Forum Wars Vol. 1

Έχουν τα V2 περισσότερη ροπή;
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

5/1/2017

Ένα από τα αγαπημένα θέματα που χρησιμοποιούν ως αφορμή οι οπαδοί των τετρακύλινδρων και δικύλινδρων κινητήρων για να τσακωθούν μεταξύ τους, είναι το κατά πόσο ένα δικύλινδρος κινητήρας (ίδιων κυβικών και ίδιας τεχνολογίας) έχει ή δεν έχει περισσότερη ροπή από έναν τετρακύλινδρο. Φυσικά κανείς ποτέ δεν έχει καταφέρει να δώσει μια σωστή απάντηση στο ερώτημα για τους απλούς λόγους:

Πρώτον: Το ερώτημα βασίζεται σε λάθος διατύπωση της έννοιας της ροπής

Το κακό ξεκίνησε την εποχή που δυναμόμετρα είχαν μόνο τα εργοστάσια και ο υπόλοιπος κόσμος έβγαζε τα συμπεράσματά του για την απόδοση των κινητήρων βασιζόμενος στα στοιχεία που ανακοίνωναν οι εταιρείες και στην αίσθηση από την οδήγηση της μοτοσυκλέτας. Αυτό είχε δύο τρωτά σημεία: Από την μια μεριά τα εργοστάσια ανακοίνωναν συνήθως ψευδή στοιχεία και από την άλλη μεριά ο αναβάτης νόμιζε ότι η αμεσότητα στην απόκριση του γκαζιού οφείλεται στη ροπή του κινητήρα.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν η κόντρα μεταξύ του πρώτου Honda CB 750 και της πρώτης Ducati 750 SS, όπου βάσει των εργοστασιακών στοιχείων έπρεπε το CB 750 να είναι ελαφρώς ταχύτερο σε όλες τις μετρήσεις επιδόσεων (από στάση, τελική ταχύτητα και ρεπρίζ) κάτι όμως που δεν συνέβαινε στην πραγματικότητα.

Ο λόγος φυσικά ήταν ότι το CB 750 δεν έβγαζε ποτέ τα άλογα και την ροπή που ανακοίνωνε η Honda, ενώ τα στοιχεία της Ducati ήταν πιο κοντά στην πραγματικότητα. Οι επόμενες γενιές τετρακύλινδρων κινητήρων βελτίωσαν πολύ την απόδοσή τους, ξεπερνώντας σε ιπποδύναμη και ροπή τους αντίστοιχους δικύλινδρους κινητήρες, όμως και πάλι όποιος οδηγούσε μια δικύλινδρη μοτοσυκλέτα έλεγε ότι έχει περισσότερη ροπή από μια αντίστοιχη τετρακύλινδρη. Γιατί; Μα φυσικά γιατί πλέον είχε ταυτιστεί στο μυαλό όλων ότι η ΑΠΟΚΡΙΣΗ στο άνοιγμα του γκαζιού είναι η ΡΟΠΗ ενός κινητήρα. Με αυτή την εντελώς λάθος βάση, συνεχίζεται ο πόλεμος των οπαδών στα forum ακόμα και σήμερα.  

 

Δεύτερον: Για την σύγκριση χρησιμοποιούνται λάθος δυναμομετρήσεις

Όταν πλέον τα δυναμόμετρα έγιναν αρκετά φτηνά για να μπορεί να τα αγοράσει ένα συνοικιακό συνεργείο, όλοι πίστεψαν ότι θα είναι εύκολο να μάθουμε την αλήθεια και αν όντως οι δικύλινδροι κινητήρες έχουν περισσότεροι ροπή από τους αντίστοιχης τεχνολογίας και κυβισμού τετρακύλινδρους. Αμ, δε! Το μόνο που έγινε τελικά είναι να προστεθούν στην κουβέντα χιλιάδες διαγράμματα και ακατανόητες μαθηματικές εξισώσεις που δεν χρησιμεύουν σε τίποτα. Ο λόγος είναι ότι η διαδικασία των δυναμομετρήσεων που χρησιμοποιούνται δεν έχουν καμία σχέση με αυτό που κάνει ο αναβάτης οδηγώντας την μοτοσυκλέτα του.

Πάνω στο δυναμόμετρο ανοίγεις τέρμα το γκάζι από τις 1800-2500 στροφές και το κρατάς χουφτωμένο μέχρι τον κόφτη. Αντιθέτως, στο δρόμο έχεις είτε κλειστό, είτε μισο-ανοιγμένο το γκάζι μεταξύ 3000-6000 στροφές και ξαφνικά το ανοίγεις τέρμα. Ένας δικύλινδρος κινητήρας είναι απόλυτα φυσιολογικό να αντιδράσει πιο άμεσα στο απότομο άνοιγμα του γκαζιού από έναν τετρακύλινδρο, με αποτέλεσμα ο αναβάτης να νομίζει ότι αυτό οφείλεται στην ροπή, ενώ στην πραγματικότητα οφείλεται στην αποτελεσματικότερη καύση του μεγαλύτερου θαλάμου καύσης ενός δικύλινδρου (επιπλέον έχει συνήθως και μεγαλύτερες βαλβίδες και μεγαλύτερη διαδρομή και αναλογικά μικρότερης διαμέτρου καρμπιρατέρ/ψεκασμό) όταν εισέρχεται ξαφνικά μια υπερβολική ποσότητα μείγματος.

Το καλύτερο παράδειγμα για να καταλάβουμε ότι το θέμα του τσακωμού δεν πρέπει να είναι η ροπή, αλλά το κατά πόσο μπορούν οι δικύλινδροι να “κάψουν” αποτελεσματικότερα την ξαφνική εισροή υπερβολικής ποσότητας μείγματος από το απότομο άνοιγμα του γκαζιού, είναι να συγκρίνουμε δύο ίδιους τετρακύλινδρους κινητήρες με διαφορετικού μεγέθους καρμπιρατέρ/ψεκασμό.

Όπως ας πούμε τον κινητήρα του CBR 400 RR και του CB 400. Το γυμνό CB 400, λόγω των μικρότερων καρμπιρατέρ είχε αρκετά πιο “γεμάτη αίσθηση” στις χαμηλές και μεσαίες στροφές από το supersport CBR 400 RR παρά το γεγονός ότι έβγαζε λιγότερη ροπή και φυσικά πολύ λιγότερη δύναμη πάνω στο δυναμόμετρο, στις ίδιες ακριβώς στροφές.

Όμως η απολύτως καλύτερη απόδειξη για να καταλάβουμε ότι όλο το θέμα είναι στην απόκριση του γκαζιού και όχι στη ροπή, είναι να οδηγήσεις μια μοτοσυκλέτα με ψεκασμό ride by wire και απλώς να αλλάξεις την ρύθμιση του ψεκασμού. Για παράδειγμα, το ΜΤ-09 εμφανίζει ακριβώς την ίδια καμπύλη ροπής και ιπποδύναμής, τόσο στο Mode STD, όσο και στο Mode A. Απόλυτα λογικό, αφού η δυναμομέτρηση έγινε ανοίγοντας το γκάζι τέρμα από το ρελαντί. Όμως οδηγώντας το δρόμο, με το Mode A το MT-09 σου φεύγει από τα χέρια στο παραμικρό άνοιγμα του γκαζιού (πω, πω ροπή!!! Θα λέγανε οι πατεράδες μας) ενώ στο Mode STD η επιτάχυνση έρχεται πιο ομαλά (τι έγινε ρε παιδιά! Πού πήγε η ροπή που βλέπω στο διάγραμμα;).

Ο μόνος τρόπος για να σου δείξει το δυναμόμετρο αυτό που νιώθεις οδηγώντας στο δρόμο, είναι απλώς να κλείσεις το γκάζι στις 4000-6000 στροφές και να το ανοίξεις απότομα τέρμα. Μετά μπορείς να μετρήσεις τον χρόνο που χρειάστηκε ο κινητήρας να ανεβάσει στις πρώτες 500 στροφές (δηλαδή πόσο χρόνο του πήρε από τέρμα κλειστό γκάζι π.χ. στις 4000 για να πάει από τις 4500). Συνήθως ένας δικύλινδρος πετυχαίνει καλύτερους χρόνους από έναν τετρακύλινδρο στο μεσαίο φάσμα στροφών.

 

Τρίτον: Με το θέμα ασχολούνται οπαδοί

Ένα άλλο γεγονός που καθιέρωσε την κόντρα μεταξύ δικύλινδρων και τετρακύλινδρων, έχει να κάνει με το γεγονός ότι για πολλά χρόνια οι τετρακύλινδροι κινητήρες ήταν κυρίως ιαπωνικής προέλευσης και οι δικύλινδροι ευρωπαϊκης. Έτσι η κόντρα μεταξύ “γιαπωνέζων” και “ευρωπαίων” τροφοδοτούσε διαρκώς τους τσακωμούς.

Το οπαδιλίκι έχει την πλάκα του αλλά όταν αρχίσει και γίνεται φανατισμός καταντάει αηδία. Ειδικά τα τελευταία χρόνια με την ανωνυμία που προσφέρει το διαδίκτυο, η κατάσταση έχει αρχίσει να γίνεται έως χυδαία. Όποιος κατάφερε να πάρει με 3000 δόσεις μια μοτοσυκλέτα των 20.000 ευρώ νομίζει ότι έγινε ο super παντογνώστης-μοτοσυκλετιστής και όποιος προσπέρασε έναν κουλό σε τοπικό track day της άνω Καστανιάς νομίζει ότι έγινε ο Rossi. Η αλήθεια είναι ότι κανείς μας δεν τα ξέρει όλα, όλοι κάνουμε λάθη, οι θεωρίες είναι για να ανατρέπονται και το σημαντικότερο πράγμα στη ζωή είναι η χαρά να ανακαλύπτεις καινούρια πράγματα. ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ με ΥΠΕΡΟΧΑ ΜΟΤΟΣΥΚΛΕΤΙΣΤΙΚΑ ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ!

FIM Awards 2025: Έγινε η απονομή των βραβείων με μια έκπληξη για τον M.Marquez

64 παγκόσμιοι πρωταθλητές πήραν τα μετάλλιά τους στη Λοζάνη
FIM Awards 2025
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

8/12/2025

Οι Παγκόσμιοι Πρωταθλητές του 2025 παρέλαβαν τα χρυσά τους μετάλλια στα Βραβεία FIM 2025μ με τον Marc Márquez να δέχεται και μια απρόσμενη βράβευση.

Η 15η απονομή των FIM Awards πραγματοποιήθηκε στο εντυπωσιακό συνεδριακό κέντρο SwissTech, στη Λωζάνη της Ελβετίας, στις όχθες της Λίμνης της Γενεύης. Σε έναν χώρο με χίλιους καλεσμένους, οι πρωταγωνιστές από έξι διαφορετικές αγωνιστικές σφαίρες, τίμησαν μια χρονιά γεμάτη μάχες και επιτυχίες.

Με κοινό τους εκπροσώπους 121 εθνικών ομοσπονδιών, θρύλους του σπορ, διοργανωτές, συνεργάτες της FIM και στελέχη της παγκόσμιας μοτοσυκλετιστικής βιομηχανίας, η τελετή παρουσιάστηκε από τους Lauriane Gilliéron και Gavin Emmett, ενώ μεταδόθηκε ζωντανά σε ολόκληρο τον κόσμο.

Μετά την ομιλία του, ο Πρόεδρος της FIM Jorge Viegas απένειμε το Gold Medal Nicolas Rodil del Valle στο Καντόνι του Vaud, πριν ξεκινήσει η απονομή των χρυσών μεταλλίων στους Παγκόσμιους Πρωταθλητές των κορυφαίων κατηγοριών.

Στο Circuit Racing, ο Jonathan Rea βρέθηκε στη σκηνή για να τιμήσει τους:

  • Beñat Fernandez (Moto3 Junior)
  • Stefano Manzi (Supersport)
  • Alessandro Zaccone (Supersport 300)
  • Brian Uriarte (Moto3)
  • José Antonio Rueda (Moto2)
  • Diogo Moreira (Superbike)
  • Maria Herrera (Women’s Circuit Racing)

Στο Motocross, ο νεοεισαχθείς στο Hall of Fame, Harry Everts, παρέδωσε τα μετάλλια στους:

  • Elias Ishoel (Snowcross)
  • Saga Forsell (Women’s Motocross Cup)
  • Mano Faure (Junior Motocross 85cc)
  • Koen Hermans & Ben van den Bogaart (Sidecar Motocross)
  • Marc-Reiner Schmidt (Supermoto)
  • Simon Längenfelder (MX2)
  • Lotte van Drunen (WMX)

Στο Trial, ο θρύλος του αθλήματος Sammy Miller τίμησε τους:

  • Ryon Land (Trial125)
  • Harry Hemingway (Trial2)
  • Berta Abellán (Women’s TrialGP)
  • Toni Bou (TrialGP)

Ακολούθησαν οι απονομές, στο Enduro από τον Giovanni Copioli:

  • Josep Garcia (EnduroGP),
  • Jane Daniels (Women’s Enduro)
  • και τους νικητές των κατηγοριών E1, E2, E3 και Junior.

Στο Track Racing από τον Jean-Baptiste Ley, όπου τιμήθηκαν μεταξύ άλλων οι

  • Bartosz Zmarzlik (Speedway Grand Prix),
  • Mikkel Michelsen (Long Track)
  • και οι νικητές των Speedway U21 & U19.

Ακολούθησαν βραβεύσεις σε εθνικές ομάδες και στην συνέχεια στο Endurance, όπου ο Ignacio Verneda απένειμε τα μετάλλια στην πρωταθλήτρια ομάδα YART Yamaha (FIM Endurance World Champions) και τους αναβάτες Karel Hanika, Marvin Fritz, Jason O’Halloran.

Η τελική κατηγορία της βραδιάς ήταν αυτή των Ultimate Champions, με τον Πρόεδρο της FIM Jorge Viegas να ανεβαίνει ξανά στη σκηνή για να πραγματοποιήσει τις απονομές στους:

  • Daniel Sanders – Παγκόσμιο Πρωταθλητή Rally-Raid (RallyGP)
  • Toni Bou – Παγκόσμιο Πρωταθλητή TrialGP
  • Josep Garcia – Παγκόσμιο Πρωταθλητή EnduroGP
  • Bartosz Zmarzlik – Παγκόσμιο Πρωταθλητή Speedway Grand Prix
  • Romain Febvre – Παγκόσμιο Πρωταθλητή MXGP Motocross
  • Toprak Razgatlıoğlu – Παγκόσμιο Πρωταθλητή Superbike
  • Marc Márquez – Παγκόσμιο Πρωταθλητή MotoGP 

Ο τελευταίος ανέβηκε στη σκηνή με την σειρά του για να παραλάβει το χρυσό μετάλλιο του παγκόσμιου πρωταθλητή. Λίγο αργότερα όμως κλήθηκε ξανά, αυτή τη φορά για μια βράβευση που δεν περίμενε. Ο Πρόεδρος της FIM Jorge Viegas του παρέδωσε το νεοσύστατο τρόπαιο της FIM, Sporting Trophy, σε αναγνώριση της επιστροφής του στην κορυφή των MotoGP και της προσπάθειας που κατέβαλλε για να φτάσει εκεί. Με την επιγραφή στο τρόπαιο να αναγράφει “Υπεροχή μέσω αντοχής, κουράγιου και επιμονής” -Excellence through resilience, courage and tenacity.

FIM Awards 2025

Ο Marquez κατέκτησε τον τίτλο του 2025 έπειτα από μια εξουθενωτική πενταετία γεμάτη σοβαρούς τραυματισμούς σε χέρι και μάτια, ένα “διαζύγιο” από τη Honda, μια νέα αρχή με την Gresini και τελικά την μετάβαση στην εργοστασιακή Ducati.

Όπως δήλωσε ο Viegas, κάθε πρωταθλητής που ανέβηκε στη σκηνή έχει κερδίσει και αξίζει απόλυτα το χρυσό μετάλλιο που παρέλαβε με την βραδιά να ολοκληρώνεται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, απονέμοντας το νέο FIM Sporting Trophy στον Marc Marquez, ο οποίος πραγματοποίησε μία από τις μεγαλύτερες αθλητικές επιστροφές όλων των εποχών αυτή τη σεζόν

Με μια βραδιά γεμάτη λάμψη και αναγνώριση, η FIM αποχαιρέτησε το 2025 και έστρεψε το βλέμμα της στο 2026, ελπίζοντας, όπως είπε ο Πρόεδρος της ομοσπονδίας, σε μια ακόμη καλύτερη χρονιά για τον κόσμο της μοτοσυκλέτας.