Honda "Ηead Up Display" σε ζελατίνες

Με λειτουργία αφής!
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

8/10/2019

Μία από τις νέες μόδες που βιώνουμε στην μοτοσυκλετιστική βιομηχανία, είναι η τάση για μεγαλύτερες, πολύχρωμες και τεχνολογικά προηγμένες, οθόνες TFT. Βέβαια, αυτό το trend που ξεκίνησε από τα αυτοκίνητα, αντιμετωπίζει ένα σημαντικό ανασταλτικό παράγοντα στις μοτοσυκλέτες, που δεν είναι άλλος από τον περιορισμένο χώρο. Εκ των πραγμάτων, δεν μπορείς να τοποθετήσεις μια οθόνη που θα περισσεύει από το φαίρινγκ…

Αν κάνουμε μια σύντομη ιστορική αναδρομή, θα δούμε ότι πριν από μια δεκαετία, οι ενδείξεις της ταχύτητας, του στροφομέτρου, της στάθμης καυσίμου και της θερμοκρασίας, αρκούσαν για να χαρακτηρίσουν τα όργανα μιας μοτοσυκλέτας ως "πλήρη και με πληθώρα πληροφοριών". Λίγο αργότερα, η ένδειξη της επιλεγμένης σχέσης ήταν η "εξτρά" παροχή και σε καμία περίπτωση ο κανόνας. Τώρα όμως, τα όργανα –ή καλύτερα οι οθόνες- των μοτοσυκλετών έχουν αρχίσει να επηρεάζονται από το σύνδρομο των κινητών τηλεφώνων. Γίνονται δηλαδή όλο και μεγαλύτερες, συγκεντρώνοντας ενδείξεις για οτιδήποτε μπορεί να φανταστεί κανείς, ενώ μέσω αυτών μπορείς να χειρίζεσαι το κινητό σου, τις κλήσεις, την μουσική, ακόμη και την on board βιντεοκάμερα! (βλέπε Triumph). Πλέον, έχεις στην διάθεσή σου καταγεγραμμένα γυρολόγια, τις διαδρομές που έχει σημειώσει το GPS, μπορείς να ρυθμίσεις όλα τα ηλεκτρονικά συστήματα τις μοτοσυκλέτας σου και η λίστα γίνεται όλο και πιο μακριά με τις διαθέσιμες λειτουργίες που προσφέρουν οι ψηφιακές οθόνες. Το πρόβλημα είναι λοιπόν, ότι σε λίγο δεν θα φτάνει η επιφάνειά τους για όλο αυτόν τον διαρκώς αυξανόμενο όγκο πληροφοριών. Η δυνατότητες αυξάνονται, αλλά ο χώρος μεταξύ των καβαλέτων του τιμονιού και του φαίρινγκ είναι πεπερασμένος…

Η απάντηση της Honda στο συγκεκριμένο πρόβλημα, έρχεται μέσω πατεντών που κατέθεσε η Big-H για εκμετάλλευση της μεγάλης επιφάνειας των ζελατίνων, μέσω της τεχνολογίας Head Up Display (HUD). Φυσικά δεν είναι κάτι καινούργιο για την μέθοδο που εφαρμόστηκε για πρώτη φορά στα αεροπλάνα (εδώ και αρκετές δεκαετίες), ενώ υπάρχουν και πολλά αυτοκίνητα στα οποία ήδη εφαρμόζεται. Η καινοτομία λοιπόν της Honda, έγκειται στο ότι θέλει να πάει ένα βήμα πιο μπροστά την συγκεκριμένη τεχνολογία, προσθέτοντας την λειτουργία αφής.

Πώς γίνεται αυτό; Οι μηχανολόγοι της Honda –όπως μαρτυρούν τα σχέδια από τις πατέντες- σκέφτηκαν να προσθέσουν μια επίστρωση από οθόνη αφής στο σημείο της ζελατίνας που θα προβάλλονται οι πληροφορίες, με τον αναβάτη να έχει την δυνατότητα να εναλλάσσει τις ενδείξεις, να μικραίνει ή να σβήνει τις προειδοποιήσεις, ακουμπώντας με το γάντι του την ζελατίνα. Το σκεπτικό είναι πως οι οθόνες αφής σε μοτοσυκλέτα είναι κάτι όχι τόσο αποτελεσματικό, δεδομένου ότι ο αναβάτης φοράει γάντια και η μοτοσυκλέτα κινείται συνεχώς σε διαφορετικούς άξονες με αποτέλεσμα να μην υπάρχει ακρίβεια στο… άγγιγμα. Γι' αυτό η Honda μετατρέποντας την ζελατίνα σε μια τεράστια οθόνη με μεγάλα εικονίδια, λύνει σημαντικό μέρος του συγκεκριμένου προβλήματος.

Οι πατέντες που κατέθεσε η Honda απεικονίζουν ένα Africa Twin, το οποίο διαθέτει το ιδανικό μέγεθος και κλίση ζελατίνας γι' αυτή τη δουλειά, ενώ σε μοτοσυκλέτες που η ζελατίνα είναι μικρή ή δεν υπάρχει καθόλου, η πρόταση της Honda είναι να τοποθετηθεί ένα πάνελ για HUD πάνω στο ρεζερβουάρ (τότε βέβαια δεν θα είναι HUD, αλλά μια οθόνη αφής) που θα ελαχιστοποιεί την ανάγκη για την ύπαρξη μεγάλης οθόνης στα όργανα.

Προς το παρόν, δεν μπορούμε να πούμε με σιγουριά αν αυτή η ιδέα θα μπει κάποτε στην παραγωγή, αλλά ως concept έχει όλα τα φόντα να παρουσιαστεί στον εξοπλισμό των μοτοσυκλετών στο εγγύς μέλλον.

 

 

Πωλείται η πίστα Chuckwalla στην Καλιφόρνια

Ανησυχία στους φίλους των Track Days για το μέλλον των διοργανώσεων
Chuckwalla
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

29/1/2026

Η Chuckwalla Valley Raceway, μία από τις πιο αγαπημένες και καλοδιατηρημένες πίστες της Νότιας Καλιφόρνιας, βγήκε πρόσφατα προς πώληση έναντι 26 εκατομμυρίων δολαρίων. Η είδηση προκαλεί ανησυχία στους λάτρεις των track days, όχι μόνο λόγω του υψηλού τιμήματος, αλλά και επειδή εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση που αλλάζει ριζικά το τοπίο των αμερικανικών πιστών.

Η Chuckwalla, με μήκος 2,68 μιλίων (4,31 χλμ.) και έκταση άνω των 1.000 στρεμμάτων, αποτελεί εδώ και χρόνια έναν από τους βασικούς πυλώνες των track days του Λος Άντζελες. Μαζί με τις πίστες Willow Springs και Buttonwillow, σχηματίζει το τρίγωνο στο οποίο στηρίζεται η καθημερινότητα χιλιάδων οδηγών που αναζητούν ασφαλή χώρο για να εξελίξουν τις ικανότητές τους και να διασκεδάσουν με γρήγορη οδήγηση στην πίστα. Η απόσταση των τριών ωρών από το Λος Άντζελες δεν στάθηκε ποτέ εμπόδιο για τη δημοφιλία της, ενώ η ποιότητα των εγκαταστάσεων και η συνέπεια στη λειτουργία της την καθιέρωσαν ως σημείο αναφοράς.

Ωστόσο, η πώληση της Chuckwalla έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία το κόστος συμμετοχής σε track days στις Η.Π.Α. αυξάνεται δραματικά. Η πρόσφατη εξαγορά του Willow Springs από επενδυτικό fund και η μετατροπή του Circuit of the Americas σε πίστα αποκλειστικά για μέλη (!) αποτελούν ενδείξεις μιας νέας πραγματικότητας: οι πίστες μετατρέπονται σταδιακά σε κλειστά κλαμπ υψηλού κόστους. Στο Willow Springs, για παράδειγμα, η τιμή συμμετοχής σε track day έχει σχεδόν διπλασιαστεί, ενώ τα κόστη ενοικίασης έχουν τριπλασιαστεί, διώχνοντας πολλούς διοργανωτές.

Το μοντέλο λειτουργίας αλλάζει. Οι πίστες που κάποτε βασίζονταν στη συχνή ενοικίαση και στη μαζική συμμετοχή, στρέφονται πλέον σε συνδρομητικά σχήματα με υψηλά αρχικά κόστη και ετήσιες εισφορές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στο ultra-exclusive Thermal Club, η συμμετοχή απαιτεί εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια (250.0000 κόστος εγγραφής, ετήσια συνδρομή δεκάδων χιλιάδων δολαρίων) και υποχρεωτική αγορά κατοικίας ή οικοπέδου εντός του συγκροτήματος με τυπικό κόστος 2-5 εκατομμύρια δολάρια! Η λογική είναι ξεκάθαρη: σταθερά έσοδα, περιορισμένη χρήση, υψηλή αποκλειστικότητα.

Σύμφωνα με στελέχη του χώρου, η πίεση στα λειτουργικά κόστη -κυρίως στην ασφάλιση- ωθεί τις πίστες σε αυτό το μοντέλο. Παράλληλα, η είσοδος ιδιωτικών επενδυτικών σχημάτων αλλάζει τις προτεραιότητες: η αξία του ακινήτου και η μελλοντική μεταπώληση αποκτούν μεγαλύτερη σημασία από την προσβασιμότητα και την κοινότητα των οδηγών.

Η Chuckwalla μέχρι σήμερα λειτουργούσε με τον παραδοσιακό τρόπο: ανοιχτή σε διοργανωτές, ομάδες και ιδιώτες. Ωστόσο, οι πιθανότητες να παραμείνει έτσι μετά την πώληση θεωρούνται περιορισμένες. Η τελευταία δεκαετία υπήρξε “χρυσή εποχή” για τους φίλους των track days στη Νότια Καλιφόρνια. Προσιτές τιμές, πολλές επιλογές και μια κουλτούρα που άνθισε μακριά από την εμπορευματοποίηση. Σήμερα, όμως, το χόμπι γίνεται ολοένα και πιο ακριβό, πιο αποκλειστικό και λιγότερο προσβάσιμο.

Το μέλλον της Chuckwalla θα δείξει αν η πίστα θα παραμείνει ένας ζωντανός χώρος για την κοινότητα ή αν θα ακολουθήσει την πορεία των υπόλοιπων εγκαταστάσεων που μετατράπηκαν σε κλειστά κλαμπ για λίγους.