Τα Power Days είναι ένας από τους πλέον διαχρονικούς και επιτυχημένους θεσμούς των track days, καθώς μετρούν ήδη εννέα χρόνια ζωής που χαρακτηρίζονται από τις απόλυτα επιτυχημένες διοργανώσεις του Halaris Bike Center. Η μακροχρόνια εμπειρία στην διοργάνωση τέτοιων εκδηλώσεων έχει ανεβάσει πολύ ψηλά το επίπεδο των παρεχόμενων υπηρεσιών προς τους συμμετέχοντες, γι' αυτό άλλωστε και μεγάλες εταιρείες από τον εμπορικό κόσμο της μοτοσυκλέτας, συνδέουν το όνομά τους με αυτές. Στο δελτίου τύπου που ακολουθεί, η Michelin ανακοινώνει ότι θα αποτελεί για άλλη μια φορά των χρυσό χορηγό των Power Days, ενώ μπορείτε να δείτε τις ημερομηνίες, τις προσφορές, αλλά και το πώς μπορείτε να δηλώσετε συμμετοχή:
Δελτίο τύπου Η Michelin, με μεγάλη χαρά, ανακοινώνει ότι και το 2019 θα υποστηρίξει ως Χρυσός Χορηγός τα Power Days που διοργανώνει το Halaris Bike Center, στο Αυτοκινητοδρόμιο των Σερρών.
Στις 4-5 Μαΐου και στις 21-22 Σεπτεμβρίου, οι φίλοι της μοτοσυκλέτας μπορούν να ζήσουν την εμπειρία των μοναδικών συγκινήσεων που προσφέρει ο μηχανοκίνητος αθλητισμός, κατά τη διάρκεια των Power Days, που μετρούν ήδη 9 χρόνια επιτυχημένων διοργανώσεων.
Η Michelin θα δηλώσει το παρόν στα Power Days, με τη μοναδική γκάμα των προϊόντων της που κερδίζουν, ενώ θα προσφέρει και εξειδικευμένες τεχνικές συμβουλές στους συμμετέχοντες, βοηθώντας τους να επιτύχουν τους καλύτερους χρόνους γύρου.
Οι φίλοι της μοτοσυκλέτας μπορούν να δουν τους όρους και τις προϋποθέσεις και να δηλώσουν συμμετοχή στα Power Days, στην ηλεκτρονική διεύθυνση: https://www.track-day.gr/mainpage/
"Στη Michelin, διαρκής μας δέσμευση είναι να διευκολύνουμε την πρόσβαση των φίλων της μοτοσυκλέτας και του απλού κοινού σε δραστηριότητες του μηχανοκίνητου αθλητισμού. Τα Power Days αποτελούν μια μοναδική ευκαιρία να έρθουμε κοντά με όσους μοιράζονται το ίδιο πάθος με εμάς για τη μοτοσυκλέτα και είμαστε πολύ χαρούμενοι που και φέτος θα είμαστε εκεί, μαζί με τη δυναμική μας γκάμα αγωνιστικών ελαστικών", δήλωσε ο Ντίνος Πετρής, Commercial & Product Marketing Manager για τα προϊόντα 2 Τροχών στη Michelin Ελλάδας.
Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood
Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
Από τον
Κώστα Γκαζή
13/2/2026
Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.
Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.
Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!
Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.
Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.
Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta
Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .
Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.
Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.
Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!
Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!
Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:
