Honda NR750 με 5.300 χιλιόμετρα σε δημοπρασία στην Ιαπωνία!

Εξαιρετικά χαμηλή τιμή εκκίνησης
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

26/8/2020

Κάθε φορά που μία σπάνια κι εξωτική μοτοσυκλέτα βγαίνει σε δημοπρασία αποτελεί είδηση, ιδιαίτερα όταν μιλάμε για την Honda NR 750! Μία μοτοσυκλέτα – σταθμό στην ιστορία της μηχανοκίνησης που το ΜΟΤΟ είχε την τιμή να την αποκτήσει, μόνο και μόνο για να καταφέρουμε να την οδηγήσουμε! Για να θυμίσουμε επιγραμματικά στους νεότερους αναγνώστες ποια είναι η NR: Μοτοσυκλέτα περιορισμένης παραγωγής, η ακριβότερη της εποχής της, με οβάλ πιστόνια σε έναν τετρακύλινδρο V κινητήρα που είχε όμως 8 μπιέλες και 32 βαλβίδες.

Ήταν η πολιτική έκδοση της αγωνιστικής NR500 με την οποία η Honda ήθελε να επικρατήσει στα MotoGP έναντι των δίχρονων τότε αγωνιστικών. Εξαιτίας της τεχνολογικής της υπεροχής και της προσπάθειας της Honda να επικρατήσει των δίχρονων με οβάλ πιστόνια, αλλά και της περιορισμένης παραγωγής, χτίστηκε ένας μύθος που ακολουθούσε την μοτοσυκλέτα, και αναβάθμισε σε άθλο απλά και μόνο να μπει κανείς στην ουρά των παραγγελιών.

Όμως, όταν πρόκειται για τέτοιες εμπειρίες, το ΜΟΤΟ δεν αφήνει περιθώρια. Η ΠΡΩΤΗ μοτοσυκλέτα που πέρασε στην Ευρώπη, η NR με αριθμό πλαισίου 0044, αγοράστηκε από το περιοδικό για να την οδηγήσει και να την δυναμομετρήσει. Η αγορά ήταν για την NR ο μοναδικός τρόπος να βρεθούμε στη σέλα της! Η δυναμομέτρηση εκείνη ήταν η πρώτη ανεξάρτητη, και η φήμη του περιοδικού μας εκτοξεύεται τότε σε όλη την Ευρώπη. Την αγοράσαμε την δυναμομετρήσαμε, την οδηγήσαμε, κι έπειτα πωλήθηκε καταλήγοντας… στο Hollywood!

Οπότε μία νέα NR σε κατάσταση καινούριας δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη για εμάς καθώς μιλά στο συναίσθημα, ιδιαίτερα όταν η δημοπρασία κινείται σε ιδιαίτερα χαμηλή τιμή για τα δεδομένα αυτής της μοτοσυκλέτας, τουλάχιστον προς το παρόν.

Ιδιοκτήτης της NR που πωλείται τώρα, είναι ένας Καναδός που μένει στο Τόκυο. Εργάζεται σε πολυεθνική με το συμβόλαιό του να λήγει και να ετοιμάζεται να μετακομίσει εκτός Ιαπωνίας. Την πουλά γιατί φεύγει από την χώρα. Στην κατοχή του βρίσκεται μόνο δύο χρόνια και έχει κάνει μονάχα 500 χιλιόμετρα. Όταν την παρέλαβε άλλαξε λάδια σε ένα συνεργείο που είναι ιδιοκτησίας ενός πρώην αρχιμηχανικού μηχανικού της Honda. Με «εργοστασιακή» λοιπόν φροντίδα άλλαξε ελαστικά, σωληνάκια τροφοδοσίας και φρένων, τακάκια και ελαστικά, με τον κινητήρα να δουλεύει σαν καινούριος και να μην έχει ανοιχτεί ποτέ.

Ο ιδιοκτήτης απολάμβανε να την βγάζει βόλτα στους δρόμους του Τόκυο, νιώθοντας πως εκπληρώνει μια υποχρέωση απέναντι στην ιστορικότητα αυτής της μοτοσυκλέτας, αλλά και σε βραδινές συναντήσεις μοτοσυκλετιστών, συγκεντρώνοντας τα βλέμματα. Όλοι στην Ιαπωνία, παλιοί και νέοι, ξέρουν ποια είναι η NR και αν έχουν την ευκαιρία να την ακούσουν να παίρνει μπροστά, θα περιμένουν όση ώρα χρειαστεί. Για αυτό και σε αυτές τις συναντήσεις ο Καναδός ιδιοκτήτης δεν χρειαζόταν να θυμάται ακριβώς δίπλα σε ποια έχει παρκάρει, η μοτοσυκλέτα του ήταν αυτή που είχε πάντα τον περισσότερο κόσμο να την περιστοιχίζει. Σε κατάσταση καινούριας λοιπόν, μονάχα με μία γρατζουνιά στην ζελατίνα, η NR αυτή ετοιμάζεται να αλλάξει χέρια για άλλη μία φορά, από το 1992 που έφυγε από το εργοστάσιο της Honda. Αν πάλι δεν φτάσει το επιθυμητό ποσό, ο Καναδός θα την πάρει μαζί του φεύγοντας από την Ιαπωνία, δεν έχει σκοπό να την δώσει πολύ πιο χαμηλά από αυτό που της αξίζει…

Ετικέτες

Γερμανία: Aμφισβήτηση των πιστοποιητικών συμμόρφωσης της ΚΤΜ! Η επίθεση οικολόγων στις Enduro φέρνει αποτέλεσμα

Στο κρατίδιο Baden-Württemberg απαιτείται πλέον οπτική έγκριση για να ταξινομηθούν καινούργιες ΚΤΜ
ΚΤΜ
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

7/10/2026

Τον περασμένο Ιούνιο ο γερμανικός Τύπος υπόπτως και με ιδιαίτερη θέρμη υποστήριξε μια θεωρία συνομωσίας που ισχυριζόταν πως οι κατασκευαστές πουλούν τις enduro μοτοσυκλέτες τους έχοντας εφαρμόσει τροποποιήσεις πέραν των Euro προδιαγραφών.

Το θέμα αγκιστρώθηκε εμμονικά στις καθαρόαιμες enduro της ΚΤΜ, αναδεικνύοντας ιστορίες ανθρώπων που παρέλαβαν τις μοτοσυκλέτες τους ξεκλειδωμένες από τα δεσμά των ευρω-προδιαγραφών, προφανώς γιατί τις παράγγειλαν έτσι προκειμένου να τις χρησιμοποιήσουν στο φυσικό τους πεδίο, το χώμα.

Πάνω σε αυτό το μοτίβο ωστόσο, μεγάλα γερμανικά ΜΜΕ όπως τα ZDF και Der Spiegel κατέφυγαν σε ακατάσχετη γενικολογία εικάζοντας πως όλες οι χιλιάδες ΚΤΜ κυκλοφορούν στους δρόμους της Γερμανίας παραβιάζοντας τις προδιαγραφές που οφείλουν να υπακούν, καλλιεργώντας την ψευδή εικόνα πως η βιομηχανία της Μοτοσυκλέτας είναι κάποιου είδους οργανωμένη μαφία που κάνει ό,τι της κατέβει προκειμένου να πουλήσει ό,τι.

Όλοι μας γνωρίζουμε πως η πραγματικότητα απέχει παρασάγγας, όμως μια εξίσου οικεία σε όλους μας πραγματικότητα λέει πως, αν πετάξεις κάμποση λάσπη στον ανεμιστήρα, όλο και κάποια θα κολλήσει.

Αυτό ακριβώς συνέβη στο κρατίδιο Baden-Württemberg, όπου η τοπική κυβέρνηση αποφάσισε πως εφεξής κάθε καινούργια μοτοσυκλέτα της ΚΤΜ (συγκεκριμένα!) θα πρέπει να περάσει από οπτική εξέταση πριν μπορέσει να ταξινομηθεί. Αυτό σημαίνει πως ακόμη και μοντέλα δρόμου, όπως λ.χ. τα Duke, δεν μπορούν να εκδώσουν πινακίδες βάσει του πιστοποιητικού συμμόρφωσης που, όπως κάθε άλλος κατασκευαστής, έχει εξασφαλίσει η ΚΤΜ για να μπορέσει να τα εμπορευτεί.

Κοινώς, οι αρχές του Baden-Württemberg αμφισβητούν ευθέως την ειλικρίνεια της ΚΤΜ, θεωρώντας πως παίρνει την Euro πιστοποίηση και μετά παραποιεί τις μοτοσυκλέτες της από το εργοστάσιο, πριν καν τις πουλήσει στους πελάτες της!

Και το κρατίδιο αυτό στα νοτιοδυτικά της Γερμανίας με πρωτεύουσα τη Στουτγάρδη είναι κάθε άλλο παρά αμελητέο, με πληθυσμό άνω των 11 εκατομμυρίων και τις έδρες βαριών χαρτιών της γερμανικής βιομηχανίας όπως οι Mercedes-Benz, Porsche και Bosch.

Αντιλαμβανόμαστε πως η όλη θεώρηση ακούγεται αφελέστατη, ειδικά όταν εστιάζει αποκλειστικά στην ΚΤΜ και όχι στην πληθώρα άλλων κατασκευαστών που φτιάχνουν καθαρόαιμα χωματερά, ενώ είναι εξίσου γελοίο το τσουβάλιασμα που θεωρεί πως, αν κάτι τέτοιο (νομίζουμε πως) γίνεται στα off-road, θα γίνεται και σε όλα τα άλλα μοντέλα.

Το θέμα έχει ξεσηκώσει αντιδράσεις στη Γερμανία, με την Ένωση Μοτοσυκλετιστικής Βιομηχανίας της χώρας (Industrieverband Motorrad, ή IVM) να εκφράζει την οργισμένη της αντίδραση, υποστηρίζοντας μάλιστα πως τα τοπικά γραφεία που επιτελούν τις ταξινομήσεις δεν έχουν ούτε τη γνώση ούτε την τεχνική υποδομή να ελέγξουν μια μοτοσυκλέτα ως προς τη συμμόρφωσή της με τις ευρωπαϊκές και εθνικές προδιαγραφές.

Προβλέπει μάλιστα πως το μόνο που θα καταφέρει το εν λόγω κρατίδιο θα είναι να δημιουργήσει μεγάλες καθυστερήσεις στην έκδοση πινακίδων για νέες μοτοσυκλέτες και δηλώνει πως συνεργάζεται με την ομοσπονδιακή κυβέρνηση της χώρας προκειμένου να βρεθεί μια λογική λύση.

Η ουσία ωστόσο είναι πως μια ιστορία που ξεκίνησε από υπερβάλλοντα ζήλο και εμφανέστατη άγνοια από πλευράς των δημοσιογράφων που ανέλαβαν την έρευνα, κατάφερε να γιγαντωθεί σε βαθμό που πλέον μια τοπική κυβέρνηση παραμορφώνει τη νομοθεσία στα μέτρα μιας υπερφίαλης θεωρίας συνομωσίας και στοχοποιεί συγκεκριμένο κατασκευαστή.

Ας τελειώσει τουλάχιστον εδώ αυτή η υπόθεση, πριν παραδειγματιστούν και άλλες τοπικές κυβερνήσεις – ή και εθνικές κυβερνήσεις άλλων χωρών – από τον ευκολοχώνευτο λαϊκισμό που ως συνήθως βρίσκει γόνιμο πεδίο στο ευρύ κοινό που δεν έχει την παραμικρή γνώση του πώς λειτουργεί η βιομηχανία και η αγορά της Μοτοσυκλέτας.