Honda μοτοποδήλατο καίει μόνο μεθάνιο – Ολλανδικό DIY – [VIDEO]

Ολλανδός μηχανολόγος σε αναζήτηση ανεξαρτησίας
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

2/8/2021

Ο Gijs Schalkx δημιουργήσε το “Sloot Motor” όπως το αποκαλεί ο ίδιος που σε ελεύθερη μετάφραση θα μπορούσε να σημαίνει μοτοσυκλέτα για το χαντάκι ή μοτοσυκλέτα από το χαντάκι. Το τελευταίο δεν είναι μακριά από την πραγματικότητα, από την στιγμή που το καύσιμο του “Sloot Motor” προέρχεται χαντάκι από την γειτονιά του Gijs, στα όρια μίας μικρής λίμνης.

Πάνω σε ένα Honda μοτοποδήλατο με τον δημοφιλή βενζινοκινητήρα GX160 που μπορεί να βρει κανείς να χρησιμοποιείται σε μεγάλο εύρος εφαρμογών από γεννήτριες και αντλίες μέχρι κάθε λογής μηχανήματα, ο Gijs προσάρμοσε ένα μπαλόνι και το συνέδεσε με το φιλτροκούτι από όπου διαχέεται στον θάλαμο καύσης. Το σχέδιο του είναι απόλυτα απλό και στηρίζεται στο γεγονός των μικρών και περιορισμένων αναγκών του. Με διαφορά πίεσης που δημιουργείται από τον κλειστό θάλαμο μέσα στο οποίο έχει τοποθετήσει το μπαλόνι, οδηγεί χωρίς πολύπλοκο κύκλωμα τροφοδοσίας το μεθάνιο στο προσαρμοσμένο για τον σκοπό φιλτροκούτι.

Το ακόμη πιο ωραίο όμως, είναι από πού προμηθεύεται ο Schalkx το μεθάνιο. Έχει φτιάξει ένα σταθμό ανεφοδιασμού που το ονομάζει “plompstation” μέσα στην λίμνη της γειτονιάς του, πράγμα εξαιρετικά συνηθισμένο στην Ολλανδία, να έχει κάθε γειτονιά πρόσβαση σε λίμνη ή γενικά σε νερό. Από εκεί οδηγεί το μεθάνιο με τρόμπα χειρός στο μπαλόνι και με αυξάνοντας την πίεση εξωτερικά του μπαλονιού, το στέλνει και στο φιλτροκούτι.

Πρόκειται για το πρώτο ακόμη στάδιο της διαδικασίας που έχει επινοήσει ο Gijs Schalkx και σε αυτό το στάδιο χρειάζεται αρκετές ώρες για να πάρει μεθάνιο αρκετό να γεμίσει το μπαλόνι που κι αυτό με την σειρά του δεν τον πάει μακριά, μόλις 12 χιλιόμετρα. Που σημαίνει πως αν δεν ήταν μοτοποδήλατο το όχημα που προσάρμοσε, ο Gijs περισσότερο θα περίμενε παρά θα οδηγούσε. Ακόμη κι έτσι βέβαια ένας ηλεκτροκινητήρας και μία απλή συστοιχία θα τον πήγαιναν μακρύτερα με πολύ λιγότερο κόπο, ωστόσο όλα αυτά ο Gijs τα κάνει όχι γιατί ψάχνει να βρει μία πακτική εναλλακτική λύση, αλλά γιατί θέλει να είναι τελείως ανεξάρτητος και αυτό περιλαμβάνει και την σύνδεση με το ρεύμα. Ιδιαίτερα όταν πρέπει να τροφοδοτήσει μπαταρίες με ακριβά υλικά που έχουν ταξιδέψει από πολύ μακριά κάνοντας πολύ κακό στο περιβάλλον μόνο για να παραχθούν, πόσο μάλλον για να γεμίσουν κιόλας. Και σε αυτό δεν έχει άδικο. Από εκεί και πέρα, κανείς δεν θα ήθελε να μπει στην ίδια διαδικασία με τον Gijs και σε κάθε περίπτωση είναι μία εφαρμογή που εκφράζει τον ίδιο και την δημιουργικότητά του σε συνδυασμό με τον χρόνο που ήθελε να επενδύσει σε αυτή. Όπως και το να φτιάξει το δικό του “micro-site” που φιλοξενεί το παρακάτω video και ξεκινά λέγοντας πως η Γη είναι ένα διαστημόπλοιο που δεν το διαχειριζόμαστε όπως θα έπρεπε, τα λόγια δηλαδή του αρχιτέκτονα, στοχαστή, σχεδιαστή και ερευνητή, Richard Buckminster Fuller.

Δείτε το VIDEO:

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.