H-D Athena Flat Track Event

Σκονισμένα Harley… ιεροσυλία ή απόλαυση;
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

20/10/2017

Ο κόσμος της Harley Davidson είναι η αποθέωση των γυαλιστερών χρωμίων. Οι ιδιοκτήτες τους παθαίνουν εγκεφαλικό όταν βλέπουν πάνω τους έναν κόκκο σκόνης και αν κάποιο περιστέρι τολμήσει να σκεφτεί να κουτσουλίσει μια Harley, σαράντα πολυβόλα μεγάλου διαμετρήματος θα το σημαδεύουν ακριβώς ανάμεσα στα μάτια. Όμως παράλληλα με την παραδοσιακή-κλισέ αντίληψή μας για τις Harley Davidson, υπάρχει και ένας άλλος κόσμος που ζει κάθε Σαββατοκύριακο στις οβάλ πίστες, με το πατημένο νωπό χώμα.

 

Εκεί οι αμερικάνικες μοτοσυκλέτες δεν λιάζονται απαστράπτουσες, επιδεικνύοντας τα κάλλη τους. Εκεί στροφάρουν τους κινητήρες τους έως τον κόφτη, σπινάρουν με τις πάντες και δίνουν άγριες μάχες σώμα με σώμα. Οι αγώνες Flat Track είναι το πεδίο δράσης των άτακτων παιδιών  της αμερικάνικης εταιρείας. Αρκεί ένας V2 κινητήρας, ένα απλό ατσάλινο πλαίσιο και ο πιο μάγκας οδηγός κερδίζει τον αγώνα. Το κόστος των αγώνων Flat Track είναι προσιτό για τον καθένα. Τα λάστιχα δεν τρώγονται εύκολα, οι αναρτήσεις δεν χρειάζεται να έχουν διαστημική τεχνολογία και η δύναμη του κινητήρα δεν χρειάζεται να είναι μεγαλύτερη από όση μπορεί να μεταφέρει το πίσω ελαστικό στο χώμα. Στην Αμερική μπορείς να έχεις πίστα Flat Track στην πίσω αυλή του σπιτιού σου, ενώ τον χειμώνα είναι πανεύκολα να φτιάξεις μία σε οποιοδήποτε κλειστό γηπεδάκι έχει το χωριό σου.

Έτσι δεν μας προκαλεί καμία εντύπωση που στις ΗΠΑ η δημοτικότητα του Flat Track ξεπερνά εκείνη των MotoGP. Έχοντας αυτά τα δεδομένα στο μυαλό, οι άνθρωποι της Harley Davidson Athena αγκάλιασαν από την πρώτη στιγμή την ιδέα για κατασκευή μιας πίστας Flat Track στην Ελλάδα. Έτσι όταν αυτό πήρε σάρκα και οστά πριν μερικούς μήνες στο χώρο της Riding Academy School στις Αφίδνες, ετοίμασαν δύο Street Rod 750 και μας κάλεσαν να τα οδηγήσουμε.

 

Όταν λέμε “ετοίμασαν” μην πάει στο μυαλό σας στις αγωνιστικές μοτοσυκλέτες των Flat Track που ζυγίζουν με το ζόρι 150 κιλά. Οι μοτοσυκλέτες που θα οδηγούσαμε είχαν απλώς λίγο πιο τρακτερωτά ελαστικά, ένα ψηλότερο τιμόνι, μια ελεύθερη εξάτμιση και είχε διακοπεί η λειτουργία του ABS. Με άλλα λόγια, εξακολουθούσαν να ζυγίζουν 230 κιλά και να έχουν την χαμηλή, σκαφτή σέλα. Η ιδέα ότι θα μπαίναμε στο χώμα και θα κάναμε μαζί τους πλαγιολισθήσεις στις εισόδους των στροφών και παντιλίκια στις εξόδους, προκαλούσε αισθήματα… τρόμου! Στην πράξη τα πράγματα δεν ήταν τόσο δύσκολα όσο νομίζαμε. Αν εξαιρέσουμε τη χαμηλή σέλα και τα πολύ μπροστά τοποθετημένα μαρσπιέ που δυσκόλευαν τη σωστή τοποθέτηση του σώματος πριν την είσοδο στη στροφής, η υπόλοιπη μοτοσυκλέτα κατάφερνε να κρύψει τα κιλά της και η πρόσφυση ήταν πάρα πολύ καλή.

Ειδικά στο πρώτο δεκάλεπτο οδήγησης που η επιφάνεια της πίστας ήταν σε καλή κατάσταση, μπορώ να πω ότι το διασκεδάσαμε οδηγώντας το Street Rod  στο χώμα. Τη δεύτερη φορά που μπήκαμε μέσα στην πίστα, τα πράγματα ήταν πιο δύσκολα, καθώς τα λούκια που είχαν δημιουργηθεί παγίδευαν τον εμπρός τροχό και τα κουνήματα στο τιμόνι απαιτούσαν διορθώσεις, φέρνοντας στο προσκήνιο τα 230 κιλά της μοτοσυκλέτας.

Πάντως ο κινητήρας ήταν σύμμαχός σου και η πάρα πολύ καλή παροχή της δύναμης, σε βοηθούσε να τοποθετήσεις την ουρά της μοτοσυκλέτας σε όποια γωνία επιθυμούσες. Μια επίπεδη, ψηλότερη σέλα και λίγους πόντους πιο πίσω τα μαρσπιέ, είναι αυτό που χρειάζεται το Street Rod για να γίνει διασκεδαστικό και στο χώμα…

Άλλωστε, οι άνθρωποι του H-D Athena έχουν ήδη φτιάξει μια πανέμορφη custom Flat Track μοτοσυκλέτα με βάση το πρώτο 750, οπότε την δουλειά για να μεταμορφώσουν και το Street Rod την ξέρουν καλύτερα απ΄όλους μας.

Λονδίνο-όριο 30 χλμ./ώρα: Μείωση θανατηφόρων τροχαίων κατά 40% αναφέρουν οι αρχές

Εφαρμόζεται στους μισούς δρόμους του Λονδίνου - Εξετάζεται η εφαρμογή του σε εθνικό επίπεδο
20mph
Από τον

Παύλο Καρατζά

15/9/2026

Πάνω από τους μισούς δρόμους του Λονδίνου έχει πλέον όριο ταχύτητας 20 μίλια (32 χιλιόμετρα) ανά ώρα και η Transport for London, ένας φορέας της τοπικής αυτοδιοίκησης, υπεύθυνος για το μεγαλύτερο μέρος του δικτύου μεταφορών στο Λονδίνο, επικαλείται στοιχεία που δείχνουν ότι το χαμηλότερο αυτό όριο ταχύτητας έχει μειώσει τα θανατηφόρα τροχαία κατά 40%, την ίδια ώρα που οι βουλευτές εξετάζουν αν η Αγγλία πρέπει να υιοθετήσει τα 20 μίλια ανά ώρα ως το προεπιλεγμένο όριο ταχύτητας σε εθνικό επίπεδο.

Σύμφωνα με την πολιτική “Safe Speeds” της TfL, η ταχύτητα παίζει ρόλο στα περίπου μισά θανατηφόρα τροχαία στο Λονδίνο, ενώ η πρόσκρουση με ταχύτητα 30 μίλια (48 χιλιόμετρα) ανά ώρα αυξάνει πέντε φορές τις πιθανότητες θανάτου σε σύγκριση με την πρόσκρουση με ταχύτητα 20 μίλια ανά ώρα.

Τα στοιχεία αυτά υποστηρίζουν την πολιτική “Vision Zero” του Δημάρχου, η οποία στοχεύει στο να μην υπάρξουν νεκροί ή σοβαρά τραυματίες στους δρόμους του Λονδίνου έως το 2041, και έχει οδηγήσει σε σταθερή επέκταση των ορίων ταχύτητας των 20 μίλια ανά ώρα σε ολόκληρη την πρωτεύουσα τις τελευταίες δύο δεκαετίες.

Επί του παρόντος, 166 μίλια (267 χιλιόμετρα) του οδικού δικτύου της TfL (περίπου οι μισοί δρόμοι της αγγλικής πρωτεύουσας) έχουν όριο ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα, ενώ τα δύο τρίτα των δήμων του Λονδίνου εφαρμόζουν πλέον το όριο αυτό στο μεγαλύτερο μέρος των δρόμων τους.

20mph

Η προγραμματισμένη επόμενη φάση στοχεύει στην επέκταση του ορίου σε τουλάχιστον 40 επιπλέον μίλια (64 χιλιόμετρα) έως το 2030, γεγονός που θα σημαίνει ότι πάνω από το 80% των δρόμων στο κεντρικό και εσωτερικό Λονδίνο θα έχουν όριο ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα.

Η αιτιολόγηση της επέκτασης αυτής βασίζεται σε μια μακροπρόθεσμη ανάλυση του αστικού ορίου ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα που εφαρμόστηκε σε δρόμους των δήμων μεταξύ 1989 και 2013. Η TfL διαπίστωσε μείωση κατά 40% των θανάτων σε αυτούς τους δρόμους (από 15 σε 9), σε σύγκριση με μείωση μόλις 7% των θανάτων σε άλλα σημεία του δικτύου των δήμων κατά την ίδια περίοδο.

Ο αριθμός των νεκρών ή των σοβαρά τραυματισμένων μειώθηκε κατά 34% (από 395 σε 260) στα προγράμματα που μελετήθηκαν, έναντι μείωσης 15% στο ευρύτερο οδικό δίκτυο, ενώ οι συγκρούσεις και τα θύματα συνολικά μειώθηκαν κατά 35% και 36% αντίστοιχα, σε σύγκριση με μείωση 12% αλλού. Η μείωση στον αριθμό των νεκρών παιδιών ήταν ακόμη πιο εντυπωσιακή: 75%, από τέσσερις θανάτους σε έναν, έναντι μηδενικής μεταβολής σε άλλους δρόμους.

Η TfL απέρριψε επίσης την υπόθεση ότι τα χαμηλότερα όρια ταχύτητας βλάπτουν την ποιότητα του αέρα, παραπέμποντας σε έρευνα του Imperial College London που δείχνει ότι οι ζώνες των 20 μιλίων ανά ώρα δεν έχουν καθαρή αρνητική επίδραση στις εκπομπές καυσαερίων και ότι ο ομαλότερος τρόπος οδήγησης που παρατηρείται στις ζώνες των 20 μιλίων ανά ώρα – με λιγότερες απότομες επιταχύνσεις και επιβραδύνσεις – μειώνει στην πραγματικότητα τις εκπομπές σωματιδίων από τη φθορά των ελαστικών και των φρένων, σε σύγκριση με τις ζώνες των 30 μίλια ανά ώρα.

Στον αντίποδα, είναι αρκετά δύσκολο να κινείσαι στο κέντρο της πόλης με μοτοσυκλέτα με όριο τα 32 χιλιόμετρα ανά ώρα, καθώς λίγο περισσότερο να περιστρέψεις τον καρπό του δεξιού σου χεριού και θα είσαι πριν το καταλάβεις πάνω από το όριο. Αυτό σημαίνει πως θα πρέπει να ελέγχεις συνεχώς το ταχύμετρο της μοτοσυκλέτας, που με τη σειρά του σημαίνει πως δεν θα έχεις όλη την προσοχή σου στον δρόμο. Αν συνυπολογίσουμε σ’ αυτό αυτοκίνητα, ηλεκτρικά πατίνια, πεζούς, φανάρια, άλλες μοτοσυκλέτες και διαβάσεις πεζών που πρέπει να έχουμε στο νου μας, η “καθημερινή αποστολή” γίνεται ακόμη πιο απαιτητική, ειδικά στην χώρα μας το όριο αυτό με βάση την οδηγική παιδεία που δεν έχουμε θα ήταν άκρως επικίνδυνο για τους μοτοσυκλετιστές.

Ο χρόνος επίσης που απαιτείται για να καλύψουμε την ίδια απόσταση αυξάνεται δραματικά. Για παράδειγμα αν θέλουμε να καλύψουμε μία απόσταση 20 χιλιομέτρων, αν πηγαίνουμε με 48 χλμ./ώρα θα χρειαστούμε 25 λεπτά, ενώ αν κινούμαστε με 32 χλμ./ώρα θα χρειαστούμε 37 λεπτά! Σίγουρα λοιπόν το μέτρο φαίνεται να δουλεύει όσον αφορά τα θανατηφόρα τροχαία, όμως υπάρχουν κι άλλοι παράγοντες που πρέπει να εξεταστούν.