Γιατί σκοτωνόμαστε στους δρόμους

Η πικρή αλήθεια
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

29/3/2017

Χθες το πρωί στη βουλή, κρατήθηκε ενός λεπτού σιγή για τον “άδικο χαμό” πέντε νεαρών παιδιών σε τροχαίο ατύχημα στη Θεσσαλονίκη. Με αφορμή αυτό το περιστατικό (της Βουλής και όχι του τροχαίου) έγραψα αυτό το κείμενο:

 

Μετά από δισεκατομμύρια λέξεις και εκατομμύρια άρθρα που έχουν γραφτεί σχετικά με την οδική ασφάλεια, εν τούτοις ο κόσμος συνεχίζει να σκοτώνεται στο δρόμο. Σε κάθε χώρα υπάρχουν “εξειδικευμένοι” επιστήμονες, ειδικές κρατικές επιτροπές “σοφών” και δεκάδες ιδιωτικές οργανώσεις που ασχολούνται με θέματα οδικής ασφάλειας. Οι ποινές για παραβάσεις του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας είναι ΠΟΛΥ αυστηρότερες από εκείνες του ποινικού κώδικα. Παρ΄όλα αυτά, ο κόσμος συνεχίζει να χάνει τη ζωή του στους δρόμους ή να τραυματίζεται βαριά. Γιατί;

 

 

Πρώτον: Οι “ειδικοί” επί θεμάτων οδικής ασφάλειας είναι ΕΝΤΕΛΩΣ άσχετοι!

 

Όλοι αυτοί που βρίσκονται σε οργανισμούς και θέσεις που αφορούν την οδική ασφάλεια είναι άνθρωποι που δεν έχουν κατανοήσει τους βασικούς λόγους που χρησιμοποιούμε αυτοκίνητα και μοτοσυκλέτες για τη μετακίνησή μας. Για τους περισσότερους από αυτούς, ο μόνος λόγος που υπάρχει για να οδηγήσει κάποιος ένα όχημα είναι για να πάει το πρωί στη δουλειά του. Παράμετροι όπως η ελευθερία της μετακίνησης και η ψυχαγωγία είναι έξω από κάθε σκέψη τους. Μάλιστα το ιδανικό για αυτούς θα ήταν να μας έβαζαν όλους σε ένα τρένο (όπως οι ναζί τους αιχμάλωτους για το Νταχάου) και να μας πήγαιναν όπου εκείνοι θέλουν, τις ώρες που θέλουν. Ως αποτέλεσμα αυτού είναι να μην μπορούν (δέχονται) να σχεδιάσουν τίποτα που να ανταποκρίνεται σε ΟΛΕΣ τις ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ανάγκες του κόσμου, οπότε δεν υπάρχει και πρόβλεψη για το πώς θα γίνονται με ασφάλεια όλες οι υπόλοιπες μετακινήσεις, πέραν του καθημερινού πήγαινε-έλα στη δουλειά. Φυσικά, ακόμα και σε αυτό έχουν αποτύχει παταγωδώς, διότι μαζί με την ανικανότητα αντίληψης της πραγματικότητας, έχουν και ΜΗΔΕΝ γνώσεις σε ότι αφορά τα οχήματα. Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, οι επιτροπές και οι οργανισμοί αυτοί, στελεχώνονται από κομματόσκυλα, ευθυνόφοβους δημόσιους υπαλλήλους και φυσικά από ΜΚΟ που ο βασικός στόχος τους είναι να μασάνε κρατικά χρήματα (τους φόρους μας δηλαδή). Η κριτική αυτή για το πλήρως αποτυχημένο έργο τους ΔΕΝ είναι καθόλου σκληρή, διότι οι άνθρωποι αυτοί ευθύνονται ΑΜΕΣΑ για το θάνατο χιλιάδων ανθρώπων καθημερινά και τα χέρια τους είναι βαμμένα με αίμα από τα νύχια ως τους ώμους.   

Αυτοί είναι οι λόγοι που γίνονται ατυχήματα:

 

Κοινωνική συνείδηση   

Η βασική αιτία των τροχαίων ατυχημάτων οφείλεται στο ποσοστό κοινωνικής συνείδησης των πολιτών κάθε χώρας. Από το πόσο σέβεσαι τη ζωή των συνανθρώπων σου εξαρτώνται άμεσα τα ποσοστά των τροχαίων ατυχημάτων. Χώρες με πολύ υψηλή κοινωνική συνείδηση όπως η Γερμανία και η Ιαπωνία έχουν τα λιγότερα ατυχήματα στους δρόμους, παρά το γεγονός ότι ο μέσος οδηγός κάνει πολλά περισσότερα χιλιόμετρα στους δρόμους από έναν Έλληνα. Όταν σέβεσαι τη ζωή του διπλανού σου δεν οδηγάς πιωμένος, δεν μιλάς στο κινητό, δεν φτιάχνεις επικίνδυνους δρόμους και δεν χρειάζεσαι κανέναν νόμο ή αστυνομικό να σου επιβάλει την κοινή λογική. Όσο πιο παρτάκιας και ατομιστής είναι ένας πολίτης, τόσο αυξάνονται τα ατυχήματα στη χώρα του. Ακούμε και διαβάζουμε διαρκώς για την έλλειψη οδηγικής παιδείας σε αυτή τη χώρα, λες και πρόκειται για κάτι ξεχωριστό από την συνολική έλλειψη παιδείας. Όπως η κυρα-Σούλα πλένει το μπαλκόνι της και δεν την νοιώσει αν περνάει κάποιος από κάτω, έτσι και ο γιος της θα μιλάει στο κινητό, θα παρκάρει σε πεζοδρόμια, θα σφάζει κόκκινα, θα φτιάχνει κακούς δρόμους. Κατά μάνα, κατά κύρη που λέει και η παροιμία. Ο κάθε έλληνας πιστεύει ότι είναι ανώτερος από τους υπόλοιπους και ότι οι δικές του ανάγκες είναι πιο σημαντικές από όλων των υπόλοιπων. Όταν ΑΥΤΟΣ βιάζεται πρέπει να βιάζονται ΟΛΟΙ και όταν ΑΥΤΟΣ γουστάρει να οδηγάει με πέντε στην αριστερή λωρίδα της εθνικής θα πρέπει ΟΛΟΙ να είμαστε πίσω του με το χαμόγελο στα χείλη!

Πρώτα θα δω το μύνημα του γκόμενου και μετά θα κοιτάξω το δρόμο. Άλλωστε με 45km/h πάω... δεν τρέχω-είμαι ασφαλής, το λέει και η τροχαία!

 

Η υπερβολική ταχύτητα δεν σκοτώνει!

Όσο αυξάνεται η ταχύτητα, τόσο πιο μεγάλες είναι οι επιπτώσεις αν συμβεί ένα τροχαίο ατύχημα. Πάνω στη διαστρέβλωση αυτής της πραγματικότητας, οι νομοθέτες, η αστυνομία και φυσικά οι ΜΚΟ έχουν βγάλει… ΠΟΛΛΑ ΛΕΦΤΑ! Με το σύνθημα ότι η υπερβολική ταχύτητα σκοτώνει, έχουν πείσει τον κόσμο ότι αν οδηγάς αργά δεν κινδυνεύεις στους δρόμους και ότι είσαι απόλυτα ασφαλείς. ΨΕΜΑΤΑ. Η πραγματικότητα είναι ότι με ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ταχύτητα κινδυνεύεις και μπορείς να σκοτωθείς. Ένα αυτοκίνητο ζυγίζει από 1500 κιλά έως 2500 κιλά και μια μοτοσυκλέτα ξεκινά από τα 140 κιλά και φτάνει στα 400 κιλά. Όποιος λοιπόν πιστεύει ότι αν πέσει πάνω του 1,5 τόνος σίδερο με 30km/h δεν θα πάθει τίποτα, πολύ ευχαρίστως θα έκανα μια δοκιμή στο κεφάλι του. Το δόγμα ότι η ταχύτητα είναι εκείνο που σκοτώνει τον κόσμο και όχι η ανικανότητα του οδηγού να ελέγξει το όχημα και η αδυναμία του να αναλύσει τις δεδομένες συνθήκες, ευθύνεται 100% για όλα τα θανατηφόρα ατυχήματα με ταχύτητες έως 80km/h, που καθόλου τυχαία είναι πολύ περισσότερα από εκείνα που γίνονται με ταχύτητες άνω των 130km/h. Πάω αργά, άρα μπορώ να μιλάω στο κινητό. Πάω αργά, άρα μπορώ να χαζεύω. Πάω αργά, άρα δεν χρειάζεται να φοράω ζώνη ή κράνος… Η αλήθεια όμως είναι μία και κάθε φορά που μπαίνεις στο αυτοκίνητο ή καβαλάς τη μοτοσυκλέτα σου θα πρέπει να το έχεις διαρκώς στο μυαλό σου: Από τη στιγμή που αρχίσουν να περιστρέφονται οι τροχοί, το όχημα που οδηγάς μπορεί να σκοτώσει κάποιον άλλον ή εσένα ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΑΧΥΤΗΤΑ που κινείσαι.    

Πηγαίνοντας τα παιδιά στο σχολείο με 40km/h... δεν τρέχω, είμαι ασφαλής λέμεεεεε!

 

 

Κουτοπόνηροι νομοθέτες και τεμπέληδες αστυνομικοί

 

Οι νόμοι γράφονται και ψηφίζονται από ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ, δηλαδή γιατρούς, δικηγόρους, τηλεοπτικούς αστέρες, ποδοσφαιριστές και συγγενικά πρόσωπα πρώην πολιτικών με εξασφαλισμένη την βουλευτική καρέκλα από την ημέρα που γεννήθηκαν. Το κίνητρο τους είναι να τους ψηφίσει ο κόσμος για δύο τετραετίες ώστε να εξασφαλίσουν την βουλευτική σύνταξη για το υπόλοιπο της ζωής τους και να κάνουν ζωάρα μέχρι να πεθάνουν. Έτσι το σκεπτικό των νόμων που φτιάχνουν έχει σκοπό να ικανοποιήσει τον ψηφοφόρο τους. Ο Έλληνας ειδικά λατρεύει τους νόμους που είναι ΠΑΡΑΛΟΓΟΙ σε αυστηρότητα, διότι πιστεύει ότι θα εφαρμοστούν ΜΟΝΟ στους άλλους καθώς ΑΥΤΟΣ είναι τέλειος σε όλα του.  Φυσικά οι παράλογα αυστηροί νόμοι ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΕΦΑΡΜΟΣΤΟΥΝ. Ειδικά όταν οι ποινές που προβλέπουν είναι ξεκάθαρα εισπρακτικές (οι πολιτικοί έχουν μόνο το χρήμα στο μυαλό τους), ο δικαστής και ο τροχονόμος έρχεται διαρκώς μπροστά στο δίλλημα να ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΕΙ ή όχι τη ζωή κάποιου. Έτσι, ξεκινάει η ιστορία με την ΕΠΙΛΕΚΤΗΚΗ και ΤΥΧΑΙΑ εφαρμογή των νόμων που κάνει τους πολίτες να πιστεύουν ότι είναι ΘΕΜΑ ΚΑΚΟΤΥΧΙΑΣ να φας πρόστιμο επειδή μιλάς στο κινητό και ότι μπορείς να κάνεις παζάρια με τον τροχονόμο για το αν μπορεί να σε γράψει για παρκάρισμα, αντί για παραβίαση κόκκινου σηματοδότη!

Άδεια ευθεία με όριο 50km/h. χε, χε, σε μισή ώρα θα έχουμε μαζέψει τις κλήσεις που ζήτησε ο διοικητής...

 

Φυσικά και η τροχαία με τον τρόπο που αστυνομεύει τους δρόμους, μεγεθύνει την αίσθηση στον πολίτη ότι το μόνο που την ενδιαφέρει είναι η είσπραξη χρημάτων και σε καμία περίπτωση η οδική ασφάλεια. Μια απλή ματιά στις παραβάσεις που βεβαιώνει η τροχαία κάθε χρόνο, αρκεί για να καταβάλουμε ότι δεν τους καίγεται καρφί για τις ζωές μας. Υπερβολική ταχύτητα, αλκοτέστ (τα Σαββατοκύριακα μόνο), κράνος, ζώνες, παρκάρισμα… τέλος! Εκατό χρόνια τώρα αυτές τις παραβάσεις γράφουν και φυσικά τα ατυχήματα ΔΕΝ μειώνονται και ούτε πρόκειται να μειωθούν ποτέ. Ο λόγος που γράφουν ΜΟΝΟ για αυτά είναι γιατί είναι το ευκολότερο που μπορούν να κάνουν και μέσα σε μία ώρα έχουν μαζέψει τον αριθμό προστίμων που τους ζήτησε ο προϊστάμενος τους για να δικαιολογήσουν τα λεφτά τους αυτό το μήνα. Είναι δύσκολο και θέλεις χρόνο να μαζέψεις πρόστιμα και να γράψεις για φθαρμένα-ακατάλληλα ελαστικά, για υπερβολικά αργή οδήγηση στην αριστερή λωρίδα, για καμένα φώτα, για στρώματα και έπιπλα με σπάγκο πάνω σε σχάρες, για μη χρήση φλας, για επικίνδυνη σήμανση έργων από τα συνεργία που υποτίθεται ότι επισκευάζουν τους δρόμους, για σαπουνόνερα στους δρόμους από αποχετεύσεις… Οι δικαιολογία φυσικά είναι ότι Είμαστε λίγοι και κακοπληρωμένοι. Η απάντηση είναι απλή: ΠΑΡΑΙΤΗΣΟΥ αν πιστεύεις ότι δεν πληρώνεσαι όσο αξίζεις και τράβα στην οικοδομή να δεις πως βγάζουν οι υπόλοιποι το ψωμί τους.

Σιγά μην σταματήσω στο πορτοκαλί... Full γκάζι θα περάσω τη διασταύρωση.

 

 

Ξέρεις να παρκάρεις; Πέρασες!

Δίπλωμα οδήγησης αυτοκινήτου ή μοτοσυκλέτας έχουν ΜΟΝΟ οι Φιλανδοί και οι Γερμανοί, όλοι οι υπόλοιποι έχουμε κρατικά έγραφα που μας επιτρέπουν να οδηγάμε στο δρόμο. Τόσο τα μαθήματα οδήγησης που κάνουμε, όσο και οι εξετάσεις που δίνουμε για να αποκτήσουμε το δίπλωμα, σε καμία περίπτωση δεν συνδυάζονται με την ικανότητά μας να οδηγούμε. Στη χώρα μας αν μπορέσεις να παρκάρεις χωρίς να κοπανήσεις τα αυτοκίνητα γύρο σου, να κάνεις μια βόλτα στα στενά με 30km/h και να κάνεις οπισθοπορεία (παράνομη σύμφωνα με τον ΚΟΚ!!!!!!!), την επόμενη μέρα είσαι στην εθνική με 120km/h και όποιον πάρει ο χάρος… Προσπέρασμα (το 80% των θανατηφόρων ατυχημάτων στην Ελλάδα…) μαθαίνεις μόνος σου. Έλεγχο του οχήματος σε συνθήκες χαμηλής πρόσφυσης, εκτίμηση απόστασης φρεναρίσματος, οδήγηση με ταχύτητες άνω των 50km/h και άλλες τέτοιες “σαχλαμάρες” δεν χρειάζεται να ξέρεις σύμφωνα με τον σοφό(;) νομοθέτη. Άλλωστε αν “δεν τρέχεις” τί έχεις να φοβηθείς βρε; Όταν κάποια στιγμή κατάφεραν κάποιοι να βάλουν στο τραπέζι της συζήτησης το θέμα ικανότητας των Ελλήνων να οδηγούν, οι πολιτικοί-νομοθέτες  βρήκαν αμέσως τη μαγική λύση! Όχι, δεν πρότειναν εξειδικευμένους χώρους εκπαίδευσης, ούτε άλλαξαν το περιεχόμενο των μαθημάτων και των εξετάσεων. Απλώς αύξησαν τα υποχρεωτικά μαθήματα ώστε να βγάζουν περισσότερα λεφτά οι σχολές οδηγών και έτσι να πάρουν τους ψήφους των μελών τους και να έχουν να λένε σε εμάς τους υπόλοιπους ότι έκαναν και έργο από πάνω!       

Ένα από τα ασφαλέστερα αυτοκίνητα του κόσμου σε σύγκουση με 80km/h... βλέπεις να υπάρχει λόγος να φοράς ζώνη με τόσο μικρή ταχύτητα;

 

Όχι μόνο γκρίνιες και ευχές

Λύσεις υπάρχουν και εφαρμόζονται με απόλυτη επιτυχία. Όταν οι νόμοι και τα πρόστιμα εκλογικευτούν για να σταματήσει το παζάρι και η επιλεκτική εφαρμογή τους και όταν η τροχαία αποφασίσει να βεβαιώνει όλες τις παραβάσεις, μόνο τότε θα βγάλουμε την αστυνομία από τη φωτογραφία με τους δολοφόνους του έθνους. Όταν οι πολιτικοί σταματήσουν να σκέφτονται ψηφοθηρικά και οικονομικά, μόνο τότε θα φύγουν και αυτοί από την φωτογραφία. Όταν οι ΜΚΟ αρχίσουν να βάζουν δικηγόρους, ελέγχοντας νομικά τους πολιτικούς, τους εργολάβους και τις δημόσιες υπηρεσίες για την ποιότητα των έργων τους, μόνο τότε θα φύγουν και αυτοί από το κάδρο των δολοφόνων. Επειδή όμως όλα αυτά απαιτούν στοιχειώδη αξιοπρέπεια, σεβασμό στους συνανθρώπους σου και φυσικά εξειδικευμένες γνώσεις για να τα κάνεις πράξη, όλοι αυτοί η κομπογιαννίτες και μαθητευόμενοι μάγοι της οδικής ασφάλειας θα μας τραγουδάνε το Μπαμπά μην τρέχεις! και το Η Παναγιά μαζί σου! με το φρέσκο αίμα κάθε μέρα να στάζει από τα χέρια τους.

Με ενός λεπτού σιγή στη Βουλή και ο Ιαβέρης στα παράθυρα των καναλιών, αρκούν ώστε οι δρόμοι μας να γίνουν ασφαλέστεροι...  

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.