Honda Africa Twin: Video από την γραμμή παραγωγής

Ένα «Made in Japan» video!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

4/10/2020

Επιτυχία έχει κάνει ένα video από την γραμμή παραγωγής της Honda στην Ιαπωνία που δείχνει στιγμιότυπα από όλα τα στάδια κατασκευής ενός CRF1000L Africa Twin. Το video δεν ανήκει στο κανάλι που το δημοσιεύει, αλλά αποτελεί συρραφή παλαιότερου υλικού που είχε κυκλοφορήσει σε τρία μέρη από ιαπωνικό μοτοσυκλετιστικό site.

Όπως όλα στην εποχή μας, το video στηρίζεται στην εικόνα και μόνο χωρίς να εξηγεί το παραμικρό. Καταρχήν πρόκειται για το προηγούμενης γενιάς Africa Twin καθώς αποτελεί πάγια τακτική για τους κατασκευαστές να δείχνουν πάντα ένα στάδιο πριν, με εξαίρεση την Ducati. Η Honda επέτρεψε τα γυρίσματα αυτά όταν έβγαινε στην παραγωγή το CRF1100L. Ομοίως, αυτή ήταν και η τακτική της BMW πριν λίγο καιρό με την γραμμή παραγωγής του S1000RR, που επίσης έδειξαν την προηγούμενη γενιά. Κάθε γραμμή παραγωγής είναι διαφορετική και τα εργοστάσια βρίσκονται σε διαρκή μεταβολή, οπότε δεν πρέπει να κυκλοφορεί η τελευταία τους εικόνα προς τα έξω. Σε κάθε περίπτωση βέβαια, δεν αλλάζουν τα πράγματα για το CRF1100L και με τον ίδιο τρόπο κατασκευάζεται και εκείνο.

Αυτό που βλέπετε είναι το εργοστάσιο στο Kumamoto, που είναι από τα σχετικά νέα εργοστάσια μοτοσυκλέτας και εξαιρετικά σύγχρονο έχοντας ξεκινήσει την παραγωγή του το 2008 και συγκεκριμένα στις 14 Απριλίου.

Στον καταστροφικό σεισμό του 2016, ακριβώς στα εγκαίνια κυκλοφορίας της Honda CRF1000L, το εργοστάσιο υπέστη ζημιές αλλά όχι εκτεταμένες. Ήταν ένας από τους καταστροφικότερους σεισμούς στην Ιαπωνία με 7,3 ρίχτερ αλλά επίκεντρο που ενίσχυσε την επίδρασή του και ανάγκασε ένα μεγάλο ποσοστό παραγωγής να διακοπή, όπως της Toyota, Nissan, Mitsubishi και Sony. Ακόμη και αν κάποια από τα εργοστάσια μπορούσαν να συνεχίσουν, το σύστημα “just-in-time” που εφαρμόζουν με τους προμηθευτές να εφοδιάζουν απευθείας τις γραμμές παραγωγής, ήταν ο λόγος που σταμάτησε η παραγωγή. Από την στιγμή που αρκετοί προμηθευτές είχαν έρθει αντιμέτωποι με μεγάλες καταστροφές.

Ως η μοναδική περίοδος που έμεινε κλειστό από την ημέρα που ξεκίνησε, το εργοστάσιο Kumamoto εκμεταλλεύτηκε την ζημιά αυτή για να προχωρήσει σε αλλαγές πριν ακόμη κλείσει μια δεκαετία από τα εγκαίνια.

Από τα βασικά σημεία που πρέπει κανείς να δει, και αντιλαμβάνεται πως πρόκειται για σύγχρονο εργοστάσιο, είναι πως υπάρχουν ξεχωριστές σταθερές τροχιές και όχι μία ενιαία σε όλο το μήκος της γραμμής παραγωγής. Οι μοτοσυκλέτες συναρμολογούνται σε ξεχωριστές πλατφόρμες γύρω από τον κινητήρα τους εγκαταλείποντας έπειτα την σταθερή τροχιά. Αυτό ήταν κάτι λιγότερο συνηθισμένο το 2008, τώρα το βλέπεις παντού αν και μεγάλες γραμμές παραγωγής μοτοσυκλετών στην Κίνα και την Ινδία εξακολουθούν να είναι αποκλειστικά σταθερής τροχιάς.

Δείτε το VIDEO:

Κάθε πλατφόρμα παραγωγής είναι ρυθμιζόμενη σε ύψος και επισκέπτεται τους μηχανικούς σε μία προκαθορισμένη ταχύτητα. Κάθε σταθμός εργασίας βρίσκεται στρατηγικά τοποθετημένος μέσα στο Kumamoto ώστε να μπορεί να τροφοδοτείται χωρίς να επηρεάζει την λειτουργία των υπολοίπων σταθμών. Ο εφοδιασμός των πιο βαριών αντικειμένων γίνεται από ψηλά και η τροφοδοσία τους κατευθύνεται με ρομποτικά χέρια. Μόλις η Africa Twin αποκτήσει κινητήρα, πλαίσιο αναρτήσεις και τροχούς, αλλάζει πλατφόρμα και τοποθετείται σε διαφορετικό mono-rail τρένο για να ολοκληρωθεί η συναρμολόγηση. Σε αυτό διαφέρει από το εργοστάσιο της BMW στο Βερολίνο, μιας και ήταν πρόσφατα που το είδαμε από μέσα, από το γεγονός πως εκεί οι πλατφόρμες κινούνται αυτόματα στο χώρο ελεύθερες από ράγες με ρομποτικό σύστημα και κάθε σταθμός ρυθμίζει εκείνος την ταχύτητα εργασίας του. Είναι γιατί δύσκολα μπορεί ένας Ευρωπαίος να εργαστεί με την σχεδόν ρομποτική προσήλωση του Ιάπωνα μηχανικού. Κι αυτό δεν το λέμε τυχαία, αλλά αποτελεί εσωτερική μελέτη της BMW για τον εκμορντενισμό των εργοστασίων και την αποδοτικότερη λειτουργία τους με βάση τα δικά τους δεδομένα. Και δεν έχει καμία σχέση με την εργατικότητα ή την απόδοση. Υπάρχει διαφορά φιλοσοφίας. Στην Ιαπωνία αποτελεί τιμή να έχεις εργαστεί για την Honda καθώς αυτό από μόνο του αποδεικνύει στοιχεία του χαρακτήρα σου, όπως μας έχουν πει στο ΜΟΤΟ σε διαφορετικές επισκέψεις μας, μέσα σε διαφορετικές δεκαετίες. Πράγμα που σημαίνει πως αυτή η αντίληψη παραμένει αναλλοίωτη.

Βγαίνοντας από την γραμμή παραγωγής ξεκινά ο ποιοτικός έλεγχος και αυτή είναι η δεύτερη φορά που ο κινητήρας παίρνει μπροστά. Η πρώτη ήταν κατά την ολοκλήρωση του κινητήρα. Το πλάνο κόβεται όταν η μοτοσυκλέτα παίρνει μπροστά στο δυναμόμετρο, αλλά γεγονός είναι πως βγαίνοντας από την γραμμή παραγωγής οι μοτοσυκλέτες δουλεύουν σε όλο το φάσμα του στροφόμετρου. Έτσι κι αλλιώς η διαδικασία για το στρώσιμο που ακολουθούν τα εργοστάσια στις μοτοσυκλέτες που δεν θα καταλήξουν στον πελάτη, αλλά θα χρησιμοποιηθούν για άλλες δουλειές, όπως οι δημοσιογραφικές παρουσιάσεις, περνούν από τελείως διαφορετική διαδικασία στρωσίματος από αυτή που λέει το manual, όπως εφαρμόζουμε και εμείς στις νέες μοτοσυκλέτες και επανειλημμένα έχουμε αναλύσει στο ΜΟΤΟ.

Το εργοστάσιο στο Kumamoto έχει δυναμική 250.000 μονάδων και κατασκευάζει σχεδόν το σύνολο των μοτοσυκλετών μεγάλου κυβισμού της Honda.

Ετικέτες

H πολυτιμότερη MV Agusta όλων των εποχών - Έπιασε 5πλάσιο ποσό από τις εκτιμήσεις σε δημοπρασία

Με πρώην ιδιοκτήτη τον John Surtees! - Παγκόσμια Πρωταθλήτρια το 1965 - Την οδήγησαν Hailwood - Agostini
MV Agusta Bonhams 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

28/4/2026

Η κορυφαία των MotoGP της εποχής της έπιασε ένα ποσό που έκανε τους ειδικούς εκτιμητές να μοιάζουν με ερασιτέχνες στον τελευταίο χτύπο του σφυριού στη δημοπρασία που διοργάνωσε ο οίκος Bohnams.

Σπάνια βλέπει κανείς εργοστασιακή αγωνιστική MV Agusta να προσφέρεται σε δημοπρασία, αφού όσες έχουν απομείνει είτε βρίσκονται σε κάποιο μουσείο, είτε σε κάποια ιδιωτική συλλογή. Η προσφορά είναι εξαιρετικά σπάνια λοιπόν και η ζήτηση τεράστια, όμως ακόμη και αυτό δεν προϊδέασε κανένα για το ποσό που χρειάστηκε τελικά να δοθεί για να αλλάξει χέρια η 500άρα αγωνιστική Agusta του 1965, για την οποία σας μιλήσαμε πριν από δύο περίπου μήνες.

Πρόκειται για τη μοτοσυκλέτα με την οποία ο Mike Hailwood κέρδισε το τελευταίο από τα τέσσερα σερί πρωταθλήματα για την Agusta στην κορυφαία κατηγορία πριν αποχωρήσει για τη Honda, αφήνοντας το No.1 στους αναβάτες των Ιταλών στον ομόσταυλό του και ανερχόμενο τότε GIacomo Agostini, τον οποίο και άφησε εκείνη τη χρονιά στη δεύτερη θέση της παγκόσμιας κατάταξης.

Η γνήσια εργοστασιακή μοτοσυκλέτα αγοράστηκε από τον John Surtees τη 10ετία του 1980 όταν πωλήθηκαν τα υπάρχοντα του αγωνιστικού τμήματος της MV Agusta και ο μέχρι πρότινος ιδιοκτήτης της την έκανε δικιά του το 2005 απευθείας από τον Βρετανό θρύλο.

Τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας που κατάφερε να αποσπάσει το ποσό του 1.115.594 ευρώ, το μεγαλύτερο που έχει δοθεί ποτέ για MV Agusta, έχουν άγνωστο αγωνιστικό ιστορικό, ενώ πιστεύεται ότι με αυτή αγωνίστηκε το 1965 τόσο ο Ago όσο και ο Hailwood και ως σύνολο είναι σύμφωνη με τις προδιαγραφές που χρησιμοποιούσε η εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta στα μέσα της δεκαετίας του 1960. 

Αν και είχε αποχωρήσει τέσσερα χρόνια πριν από την ομάδα, ο Surtees την αγόρασε γιατί, όπως έγραψε και σε σχετική επιστολή του προς τον άνθρωπο που την αγόρασε από αυτόν, πρόκειται για "...μια εξέλιξη του ίδιου τύπου μηχανής που οδηγούσα μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1960". Η συγκεκριμένη μάλιστα ήταν και η μοναδική που κράτησε το εργοστάσιο ως ολοκληρωμένη μοτοσυκλέτα από τις 4κύλινδρες εκείνης της εποχής και έπειτα πούλησε, εκτός από εκείνες που κατέληξαν στο μουσείο της MV Agusta, το οποίο και πιστοποίησε τη γνησιότητά της.

MV Agusta Bonhams 2026

Η μοτοσυκλέτα πέρασε από σχολαστική ανακατασκευή διατηρώντας τη συντριπτική πλειοψηφία των γνήσιων εξαρτημάτων της, εκτός από το κάλυμμα της σέλας που αντικαταστάθηκε και τα δύο αμορτισέρ που είναι αντιγραφές των αυθεντικών. Ξεχωρίζει επίσης από το τετραγωνικής διατομής ψαλίδι, το οποίο ήταν μία από τις τελευταίες αναβαθμίσεις που έκανε η MV Agusta σε αυτή τη μηχανή -το προηγούμενο ήταν οβάλ.

Στην επιστολή ο Surtees αναφέρει επίσης πως όλες οι λεπτομέρειες, όπως οι πλήμνες, οι ακτίνες, οι ζάντες, μαζί με την υπόλοιπη μοτοσυκλέτα, είναι όλα πρωτότυπα.

Ο μοναδικός στην ιστορία Παγκόσμιος Πρωταθλητής MotoGP που έχει καταφέρει να κερδίσει και τον αντίστοιχο τίτλο στη Formula 1 χρησιμοποίησε τη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα σε επιδείξεις σε όλη την Ευρώπη και στη Νέα Ζηλανδία και την οδήγησε τελευταία φορά στη συνάντηση Spa Francorchamps Revival το 2006. Δεν θα πρέπει επίσης να συγχέεται με τις ρέπλικες που έφτιαξε ο Surtees έπειτα και από τη σχετική άδεια που του παραχώρησε η MV Agusta. Η μοτοσυκλέτα είναι λειτουργική, αλλά θα χρειαστεί εκ νέου συντήρηση για να οδηγηθεί καθώς έμεινε ανενεργή για μεγάλη χρονική περίοδο. 

Σε κάθε περίπτωση το ποσό που έπιασε στη δημοπρασία η 4κύλινδρη MV Agusta δικαιώνει το προσωνύμιό "Ferrari των μοτοσυκλετών" που έχει κερδίσει από το κοινό, όχι μόνο για τα 37 Παγκόσμια Πρωταθλήματα που έχει κατακτήσει. Το κοινό πάθος που είχαν οι Domenico Agusta και Enzo Ferrari για τους αγώνες αλλά και το γεγονός ότι κατασκεύαζαν μοντέλα για τον δρόμο ώστε να τα πουλήσουν για να χρηματοδοτήσουν τα αγωνιστικά τους όνειρα ήταν ίσως το κύριο από τα συστατικά που συντέλεσαν στο χτίσιμο του μύθου της MV Agusta και την έφεραν στη συνείδηση του κοινού στο ίδιο επίπεδο με τη συμπατριώτισσά της Ferrari, για τα αγωνιστικά της οποίας ξοδεύονται αστρονομικά ποσά στις δημοπρασίες.