Honda μοτοποδήλατο καίει μόνο μεθάνιο – Ολλανδικό DIY – [VIDEO]

Ολλανδός μηχανολόγος σε αναζήτηση ανεξαρτησίας
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

2/8/2021

Ο Gijs Schalkx δημιουργήσε το “Sloot Motor” όπως το αποκαλεί ο ίδιος που σε ελεύθερη μετάφραση θα μπορούσε να σημαίνει μοτοσυκλέτα για το χαντάκι ή μοτοσυκλέτα από το χαντάκι. Το τελευταίο δεν είναι μακριά από την πραγματικότητα, από την στιγμή που το καύσιμο του “Sloot Motor” προέρχεται χαντάκι από την γειτονιά του Gijs, στα όρια μίας μικρής λίμνης.

Πάνω σε ένα Honda μοτοποδήλατο με τον δημοφιλή βενζινοκινητήρα GX160 που μπορεί να βρει κανείς να χρησιμοποιείται σε μεγάλο εύρος εφαρμογών από γεννήτριες και αντλίες μέχρι κάθε λογής μηχανήματα, ο Gijs προσάρμοσε ένα μπαλόνι και το συνέδεσε με το φιλτροκούτι από όπου διαχέεται στον θάλαμο καύσης. Το σχέδιο του είναι απόλυτα απλό και στηρίζεται στο γεγονός των μικρών και περιορισμένων αναγκών του. Με διαφορά πίεσης που δημιουργείται από τον κλειστό θάλαμο μέσα στο οποίο έχει τοποθετήσει το μπαλόνι, οδηγεί χωρίς πολύπλοκο κύκλωμα τροφοδοσίας το μεθάνιο στο προσαρμοσμένο για τον σκοπό φιλτροκούτι.

Το ακόμη πιο ωραίο όμως, είναι από πού προμηθεύεται ο Schalkx το μεθάνιο. Έχει φτιάξει ένα σταθμό ανεφοδιασμού που το ονομάζει “plompstation” μέσα στην λίμνη της γειτονιάς του, πράγμα εξαιρετικά συνηθισμένο στην Ολλανδία, να έχει κάθε γειτονιά πρόσβαση σε λίμνη ή γενικά σε νερό. Από εκεί οδηγεί το μεθάνιο με τρόμπα χειρός στο μπαλόνι και με αυξάνοντας την πίεση εξωτερικά του μπαλονιού, το στέλνει και στο φιλτροκούτι.

Πρόκειται για το πρώτο ακόμη στάδιο της διαδικασίας που έχει επινοήσει ο Gijs Schalkx και σε αυτό το στάδιο χρειάζεται αρκετές ώρες για να πάρει μεθάνιο αρκετό να γεμίσει το μπαλόνι που κι αυτό με την σειρά του δεν τον πάει μακριά, μόλις 12 χιλιόμετρα. Που σημαίνει πως αν δεν ήταν μοτοποδήλατο το όχημα που προσάρμοσε, ο Gijs περισσότερο θα περίμενε παρά θα οδηγούσε. Ακόμη κι έτσι βέβαια ένας ηλεκτροκινητήρας και μία απλή συστοιχία θα τον πήγαιναν μακρύτερα με πολύ λιγότερο κόπο, ωστόσο όλα αυτά ο Gijs τα κάνει όχι γιατί ψάχνει να βρει μία πακτική εναλλακτική λύση, αλλά γιατί θέλει να είναι τελείως ανεξάρτητος και αυτό περιλαμβάνει και την σύνδεση με το ρεύμα. Ιδιαίτερα όταν πρέπει να τροφοδοτήσει μπαταρίες με ακριβά υλικά που έχουν ταξιδέψει από πολύ μακριά κάνοντας πολύ κακό στο περιβάλλον μόνο για να παραχθούν, πόσο μάλλον για να γεμίσουν κιόλας. Και σε αυτό δεν έχει άδικο. Από εκεί και πέρα, κανείς δεν θα ήθελε να μπει στην ίδια διαδικασία με τον Gijs και σε κάθε περίπτωση είναι μία εφαρμογή που εκφράζει τον ίδιο και την δημιουργικότητά του σε συνδυασμό με τον χρόνο που ήθελε να επενδύσει σε αυτή. Όπως και το να φτιάξει το δικό του “micro-site” που φιλοξενεί το παρακάτω video και ξεκινά λέγοντας πως η Γη είναι ένα διαστημόπλοιο που δεν το διαχειριζόμαστε όπως θα έπρεπε, τα λόγια δηλαδή του αρχιτέκτονα, στοχαστή, σχεδιαστή και ερευνητή, Richard Buckminster Fuller.

Δείτε το VIDEO:

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες