Forum Wars Vol. 1

Έχουν τα V2 περισσότερη ροπή;
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

5/1/2017

Ένα από τα αγαπημένα θέματα που χρησιμοποιούν ως αφορμή οι οπαδοί των τετρακύλινδρων και δικύλινδρων κινητήρων για να τσακωθούν μεταξύ τους, είναι το κατά πόσο ένα δικύλινδρος κινητήρας (ίδιων κυβικών και ίδιας τεχνολογίας) έχει ή δεν έχει περισσότερη ροπή από έναν τετρακύλινδρο. Φυσικά κανείς ποτέ δεν έχει καταφέρει να δώσει μια σωστή απάντηση στο ερώτημα για τους απλούς λόγους:

Πρώτον: Το ερώτημα βασίζεται σε λάθος διατύπωση της έννοιας της ροπής

Το κακό ξεκίνησε την εποχή που δυναμόμετρα είχαν μόνο τα εργοστάσια και ο υπόλοιπος κόσμος έβγαζε τα συμπεράσματά του για την απόδοση των κινητήρων βασιζόμενος στα στοιχεία που ανακοίνωναν οι εταιρείες και στην αίσθηση από την οδήγηση της μοτοσυκλέτας. Αυτό είχε δύο τρωτά σημεία: Από την μια μεριά τα εργοστάσια ανακοίνωναν συνήθως ψευδή στοιχεία και από την άλλη μεριά ο αναβάτης νόμιζε ότι η αμεσότητα στην απόκριση του γκαζιού οφείλεται στη ροπή του κινητήρα.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν η κόντρα μεταξύ του πρώτου Honda CB 750 και της πρώτης Ducati 750 SS, όπου βάσει των εργοστασιακών στοιχείων έπρεπε το CB 750 να είναι ελαφρώς ταχύτερο σε όλες τις μετρήσεις επιδόσεων (από στάση, τελική ταχύτητα και ρεπρίζ) κάτι όμως που δεν συνέβαινε στην πραγματικότητα.

Ο λόγος φυσικά ήταν ότι το CB 750 δεν έβγαζε ποτέ τα άλογα και την ροπή που ανακοίνωνε η Honda, ενώ τα στοιχεία της Ducati ήταν πιο κοντά στην πραγματικότητα. Οι επόμενες γενιές τετρακύλινδρων κινητήρων βελτίωσαν πολύ την απόδοσή τους, ξεπερνώντας σε ιπποδύναμη και ροπή τους αντίστοιχους δικύλινδρους κινητήρες, όμως και πάλι όποιος οδηγούσε μια δικύλινδρη μοτοσυκλέτα έλεγε ότι έχει περισσότερη ροπή από μια αντίστοιχη τετρακύλινδρη. Γιατί; Μα φυσικά γιατί πλέον είχε ταυτιστεί στο μυαλό όλων ότι η ΑΠΟΚΡΙΣΗ στο άνοιγμα του γκαζιού είναι η ΡΟΠΗ ενός κινητήρα. Με αυτή την εντελώς λάθος βάση, συνεχίζεται ο πόλεμος των οπαδών στα forum ακόμα και σήμερα.  

 

Δεύτερον: Για την σύγκριση χρησιμοποιούνται λάθος δυναμομετρήσεις

Όταν πλέον τα δυναμόμετρα έγιναν αρκετά φτηνά για να μπορεί να τα αγοράσει ένα συνοικιακό συνεργείο, όλοι πίστεψαν ότι θα είναι εύκολο να μάθουμε την αλήθεια και αν όντως οι δικύλινδροι κινητήρες έχουν περισσότεροι ροπή από τους αντίστοιχης τεχνολογίας και κυβισμού τετρακύλινδρους. Αμ, δε! Το μόνο που έγινε τελικά είναι να προστεθούν στην κουβέντα χιλιάδες διαγράμματα και ακατανόητες μαθηματικές εξισώσεις που δεν χρησιμεύουν σε τίποτα. Ο λόγος είναι ότι η διαδικασία των δυναμομετρήσεων που χρησιμοποιούνται δεν έχουν καμία σχέση με αυτό που κάνει ο αναβάτης οδηγώντας την μοτοσυκλέτα του.

Πάνω στο δυναμόμετρο ανοίγεις τέρμα το γκάζι από τις 1800-2500 στροφές και το κρατάς χουφτωμένο μέχρι τον κόφτη. Αντιθέτως, στο δρόμο έχεις είτε κλειστό, είτε μισο-ανοιγμένο το γκάζι μεταξύ 3000-6000 στροφές και ξαφνικά το ανοίγεις τέρμα. Ένας δικύλινδρος κινητήρας είναι απόλυτα φυσιολογικό να αντιδράσει πιο άμεσα στο απότομο άνοιγμα του γκαζιού από έναν τετρακύλινδρο, με αποτέλεσμα ο αναβάτης να νομίζει ότι αυτό οφείλεται στην ροπή, ενώ στην πραγματικότητα οφείλεται στην αποτελεσματικότερη καύση του μεγαλύτερου θαλάμου καύσης ενός δικύλινδρου (επιπλέον έχει συνήθως και μεγαλύτερες βαλβίδες και μεγαλύτερη διαδρομή και αναλογικά μικρότερης διαμέτρου καρμπιρατέρ/ψεκασμό) όταν εισέρχεται ξαφνικά μια υπερβολική ποσότητα μείγματος.

Το καλύτερο παράδειγμα για να καταλάβουμε ότι το θέμα του τσακωμού δεν πρέπει να είναι η ροπή, αλλά το κατά πόσο μπορούν οι δικύλινδροι να “κάψουν” αποτελεσματικότερα την ξαφνική εισροή υπερβολικής ποσότητας μείγματος από το απότομο άνοιγμα του γκαζιού, είναι να συγκρίνουμε δύο ίδιους τετρακύλινδρους κινητήρες με διαφορετικού μεγέθους καρμπιρατέρ/ψεκασμό.

Όπως ας πούμε τον κινητήρα του CBR 400 RR και του CB 400. Το γυμνό CB 400, λόγω των μικρότερων καρμπιρατέρ είχε αρκετά πιο “γεμάτη αίσθηση” στις χαμηλές και μεσαίες στροφές από το supersport CBR 400 RR παρά το γεγονός ότι έβγαζε λιγότερη ροπή και φυσικά πολύ λιγότερη δύναμη πάνω στο δυναμόμετρο, στις ίδιες ακριβώς στροφές.

Όμως η απολύτως καλύτερη απόδειξη για να καταλάβουμε ότι όλο το θέμα είναι στην απόκριση του γκαζιού και όχι στη ροπή, είναι να οδηγήσεις μια μοτοσυκλέτα με ψεκασμό ride by wire και απλώς να αλλάξεις την ρύθμιση του ψεκασμού. Για παράδειγμα, το ΜΤ-09 εμφανίζει ακριβώς την ίδια καμπύλη ροπής και ιπποδύναμής, τόσο στο Mode STD, όσο και στο Mode A. Απόλυτα λογικό, αφού η δυναμομέτρηση έγινε ανοίγοντας το γκάζι τέρμα από το ρελαντί. Όμως οδηγώντας το δρόμο, με το Mode A το MT-09 σου φεύγει από τα χέρια στο παραμικρό άνοιγμα του γκαζιού (πω, πω ροπή!!! Θα λέγανε οι πατεράδες μας) ενώ στο Mode STD η επιτάχυνση έρχεται πιο ομαλά (τι έγινε ρε παιδιά! Πού πήγε η ροπή που βλέπω στο διάγραμμα;).

Ο μόνος τρόπος για να σου δείξει το δυναμόμετρο αυτό που νιώθεις οδηγώντας στο δρόμο, είναι απλώς να κλείσεις το γκάζι στις 4000-6000 στροφές και να το ανοίξεις απότομα τέρμα. Μετά μπορείς να μετρήσεις τον χρόνο που χρειάστηκε ο κινητήρας να ανεβάσει στις πρώτες 500 στροφές (δηλαδή πόσο χρόνο του πήρε από τέρμα κλειστό γκάζι π.χ. στις 4000 για να πάει από τις 4500). Συνήθως ένας δικύλινδρος πετυχαίνει καλύτερους χρόνους από έναν τετρακύλινδρο στο μεσαίο φάσμα στροφών.

 

Τρίτον: Με το θέμα ασχολούνται οπαδοί

Ένα άλλο γεγονός που καθιέρωσε την κόντρα μεταξύ δικύλινδρων και τετρακύλινδρων, έχει να κάνει με το γεγονός ότι για πολλά χρόνια οι τετρακύλινδροι κινητήρες ήταν κυρίως ιαπωνικής προέλευσης και οι δικύλινδροι ευρωπαϊκης. Έτσι η κόντρα μεταξύ “γιαπωνέζων” και “ευρωπαίων” τροφοδοτούσε διαρκώς τους τσακωμούς.

Το οπαδιλίκι έχει την πλάκα του αλλά όταν αρχίσει και γίνεται φανατισμός καταντάει αηδία. Ειδικά τα τελευταία χρόνια με την ανωνυμία που προσφέρει το διαδίκτυο, η κατάσταση έχει αρχίσει να γίνεται έως χυδαία. Όποιος κατάφερε να πάρει με 3000 δόσεις μια μοτοσυκλέτα των 20.000 ευρώ νομίζει ότι έγινε ο super παντογνώστης-μοτοσυκλετιστής και όποιος προσπέρασε έναν κουλό σε τοπικό track day της άνω Καστανιάς νομίζει ότι έγινε ο Rossi. Η αλήθεια είναι ότι κανείς μας δεν τα ξέρει όλα, όλοι κάνουμε λάθη, οι θεωρίες είναι για να ανατρέπονται και το σημαντικότερο πράγμα στη ζωή είναι η χαρά να ανακαλύπτεις καινούρια πράγματα. ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ με ΥΠΕΡΟΧΑ ΜΟΤΟΣΥΚΛΕΤΙΣΤΙΚΑ ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ!

Midual - Εξεζητημένη Haute couture σε 2 τροχούς, και με νέα έκδοση Francaise

Μονοκόκ πλαίσιο, boxer κινητήρας με μοναδική διαμήκης τοποθέτηση, εξωφρενική τιμή
Midual
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

12/2/2026

Στο πρόσφατο σαλόνι Retromobile του Παρισιού, η Midual παρουσίασε μια νέα έκδοση της μίας -και ιδιαίτερα εξεζητημένης- μοτοσυκλέτας της, που κατά καιρούς αλλάζει ελαφρώς αξεσουάρ και εμφάνιση, μετονομάζεται κάπως αλλιώς και διατίθεται σε εξαιρετικά περιορισμένη παραγωγή (3-20 αντίτυπα) και σε εξωφρενικές τιμές.

Η Midual αποτελεί ένα από τα πιο ιδιαίτερα και σπάνια ονόματα στον κόσμο των ultra‑premium συλλεκτικών μοτοσυκλετών. Με έδρα το Angers της Γαλλίας, η εταιρεία δημιουργεί μοτοσυκλέτες με φιλοσοφία παρόμοια με εκείνη των κορυφαίων ωρολογοποιών.

Κάθε μοντέλο είναι χειροποίητο, μοναδικό και απευθύνεται σε συλλέκτες που αντιμετωπίζουν τη μοτοσυκλέτα ως έργο τέχνης και δέχονται να πληρώσουν 100-300.000 ευρώ για εκείνην.

Midual

Η ιστορία ξεκινά στα τέλη του 1992, όταν ο Olivier Midy, παθιασμένος με τη μηχανολογία και τις μοτοσυκλέτες, αποφάσισε να δημιουργήσει μια made in France ιδιαίτερη μοτοσυκλέτα δρόμου. Το project είχε και προσωπική διάσταση: ήταν ένας τρόπος να τιμήσει τη μνήμη του μικρότερου αδελφού του, Julien.

Boxer

Μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του, François, ξεκίνησαν με σκίτσα, τεχνικές μελέτες και πειραματισμούς, ενώ η πρώτη εντυπωσιακή λεπτομέρεια για τη γέννηση της μοτοσυκλέτας γεννήθηκε το 1995: ένας boxer κινητήρας τοποθετημένος όχι εγκάρσια, αλλά κατά τη διεύθυνση κίνησης (διαμήκης), αρχιτεκτονική που είχε εγκαταλειφθεί για 80 χρόνια. Ο Olivier την αναβίωσε, την πατένταρε και την έκανε τη βασική τεχνική υπογραφή της Midual. Μετά από χρόνια δουλειάς, το 2007 δοκιμάστηκε με επιτυχία το πρώτο ολοκληρωμένο πρωτότυπο κινητήρα.

Fairy

Κάνοντας μια μικρή ιστορική παρένθεση, έχει ενδιαφέρον να προσθέσουμε πως ο πρώτος δικύλινδρος boxer κινητήρας μοτοσυκλέτας ήταν διαμήκης και κατασκευάστηκε το 1905 από τη Light Motors Company στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ο κινητήρας τοποθετήθηκε σε μια μοτοσυκλέτα που αρχικά ονομαζόταν Fée ενώ λίγο αργότερα άλλαξε ονομασία σε Fairy -νεράϊδα. Αργότερα, η παραγωγή της Fairy πέρασε στη Douglas Engineering Company, έναν από τους προμηθευτές της Light Motors, όταν η Light Motors Company έκλεισε το 1907.

Πλαίσιο

Κλείνουμε την παρένθεση, και συνεχίζουμε με τη Midual. Μετά τον διαμήκη boxer, η συνέχεια των Γάλλων ήταν εξίσου εντυπωσιακή, με το μονοκόκ πλαίσιο της εταιρείας, χυτό σε ένα ενιαίο κομμάτι σε αεροναυπηγικό χυτήριο.

Midual

Στις 8 Αυγούστου 2013, η πρώτη Midual βγήκε στον δρόμο. Το 2014, η επίσημη παρουσίαση έγινε στο Pebble Beach Concours d’Elegance, και το νερό μπήκε στο αυλάκι.

Midual

Ο boxer κινητήρας των 1.036 κ.εκ. και των 100hp κατασκευάζεται εξ ολοκλήρου στις εγκαταστάσεις της Midual, έχει εντυπωσιακή κλίση προς τα μπροστά (25 μοίρες), φορτίζοντας έτσι ιδανικά τον μπροστινό τροχό και συνεισφέροντας σε ένα ιδιαίτερα χαμηλό κέντρο βάρους.

Midual

Το monocoque χυτό πλαίσιο είναι εξαιρετικά περίπλοκο στην παραγωγή, ενώ κρύβει τις καλωδιώσεις με τρόπο που δεν συναντάται αλλού.

Midual

Κάθε μοτοσυκλέτα είναι μοναδική. Ο πελάτης επιλέγει το φινίρισμα του πλαισίου, με γυάλισμα, βούρτσισμα, αμμοβολή, κ.α., το χρώμα κινητήρα και πλαισίου, το δέρμα της σέλας, το τιμόνι,  το φινίρισμα των οργάνων, κ.α.

Πίνακας οργάνων

Και μιας και πιάσαμε τα όργανα, εδώ μιλάμε για έναν πίνακα με 7 στρογγυλές αναλογικές οθόνες, που θυμίζουν αεροσκάφος και εντυπωσιάζουν με την κατασκευή τους.

Midual

Ανάλογα την έκδοση τα φώτα και τα φλας είναι LED ή όχι, ενώ η τοποθέτηση των καθρεπτών στο πλαίσιο είναι και αυτή ιδιαίτερη.

Midual

Η Midual μπορεί να κάνει λόγο για τρία μοντέλα -4 με τη νέα έκδοση Francaise που έρχεται σε χρωματισμούς που θυμίζουν τη γαλλική σημαία- αλλά ουσιαστικά μιλάμε για την ίδια μοτοσυκλέτα σε διαφορετικές εκδοχές.

Midual

Οι εκδοχές είναι οι εξής:

  • Midual Type 1 (αρχική έκδοση). Τιμή: 170.000 € (σύμφωνα με παλαιότερες αναφορές)
  • Midual Type 1 Series 3. Τιμή: 186.200 € - Παραγωγή: 20 μονάδες 
  • Midual Type 1 Quintessence. Τιμή: 300.000 € - Παραγωγή: 3 μονάδες 
  • Η νέα Midual Française. Τιμή αναμένεται κοντά στις 300.000 € - Παραγωγή: 5 μονάδες
francaise

Η Française τοποθετείται στην κορυφή της γκάμας, δίπλα στην Quintessence.

Ετικέτες