Forum Wars Vol. 1

Έχουν τα V2 περισσότερη ροπή;
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

5/1/2017

Ένα από τα αγαπημένα θέματα που χρησιμοποιούν ως αφορμή οι οπαδοί των τετρακύλινδρων και δικύλινδρων κινητήρων για να τσακωθούν μεταξύ τους, είναι το κατά πόσο ένα δικύλινδρος κινητήρας (ίδιων κυβικών και ίδιας τεχνολογίας) έχει ή δεν έχει περισσότερη ροπή από έναν τετρακύλινδρο. Φυσικά κανείς ποτέ δεν έχει καταφέρει να δώσει μια σωστή απάντηση στο ερώτημα για τους απλούς λόγους:

Πρώτον: Το ερώτημα βασίζεται σε λάθος διατύπωση της έννοιας της ροπής

Το κακό ξεκίνησε την εποχή που δυναμόμετρα είχαν μόνο τα εργοστάσια και ο υπόλοιπος κόσμος έβγαζε τα συμπεράσματά του για την απόδοση των κινητήρων βασιζόμενος στα στοιχεία που ανακοίνωναν οι εταιρείες και στην αίσθηση από την οδήγηση της μοτοσυκλέτας. Αυτό είχε δύο τρωτά σημεία: Από την μια μεριά τα εργοστάσια ανακοίνωναν συνήθως ψευδή στοιχεία και από την άλλη μεριά ο αναβάτης νόμιζε ότι η αμεσότητα στην απόκριση του γκαζιού οφείλεται στη ροπή του κινητήρα.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν η κόντρα μεταξύ του πρώτου Honda CB 750 και της πρώτης Ducati 750 SS, όπου βάσει των εργοστασιακών στοιχείων έπρεπε το CB 750 να είναι ελαφρώς ταχύτερο σε όλες τις μετρήσεις επιδόσεων (από στάση, τελική ταχύτητα και ρεπρίζ) κάτι όμως που δεν συνέβαινε στην πραγματικότητα.

Ο λόγος φυσικά ήταν ότι το CB 750 δεν έβγαζε ποτέ τα άλογα και την ροπή που ανακοίνωνε η Honda, ενώ τα στοιχεία της Ducati ήταν πιο κοντά στην πραγματικότητα. Οι επόμενες γενιές τετρακύλινδρων κινητήρων βελτίωσαν πολύ την απόδοσή τους, ξεπερνώντας σε ιπποδύναμη και ροπή τους αντίστοιχους δικύλινδρους κινητήρες, όμως και πάλι όποιος οδηγούσε μια δικύλινδρη μοτοσυκλέτα έλεγε ότι έχει περισσότερη ροπή από μια αντίστοιχη τετρακύλινδρη. Γιατί; Μα φυσικά γιατί πλέον είχε ταυτιστεί στο μυαλό όλων ότι η ΑΠΟΚΡΙΣΗ στο άνοιγμα του γκαζιού είναι η ΡΟΠΗ ενός κινητήρα. Με αυτή την εντελώς λάθος βάση, συνεχίζεται ο πόλεμος των οπαδών στα forum ακόμα και σήμερα.  

 

Δεύτερον: Για την σύγκριση χρησιμοποιούνται λάθος δυναμομετρήσεις

Όταν πλέον τα δυναμόμετρα έγιναν αρκετά φτηνά για να μπορεί να τα αγοράσει ένα συνοικιακό συνεργείο, όλοι πίστεψαν ότι θα είναι εύκολο να μάθουμε την αλήθεια και αν όντως οι δικύλινδροι κινητήρες έχουν περισσότεροι ροπή από τους αντίστοιχης τεχνολογίας και κυβισμού τετρακύλινδρους. Αμ, δε! Το μόνο που έγινε τελικά είναι να προστεθούν στην κουβέντα χιλιάδες διαγράμματα και ακατανόητες μαθηματικές εξισώσεις που δεν χρησιμεύουν σε τίποτα. Ο λόγος είναι ότι η διαδικασία των δυναμομετρήσεων που χρησιμοποιούνται δεν έχουν καμία σχέση με αυτό που κάνει ο αναβάτης οδηγώντας την μοτοσυκλέτα του.

Πάνω στο δυναμόμετρο ανοίγεις τέρμα το γκάζι από τις 1800-2500 στροφές και το κρατάς χουφτωμένο μέχρι τον κόφτη. Αντιθέτως, στο δρόμο έχεις είτε κλειστό, είτε μισο-ανοιγμένο το γκάζι μεταξύ 3000-6000 στροφές και ξαφνικά το ανοίγεις τέρμα. Ένας δικύλινδρος κινητήρας είναι απόλυτα φυσιολογικό να αντιδράσει πιο άμεσα στο απότομο άνοιγμα του γκαζιού από έναν τετρακύλινδρο, με αποτέλεσμα ο αναβάτης να νομίζει ότι αυτό οφείλεται στην ροπή, ενώ στην πραγματικότητα οφείλεται στην αποτελεσματικότερη καύση του μεγαλύτερου θαλάμου καύσης ενός δικύλινδρου (επιπλέον έχει συνήθως και μεγαλύτερες βαλβίδες και μεγαλύτερη διαδρομή και αναλογικά μικρότερης διαμέτρου καρμπιρατέρ/ψεκασμό) όταν εισέρχεται ξαφνικά μια υπερβολική ποσότητα μείγματος.

Το καλύτερο παράδειγμα για να καταλάβουμε ότι το θέμα του τσακωμού δεν πρέπει να είναι η ροπή, αλλά το κατά πόσο μπορούν οι δικύλινδροι να “κάψουν” αποτελεσματικότερα την ξαφνική εισροή υπερβολικής ποσότητας μείγματος από το απότομο άνοιγμα του γκαζιού, είναι να συγκρίνουμε δύο ίδιους τετρακύλινδρους κινητήρες με διαφορετικού μεγέθους καρμπιρατέρ/ψεκασμό.

Όπως ας πούμε τον κινητήρα του CBR 400 RR και του CB 400. Το γυμνό CB 400, λόγω των μικρότερων καρμπιρατέρ είχε αρκετά πιο “γεμάτη αίσθηση” στις χαμηλές και μεσαίες στροφές από το supersport CBR 400 RR παρά το γεγονός ότι έβγαζε λιγότερη ροπή και φυσικά πολύ λιγότερη δύναμη πάνω στο δυναμόμετρο, στις ίδιες ακριβώς στροφές.

Όμως η απολύτως καλύτερη απόδειξη για να καταλάβουμε ότι όλο το θέμα είναι στην απόκριση του γκαζιού και όχι στη ροπή, είναι να οδηγήσεις μια μοτοσυκλέτα με ψεκασμό ride by wire και απλώς να αλλάξεις την ρύθμιση του ψεκασμού. Για παράδειγμα, το ΜΤ-09 εμφανίζει ακριβώς την ίδια καμπύλη ροπής και ιπποδύναμής, τόσο στο Mode STD, όσο και στο Mode A. Απόλυτα λογικό, αφού η δυναμομέτρηση έγινε ανοίγοντας το γκάζι τέρμα από το ρελαντί. Όμως οδηγώντας το δρόμο, με το Mode A το MT-09 σου φεύγει από τα χέρια στο παραμικρό άνοιγμα του γκαζιού (πω, πω ροπή!!! Θα λέγανε οι πατεράδες μας) ενώ στο Mode STD η επιτάχυνση έρχεται πιο ομαλά (τι έγινε ρε παιδιά! Πού πήγε η ροπή που βλέπω στο διάγραμμα;).

Ο μόνος τρόπος για να σου δείξει το δυναμόμετρο αυτό που νιώθεις οδηγώντας στο δρόμο, είναι απλώς να κλείσεις το γκάζι στις 4000-6000 στροφές και να το ανοίξεις απότομα τέρμα. Μετά μπορείς να μετρήσεις τον χρόνο που χρειάστηκε ο κινητήρας να ανεβάσει στις πρώτες 500 στροφές (δηλαδή πόσο χρόνο του πήρε από τέρμα κλειστό γκάζι π.χ. στις 4000 για να πάει από τις 4500). Συνήθως ένας δικύλινδρος πετυχαίνει καλύτερους χρόνους από έναν τετρακύλινδρο στο μεσαίο φάσμα στροφών.

 

Τρίτον: Με το θέμα ασχολούνται οπαδοί

Ένα άλλο γεγονός που καθιέρωσε την κόντρα μεταξύ δικύλινδρων και τετρακύλινδρων, έχει να κάνει με το γεγονός ότι για πολλά χρόνια οι τετρακύλινδροι κινητήρες ήταν κυρίως ιαπωνικής προέλευσης και οι δικύλινδροι ευρωπαϊκης. Έτσι η κόντρα μεταξύ “γιαπωνέζων” και “ευρωπαίων” τροφοδοτούσε διαρκώς τους τσακωμούς.

Το οπαδιλίκι έχει την πλάκα του αλλά όταν αρχίσει και γίνεται φανατισμός καταντάει αηδία. Ειδικά τα τελευταία χρόνια με την ανωνυμία που προσφέρει το διαδίκτυο, η κατάσταση έχει αρχίσει να γίνεται έως χυδαία. Όποιος κατάφερε να πάρει με 3000 δόσεις μια μοτοσυκλέτα των 20.000 ευρώ νομίζει ότι έγινε ο super παντογνώστης-μοτοσυκλετιστής και όποιος προσπέρασε έναν κουλό σε τοπικό track day της άνω Καστανιάς νομίζει ότι έγινε ο Rossi. Η αλήθεια είναι ότι κανείς μας δεν τα ξέρει όλα, όλοι κάνουμε λάθη, οι θεωρίες είναι για να ανατρέπονται και το σημαντικότερο πράγμα στη ζωή είναι η χαρά να ανακαλύπτεις καινούρια πράγματα. ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ με ΥΠΕΡΟΧΑ ΜΟΤΟΣΥΚΛΕΤΙΣΤΙΚΑ ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ!

Πέθανε ο Steve Wise - Ο μόνος αναβάτης στην ιστορία που πήρε νίκες σε AMA MX,SX και Superbike

Ένας άθλος που δύσκολα θα επαληφθεί - Μέλος του AMA Motorcycle Hall of Fame από το 2001
Αντίο Steve Wise
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

19/1/2026

Νικητής αγώνας στα MX 125, νικητής στα 250 ΜΧ, νικητής στα 250 SX, νικητής στα Superbikes, ΑΜΑ Αθλητής της χρονιάς το 1982, με νίκες στον πρόγονο του σημερινού Supermoto, και βάθρα σε αγώνες Dirt Track, o Steve Wise οδηγούσε ταχύτατα ότι μοτοσυκλέτα έπεφτε στα χέρια του και σε οποιοδήποτε τερέν, ενώ ήταν φυσικό να εισέλθει στο AMA Motorcycle Hall of Fame το 2001. O Wise πέθανε στις 15/1/2026 από καρδιακή προσβολή, σε ηλικία 68 ετών.

Ο Steve Wise ήταν από τους πιο πολυτάλαντους αναβάτες στην ιστορία των Η.Π.Α., όμως δεν κατάφερε ποτέ να πάρει Πρωτάθλημα. Κανείς δεν ξέρει τι πραγματικά θα μπορούσε να είχε καταφέρει αν μετά τη νίκη του στα Superbike δεν είχε σταματήσει τους αγώνες, λόγω τραυματισμών.

Γεννήθηκε στο McAllen του Τέξας, στις 2 Ιουνίου 1957, ξεκίνησε από πολύ νωρίς να παρακολουθεί αγώνες μοτοσυκλέτες, καθώς ο πατέρας του, Gary, ήταν φανατικός με το άθλημα, ενώ είχε και τοπική αντιπροσωπεία για τη Honda. Πρώτα του είδωλα, ο Geboers και ο DeSoto.

Steve Wise

O Steve ξεκίνησε την αγωνιστική του καριέρα στις αρχές της δεκαετίας του 1970, κερδίζοντας το Πρωτάθλημα Motocross στο Τέξας το 1974. Ξεκίνησε να συμμετέχει στα Εθνικά Πρωταθλήματα της ΑΜΑ σε ηλικία μόλις 17 ετών, αρχικά για τις Kawasaki και Honda. Εκεί το 1980 τερμάτισε τρίτος στο Πρωτάθλημα ΑΜΑ 250 MX του 1980, παίρνοντας και την πρώτη του νίκη.

Παρόλο το απαράμιλλο ταλέντο του, ο Wise έχασε εκείνη την χρονιά τον τίτλο στο ΜΧ λόγω τραυματισμών και εγκαταλείψεων από μηχανικά προβλήματα.

Superbikers

Τις επόμενες δυο χρονιές, το 1981 και 1982 πήρε δυο νίκες στους αγώνες Superbikers (ο πρόγονος του Supermoto) με Honda CR480 μπροστά από τους Andrea Malherve και Eddie Lawson, κάτι που βοήθησε να κλείσει συμβόλαιο για να αγωνιστεί στο Πρωτάθλημα ΑΜΑ Road Racing του 1982 στη θέση του Freddie Spencer που είχε φύγει για Ευρώπη.

Steve Wise

Εκεί την πρώτη χρονιά συμμετοχής του, ενάντια σε θρύλους όπως ο Kenny Roberts, o Eddie Lawson και ο Wayne Rainey, έχασε τον τίτλο για μόλις… τρεις βαθμους, στην κατηγορία Formula One!

Dirt Track

Η εξαιρετική χρονιά του Τεξανού συνδυάστηκε με μια πολύ καλή -και την πρώτη του στο συγκεκριμένο άθλημα- εμφάνιση σε αγώνα AMA Grand National Dirt Track, κερδίζοντας έτσι τον τίτλο του AMA Pro Athlete of the Year για το 1982.

Steve Wise

Το 1983, ο Wise έγινε ο πρώτος και μοναδικός μέχρι σήμερα νικητής αγώνα MX της ΑΜΑ που καταφέρνει να πάρει νίκη σε Εθνικό Πρωτάθλημα Δρόμου, κερδίζοντας τον αγώνα του Mid-Ohio στο Πρωτάθλημα ΑΜΑ Superbike.

Steve Wise

Δυστυχώς λίγο μετά το κατόρθωμά του αυτό, ο Wise “κρέμασε τα γάντια του” λόγω τραυματισμών, ενώ μετά την αγωνιστική του καριέρα, έγινε... πάστορας (!) ενώ άνοιξε και μεσιτικό γραφείο.

Ο Steve Wise μπήκε στο ΑΜΑ Motorcycle Hall of Fame το 2001, ενώ ήταν Grand Marschal στη διοργάνωση AMA Vintage Motorcycle Days το 2023.

Ετικέτες