Forum Wars Vol. 1

Έχουν τα V2 περισσότερη ροπή;
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

5/1/2017

Ένα από τα αγαπημένα θέματα που χρησιμοποιούν ως αφορμή οι οπαδοί των τετρακύλινδρων και δικύλινδρων κινητήρων για να τσακωθούν μεταξύ τους, είναι το κατά πόσο ένα δικύλινδρος κινητήρας (ίδιων κυβικών και ίδιας τεχνολογίας) έχει ή δεν έχει περισσότερη ροπή από έναν τετρακύλινδρο. Φυσικά κανείς ποτέ δεν έχει καταφέρει να δώσει μια σωστή απάντηση στο ερώτημα για τους απλούς λόγους:

Πρώτον: Το ερώτημα βασίζεται σε λάθος διατύπωση της έννοιας της ροπής

Το κακό ξεκίνησε την εποχή που δυναμόμετρα είχαν μόνο τα εργοστάσια και ο υπόλοιπος κόσμος έβγαζε τα συμπεράσματά του για την απόδοση των κινητήρων βασιζόμενος στα στοιχεία που ανακοίνωναν οι εταιρείες και στην αίσθηση από την οδήγηση της μοτοσυκλέτας. Αυτό είχε δύο τρωτά σημεία: Από την μια μεριά τα εργοστάσια ανακοίνωναν συνήθως ψευδή στοιχεία και από την άλλη μεριά ο αναβάτης νόμιζε ότι η αμεσότητα στην απόκριση του γκαζιού οφείλεται στη ροπή του κινητήρα.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν η κόντρα μεταξύ του πρώτου Honda CB 750 και της πρώτης Ducati 750 SS, όπου βάσει των εργοστασιακών στοιχείων έπρεπε το CB 750 να είναι ελαφρώς ταχύτερο σε όλες τις μετρήσεις επιδόσεων (από στάση, τελική ταχύτητα και ρεπρίζ) κάτι όμως που δεν συνέβαινε στην πραγματικότητα.

Ο λόγος φυσικά ήταν ότι το CB 750 δεν έβγαζε ποτέ τα άλογα και την ροπή που ανακοίνωνε η Honda, ενώ τα στοιχεία της Ducati ήταν πιο κοντά στην πραγματικότητα. Οι επόμενες γενιές τετρακύλινδρων κινητήρων βελτίωσαν πολύ την απόδοσή τους, ξεπερνώντας σε ιπποδύναμη και ροπή τους αντίστοιχους δικύλινδρους κινητήρες, όμως και πάλι όποιος οδηγούσε μια δικύλινδρη μοτοσυκλέτα έλεγε ότι έχει περισσότερη ροπή από μια αντίστοιχη τετρακύλινδρη. Γιατί; Μα φυσικά γιατί πλέον είχε ταυτιστεί στο μυαλό όλων ότι η ΑΠΟΚΡΙΣΗ στο άνοιγμα του γκαζιού είναι η ΡΟΠΗ ενός κινητήρα. Με αυτή την εντελώς λάθος βάση, συνεχίζεται ο πόλεμος των οπαδών στα forum ακόμα και σήμερα.  

 

Δεύτερον: Για την σύγκριση χρησιμοποιούνται λάθος δυναμομετρήσεις

Όταν πλέον τα δυναμόμετρα έγιναν αρκετά φτηνά για να μπορεί να τα αγοράσει ένα συνοικιακό συνεργείο, όλοι πίστεψαν ότι θα είναι εύκολο να μάθουμε την αλήθεια και αν όντως οι δικύλινδροι κινητήρες έχουν περισσότεροι ροπή από τους αντίστοιχης τεχνολογίας και κυβισμού τετρακύλινδρους. Αμ, δε! Το μόνο που έγινε τελικά είναι να προστεθούν στην κουβέντα χιλιάδες διαγράμματα και ακατανόητες μαθηματικές εξισώσεις που δεν χρησιμεύουν σε τίποτα. Ο λόγος είναι ότι η διαδικασία των δυναμομετρήσεων που χρησιμοποιούνται δεν έχουν καμία σχέση με αυτό που κάνει ο αναβάτης οδηγώντας την μοτοσυκλέτα του.

Πάνω στο δυναμόμετρο ανοίγεις τέρμα το γκάζι από τις 1800-2500 στροφές και το κρατάς χουφτωμένο μέχρι τον κόφτη. Αντιθέτως, στο δρόμο έχεις είτε κλειστό, είτε μισο-ανοιγμένο το γκάζι μεταξύ 3000-6000 στροφές και ξαφνικά το ανοίγεις τέρμα. Ένας δικύλινδρος κινητήρας είναι απόλυτα φυσιολογικό να αντιδράσει πιο άμεσα στο απότομο άνοιγμα του γκαζιού από έναν τετρακύλινδρο, με αποτέλεσμα ο αναβάτης να νομίζει ότι αυτό οφείλεται στην ροπή, ενώ στην πραγματικότητα οφείλεται στην αποτελεσματικότερη καύση του μεγαλύτερου θαλάμου καύσης ενός δικύλινδρου (επιπλέον έχει συνήθως και μεγαλύτερες βαλβίδες και μεγαλύτερη διαδρομή και αναλογικά μικρότερης διαμέτρου καρμπιρατέρ/ψεκασμό) όταν εισέρχεται ξαφνικά μια υπερβολική ποσότητα μείγματος.

Το καλύτερο παράδειγμα για να καταλάβουμε ότι το θέμα του τσακωμού δεν πρέπει να είναι η ροπή, αλλά το κατά πόσο μπορούν οι δικύλινδροι να “κάψουν” αποτελεσματικότερα την ξαφνική εισροή υπερβολικής ποσότητας μείγματος από το απότομο άνοιγμα του γκαζιού, είναι να συγκρίνουμε δύο ίδιους τετρακύλινδρους κινητήρες με διαφορετικού μεγέθους καρμπιρατέρ/ψεκασμό.

Όπως ας πούμε τον κινητήρα του CBR 400 RR και του CB 400. Το γυμνό CB 400, λόγω των μικρότερων καρμπιρατέρ είχε αρκετά πιο “γεμάτη αίσθηση” στις χαμηλές και μεσαίες στροφές από το supersport CBR 400 RR παρά το γεγονός ότι έβγαζε λιγότερη ροπή και φυσικά πολύ λιγότερη δύναμη πάνω στο δυναμόμετρο, στις ίδιες ακριβώς στροφές.

Όμως η απολύτως καλύτερη απόδειξη για να καταλάβουμε ότι όλο το θέμα είναι στην απόκριση του γκαζιού και όχι στη ροπή, είναι να οδηγήσεις μια μοτοσυκλέτα με ψεκασμό ride by wire και απλώς να αλλάξεις την ρύθμιση του ψεκασμού. Για παράδειγμα, το ΜΤ-09 εμφανίζει ακριβώς την ίδια καμπύλη ροπής και ιπποδύναμής, τόσο στο Mode STD, όσο και στο Mode A. Απόλυτα λογικό, αφού η δυναμομέτρηση έγινε ανοίγοντας το γκάζι τέρμα από το ρελαντί. Όμως οδηγώντας το δρόμο, με το Mode A το MT-09 σου φεύγει από τα χέρια στο παραμικρό άνοιγμα του γκαζιού (πω, πω ροπή!!! Θα λέγανε οι πατεράδες μας) ενώ στο Mode STD η επιτάχυνση έρχεται πιο ομαλά (τι έγινε ρε παιδιά! Πού πήγε η ροπή που βλέπω στο διάγραμμα;).

Ο μόνος τρόπος για να σου δείξει το δυναμόμετρο αυτό που νιώθεις οδηγώντας στο δρόμο, είναι απλώς να κλείσεις το γκάζι στις 4000-6000 στροφές και να το ανοίξεις απότομα τέρμα. Μετά μπορείς να μετρήσεις τον χρόνο που χρειάστηκε ο κινητήρας να ανεβάσει στις πρώτες 500 στροφές (δηλαδή πόσο χρόνο του πήρε από τέρμα κλειστό γκάζι π.χ. στις 4000 για να πάει από τις 4500). Συνήθως ένας δικύλινδρος πετυχαίνει καλύτερους χρόνους από έναν τετρακύλινδρο στο μεσαίο φάσμα στροφών.

 

Τρίτον: Με το θέμα ασχολούνται οπαδοί

Ένα άλλο γεγονός που καθιέρωσε την κόντρα μεταξύ δικύλινδρων και τετρακύλινδρων, έχει να κάνει με το γεγονός ότι για πολλά χρόνια οι τετρακύλινδροι κινητήρες ήταν κυρίως ιαπωνικής προέλευσης και οι δικύλινδροι ευρωπαϊκης. Έτσι η κόντρα μεταξύ “γιαπωνέζων” και “ευρωπαίων” τροφοδοτούσε διαρκώς τους τσακωμούς.

Το οπαδιλίκι έχει την πλάκα του αλλά όταν αρχίσει και γίνεται φανατισμός καταντάει αηδία. Ειδικά τα τελευταία χρόνια με την ανωνυμία που προσφέρει το διαδίκτυο, η κατάσταση έχει αρχίσει να γίνεται έως χυδαία. Όποιος κατάφερε να πάρει με 3000 δόσεις μια μοτοσυκλέτα των 20.000 ευρώ νομίζει ότι έγινε ο super παντογνώστης-μοτοσυκλετιστής και όποιος προσπέρασε έναν κουλό σε τοπικό track day της άνω Καστανιάς νομίζει ότι έγινε ο Rossi. Η αλήθεια είναι ότι κανείς μας δεν τα ξέρει όλα, όλοι κάνουμε λάθη, οι θεωρίες είναι για να ανατρέπονται και το σημαντικότερο πράγμα στη ζωή είναι η χαρά να ανακαλύπτεις καινούρια πράγματα. ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ με ΥΠΕΡΟΧΑ ΜΟΤΟΣΥΚΛΕΤΙΣΤΙΚΑ ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ!

Μία ευκαιρία να αποκτήσεις την Britten V1000 έστω και σε 1/12

Η ίδια η εταιρεία παρασκευάζει ένα κιτ μοντελισμού της Britten V1000 σε κλίμακα
Μία ευκαιρία να αποκτήσεις την Britten V1000, έστω και σε 1/12
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

16/1/2026

Το επίσημο κιτ μοντέλου της Britten V1000 αποτελεί την πιο προσιτή και ρεαλιστική ευκαιρία να αποκτήσεις μία από τις πιο θρυλικές αγωνιστικές μοτοσυκλέτες όλων των εποχών.

Η κατοχή μιας Britten V1000 είναι ένα υγρό όνειρο για όλους τους λάτρεις της μοτοσυκλέτας. Κατασκευάστηκαν ελάχιστες, με τις περισσότερες να βρίσκονται σήμερα σε μουσεία ή ιδιωτικές συλλογές και, ακόμη κι αν κάποια εμφανιζόταν προς πώληση, το πόσο που θα απαιτούταν για την απόκτηση της θα ήταν αστρονομικό.

Για εμάς στο MOTO και για τους παλιούς αναγνώστες είναι μία παλαιά αγάπη καθότι όχι απλά την είχαμε φιλοξενήσει στις σελίδες μας, αλλά υπήρξε και ένα ιστορικό εξώφυλλο, εξαιτίας του οποίου, υπάρχουν ακόμη στην Ελλάδα άνθρωποι που γνωρίζουν την ιστορία της.

Το κιτ αυτό έχει βγει μέσα από το σχέδιο της μοτοσυκλέτας, δεν είναι ένα μοντέλο που κατασκευάζεται στο περίπου από τις φωτογραφίες της, αλλά με τελείως διαφορετικό τρόπο καθώς είναι μία προσπάθεια που ξεκινά από υπόβαθρο που σπάνια υπάρχει.

Britten V1000

Οπότε η ίδια η Britten μας δίνει την ευκαιρία να αποκτήσουμε μια V1000 έστω και σε μοντέλο κλίμακας. Ύστερα από μακρά αναμονή, η Britten Motorcycle Company παρουσίασε το νέο κιτ μοντέλου της V1000 υψηλής λεπτομέρειας.

Μία ευκαιρία να αποκτήσεις την Britten V1000, έστω και σε 1/12

Δεν πρόκειται για παιχνίδι ή για ένα απλό διακοσμητικό ραφιού, αλλά για μια απαιτητική κατασκευή, με περισσότερα από 200 επιμέρους κομμάτια, πάνω από 150 αυτοκόλλητα και ένα εγχειρίδιο συναρμολόγησης 25 σελίδων, απαιτώντας έναν, όχι αμελητέο, βαθμό εμπλοκής.

Britten V1000 1/12 Kit

Ο κινητήρας και οι  ανθρακονημάτινες λεπτομέρειες έχουν αναπαραχθεί με εντυπωσιακή ακρίβεια. Κάθε κιτ περιλαμβάνει δύο χρωματικές επιλογές, καθώς και τη δυνατότητα αναπαράστασης των ανθρακονημάτων στα αντίστοιχα πάνελ ή βαφής τους σε μαύρο. Κάθε μοντέλο είναι αριθμημένο ξεχωριστά, όπως αρμόζει σε κάθε αντικείμενο που φέρει το όνομα Britten.

Britten V1000 1/12 Kit

Η παραγωγή προχωράει με αργούς ρυθμούς και σύμφωνα με την εταιρεία, τα κιτ είναι ιδιαίτερα απαιτητικά στην κατασκευή τους, γεγονός που εξηγεί τόσο την καθυστέρηση όσο και τον περιορισμένο αρχικό αριθμό. Η πρώτη παρτίδα αποτελείται από 60 κιτ, με τα πρώτα να έχουν ήδη δεσμευτεί, ενώ υπάρχει λίστα αναμονής περίπου 150 ατόμων, με μερικούς εξ αυτών να περιμένουν εδώ και χρόνια.

Britten V1000 1/12 Kit

Όσοι βρίσκονται στη λίστα θα ειδοποιηθούν απευθείας και θα έχουν την ευκαιρία αγοράς με σειρά προτεραιότητας. Αν κάποιος δεν την αξιοποιήσει, η δυνατότητα περνά στον επόμενο.

Νέες παρτίδες είναι προγραμματισμένο να παραδίδινται κάθε δύο-τρεις μήνες και παρότι το μοντέλο δεν χαρακτηρίζεται ως περιορισμένης έκδοσης, η διαθεσιμότητα δεν είναι δεδομένη. Όταν καλυφθεί η προυπάρχουσα ζήτηση, τα κιτ θα διατίθενται και μέσω της επίσημης ιστοσελίδας της Britten.

Britten V1000 1/12 Kit

Η τιμή έχει οριστεί στα 795 δολάρια Νέας Ζηλανδίας, συν τα έξοδα αποστολής, που αντιστοιχούν σε κάτι λιγότερο από 400€. Σαφώς υψηλότερη από ένα τυπικό κιτ της Tamiya, αλλά μιλάμε για την Britten και αυτό καθ’ αυτό την καθιστά ξεχωριστή, αλώστε δεν είναι τόσο άσχημα εάν αναλογιστεί κανείς την τιμή που θα μπορούσε να επιτύχει μια αυθεντική V1000.

Britten V1000 1/12 Kit

Υπάρχει και μια ειρωνεία σε όλο αυτό καθώς η Britten V1000 δεν δημιουργήθηκε ποτέ για να θαυμάζεται πίσω από γυαλί. Σχεδιάστηκε για να αγωνίζεται και να κερδίζει. Δεκαετίες αργότερα, όμως, αυτή η εξαιρετικά λεπτομερής ρέπλικα ίσως αποτελεί τον πιο ειλικρινή τρόπο με τον οποίο οι περισσότεροι φίλοι της μοτοσυκλέτας θα έρθουν ποτέ σε επαφή με αυτόν τον θρύλο.Britten V1000 1/12 Kit

Ετικέτες