Harley-Davidson Pan America: Από adventure σε streetfighter με το kit της Powerbrick Performance

Bolt on kit χωρίς να χρειάζονται μεταποιήσεις - Κάνει τη μοτοσυκλέτα 45 κιλά ελαφρύτερη από τη στάνταρ!

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

16/7/2025

Χάρη στην ολλανδική Powerbrick Performance, τα Harley-Davidson Pan America και Pan America ST μπορούν, χωρίς μόνιμες παρεμβάσεις, να μετατραπούν από αdventure μοτοσυκλέτες σε κομψά streetfighter.

Όταν η Harley-Davidson Pan America παρουσιάστηκε για πρώτη φορά, ήταν σαφές ότι ήταν μια διαφορετική προσέγγιση της αγοράς των adventure μοτοσυκλετών. Αυτό που δεν ήταν ίσως τόσο αναμενόμενο, ήταν πως η Pan America θα εξελισσόταν σε σημείο αναφοράς και για τον κόσμο των custom μοτοσυκλετών.

Η ολλανδική Powerbrick Performance ήταν από τους πρώτους που διέκριναν μια διαφορετική δυναμική για την αμερικάνικη μοτοσυκλέτα. Μετέτρεψαν μια Pan America σε streetfighter, με κοφτερό, επιθετικό σχεδιασμό με την πρώτη μοτοσυκλέτα να αποτελεί τη βάση για το μετέπειτα κιτ που δημιουργήθηκε.

Η ανάπτυξη της σειράς bolt on εξαρτημάτων, έγινε κάτω από το όνομα CNCPT Moto. Μετά από μήνες εξέλιξης, τα εξαρτήματα αυτά είναι πλέον έτοιμα για το κοινό – και για να τα παρουσιάσουν, η ομάδα της Powerbrick δημιούργησε δύο εντυπωσιακές εκδόσεις του Pan America, οι οποίες κλέβουν την παράσταση.

Η βάση για αυτά τα builds ήταν δύο ολοκαίνουργιες μοτοσυκλέτες, μια Harley-Davidson Pan America 1250 Special (σε μαύρο) και μία Pan America 1250 ST (σε ασημί). Το ST, που κυκλοφόρησε φέτος, είναι πιο εστιασμένο στην άσφαλτο, με βασική διαφορά τη μικρότερη 17άρα μπροστινή ζάντα. Ωστόσο, στην τελική τους μορφή, οι δύο μοτοσυκλέτες είναι σχεδόν πανομοιότυπες, με εξαίρεση το χρώμα και ελάχιστες λεπτομέρειες.

Και τα δύο Pan America έχουν αντικαταστήσει τις εργοστασιακές ζάντες με ελαφριές ανθρακονημάτινες ζάντες της Rotobox, με ελαστικά Pirelli Diablo Rosso II. Η ασημί έκδοση διαθέτει custom πίσω ανάρτηση από την TFX, ενώ η μαύρη διατηρεί την εργοστασιακή, με το ρυθμιζόμενο ύψος.

Το μπροστινό μέρος έχει μεταμορφωθεί ριζικά χάρη στο kit της CNCPT Moto. Το παρμπρίζ και το πλαστικό περίβλημα του ταμπλό αφαιρέθηκαν, αφήνοντας μόνο το χαμηλότερο ρύγχος της μοτοσυκλέτας. Μια ανοξείδωτη βάση στηρίζει την TFT οθόνη στη θέση της, τοποθετημένη πλέον πιο χαμηλά για καλύτερη εργονομία.

Το kit περιλαμβάνει πλήρες σετ από ανοξείδωτες βίδες και αποστάτες τιμονιού CNCPT, που φιλοξενούν ένα υπερυψωμένο τιμόνι μεταβλητής διατομής από την LSL, εξοπλισμένο με τα εργοστασιακά χειριστήρια της Harley-Davidson. Το Pan America Special έχει αποχωριστεί τις μπάρες προστασίας του ψυγείου, διατηρώντας όμως τα πλευρικά καλύμματα με τα LED φλας. Η ST, που κανονικά διαθέτει λιγότερη προστασία στο ψυγείο, απέκτησε αντίστοιχα καλύμματα, διαμορφώνοντας έτσι ένα κοινό σχεδιαστικό προφίλ για τα δύο μοντέλα.

Το ρεζερβουάρ παραμένει εργοστασιακό, αλλά χωρίς την πλαστική επένδυση στο κέντρο, η οποία κρύβει τις κολλήσεις του μετάλλου. Η Powerbrick έτριψε και εξομάλυνε τις επιφάνειες πριν από τη βαφή, δίνοντας καθαρό αποτέλεσμα. Προστέθηκε και νέα CNCPT τάπα ρεζερβουάρ, προσαρμοσμένη ώστε να δέχεται το αυθεντικό κλειδί της μοτοσυκλέτας.

Η μεγαλύτερη αλλαγή όμως αφορά την ουρά. Η CNCPT σχεδίασε ένα εξαιρετικά μινιμαλιστικό tail kit, κατασκευασμένο από αεροπορικού τύπου αλουμίνιο. Είναι άμεσα συμβατό χωρίς παραποιήσεις και, σύμφωνα με τους κατασκευαστές του, μπορεί να τοποθετηθεί σε ένα Σαββατοκύριακο – χωρίς καν να απαιτείται ανύψωση της μοτοσυκλέτας. Το κιτ περιλαμβάνει βάση πινακίδας με φως, ενσωματωμένα LED φλας, συμβατά με τις εργοστασιακές φίσες της Harley, ενσωματωμένο δίσκο για απόκρυψη των ηλεκτρονικών, ανοξείδωτες βίδες, καθώς και σετ σωληνάκια από την Venhill Racing για την μετατόπιση και απόκρυψη της αντλίας του συστήματος ABS.

Το εργοστασιακό πίσω φανάρι της Harley παραμένει, προσδίδοντας μια εργοστασιακή πινελιά στο τελικό αποτέλεσμα. Η CNCPT προσφέρει την ουρά είτε με σέλα που έχει επένδυση από δέρμα και Alcantara είτε χωρίς, ενώ υπάρχει και ποικιλία επιλογών για την εξάτμιση. Τα δύο μοντέλα φορούν διπλές εξατμίσεις, με χειροποίητες ανοξείδωτες σωληνώσεις από την Nius Moto.

Στις υπόλοιπες αναβαθμίσεις περιλαμβάνονται σωληνάκια φρένων Venhill Racing, κολάρα σιλικόνης από τη βρετανική Samco για το σύστημα ψύξης, καθώς και φίλτρα DNA.

Με κατάλληλη ρύθμιση στο δυναμόμετρο, κάθε Pan America αποδίδει πάνω από 165 ίππους, ενώ έχει “αδυνατίσει” κατά περίπου 45 κιλά σε σχέση με τη βασική έκδοση!

Η εξέλιξη των kit διήρκεσε πάνω από ένα έτος. Με αναστραμμένες χρωματικές παλέτες, πορτοκαλί λεπτομέρειες και πολυτελή επένδυση από δέρμα και Alcantara, αυτές οι δύο Harley-Davidson Pan America Vexa και Nova αποδεικνύουν πως το adventure μοντέλο της Harley μπορεί να αποτελέσει εξαιρετική βάση για εκφραστική και ποιοτική custom μετατροπή.

Όλο το κιτ μαζί κοστίζει 9.445 ευρώ, χωρίς να υπολογίζονται στην τιμή τα μεταφορικά έξοδα, ενώ εδώ μπορείτε να δείτε τις επιμέρους τιμές.

Ετικέτες

Harley-Davidson

custom

custom build

customizing

Pan America 1250

pan america 1250 st

Powerbrick Performance

https://bit.ly/MOTO_680

Επικαιρότητα

Πωλητήριο στη Ducati εξετάζει ο Όμιλος VW – Τραπεζικές πιέσεις για ανόρθωση των οικονομικών του

Πολλοστή φορά που η ιταλική εταιρεία εμπλέκεται σε φημολογία περί πώλησής της

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

30/6/2026

Όλα ξεκίνησαν από ένα δημοσίευμα των The Financial Times, σύμφωνα με το οποίο ο Όμιλος VW βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση εξαιτίας των ισχυρότατων πιέσεων που έχουν δημιουργήσει στις αγορές οι Κινέζοι κατασκευαστές αυτοκινήτων. Η αποκάλυψη μιλά για προτάσεις από τραπεζικούς κύκλους προς τη VW να πουλήσει σημαντικά κομμάτια του ομίλου προκειμένου να βελτιώσει τα οικονομικά της στοιχεία.

Κάπου εδώ μπαίνει στο κάδρο η Ducati, η οποία βρίσκεται σε μια από τις καλύτερες περιόδους της ιστορίας της, τόσο από πλευράς πωλήσεων όσο και στο πρεστίζ, κυριαρχώντας τα τελευταία χρόνια στο κορυφαίο αγωνιστικό επίπεδο – βλέπε MotoGP και WSBK. Αυτά την κάνουν αυτομάτως υπολογίσιμη αξία που πιθανότατα δεν θα δυσκολευτεί να προσελκύσει υποψήφιους αγοραστές σε καλή τιμή.

Ως εδώ θα μπορούσαμε απλώς να μιλάμε για φήμες, ή έστω για προτροπή που οι ιθύνοντες του Ομίλου VW αργά ή γρήγορα θα απορρίψουν, όπως έκαναν επανειλημμένα στο παρελθόν, λ.χ. το 2017 όταν στα απόνερα του Dieselgate εξετάστηκε το ενδεχόμενο πώλησης της Ducati, χωρίς ωστόσο να προχωρήσει σε υλοποίηση.

Αυτή τη φορά ωστόσο το κλίμα είναι διαφορετικό και ο Όμιλος VW έχει ήδη εκποιήσει κάποια από στοιχεία του χαρτοφυλακίου του. Πρόσφατα πούλησε την εταιρεία κατασκευής ναυτικών κινητήρων Everllence για 10 δις ευρώ, καθώς και τη Bugatti σε μια ομάδα επενδυτών που περιλαμβάνει και την κατασκευάστρια υπεραυτοκινήτων Rimac.

Επιπλέον, ο διευθύνων σύμβουλος της VW, Oliver Blume, έχει επιβεβαιώσει πληροφορίες πως επίκεινται απολύσεις περίπου 100.000 εργαζομένων από τον Όμιλο, δηλαδή περίπου το ένα έκτο του του παγκόσμιου ανθρώπινου δυναμικού του, ενώ το σχέδιο εξυγίανσης προβλέπει και το κλείσιμο τεσσάρων εργοστασίων της VW.

Η διαρκής επανάληψη σεναρίων για πώληση της Ducati είναι περισσότερο μια ξεκάθαρη ένδειξη πως κάτι δεν πάει καλά στον Όμιλο παρά μια αποκάλυψη για το μέλλον της ιταλικής εταιρείας. Τα ίδια λέγαμε το 2017, τα ίδια ξανά το 2020, για να επιστρέψει η θεματολογία στο ίδιο σημείο σήμερα και ποιος ξέρει πόσες φορές στο μέλλον.

Στην τριετία μετά το Dieselgate η VW σχεδίαζε μεγαλόφωνα ένα νέο μέλλον εστιασμένο στην ηλεκτροκίνηση, τη νέα μοδάτη αγορά που οραματίστηκε η Ε.Ε. με φόντο περιβαλλοντικές προφάσεις, βιαστικές προθεσμίες για υποχρεωτική κατάργηση των κινητήρων εσωτερικής καύσης και κρατικές επιδοτήσεις. Η επένδυση αυτή ωστόσο, όχι μόνο δεν έσωσε τη VW, αλλά ίσως και να την έσπρωξε βαθύτερα σε οικονομικές τρικυμίες – όπως και αρκετούς άλλους κατασκευαστές ανά τον κόσμο – διότι πολύ απλά ενέσκυψαν τρία κρίσιμα προβλήματα.

Πρώτον, το αγοραστικό κοινό δεν πείστηκε σε επαρκές ποσοστό, με την υιοθέτηση των ηλεκτρικών οχημάτων να αποδεικνύεται στην πράξη πολύ πιο χλιαρή από τις προβλέψεις και τις απαραίτητες υποδομές (σταθμοί φόρτισης, τεχνολογία μπαταριών) να υπολείπονται ακόμη περισσότερο. Δεύτερον, πανδημίες και πόλεμοι φρόντισαν να ανατρέψουν κάθε στρατηγικό πλάνο εξηλεκτρισμού του ευρωπαϊκού στόλου αυτοκινήτων. Τρίτον, η αθρόα εισαγωγή κινέζικων ηλεκτρικών αυτοκινήτων, με σχέση αξίας-τιμής που ξεμπρόστιασε ό,τι καλύτερο είχαν να προτείνουν οι “καθεστωτικοί” κατασκευαστές του δυτικού κόσμου, απορρόφησε πλειοψηφικό μερίδιο της ηλεκτρικής αγοράς.

Κάπως έτσι φτάνουμε για πολλοστή φορά να μιλάμε για σενάρια πώλησης της Ducati από τον Όμιλο VW, σενάρια που περισσότερο βασίζονται σε μια τυπική επαγωγική λογική με μεγάλες δόσεις εικασίας παρά στην πραγματικότητα: “αφού έχει στενότητες και πούλησε τη Bugatti, ε λογικά έρχεται κι η ώρα της Ducati”.

Η πραγματικότητα είναι πως η Ducati είναι ίσως ένα από τα δυνατότερα χαρτιά του γερμανικού ομίλου σε όλα τα επίπεδα, από το οικονομικό ως το μάρκετινγκ και το πρεστίζ. Μοιάζει με σημαντικό λάθος εκ μέρους VW η σκέψη για πώληση της εταιρείας αυτής, ακόμη κι αν η δικαιολογία περιστρέφεται ξανά και ξανά στο παραδοσιακό “να ρίξει το βάρος στην πηγαία της δραστηριότητα, στα αυτοκίνητα VW”. Ευκολότερα βγάζει νόημα το ξεφόρτωμα προβληματικών κομματιών του ενεργητικού σου, παρά των πιο κερδοφόρων.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, αν όντως η Ducati βγει στο σφυρί, περισσότερο θα ήταν δείγμα ανησυχίας για το μέλλον του Ομίλου VW, παρά γι’ αυτό της ιταλικής εταιρείας που δείχνει υγιέστερη από ποτέ.