Γιορτάζουμε: 35 χρόνια ΜΟΤΟ! 35 χρόνια ΜΟΤΟσυκλέτα! – Κάνουμε ΔΩΡΟ συλλεκτικό μπρελόκ

35 Χρόνια ΜΟΤΟ! - Το συλλεκτικό ΜΠΡΕΛΟΚ!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

28/12/2020

Με το τεύχος Ιανουαρίου 2021 που κυκλοφορεί στις 30 Δεκεμβρίου, γινόμαστε 35 χρονών! Το «και πέντε» είναι σημαδιακό για εμάς που πρωτοκυκλοφορήσαμε Δεκέμβριο του 1985, ακριβώς 35 χρόνια πριν, με στόχο να φτιάξουμε το περιοδικό που θέλαμε να διαβάζουμε!

35 χρόνια πριν η έννοια μοτοσυκλετιστής ήταν λίγο διαφορετική για την υπόλοιπη κοινωνία συγκριτικά με τώρα, οι πληροφορίες περιορισμένες και η μεθοδολογία ανύπαρκτη. Ξεκινήσαμε την πορεία μας για να «Κάνουμε τα Πράγματα να Συμβαίνουν» και από τον πρώτο χρόνο είδαμε πως αυτό ήθελε και ο κόσμος. 35 χρόνια τώρα η σχέση αυτή μένει αναλλοίωτη και αδιάκοπη, για αυτό και θέλαμε να μην περάσει δίχως πάταγο, το επετειακό αυτό τεύχος.

Οι σελίδες του ΜΟΤΟ έχουν καταγράψει με κάθε λεπτομέρεια την πορεία της μοτοσυκλέτας όλα αυτά τα χρόνια και με μία μεγάλη ανασκόπηση που ΠΡΟΣΤΙΘΕΤΑΙ με παραπάνω σελίδες στην ύλη του τεύχος θυμόμαστε και σχολιάζουμε ορισμένους σταθμούς στην ιστορία μας και στην ιστορία της μοτοσυκλέτας που μαζί της βαδίζουμε αυτά τα 35 χρόνια.

Το ΜΟΤΟ άλλωστε ήταν πάντα ένα περιοδικό που έκανε παρέα στους αναγνώστες του βγαίνοντας έξω από τις σελίδες του: Από την πρώτη Έκθεση Μοτοσυκλέτας στην Ελλάδα, μέχρι την σημερινή εποχή που διοργανώνουμε το μεγαλύτερο Test Ride Event της Ευρώπης ΔΩΡΕΑΝ για τους αναγνώστες και φίλους του περιοδικού, οι εκδηλώσεις του ΜΟΤΟ ήταν πάντα μπροστά από την εποχή τους ανοίγοντας τον δρόμο και βρίσκοντας μιμητές, ακριβώς όπως και τα άρθρα του. Από τις δοκιμές και τα συγκριτικά -σταθμούς- την έντονη κοινωνική μας δράση, μέχρι τους αγώνες απέναντι στην Πολιτεία για τα συμφέροντα του μοτοσυκλετιστή - που αδιάκοπα συνεχίζονται: Η μεγάλη αυτή ανασκόπηση περνά γκαζώνοντας τα γεμάτα αυτά 35 χρόνια και τα 614(!) τεύχη μας!  

Μαζί ένα συλλεκτικό μπρελόκ, για να έχουμε όλοι μας στην μοτοσυκλέτα μας ένα κομμάτι αυτή της πλούσιας ιστορίας, μία δήλωση στα κλειδιά της πως είμαστε επιλεκτικοί με τον χρόνο που επενδύουμε στην ενημέρωσή μας: 35 χρόνια ΜΟΤΟσυκλέτα!

Εννοείται πως δεν έχουμε ξεχάσει ούτε και τα αυτοκόλλητα που παραδοσιακά υπάρχουν σε αυτό το τεύχος κάθε χρονιά, για να ανανεώσετε τα προηγούμενα. «Κάνουμε τα πράγματα να συμβαίνουν» 35 χρόνια τώρα, ως ένα από τα κορυφαία περιοδικά μοτοσυκλέτας στην Ευρώπη. Το επετειακό τεύχος του ΜΟΤΟ ανακοινώνεται αύριο, 29 Δεκεμβρίου και κυκλοφορεί στις 30 Δεκεμβρίου!

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»