Forum Wars Vol. 1

Έχουν τα V2 περισσότερη ροπή;
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

5/1/2017

Ένα από τα αγαπημένα θέματα που χρησιμοποιούν ως αφορμή οι οπαδοί των τετρακύλινδρων και δικύλινδρων κινητήρων για να τσακωθούν μεταξύ τους, είναι το κατά πόσο ένα δικύλινδρος κινητήρας (ίδιων κυβικών και ίδιας τεχνολογίας) έχει ή δεν έχει περισσότερη ροπή από έναν τετρακύλινδρο. Φυσικά κανείς ποτέ δεν έχει καταφέρει να δώσει μια σωστή απάντηση στο ερώτημα για τους απλούς λόγους:

Πρώτον: Το ερώτημα βασίζεται σε λάθος διατύπωση της έννοιας της ροπής

Το κακό ξεκίνησε την εποχή που δυναμόμετρα είχαν μόνο τα εργοστάσια και ο υπόλοιπος κόσμος έβγαζε τα συμπεράσματά του για την απόδοση των κινητήρων βασιζόμενος στα στοιχεία που ανακοίνωναν οι εταιρείες και στην αίσθηση από την οδήγηση της μοτοσυκλέτας. Αυτό είχε δύο τρωτά σημεία: Από την μια μεριά τα εργοστάσια ανακοίνωναν συνήθως ψευδή στοιχεία και από την άλλη μεριά ο αναβάτης νόμιζε ότι η αμεσότητα στην απόκριση του γκαζιού οφείλεται στη ροπή του κινητήρα.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν η κόντρα μεταξύ του πρώτου Honda CB 750 και της πρώτης Ducati 750 SS, όπου βάσει των εργοστασιακών στοιχείων έπρεπε το CB 750 να είναι ελαφρώς ταχύτερο σε όλες τις μετρήσεις επιδόσεων (από στάση, τελική ταχύτητα και ρεπρίζ) κάτι όμως που δεν συνέβαινε στην πραγματικότητα.

Ο λόγος φυσικά ήταν ότι το CB 750 δεν έβγαζε ποτέ τα άλογα και την ροπή που ανακοίνωνε η Honda, ενώ τα στοιχεία της Ducati ήταν πιο κοντά στην πραγματικότητα. Οι επόμενες γενιές τετρακύλινδρων κινητήρων βελτίωσαν πολύ την απόδοσή τους, ξεπερνώντας σε ιπποδύναμη και ροπή τους αντίστοιχους δικύλινδρους κινητήρες, όμως και πάλι όποιος οδηγούσε μια δικύλινδρη μοτοσυκλέτα έλεγε ότι έχει περισσότερη ροπή από μια αντίστοιχη τετρακύλινδρη. Γιατί; Μα φυσικά γιατί πλέον είχε ταυτιστεί στο μυαλό όλων ότι η ΑΠΟΚΡΙΣΗ στο άνοιγμα του γκαζιού είναι η ΡΟΠΗ ενός κινητήρα. Με αυτή την εντελώς λάθος βάση, συνεχίζεται ο πόλεμος των οπαδών στα forum ακόμα και σήμερα.  

 

Δεύτερον: Για την σύγκριση χρησιμοποιούνται λάθος δυναμομετρήσεις

Όταν πλέον τα δυναμόμετρα έγιναν αρκετά φτηνά για να μπορεί να τα αγοράσει ένα συνοικιακό συνεργείο, όλοι πίστεψαν ότι θα είναι εύκολο να μάθουμε την αλήθεια και αν όντως οι δικύλινδροι κινητήρες έχουν περισσότεροι ροπή από τους αντίστοιχης τεχνολογίας και κυβισμού τετρακύλινδρους. Αμ, δε! Το μόνο που έγινε τελικά είναι να προστεθούν στην κουβέντα χιλιάδες διαγράμματα και ακατανόητες μαθηματικές εξισώσεις που δεν χρησιμεύουν σε τίποτα. Ο λόγος είναι ότι η διαδικασία των δυναμομετρήσεων που χρησιμοποιούνται δεν έχουν καμία σχέση με αυτό που κάνει ο αναβάτης οδηγώντας την μοτοσυκλέτα του.

Πάνω στο δυναμόμετρο ανοίγεις τέρμα το γκάζι από τις 1800-2500 στροφές και το κρατάς χουφτωμένο μέχρι τον κόφτη. Αντιθέτως, στο δρόμο έχεις είτε κλειστό, είτε μισο-ανοιγμένο το γκάζι μεταξύ 3000-6000 στροφές και ξαφνικά το ανοίγεις τέρμα. Ένας δικύλινδρος κινητήρας είναι απόλυτα φυσιολογικό να αντιδράσει πιο άμεσα στο απότομο άνοιγμα του γκαζιού από έναν τετρακύλινδρο, με αποτέλεσμα ο αναβάτης να νομίζει ότι αυτό οφείλεται στην ροπή, ενώ στην πραγματικότητα οφείλεται στην αποτελεσματικότερη καύση του μεγαλύτερου θαλάμου καύσης ενός δικύλινδρου (επιπλέον έχει συνήθως και μεγαλύτερες βαλβίδες και μεγαλύτερη διαδρομή και αναλογικά μικρότερης διαμέτρου καρμπιρατέρ/ψεκασμό) όταν εισέρχεται ξαφνικά μια υπερβολική ποσότητα μείγματος.

Το καλύτερο παράδειγμα για να καταλάβουμε ότι το θέμα του τσακωμού δεν πρέπει να είναι η ροπή, αλλά το κατά πόσο μπορούν οι δικύλινδροι να “κάψουν” αποτελεσματικότερα την ξαφνική εισροή υπερβολικής ποσότητας μείγματος από το απότομο άνοιγμα του γκαζιού, είναι να συγκρίνουμε δύο ίδιους τετρακύλινδρους κινητήρες με διαφορετικού μεγέθους καρμπιρατέρ/ψεκασμό.

Όπως ας πούμε τον κινητήρα του CBR 400 RR και του CB 400. Το γυμνό CB 400, λόγω των μικρότερων καρμπιρατέρ είχε αρκετά πιο “γεμάτη αίσθηση” στις χαμηλές και μεσαίες στροφές από το supersport CBR 400 RR παρά το γεγονός ότι έβγαζε λιγότερη ροπή και φυσικά πολύ λιγότερη δύναμη πάνω στο δυναμόμετρο, στις ίδιες ακριβώς στροφές.

Όμως η απολύτως καλύτερη απόδειξη για να καταλάβουμε ότι όλο το θέμα είναι στην απόκριση του γκαζιού και όχι στη ροπή, είναι να οδηγήσεις μια μοτοσυκλέτα με ψεκασμό ride by wire και απλώς να αλλάξεις την ρύθμιση του ψεκασμού. Για παράδειγμα, το ΜΤ-09 εμφανίζει ακριβώς την ίδια καμπύλη ροπής και ιπποδύναμής, τόσο στο Mode STD, όσο και στο Mode A. Απόλυτα λογικό, αφού η δυναμομέτρηση έγινε ανοίγοντας το γκάζι τέρμα από το ρελαντί. Όμως οδηγώντας το δρόμο, με το Mode A το MT-09 σου φεύγει από τα χέρια στο παραμικρό άνοιγμα του γκαζιού (πω, πω ροπή!!! Θα λέγανε οι πατεράδες μας) ενώ στο Mode STD η επιτάχυνση έρχεται πιο ομαλά (τι έγινε ρε παιδιά! Πού πήγε η ροπή που βλέπω στο διάγραμμα;).

Ο μόνος τρόπος για να σου δείξει το δυναμόμετρο αυτό που νιώθεις οδηγώντας στο δρόμο, είναι απλώς να κλείσεις το γκάζι στις 4000-6000 στροφές και να το ανοίξεις απότομα τέρμα. Μετά μπορείς να μετρήσεις τον χρόνο που χρειάστηκε ο κινητήρας να ανεβάσει στις πρώτες 500 στροφές (δηλαδή πόσο χρόνο του πήρε από τέρμα κλειστό γκάζι π.χ. στις 4000 για να πάει από τις 4500). Συνήθως ένας δικύλινδρος πετυχαίνει καλύτερους χρόνους από έναν τετρακύλινδρο στο μεσαίο φάσμα στροφών.

 

Τρίτον: Με το θέμα ασχολούνται οπαδοί

Ένα άλλο γεγονός που καθιέρωσε την κόντρα μεταξύ δικύλινδρων και τετρακύλινδρων, έχει να κάνει με το γεγονός ότι για πολλά χρόνια οι τετρακύλινδροι κινητήρες ήταν κυρίως ιαπωνικής προέλευσης και οι δικύλινδροι ευρωπαϊκης. Έτσι η κόντρα μεταξύ “γιαπωνέζων” και “ευρωπαίων” τροφοδοτούσε διαρκώς τους τσακωμούς.

Το οπαδιλίκι έχει την πλάκα του αλλά όταν αρχίσει και γίνεται φανατισμός καταντάει αηδία. Ειδικά τα τελευταία χρόνια με την ανωνυμία που προσφέρει το διαδίκτυο, η κατάσταση έχει αρχίσει να γίνεται έως χυδαία. Όποιος κατάφερε να πάρει με 3000 δόσεις μια μοτοσυκλέτα των 20.000 ευρώ νομίζει ότι έγινε ο super παντογνώστης-μοτοσυκλετιστής και όποιος προσπέρασε έναν κουλό σε τοπικό track day της άνω Καστανιάς νομίζει ότι έγινε ο Rossi. Η αλήθεια είναι ότι κανείς μας δεν τα ξέρει όλα, όλοι κάνουμε λάθη, οι θεωρίες είναι για να ανατρέπονται και το σημαντικότερο πράγμα στη ζωή είναι η χαρά να ανακαλύπτεις καινούρια πράγματα. ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ με ΥΠΕΡΟΧΑ ΜΟΤΟΣΥΚΛΕΤΙΣΤΙΚΑ ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ!

Γαλλία: Ποινή φυλάκισης για όποιον υπερβαίνει το όριο ταχύτητας κατά 50 χλμ/ώρα

Το μέτρο τέθηκε σε ισχύ στις 29 Δεκεμβρίου 2025
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

31/12/2025

Η Γαλλία αυστηροποιεί σημαντικά τις κυρώσεις για όσους οδηγούν με υπερβολική ταχύτητα, μετατρέποντας την οδήγηση που υπερβαίνει το όριο ταχύτητας κατά 50 χλμ/ώρα σε ποινικό αδίκημα που οδηγεί ακόμη και στην φυλακή. Το μέτρο τέθηκε σε ισχύ στις 29 Δεκεμβρίου 2025 στο πλαίσιο των τροποποιήσεων που έγιναν στον νέο γαλλικό Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας και αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής κατά αυτού που το Παρίσι ονομάζει “οδική βία”.

Σύμφωνα λοιπόν με το νέο καθεστώς, η οδήγηση με ταχύτητα που υπερβαίνει το επιτρεπόμενο όριο κατά τουλάχιστον 50 χιλιόμετρα την ώρα αποτελεί πλέον αδίκημα και όχι απλή παράβαση.

Όσοι συλλαμβάνονται να υπερβαίνουν το όριο ταχύτητας κατά περισσότερο από 50 χιλιόμετρα την ώρα κινδυνεύουν με φυλάκιση έως 3 μηνών, πρόστιμα έως 3.750 ευρώ και καταχώριση του αδικήματος στο ποινικό μητρώο με συνέπειες για το μέλλον όσον αφορά την εργασία και τα ταξίδια.

Πρόκειται για μια αυστηρότερη τιμωρία σε σχέση με το παρελθόν, όταν η ίδια παράβαση τιμωρούνταν με πρόστιμο έως 1.500 ευρώ και αφαίρεση βαθμών από το δίπλωμα οδήγησης, εκτός από περιπτώσεις υποτροπής.

Εκτός από την κύρια ποινή, παραμένουν σε ισχύ και άλλες πρόσθετες κυρώσεις, που ήδη προβλέπονται για σοβαρές παραβάσεις: πιθανή κατάσχεση του οχήματος που χρησιμοποιήθηκε κατά την υπέρβαση του ορίου ταχύτητας, αναστολή της άδειας οδήγησης για έως και τρία χρόνια, αναστολή της δυνατότητας αίτησης νέας άδειας οδήγησης για τρία χρόνια σε περίπτωση ανάκλησης της προηγούμενης και αφαίρεση έξι βαθμών από την άδεια οδήγησης.

Η γαλλική κυβέρνηση δικαιολόγησε τη νέα νομοθεσία επικαλούμενη ανησυχητικά στατιστικά στοιχεία, καθώς το 2024 καταγράφηκαν πάνω από 63.000 περιπτώσεις όπου ένας οδηγός υπερέβη το όριο ταχύτητας κατά τουλάχιστον 50 km/h, με αύξηση περίπου 69% σε σχέση με το 2017.

Σύμφωνα με την κυβέρνηση της Γαλλίας, αυτό το είδος οδηγικής συμπεριφοράς δεν θεωρείται πλέον μια ασήμαντη παράβαση, αλλά μια πράξη που θέτει σκόπιμα σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές. Εδώ είναι σαφής η ταύτηση της υπερβολικής ταχύτητας με την υπερβολική αντίδραση από πλευράς των αρχών.

Δεν γίνεται να υπονοείται πως υπάρχει σκοπιμότητα να βλάψεις κάποιον επειδή υπερβαίνεις το όριο. Κανείς από όσους τρέχουν παραπάνω, δεν σκέφτονται εκείνη την στιγμή τον τρόπο που θα πέσουν πάνω στο όχημα που έρχεται από το αντίθετο ρεύμα! Το να υπονοεί κανείς κάτι τέτοιο, είναι σαν να παραδέχεται πως ο κόσμος είναι γεμάτο ψυχοπαθείς δολοφόνους και μάλιστα με αύξηση 69% παραπάνω από το 2017. Εννοείται πως θα υπάρχει εκείνη η πλευρά που θα πει πως έχουν δίκιο οι Γάλλοι και πως όποιος τρέχει με +50 από το όριο είναι ψυχοπαθής, αλλά αυτό απλά σημαίνει πως είναι ένα σχόλιο αντίστοιχο του "θες να με σκοτώσεις;" που ακούγεται όταν κάποιος αποφεύγει την σύγκρουση τελευταία στιγμή και γυρνά επιθετικά να απευθυνθεί σε εκείνον που έκανε την παράβαση: "Για να ήθελε να σε σκοτώσει θα έπρεπε να γνωρίζεστε ή να είναι ένας serial killer". Το πιθανότερο όμως δεν είναι καμία από αυτές τις περιπτώσεις. Το πιθανότερο είναι να έχει ενδώσει στην στιγμή και το τελευταίο πράγμα που σκεφτόταν, να ήταν το τρακάρισμα.

Η θέση της Γαλλίας στο κομμάτι αυτό είναι μία βεβιασμένη αντίδραση στα στατιστικά την ώρα που η Πολιτεία είναι η τελευταία που πρέπει να αντιδρά με αυτό τον τρόπο. Αντί μελέτης, επαναξέτασης ακόμη και των ορίων πριν την καθολική θέσπιση του +50 για φυλακή, ακολουθώντας το παράδειγμα εδώ της Ελβετίας ή της Δανίας, οι αυστηρότερες χώρες εδώ και χρόνια, η Γαλλία προχωρά αντανακλαστικά θα έλεγε κανείς. Αυτές είναι κινήσεις που τις βλέπεις στην Ελλάδα, δεν τις περιμένεις στην Γαλλία. Και παρότι τα στατιστικά είναι βέβαιο πως θα καλυτερεύσουν και σε εμάς, ο τρόπος που αυτό γίνεται είναι λάθος. Λέμε εδώ και χρόνια πως έπρεπε να γίνονται έλεγχοι στους δρόμους και να μην περνά κανείς δίπλα από αστυνομικό, οποιασδήποτε υπηρεσίας γιατί ο πολίτης δεν μπορεί να ξεχωρίσει τι σημαίνουν τα διάφορα σώματα, αλλά συνολικά αντιμετωπίζει την αστυνομία και να μην φορά κράνος. Η ίδια η πολιτεία ονομάζει την δράση της "μηδενική ανοχή" ουσιαστικά και ξεκάθαρα παραδεχόμενη με αυτό τον τρόπο πως υπήρχε ανοχή. Πιστεύουμε πως αν γινόντουσαν οι έλεγχοι αυτοί πριν τον Ιούνιο, όταν δεν είχαν αυστηροποιηθεί τα πρόστιμα, θα είχαμε το ίδιο αποτέλεσμα. Η Πολιτεία θα πει πως όχι, έπαιξε ρόλο και η μεγάλη ποινή και όχι μόνο ο έλεγχος, αλλά είμαστε βέβαιοι για το πρώτο.

Αντίστοιχα και στην Γαλλία, σε μία χώρα που εξάγουμε αρθρογραφία και έχουμε κάνει παραγωγές εκεί, εκτός από το απλά να την επισκεφτούμε, υπήρχε ανοχή και εξακολουθεί να υπάρχει. Σε μία χώρα που έχει επιτρέψει την διήθηση των μοτοσυκλετών ανάμεσα στα αυτοκίνητα και έχει αγωνιστική κουλτούρα, υπήρχαν και παραδείγματα αυξημένης ανοχής και έλλειψης παιδείας, ναι ακόμη και εκεί. Ίσως λοιπόν με ένα πλάνο που θα είχε πιο μακρινό ορίζοντα η Γαλλία να είχε καλύτερα αποτελέσματα. Διότι τώρα σε μία εθνική οδό μπορεί τα 160 (στα σημεία με όριο 110) να σε στείλουν στην φυλακή. Κανείς δεν θα πει πως δεν είναι εγκληματικό να τρέχεις με 80χ.α.ω μέσα σε κατοικημένη περιοχή με όριο τα 30χ.α.ω. Το πρόβλημα είναι στον μη διαχωρισμό αυτών των περιπτώσεων και στην εξάντληση της αυστηρότητας, πράγμα που δεν συμβαίνει για πρώτη φορά στην Γαλλία.

Μεταξύ των άλλων πρωτοβουλιών των τελευταίων ετών συμπεριλαμβάνονται αυστηρότερες κυρώσεις για την οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ ή ουσιών, η εισαγωγή νέων κανόνων για τα συστήματα ασφαλείας και αυστηρότερες κυρώσεις για άλλες σοβαρές παραβάσεις.

Με αυτή τη μεταρρύθμιση, η Γαλλία συγκαταλέγεται μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών με την πιο σκληρή στάση έναντι της επικίνδυνης οδήγησης λόγω υπερβολικής ταχύτητας. Βέβαια, την σκληρή αυτή στάση των αρχών δεν την είδαμε και στην περίπτωση του πρώην πρωθυπουργού της Γαλλίας, Νικολά Σαρκοζί που ναι μεν καταδικάστηκε σε πέντε χρόνια φυλάκισης για υπόθεση χρηματοδότησης, αλλά έμεινε στην φυλακή μόλις για 20 ημέρες!

Γενικότερα, η αυστηροποίηση των ποινών βλέπουμε πως συμβαίνει ολοένα και περισσότερο στις χώρες της Ευρώπης χωρίς να λαμβάνονται πρώτα τα αντίστοιχα μέτρα ενημέρωσης και πρόληψης, με την Ελλάδα να είναι για άλλη μία φορά το κορυφαίο παράδειγμα όπου από την αδιαφορία της τήρησης των νόμων, περάσαμε απευθείας στην έντονη επιτήρηση αλλά μόνο όταν ήρθε η αυστηροποίηση του Κ.Ο.Κ. και η αύξηση των χρηματικών ποινών.

Στην Γαλλία οι Ομοσπονδίες Μοτοσυκλετιστών έχουν την δύναμη να παραλύσουν την χώρα, το έκαναν όταν πήγαν να αλλάξουν το καθεστώς "πειραματισμού" που ισχύει αυτή την στιγμή για την κίνηση των μοτοσυκλετών ανάμεσα στα αυτοκίνητα, αλλά και αξιώνοντας την άρση του περιορισμού των 100 ίππων στις μοτοσυκλέτες που είχε μπει σε μία εποχή που αυτό δεν είχε και τον ίδιο αντίκτυπο που έχει τώρα.

Θα δούμε με ποιο τρόπο θα αντιδράσουν οι Γάλλοι στο νέο μέτρο που ισχύει για όλους τους δρόμους πλέον.