταν αρχίσει και γίνεται φανατισμός καταντάει αηδία. Ειδικά τα τελευταία χρόνια με την ανωνυμία που προσφέρει το διαδίκτυο, η κατάσταση έχει αρχίσει να γίνεται έως χυδαία. Όποιος κατάφερε να πάρει με 3000 δόσεις μια μοτοσυκλέτα των 20.000 ευρώ νομίζει ότι έγινε ο super παντογνώστης-μοτοσυκλετιστής και όποιος προσπέρασε έναν κουλό σε τοπικό track day της άνω Καστανιάς νομίζει ότι έγινε ο Rossi. Η αλήθεια είναι ότι κανείς μας δεν τα ξέρει όλα, όλοι κάνουμε λάθη, οι θεωρίες είναι για να ανατρέπονται και το σημαντικότερο πράγμα στη ζωή είναι η χαρά να ανακαλύπτεις καινούρια πράγματα. ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ με ΥΠΕΡΟΧΑ ΜΟΤΟΣΥΚΛΕΤΙΣΤΙΚΑ ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ!

Honda Adventure Roads 2026 - Οδηγήστε Transalp E-Clutch σε Πυρηναία και Άλπεις

Δήλωσε τώρα συμμετοχή - Δυο τριήμερες διοργανώσεις οργανωμένης περιπέτειας, για Αύγουστο και Σεπτέμβριο
Honda Adventure Roads 2026
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

19/2/2026

Οι οργανωμένες off-road εκδρομικές διοργανώσεις της Honda στην Ευρώπη συνεχίζονται και το 2026, με δυο event, το πρώτο στις 11-14 Ιουνίου στα Πυρηναία, και το δεύτερο στις Άλπεις, 10-13 Σεπτεμβρίου, με τους συμμετέχοντες να μεταβαίνουν αεροπορικά εκεί, για να οδηγήσουν στο χώμα, σε θεαματικές διαδρομές και με την κατάλληλη υποστήριξη, τη νέα Honda Transalp E-Clutch.

Οι συγκεκριμένες διοργανώσεις απευθύνονται κυρίως σε αρχάριους στο χώμα αναβάτες Adventure μοτοσυκλετών, που θα ήθελαν να κάνουν με ασφάλεια τα πρώτα τους βήματα στο χώμα πάνω σε μια Adventure, χτίζοντας αυτοπεποίθηση μέσα από μια οργανωμένη εμπειρία με τη σωστή υποστήριξη, πριν δοκιμάσουν κάτι δυσκολότερο με τη δική τους μοτοσυκλέτα.

Honda Adventure Roads 2026

Για το 2026, η Honda απομακρύνεται από το μοντέλο διοργάνωσης του παρελθόντος, παρουσιάζοντας μια σειρά πιο σύντομων διαδρομών σε ολόκληρη την Ευρώπη, με κεντρικό άξονα την ανάπτυξη πρακτικών δεξιοτήτων στο χώμα. Στόχος είναι να καλωσορίσει νεότερους αναβάτες, περισσότερες γυναίκες, αλλά και κάθε αναβάτη που θέλει να εξελίξει τις ικανότητές του στην οδήγηση εκτός δρόμου. Οι νέες αυτές διοργανώσεις αποτελούν ένα ιδανικό πρώτο βήμα στον κόσμο της περιπέτειας -χωρίς τις απαιτήσεις μιας μεγάλης, πολυήμερης αποστολής.

Honda Adventure Roads 2026

Το φετινό πρόγραμμα θα ξεδιπλωθεί σε μερικές από τις πιο εμβληματικές περιοχές οδήγησης της Ευρώπης, καθεμία με θεαματικά τοπία και ποικιλία εδαφών, ιδανικών για την ανάπτυξη off-road δεξιοτήτων.

  • Event 1 – Ιούνιος: Πυρηναία, από Βαρκελώνη έως Τουλούζη (11–14 Ιουνίου 2026)
  • Event 2 – Σεπτέμβριος: Άλπεις, από Τορίνο έως Νίκαια (10–13 Σεπτεμβρίου 2026)

Η τιμή συμμετοχής για κάθε διοργάνωση ανέρχεται στα 850€, για πλήρες και ολοκληρωμένο πακέτο. Οι αναβάτες καλούνται να καλύψουν μόνο τα αεροπορικά τους εισιτήρια και τα προσωπικά τους έξοδα. Οι αιτήσεις συμμετοχής άνοιξαν στις 18 Φεβρουαρίου ΕΔΩ.

Honda Adventure Roads 2026

Οι διοργανώσεις του 2026 θα έχουν τριήμερη διάρκεια και θα περιλαμβάνουν οργανωμένες διαδρομές σε χώμα και μονοπάτια, σχεδιασμένες για την ανάπτυξη πρακτικών δεξιοτήτων σε πραγματικές συνθήκες περιπέτειας. Μέσα σε τρεις γεμάτες ημέρες, οι συμμετέχοντες θα ζήσουν τη μοναδική εμπειρία της Honda που έχει πλέον ταυτιστεί με το Honda Adventure Roads.

Κάθε διοργάνωση θα φιλοξενεί έως 30 αναβάτες. Το πρόγραμμα απευθύνεται σε όσους θέλουν να εξελίξουν τις ικανότητές τους στην οδήγηση εκτός δρόμου, χωρίς να απαιτείται προηγούμενη συμμετοχή. Σε αντίθεση με τα προηγούμενα χρόνια, οι παλαιότεροι συμμετέχοντες δεν θα έχουν προτεραιότητα για τη σεζόν 2026.

Honda Adventure Roads 2026

Στο επίκεντρο των φετινών διοργανώσεων βρίσκεται το Honda XL750 Transalp, εξοπλισμένο με τη νέα τεχνολογία Honda E-Clutch. 

Honda Adventure Roads 2026

Για να αναδειχθούν τα οφέλη της νέας τεχνολογίας, κάθε διοργάνωση θα περιλαμβάνει ειδικές δοκιμασίες, όπως τεχνικές αναβάσεις, ρυθμικές διαδρομές και ασκήσεις χαμηλής ταχύτητας. Οι δραστηριότητες αυτές δείχνουν πώς το σύστημα E-Clutch βοηθά τον αναβάτη να επικεντρώνεται περισσότερο στη σωστή γραμμή και λιγότερο στον χειρισμό του συμπλέκτη.

Με αυτές τις αλλαγές, το πρόγραμμα περιπέτειας της Honda ανοίγει ακόμη περισσότερο σε νέο κοινό, προσκαλώντας περισσότερους αναβάτες να γνωρίσουν τον κόσμο της οδήγησης εκτός δρόμου. Είτε κάποιος κάνει τα πρώτα του βήματα είτε αναζητά την επόμενη πρόκληση, τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή να ανακαλύψει τι βρίσκεται πέρα από τον ανοιχτό δρόμο.

Ετικέτες