Honda - Δυο βραβεία Red Dot 2023 για τα Transalp και Hornet

Και δυο ακόμα για τα αυτοκίνητα Civic e:HEV και Civic Type R
Honda Red Dot Awards 2023
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

3/4/2023

Για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά η Honda κερδίζει βραβεία Red Dot Awards για τις μοτοσυκλέτας και τα αυτοκίνητα της, με την ιαπωνική εταιρεία να έχει πάρει συνολικά 13 “κόκκινες κουκίδες” το συγκεκριμένο διάστημα.

Οι βραβεύσεις Red Dot (νίκες και τιμητικές διακρίσεις) αφορούν στην αισθητική, τη λειτουργικότητα, την καινοτομία και την εξυπνάδα του προϊοντικού σχεδιασμού, και στελεχώνονται από 50 ειδικούς που αξιολογούν την κάθε πρόταση.

“Φέτος, η Honda γιορτάζει την 75η επέτειό της, και η βράβευση με πολλαπλά βραβεία Red Dot Design Awards στην κατηγορία Product Design για τέταρτη συνεχή χρονιά, σε όλες τις σειρές προϊόντων αυτοκινήτων και μοτοσυκλετών μας, είναι φανταστική και αποτελεί απόδειξη των διαδικασιών ανάπτυξής μας. Πιστεύουμε σε μια μοναδική ανθρωποκεντρική προσέγγιση στο σχεδιασμό και τη χρηστικότητα και είναι ευχάριστο να βλέπουμε αυτή την εστίαση να αντικατοπτρίζεται στη συνεχή αναγνώριση της Honda στα Red Dot Design Awards", δήλωσε ο Toshinobu Minami, Chief Operating Officer, Design Center, Honda R&D Co. Ltd.

Στις μοτοσυκλέτες, το CB750 Hornet κέρδισε βραβείο σχεδιασμού προϊόντος, με υπεύθυνους σχεδιασμού την ομάδα της Honda στη Ρώμη. Το ρεζερβουάρ καυσίμου εμπνέεται από το σχήμα του φτερού μιας σφήκας ενώ η μοτοσυκλέτα θέλει να προβάλλει ένα μυώδες και αθλητικό design, όπως αναμένουμε από τα Streetfighter μοντέλα -αν και κατά τη γνώμη μας στο ΜΟΤΟ το σχέδιο εδώ είναι αρκετά generic και συντηρητικό, χωρίς η μοτοσυκλέτα να φέρει καινοτομίες και επαναστατικά στοιχεία.

Δίπλα στο Hornet, το XL750 Transalp έλαβε κορυφαία διάκριση από την κριτική επιτροπή Red Dot. Χτισμένο γύρω από τον ίδιο δικύλινδρο εν σειρά κινητήρα με το Hornet, εμπνέεται από το εμβληματικό πρωτότυπο XL600V Transalp του 1986, αλλά σε μοντέρνα εκδοχή. Ούτε και εδώ πάντως η μοτοσυκλέτα φέρνει κάποια επανάσταση αισθητικά ή τεχνολογικά, αν και λειτουργικά σίγουρα κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει πως αποτελεί κορυφαίο προϊόν -όπως και το Hornet.

Τα φετινά επιτεύγματα αυξάνουν τον αριθμό των βραβείων Red Dot Design Awards που έχει κερδίσει η Honda σε 13 από το 2020, συμπεριλαμβανομένης της διάκρισης "Best of the Best" για το Honda e το 2020. Τόσο αυτό όσο και το CBR1000RR-R Fireblade SP έχουν έκτοτε εισαχθεί στο Μουσείο Σχεδιασμού Red Dot στο Essen της Γερμανίας, μια από τις σημαντικότερες εκθέσεις σύγχρονου σχεδιασμού στον κόσμο.

SK Motorium

Ετικέτες

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»