Honda Golwing Retriever – 15 χρόνια υπηρεσίας αντί φορτηγού Οδικής Βοήθειας [VIDEO]

Μία λύση που έχει εξαπλωθεί κι εκτός Σουηδίας
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

31/3/2021

Στην αρχή έμοιαζε με αστείο, αλλά συμπληρώνοντας πλέον δεκαπέντε χρόνια σε ενεργό υπηρεσία και αποτελώντας και εξαγώγιμο προϊόν από την Σουηδία όπου γίνεται η ανακατασκευή, η Honda Goldwing Retriver είναι με σιγουριά μία από τις πιο περίεργες μοτοσυκλέτες που μπορεί να έρθει προς εξυπηρέτησή σου, όταν παρουσιαστεί ανάγκη. Στο Παρίσι οι Goldwing είναι ιδιαίτερα διαδεδομένες ως μοτο-ταξί, αλλά λίγο πιο βόρεια μετακινούν και το αυτοκίνητό σου όταν αυτό χαλάσει, που είναι δύο τελείως διαφορετικά παραδείγματα χρήσης, από την αμιγώς ασφάλτινη τουριστική, για την οποία προορίζεται.

Ξεκινώντας το 2005 τις πρώτες βόλτες ως όχημα οδικής βοήθειας και λίγο αργότερα αποτελώντας κανονικό προϊόν για την εταιρεία που τα προμηθεύει, συμπληρώνοντας πλέον 15 χρόνια, η Goldwing Retriver έχει μία μακρά εξελικτική πορεία. Ήταν αρχές του 2000 όταν ξεκίνησαν στην Σουηδία να πειραματίζονται με την ιδέα. Το έναυσμα ήταν η απογοήτευση πελατών για καθυστερήσεις, πράγμα που δεν λυνόταν προσθέτοντας φορτηγά οχήματα από την στιγμή που το πρόβλημα ήταν καθαρά κυκλοφοριακό. Το ζήτημα άλλωστε ήταν η μετάβαση σε εκείνον που χρειαζόταν βοήθεια και όχι το πόσο γρήγορα θα βρίσκεται το αυτοκίνητο στο συνεργείο καθώς όλοι μας ξέρουμε πως ο χρόνος της αναμονής στην άκρη του δρόμου κυλά με διπλάσια ταχύτητα.

Πέντε χρόνια χρειάστηκαν από την ιδέα μέχρι την πρώτη υλοποίηση και αδειοδότηση για να βγει η Goldwing Retriever στους δρόμους και το 2005 έκανε αίσθηση σε όλο τον κόσμο η εικόνα μίας Goldwing να ρυμουλκεί ένα αυτοκίνητο. Εκείνη την εποχή φανταστήκαμε πως ήταν κάτι το οποίο δεν θα είχε συνέχεια, πόσο μάλλον πως θα πολλαπλασιαζόντουσαν. Κι όμως, ακριβώς αυτό έγινε. Τώρα μετράμε 15 χρόνια από την ημέρα που άρχισαν να πωλούνται, και δεν τις βλέπει κανείς μονάχα στην Σουηδία.

Διαθέτουν ένα πτυσσόμενο σύστημα που έχει εξελιχθεί αρκετά τα τελευταία χρόνια αλλά παραμένει ίδιο σαν φιλοσοφία λειτουργίας. Οι πρόσθετοι τροχοί σηκώνουν το βάρος του αυτοκινήτου με το φορητό αυτό τρέιλερ να έχει την απαιτούμενη αντοχή στους μικρούς του τροχούς και την μοτοσυκλέτα την ροπή που χρειάζεται για να πραγματοποιήσει την ρυμούλκηση χωρίς προβλήματα.

 

Ετικέτες

SYM Arctic Route 2025, μέρος 7ο - Από την Αλάσκα προς τον Καναδά [Gallery]

Κωνσταντίνος Μητσάκης και SYM ADXTG 400 στον δρόμο της επιστροφής
SYM Arctic Route 2025 Κωνσταντίνος Μητσάκης
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

21/7/2025

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης οδηγεί το SYM ADXTG 400 πίσω, από την Αλάσκα προς τον Καναδά. Με στάσεις στη Fairbanks και την παραμυθένια North Pole, η διαδρομή συνεχίζεται στον εντυπωσιακό Top of the World Highway, οδηγώντας στην ιστορική Dawson City, όπου και εκεί αποδεικνύεται ότι οι Έλληνες υπάρχουν παντού.

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο του Κωνσταντίνου Μητσάκη από την έκτη του ανταπόκριση:

"Καλά είχα φτάσει στη βόρεια εσχατιά της Αμερικής, τώρα όμως έπρεπε να γυρίσω και πίσω – αρχικά στη Fairbanks και μετά στον Καναδά. Η επιστροφή στη Fairbanks έγινε ξανά μέσω του Dalton Highway, ενώ στο διήμερο που παρέμεινα στη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Αλάσκας, είχα πολλά να κάνω: έπλυνα το καταβρώμικο SYM ADXTG 400, του άλλαξα λάδια (είχε πιάσει συνολικά τα 9.500 χλμ.), αγόρασα τα απαραίτητα αναμνηστικά και απόλαυσα μια χαλαρή βόλτα στην αδιάφορη Fairbanks, που κτίστηκε στις αρχές του 20ου αιώνα και φιλοξενεί 32.400 κατοίκους…

SYM Arctic Route 2025 Κωνσταντίνος Μητσάκης

Αντίθετα, στην κοντινή κωμόπολη North Pole ενθουσιάστηκα από την επίσκεψή μου στο σπίτι του Αι-Βασίλη (Santa Claus House). Εδώ μπορεί κανείς – όλο τον χρόνο – να αγοράσει χριστουγεννιάτικα στολίδια, αλλά και να γράψει ένα γράμμα στον Αϊ-Βασίλη! Πρόκειται για έναν καθαρά τουριστικό προορισμό για μικρά αλλά και μεγάλα παιδιά, παρόμοιο με το σπίτι του Αι-Βασίλη στο Rovaniemi της Φινλανδίας…

Για την απόδραση από την Αλάσκα, το SYM ADXTG 400 ακολούθησε τη διαδρομή Fairbanks–Tok–Chicken–Dawson City (622 χλμ.). Αμέσως μετά την είσοδό μου στον Καναδά (και μέχρι την πόλη Dawson City) οδήγησα πάνω στον χωμάτινο οδικό άξονα Top of the World Highway (106 χλμ.), ο οποίος δικαίωσε απόλυτα την ονομασία του, καθώς "ακροβατούσε" ανάμεσα στις γυμνές βουνοκορφές και στα μολυβένια σύννεφα…

Με ένα μικρό ferry διέσχισα τον ποταμό Yukon και έβαλα ρόδα στην ατμοσφαιρική Dawson City, που διατηρούσε το ύφος και την προσωπικότητα της εποχής (τέλη του 19ου αιώνα) των ονειροπόλων χρυσοθήρων και των άπληστων τυχοδιωκτών. Και μπορεί να μην συνάντησα εδώ τον Σκρουτζ Μακ Ντακ για να ψάξουμε μαζί στα νερά του ποταμού Klondike για χρυσό, βρήκα όμως έκπληκτος δυο καταστήματα εστίασης Ελλήνων ομογενών (Pan of Gold Pub N’ Grub, The Drunken Goat)! Τελικά, όποια πέτρα και αν σηκώσεις, Έλληνα θα βρεις από κάτω…"

Δείτε τις φωτογραφίες από αυτή την ανταπόκριση του Μητσάκη στη συλλογή που ακολουθεί.