Harley-Davidson Strap Tank 1908 - Έπιασε 863.000 ευρώ σε δημοπρασία!

Από τα πρώτα μοντέλα της αμερικάνικης εταιρείας
Harley-Davidson Strap Tank δημοπρασία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

31/1/2023

Σε δημοπρασία της Mecum Auctions στις Η.Π.Α., μια κλασική Harley-Davidson Strap Tank του 1908 πωλήθηκε στα 935.000 δολάρια, ήτοι 863.737 ευρώ με την πιο πρόσφατη ισοτιμία.

Η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα ανακαλύφθηκε από τον David Uihlein το 1941 ως barn-find, μέσα σε στάβλο του Wisconsin, 110 χλμ. Μακριά από το Milwaukee. Το Strap Tank παρέμεινε με τον νέο του ιδιοκτήτη για τα επόμενα 66 χρόνια, ενώ αναπαλαιώθηκε με προσοχή από τον Paul Freehill. Διαθέτει το original ρεζερβουάρ, αλλά και τους πρώτους τροχούς, τον ιμάντα του κινητήρα, τη σέλα και την εξάτμιση.

Από τις 450 Strap Tank μοτοσυκλέτες που είχε κατασκευάσει η HD το 1908, λιγότερες από μια ντουζίνα πιστεύεται πως διασώζονται σήμερα, ελάχιστες εκ των οποίων σε τέτοια κατάσταση. Πρόκειται για εξαιρετικά σημαντικό ιστορικό μοντέλο, και μια από τις παλαιότερες Harley που μπορεί κανείς να βρει.

Strap Tank

Η ιστορία ξεκινά το 1901, όταν ο 20χρονος William S. Harley σχεδίασε τον δικό του μονοκύλινδρο κινητήρα 116 κ.εκ.. Η Harley και ο φίλος του Arthur Davidson χρειάστηκαν δύο χρόνια για να κατασκευάσουν τον πρώτο κινητήρα, που τοποθετήθηκε σε πλαίσιο ποδηλάτου. Οι επιδόσεις της μοτοσυκλέτας ήταν μάλλον “αναιμικές”, και έτσι για την επόμενη προσπάθεια τους οι δυο Αμερικανοί φίλοι μεγάλωσαν τον κινητήρα στα 405 κ.εκ., με σύμβουλο τους τον θρυλικό μηχανικό εξωλέμβιων, Ole Evinrude.

Το δεύτερο project τελείωσε τον Σεπτέμβριο του 1904, και στις 8 Σεπτεμβρίου της ίδιας χρονιάς συμμετείχε στον πρώτο του αγώνα στο Milwaukee State Fair Park, με αναβάτη τον Edward Hildebrand, κατακτώντας την 4η θέση. Η δεύτερη αυτή μοτοσυκλέτα μπορούσε να σκαρφαλώνει λόφους χωρίς τη συνδρομή των πεταλιών -που ήταν απαραίτητα για την πλειονότητα των μοτοσυκλετών της εποχής-, χαράζοντας τον δρόμο που θα ακολουθούσε η αμερικάνικη εταιρεία με την παρουσίαση ολοένα και μεγαλύτερων σε κυβισμό μοντέλων.

Strap Tank

Το 1905, η Harley-Davidson ξεκίνησε την μαζική παραγωγή μοντέλων της, σε μια ξύλινη παράγκα, με την εταιρεία να κατασκευάζει μόλις 5 μοτοσυκλέτες εκείνη τη χρονιά.

Εκείνοι οι πρώτοι κινητήρες παραγωγής είχαν χωρητικότητα 440 κ.εκ., με απόδοση γύρω στους 4 ίππους, ιδιαίτερα αξιοσέβαστο νούμερο για την εποχή. Το 1906, η εταιρεία έχτισε ένα νέο εργοστάσιο στην Chestnut Street, που αργότερα μετονομάστηκε σε Juneau Avenue, εκεί που βρίσκεται ακόμα και σήμερα το αρχηγείο της Harley Davidson, με την παραγωγή να ανεβαίνει στις 50 μοτοσυκλέτες για το 1906.

Strap Tank

Τα πρώτα εκείνα μοντέλα έγιναν γνωστά ως Strap Tank, από τους επινικελωμένους ατσάλινους ιμάντες που συγκρατούσαν το ρεζερβουάρ και τα ψυγεία λαδιού στο πλαίσιο. Το 1907, το εργοστάσιο κατασκεύασε 150 Strap Tank, και το 1908 η παραγωγή εκτινάχθηκε στις 450 μοτοσυκλέτες. Η Strap Tank είχε τη φήμη της αξιόπιστης κατασκευής στην εποχή, φήμη για την οποία η εταιρεία περηφανεύεται μέχρι και σήμερα

Δυνατό φρενάρισμα: 1 στους 2 αναβάτες το κάνει χειρότερα από όσο νομίζει

Μειωμένη αντίληψη δείχνει η μελέτη του ινστιτούτου ifz - Τι άλλο βρήκαν οι ερευνητές
Φρενάρισμα μελέτη μειωμένη αντίληψη 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

1/9/2026

Το φρενάρισμα πανικού είναι μια διαδικασία που φαίνεται ότι δυσκολεύει σχεδόν τους μισούς αναβάτες, σύμφωνα με νέα μελέτη του γερμανικού Ινστιτούτου Δίτροχης Ασφάλειας izf.

Το γερμανικό ινστιτούτο συνέλεξε δεδομένα από 50 συμμετέχοντες αναβάτες που έλαβαν μέρος στη συγκεκριμένη μελέτη, οι οποίοι ολοκλήρωσαν συνολικά 200 προσπάθειες στο πεδίο δοκιμών της ADAC στο Recklinghausen, με το izf να έχει αναλυτικά δεδομένα από αυτές.

Η μελέτη είχε σαν στόχο να αναδείξει την εκτιμώμενη απόσταση φρεναρίσματος ενός αναβάτη όταν πραγματοποιεί ελιγμό έκτακτης ανάγκης, και χρειάζεται δηλαδή να πραγματοποιήσει "φρένα πανικού", στην προκειμένη περίπτωση να αξιοποιήσει δηλαδή τα φρένα του στο μέγιστο δυνατό κινούμενος από συγκεκριμένη ταχύτητα κίνησης.

Τα ευρήματα της μελέτης έδειξαν ότι ένας στους δύο αναβάτες έφτασε στα νοητικά του όρια κατά τη διαδικασίας: δεν έκρινε σωστά την απόσταση που θα χρειαστεί για να φρενάρει στο επιθυμητό σημείο με αποτέλεσμα να χρειάζεται περισσότερα μέτρα από αυτό που νόμιζε ότι θα κάνει. Ανάλογα με την ταχύτητα κίνησης οι αναβάτες χρειάστηκαν περισσότερα μέτρα για να φρενάρουν από αυτά που νόμιζαν ότι θα πετύχουν σε ποσοστό από 46% έως και 54%. Σε πολλές περιπτώσεις επίσης οι συμμετέχοντες σταμάτησαν νωρίτερα από αυτό που είχαν εκτιμήσει.

"Οι περισσότεροι συμμετέχοντες το βρήκαν πολύ δύσκολο να εκτιμήσουν σωστά την απαιτούμενη απόσταση φρεναρίσματος σε διαφορετικές ταχύτητες κίνησης και αυτό το επιβεβαιώνουν και οι ίδιοι", δήλωσε σχετικά ο André Lang, επικεφαλής Έρευνας στο izf. Ο Lang πρόσθεσε ότι το 58% δήλωσε ότι εμπιστεύεται το ένστικτό του για να εκτιμήσει την απόσταση που χρειάζεται.

Στην αναφορά του το izf επισημαίνει επίσης ότι η μελέτη που πραγματοποίησε δείχνει ότι η πρακτική εξάσκηση σε τακτικά χρονικά διαστήματα βοηθά τα μέγιστα στο να μειώσει ένας αναβάτης την απόσταση φρεναρίσματος σε πραγματικές συνθήκες, αφού εξοικειώνεται παράλληλα πολύ περισσότερο τόσο με την τεχνική όσο και με το σύστημα πέδησης της δικής του μοτοσυκλέτας.

Φρενάρισμα μελέτη μειωμένη αντίληψη 2026
Με μπλε χρώμα φαίνεται η εκτίμηση των αναβατών σε φρενάρισμα από 70 χλμ./ώρα και με κόκκινο η απόσταση που έκαναν πραγματικά

Η έρευνα έδειξε επίσης και ένα ακόμη πολύ σημαντικό δεδομένο, το οποίο αφορά τα χιλιόμετρα που κάνει ένας αναβάτης σε έναν χρόνο. Σε αντίθεση με αυτό που πιστεύουν οι περισσότεροι, οι αναβάτες που κάνουν περισσότερα χιλιόμετρα κάθε χρόνο δεν εκτιμούν καλύτερα την απόσταση που χρειάζονται για να φρενάρουν σε σχέση με εκείνους που κάνουν λιγότερα χιλιόμετρα. Άρα είναι πιο σημαντικό τα χιλιόμετρα που κάνει ένας αναβάτης να είναι "ποιοτικά" με την ποσότητα να μην προσθέτει σε εμπειρία και αντίληψη από μόνη της. Παράλληλα, οι αποστάσεις φρεναρίσματος σχετίζονται και με την ηλικία, με τους μεγαλύτερους να χρειάζονται περισσότερα μέτρα για να σταματήσουν από την ίδια ταχύτητα κίνησης σε σχέση με τους μικρότερους.

Το πιο σημαντικό στοιχείο που αναδεικνύει η μελέτη του izf έχει να κάνει με την αντίληψη των αναβατών, την οποία και χαρακτηρίζει προβληματική αφού η εκτίμησή τους απέχει από την πραγματικότητα στις μισές περιπτώσεις. Αυτό το επιβεβαιώνει και με σχετική ερώτηση που έγινε στους συμμετέχοντες, που κλήθηκαν να εκτιμήσουν μια απόσταση με το μάτι καθώς οδηγούσαν και έπειτα τους ζήτησε να δώσουν μια τιμή για αυτή την απόσταση. Ο μέσος όρος των αναβατών εκτίμησε λανθασμένα ότι η απόσταση ήταν περισσότερα μέτρα από ότι στην πραγματικότητα. Μάλιστα όσο πιο γρήγορα κινούνταν στην πίστα δοκιμών οι αναβάτες πρόσθετάν στην ίδια απόσταση όλο και περισσότερα μέτρα και έτσι η απόκλιση της εκτίμησής τους ήταν ακόμη μεγαλύτερη. 

Τα παραπάνω ευρήματα δείχνουν πως οι αναβάτες νομίζουν ότι γνωρίζουν ακριβώς την απόσταση που έχουν από ένα προπορευόμενο όχημα όταν κινούνται ή πόσα μέτρα χρειάζονται για να φρενάρουν ακριβώς από μια συγκεκριμένη ταχύτητα, όμως ένας στους δύο υπολογίζει ότι έχει πολλά περισσότερα μέτρα στη διάθεσή του από εκείνα που έχει στην πραγματικότητα.

Να λοιπόν μια καλή αφετηρία για αναβάτη οποιουδήποτε επιπέδου, να προπονηθεί στα φρένα και το φρενάρισμα πανικού εφαρμόζοντας σωστά τις πιέσεις εμπρός και πίσω, κάτι που θα τον βοηθήσει να αντιληφθεί καλύτερα τις αποστάσεις που χρειάζεται για να ακινητοποιηθεί και να βελτιώσει παράλληλα και την τεχνική του.