Honda CB 350 / 350RS: Σε διαδικασία εξαγωγής στην Ευρώπη

Στην τελική ευθεία για την απόφαση
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

2/3/2021

Με το CB 350 η Honda τράβηξε τα φώτα της δημοσιότητας από όλα τα σημεία του κόσμου και όχι μόνο από την αγορά της Ινδίας, όπου κατασκευάζεται και πωλείται… προς το παρόν. Ειδικά μετά την παρουσίαση της πιο sport έκδοσης RS, οι πιέσεις από τους αντιπροσώπους της Honda σε Ευρώπη και ΗΠΑ άρχισαν να γίνονται πιο έντονες.

Έτσι σύμφωνα με τον κύριο Yadvinder Singh Guleria, που έχει την θέση του Γενικού Εμπορικού Διευθυντή της Honda Ινδίας, αυτή τη στιγμή έχουν στείλει επίσημο αίτημα προς την κεντρική διοίκηση στην Ιαπωνία για να πάρουν το πράσινο φως της εξαγωγής του CB 350/350RS σε όποιες χώρες το ζητήσουν. Με δεδομένο πως η μοτοσυκλέτα είναι ήδη BS6 προδιαγραφών (δηλαδή και Euro 5) ), το τελικό ΟΚ εξαρτάται από δύο παράγοντες.

Ο ένας έχει να κάνει με τις δυνατότητες παραγωγής του εργοστασίου στην Ινδία, όπου όχι μόνο θα πρέπει να καλύψει τη ζήτηση στην τεράστια τοπική αγορά, αλλά να επιβαρυνθεί και με την επιπλέον κατασκευή μοτοσυκλετών προς εξαγωγή. Αυτό όμως δεν φαίνεται να αποτελεί ιδιαίτερο πρόβλημα σύμφωνα με την Honda Ινδίας που δηλώνει έτοιμη να υποστηρίξει την θετική απόφαση των εξαγωγών.

Το δεύτερο πρόβλημα και το πιο καθοριστικό, έχει να κάνει με το κόστος που θα πρέπει να αναλάβει η Honda Ιαπωνίας για την γραφειοκρατία που απαιτείται και πώς αυτό το επιπλέον κόστος θα επηρεάσει την τιμή του CB 350 σε κάθε αγορά. Στην Ινδία η τιμή της μοτοσυκλέτας ξεκινά από τα μόλις 2.000€ και φτάνει έως τις 2.500€ αναλόγως την έκδοση και τον εξοπλισμό. Όμως για να μπορέσει να πουληθεί στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ, η Honda θα πρέπει να περάσει από την αρχή τη μοτοσυκλέτα απ’ όλες τις διαδικασίες έγκρισης τύπου της Ε.Ε. κάτι που θα επιβαρύνει την τιμή της προ-φόρων, οι οποίοι φόροι θα προστεθούν μετά πάνω στην “φουσκωμένη” τιμή. Δυστυχώς οι εγκρίσεις τύπου έχουν γίνει πλέον υπερβολικά ακριβές και χρονοβόρες διαδικασίες και κάποιες φορές αποκτούν περισσότερο χαρακτήρα φόρου, παρά διαδικασία ελέγχου των προδιαγραφών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα για το πόσο υπερβολικά ακριβές είναι οι εγκρίσεις τύπου στην Ε.Ε. και τις ΗΠΑ είναι τα 150.000€ που κόστισε στην Porsche για να αλλάξει τον σχεδιασμό ενός φλας σε μια ειδική έκδοση της 911!!!!!!

Γι’ αυτό, όταν συγκρίνουμε τιμές Ευρώπης και τιμές Ασίας, καλό είναι να λαμβάνουμε υπόψη και αυτόν τον παράγοντα.  

Ducati Triple-X Trinity: Συλλογή με 3 Superleggera στα 275.000 ευρώ

Τρεις γενιές. Τρεις παγκόσμιες πρωτιές. Μια συλλογή.
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

24/8/2026

Η Ducati έσπασε τους κανόνες όταν ξεκίνησε να δημιουργεί τη σειρά Superleggera το 2014. Η συνταγή ήταν απλή: πήρε το ήδη κορυφαίο μοντέλο της – αρχικά την 1199 R Panigale – και βελτίωσε τις επιδόσεις της, μειώνοντας παράλληλα και το βάρος.

Πίσω στο 2014 λοιπόν, όταν η Ducati έπρεπε να καινοτομήσει για να ρίξει το βάρος του κορυφαίου της μοντέλου και η λύση ήταν ένα κράμα μαγνησίου ένα ελαφρύ σύνθετο μέταλλο που, μέχρι εκείνη τη στιγμή, δεν είχε χρησιμοποιηθεί ποτέ σε μοτοσυκλέτα παραγωγής. Το υλικό χρησιμοποιήθηκε εκτεταμένα σε πλαίσιο, ψαλίδι και τροχούς, ενώ τιτάνιο και ανθρακόνημα πλαισίωσαν το υπόλοιπο της μοτοσυκλέτας.

1199 Superleggera

Όπως ήταν αναμενόμενο, σειρά πήρε η αναβάθμιση του κινητήρα Superquadro, που εξοπλίστηκε με βαλβίδες εξαγωγής από τιτάνιο, ελαφρύτερο στροφαλοφόρο άξονα με αντίβαρα από βολφράμιο και πιστόνια δύο ελατηρίων. Τα τελευταία αποτέλεσαν μια ακόμη πρωτιά για μοτοσυκλέτα παραγωγής και συνέβαλαν σημαντικά ώστε η 1199 Superleggera να φτάσει την ισχύ των 200 ίππων, ενώ το ξηρό βάρος της μοτοσυκλέτας βρισκόταν στα 155 κιλά και όπως ήταν φυσικό είχε την υψηλότερη αναλογία ισχύος προς βάρος από οποιαδήποτε superbike παραγωγής που κατασκευάστηκε ποτέ.

1299 Superleggera

Εξαιρουμένων των πρωτοτύπων, μόλις 500 αριθμημένες 1199 Superleggera έφυγαν από το εργοστάσιο της Ducati στη Μπολόνια και όπως ήταν αναμενόμενο, εξαντλήθηκαν αμέσως. Ακολούθησε η 1299 Superleggera το 2016 και η V4 Superleggera το 2020, με τις δύο τους να εισάγουν παγκόσμιες καινοτομίες για μοτοσυκλέτες παραγωγής και να περιορίζονται αυστηρά σε 500 αριθμημένα τεμάχια. Εννοείται πως κι αυτές εξαντλήθηκαν αμέσως. Η 1299 ήταν η πρώτη που χρησιμοποίησε ανθρακονήματα για όλα τα φέροντα δομικά στοιχεία της, γεγονός που την έκανε 40% ελαφρύτερη από την αντίστοιχη βασική έκδοση της Panigale. Με ισχύ 215 ίππους, ο κινητήρας Superquadro της ήταν επίσης ο τελευταίος και πιο ισχυρός V-twin παραγωγής που κατασκευάστηκε ποτέ από τη Ducati.

V4 Superleggera

Όπως υποδηλώνει το όνομά της, η V4 Superleggera διέθετε έναν τεράστιο νέο τετρακύλινδρο κινητήρα που απέδιδε 224 ίππους, ο οποίος εξασφάλισε για άλλη μια φορά στην εξαιρετικά ελαφριά superbike των 159 κιλών ένα ακόμη ρεκόρ αναλογίας. Για πρώτη φορά, ένας κατασκευαστής μοτοσυκλετών εγκατέστησε αεροδυναμικά πτερύγια από ανθρακονήματα, εμπνευσμένα από το MotoGP, στο μπροστινό μέρος και στο πλάι. Στην πράξη, η V4 Superleggera παρήγαγε κάθετη δύναμη 50 κιλών στα 270 χλμ./ώρα.

Συνολικά, οι τρεις αυτές Ducati αντιπροσωπεύουν το υψηλότερο ράφι, όσον αφορά τις επιδόσεις των μοτοσυκλετών παραγωγής. Τρεις πανάλαφρες superbike, η καθεμία με εκπληκτική τεχνολογία που προέρχεται από τον μηχανοκίνητο αθλητισμό – κάτι που δεν είχε ξαναδεί κανείς σε επίπεδο μαζικής παραγωγής – κατασκευάστηκαν με έναν και μοναδικό στόχο: να θέσουν νέα πρότυπα στις επιδόσεις.

Για να το κάνει ακόμα πιο ελκυστικό, η Ducati εδραίωσε τη φήμη της ως συλλεκτικού μοντέλου, περιορίζοντας την παραγωγή κάθε Superleggera σε 500 μονάδες. Αυτό όμως δεν ίσχυσε αυστηρά εδώ, αφού η ιταλική εταιρεία παρήγαγε και μοτοσυκλέτες προπαραγωγής που όμως δεν γνωρίζουμε τον ακριβή αριθμό τους.

Όσο σπάνιο είναι λοιπόν να βρει κανείς μια Superleggera να αγοράσει σήμερα, φανταστείτε πόσο απίθανο είναι να βρει και τις τρεις μαζί! Κι όμως, αυτό ακριβώς συμβαίνει με αυτήν την αγγελία πώλησης από την Αγγλία.

Οι τρεις συγκεκριμένες Ducati Superleggera - 1199, 1299 και V4 - αγοράστηκαν από έναν μόνο ιδιοκτήτη, ο οποίος τις διατήρησε επιμελώς σε κατάσταση βιτρίνας. Τόσο η 1199 όσο και η V4 εμφανίζουν μηδέν χιλιόμετρα στις ψηφιακές οθόνες τους (με την εργοστασιακή προστατευτική μεμβράνη ακόμα στη θέση της), ενώ η 1299 έχει διανύσει μόλις 16 χιλιόμετρα. Και οι τρεις μοτοσυκλέτες διαθέτουν τα πλήρη σετ εργοστασιακών αξεσουάρ και τα αγωνιστικά κιτ τους, τα οποία αφαιρούν τους καθρέφτες και την πινακίδα κυκλοφορίας και προσθέτουν συστήματα εξάτμισης Akrapovič.

Τυχερός λοιπόν θα είναι ο συλλέκτης που θα τις αποκτήσει, με την τσουχτερή τιμή τους να έχει οριστεί στα 275.000 ευρώ.

2014 Ducati 1199 Superleggera: 203 ίπποι – 155 κιλά

2017 Ducati 1299 Superleggera: 215 ίπποι – 156 κιλά

2020 Ducati V4 Superleggera: 224 ίπποι – 156 κιλά