Goodwood Festival Of Speed: Wayne Rainey Rides Again - Video
Ο θρύλος των GP500 οδήγησε ξανά το ειδικά διασκευασμένο Yamaha YZR500 του
Από τον
Κώστα Γκαζή
30/6/2022
Ο τρεις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής GP500, Wayne Rainy, που έχει μείνει παράλυτος από το στήθος και κάτω μετά το ατύχημα του στο Misano το 1993, έδωσε το παρών στου Goodwood Festival Of Speed 2022. Εκεί οδήγησε το ειδικά διασκευασμένο Yamaha YZR500 του, και συναντήθηκε με τους άλλους θρύλους των αγώνων. Τον μεγάλο του αντίπαλο Kevin Schwantz, τον Mick Doohan, τον Kenny Roberts Snr, τον Giacomo Agostini και τον Dani Pedrosa.
Στο Goodwood, ο Rainey που είναι πλέον υπεύθυνος για το Αμερικανικό Πρωτάθλημα ταχύτητας MotoAmerica, βρέθηκε ξανά στη σέλα του ίδιου YZR500 με το οποίο είχε πάρει τον τίτλο του 1992, οδηγώντας αγωνιστική μοτοσυκλέτα για πρώτη φορά μετά από το ατύχημα που του στοίχισε την καριέρα αλλά και τη χρήση των ποδιών του.
Σημειώστε πως ειδικά για τον Rainey οι μηχανικοί της Yamaha στην Ιαπωνία μετασκεύασαν το συγκεκριμένο YZR, ώστε να μπορεί ο αναβάτης του να αλλάζει ταχύτητες χρησιμοποιώντας δυο κουμπιά στο αριστερό γκριπ.
Μετά από μια δοκιμή που έκανε πριν το Goodwood Festival of Speed, ικανοποιημένος με το αποτέλεσμα, ο Αμερικανός αναβάτης οδήγησε 6 συνολικά φορές το YZR του στον λόφο του Goodwood, δίπλα στους Kenny Roberts Snr, Kevin Schwantz και Mick Doohan, κάτω από το ασταμάτητο χειροκρότημα του κοινού.
Wayne Rainey: “Ήμουν νευρικός πριν οδηγήσω το YZR500, καθώς είχαν μεν οδηγήσει ένα ειδικά διασκευασμένο R1 στο παρελθόν (σσ. στη Suzuka, το 2019), όμως εκείνο είχε ένα σωρό ηλεκτρονικά βοηθήματα, αντίθετα από μια δίχρονη αγωνιστική μοτοσυκλέτα 500 κυβικών της δεκαετίας του 1990! Όμως τελικά, η αίσθηση ήταν σα να συναντούσα ξανά έναν παλιό φίλο. Ήταν πάντα μια μεγάλη πρόκληση η οδήγηση του YZR σε αυτό το επίπεδο, παλεύοντας στήθος με στήθος για τη νίκη και τα πρωταθλήματα, αλλά το να είμαι εδώ 30 χρόνια αργότερα, και να μπορώ να ανέβω και πάλι στη μοτοσυκλέτα και να την οδηγήσω χαλαρά στον λόφο του Goodwood, ήταν μια φανταστική εμπειρία. Η μοτοσυκλέτα ήταν δίπλα μου τότε, και είναι ακόμα μαζί μου σήμερα, οπότε είμαι ενθουσιασμένος.”
Ducati Triple-X Trinity: Συλλογή με 3 Superleggera στα 275.000 ευρώ
Τρεις γενιές. Τρεις παγκόσμιες πρωτιές. Μια συλλογή.
Από τον
Παύλο Καρατζά
24/8/2026
Η Ducati έσπασε τους κανόνες όταν ξεκίνησε να δημιουργεί τη σειρά Superleggera το 2014. Η συνταγή ήταν απλή: πήρε το ήδη κορυφαίο μοντέλο της – αρχικά την 1199 R Panigale – και βελτίωσε τις επιδόσεις της, μειώνοντας παράλληλα και το βάρος.
Πίσω στο 2014 λοιπόν, όταν η Ducati έπρεπε να καινοτομήσει για να ρίξει το βάρος του κορυφαίου της μοντέλου και η λύση ήταν ένα κράμα μαγνησίου ένα ελαφρύ σύνθετο μέταλλο που, μέχρι εκείνη τη στιγμή, δεν είχε χρησιμοποιηθεί ποτέ σε μοτοσυκλέτα παραγωγής. Το υλικό χρησιμοποιήθηκε εκτεταμένα σε πλαίσιο, ψαλίδι και τροχούς, ενώ τιτάνιο και ανθρακόνημα πλαισίωσαν το υπόλοιπο της μοτοσυκλέτας.
Όπως ήταν αναμενόμενο, σειρά πήρε η αναβάθμιση του κινητήρα Superquadro, που εξοπλίστηκε με βαλβίδες εξαγωγής από τιτάνιο, ελαφρύτερο στροφαλοφόρο άξονα με αντίβαρα από βολφράμιο και πιστόνια δύο ελατηρίων. Τα τελευταία αποτέλεσαν μια ακόμη πρωτιά για μοτοσυκλέτα παραγωγής και συνέβαλαν σημαντικά ώστε η 1199 Superleggera να φτάσει την ισχύ των 200 ίππων, ενώ το ξηρό βάρος της μοτοσυκλέτας βρισκόταν στα 155 κιλά και όπως ήταν φυσικό είχε την υψηλότερη αναλογία ισχύος προς βάρος από οποιαδήποτε superbike παραγωγής που κατασκευάστηκε ποτέ.
Εξαιρουμένων των πρωτοτύπων, μόλις 500 αριθμημένες 1199 Superleggera έφυγαν από το εργοστάσιο της Ducati στη Μπολόνια και όπως ήταν αναμενόμενο, εξαντλήθηκαν αμέσως. Ακολούθησε η 1299 Superleggera το 2016 και η V4 Superleggera το 2020, με τις δύο τους να εισάγουν παγκόσμιες καινοτομίες για μοτοσυκλέτες παραγωγής και να περιορίζονται αυστηρά σε 500 αριθμημένα τεμάχια. Εννοείται πως κι αυτές εξαντλήθηκαν αμέσως. Η 1299 ήταν η πρώτη που χρησιμοποίησε ανθρακονήματα για όλα τα φέροντα δομικά στοιχεία της, γεγονός που την έκανε 40% ελαφρύτερη από την αντίστοιχη βασική έκδοση της Panigale. Με ισχύ 215 ίππους, ο κινητήρας Superquadro της ήταν επίσης ο τελευταίος και πιο ισχυρός V-twin παραγωγής που κατασκευάστηκε ποτέ από τη Ducati.
Όπως υποδηλώνει το όνομά της, η V4 Superleggera διέθετε έναν τεράστιο νέο τετρακύλινδρο κινητήρα που απέδιδε 224 ίππους, ο οποίος εξασφάλισε για άλλη μια φορά στην εξαιρετικά ελαφριά superbike των 159 κιλών ένα ακόμη ρεκόρ αναλογίας. Για πρώτη φορά, ένας κατασκευαστής μοτοσυκλετών εγκατέστησε αεροδυναμικά πτερύγια από ανθρακονήματα, εμπνευσμένα από το MotoGP, στο μπροστινό μέρος και στο πλάι. Στην πράξη, η V4 Superleggera παρήγαγε κάθετη δύναμη 50 κιλών στα 270 χλμ./ώρα.
Συνολικά, οι τρεις αυτές Ducati αντιπροσωπεύουν το υψηλότερο ράφι, όσον αφορά τις επιδόσεις των μοτοσυκλετών παραγωγής. Τρεις πανάλαφρες superbike, η καθεμία με εκπληκτική τεχνολογία που προέρχεται από τον μηχανοκίνητο αθλητισμό – κάτι που δεν είχε ξαναδεί κανείς σε επίπεδο μαζικής παραγωγής – κατασκευάστηκαν με έναν και μοναδικό στόχο: να θέσουν νέα πρότυπα στις επιδόσεις.
Για να το κάνει ακόμα πιο ελκυστικό, η Ducati εδραίωσε τη φήμη της ως συλλεκτικού μοντέλου, περιορίζοντας την παραγωγή κάθε Superleggera σε 500 μονάδες. Αυτό όμως δεν ίσχυσε αυστηρά εδώ, αφού η ιταλική εταιρεία παρήγαγε και μοτοσυκλέτες προπαραγωγής που όμως δεν γνωρίζουμε τον ακριβή αριθμό τους.
Όσο σπάνιο είναι λοιπόν να βρει κανείς μια Superleggera να αγοράσει σήμερα, φανταστείτε πόσο απίθανο είναι να βρει και τις τρεις μαζί! Κι όμως, αυτό ακριβώς συμβαίνει με αυτήν την αγγελία πώλησης από την Αγγλία.
Οι τρεις συγκεκριμένες Ducati Superleggera - 1199, 1299 και V4 - αγοράστηκαν από έναν μόνο ιδιοκτήτη, ο οποίος τις διατήρησε επιμελώς σε κατάσταση βιτρίνας. Τόσο η 1199 όσο και η V4 εμφανίζουν μηδέν χιλιόμετρα στις ψηφιακές οθόνες τους (με την εργοστασιακή προστατευτική μεμβράνη ακόμα στη θέση της), ενώ η 1299 έχει διανύσει μόλις 16 χιλιόμετρα. Και οι τρεις μοτοσυκλέτες διαθέτουν τα πλήρη σετ εργοστασιακών αξεσουάρ και τα αγωνιστικά κιτ τους, τα οποία αφαιρούν τους καθρέφτες και την πινακίδα κυκλοφορίας και προσθέτουν συστήματα εξάτμισης Akrapovič.
Τυχερός λοιπόν θα είναι ο συλλέκτης που θα τις αποκτήσει, με την τσουχτερή τιμή τους να έχει οριστεί στα 275.000 ευρώ.
