Honda - Παραγωγή 20 εκατομμυρίων μοτοσυκλετών από το εργοστάσιο του Kumamoto

Στα 48 χρόνια της λειτουργίας του, από τον Ιανουάριο του 1976 μέχρι σήμερα
Honda Kumamoto factory
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

16/5/2023

Το ιστορικό εργοστάσιο της Honda στο Kumamoto γιορτάζει την παραγωγή 20 εκατομμυρίων μοτοσυκλετών, από την έναρξη της λειτουργίας του, το 1976, και με αυτή την αφορμή η ιαπωνική εταιρεία κάνει μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα αναδρομή στην ιστορία του, αλλά και στη γενικότερη ιστορία της παραγωγής μοτοσυκλετών της εταιρείας.

Στο Kumamoto η Honda παράγει μια εκτενή σειρά μοντέλων, από commuter 50 κυβικών έως τα εξακύλινδρα Gold Wing των 1.800 κ.εκ., ενώ είναι το μόνο εργοστάσιο της εταιρείας στην Ιαπωνία που κατασκευάζει και power products (γεννήτριες, εξωλέμβιες, κ.α.) πέρα από μοτοσυκλέτες, ενώ παράλληλα λειτουργεί και ως μητρικό εργοστάσιο στην υποστήριξη της παραγωγής της Honda σε άλλες χώρες.

Στην έναρξη της λειτουργίας του, έπαιξε ρόλο ως βάση εξαγωγής commuter μοτοσυκλετών της Honda στην Ασία, και τότε οι εξαγωγές μοτοσυκλετών αφορούσαν στο 90% της παραγωγής της εταιρείας. Έκτοτε, και βάσει του concept “παραγωγή στη χώρα που υπάρχει ζήτηση”, η Honda μετέφερε την παραγωγή των commuter της εκτός Ιαπωνίας, έχοντας την τρέχουσα στιγμή 23 εργοστάσια σε 22 χώρες ανά τον κόσμο. Το 2008, η παραγωγή μεγάλων μοτοσυκλετών μεταφέρθηκε από το εργοστάσιο του Hamamatsu (που πλέον παράγει κιβώτια ταχυτήτων) στο Kumamoto, με το εργοστάσιο του Kumamoto να γίνεται η μοναδική βάση της εταιρείας σε παγκόσμια κλίμακα για μεγάλα μοντέλα της Honda, με εξαγωγές σε 57 χώρες ανά τον κόσμο.

Όπως γράφει η Honda, για να συνεχίσει να είναι εταιρεία “που η κοινωνία να επιθυμεί τη συνέχιση της λειτουργίας της”, στοχεύει να δημιουργήσει νέα προϊόντα με μηδενικό αντίκτυπο στο περιβάλλον, στα πρότυπα της ανθρακικής ουδετερότητας, της καθαρής ενέργειας και της ανακύκλωσης των υλικών. Και ως πρωτοπωριακό εργοστάσιο, η μονάδα του Kumamoto αναμένεται να εφαρμόσει συγκεκριμένα μέτρα -τα οποία δεν αναλύονται στο δελτίο τύπου της Honda- για αυτό τον στόχο. Αυτή τη στιγμή, στο εργοστάσιο του Kumamoto παράγονται 45 μοντέλα μοτοσυκλετών, 18 power products και 23 μοντέλα εξωλέμβιων.

Ακολουθούν μερικές από τις σημαντικότερες ημερομηνίες-ορόσημα για το εργοστάσιο του Kumamoto:

1975 Ολοκλήρωση του εργοστασίου

1976 Έναρξη παραγωγής ως βάση εξαγωγής μοτοσυκλετών

1991 Μεταφορά της αλυσίδας παραγωγής του Super Cub από το εργοστάσιο της Suzuka

2008 Μεταφορά της τοπικής παραγωγής μεγάλων μοτοσυκλετών από το εργοστάσιο του Hamamatsu

2022 Μεταφορά της παραγωγής εξωλέμβιων από το εργοστάσιο του Hosoe

Και στη συνέχεια μερικά ορόσημα όσον αφορά στον όγκο παραγωγής του εργοστασίου

1976 Έναρξη παραγωγής

1980 Συνολική παραγωγή ενός εκατομμυρίου μοτοσυκλετών

1987 Συνολική παραγωγή πέντε εκατομμυρίων μοτοσυκλετών

1994 Συνολική παραγωγή 10 εκατομμυρίων μοτοσυκλετών

2000 Συνολική παραγωγή 15 εκατομμυρίων μοτοσυκλετών

SK Motorium

Ετικέτες

Έξυπνες κάμερες: Ματαίωση διαγωνισμού λόγω προσφυγών – Αμφίβολη και η αξιοπιστία τους

Υπόνοιες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” υπέρ συγκεκριμένης εταιρείας
camera
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

25/5/2026

Στις 9 Ιουνίου 2026 έληγε κανονικά η προθεσμία υποβολής προσφορών για τον ηλεκτρονικό διαγωνισμό προμήθειας καμερών Τροχαίας με τεχνητή νοημοσύνη, δηλαδή το περίφημο “Ενιαίο Εθνικό Σύστημα Ψηφιακής Καταγραφής & Διαχείρισης Ελέγχων & Προστίμων Τροχαίας-Ελληνικής Αστυνομίας” με κωδικό διαγωνισμού ΟΠΣ 5225710.

Ωστόσο με ανακοίνωση που εκδόθηκε στην ιστοσελίδα Κοινωνία της Πληροφορίας, ο διαγωνισμός αυτός ματαιώθηκε εξαιτίας προσφυγών στην Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) σχετικά με τους όρους του.

Οι προσφυγόντες καταγγέλλουν πως ο διαγωνισμός θέτει πολύ συγκεκριμένες τεχνικές προδιαγραφές που πρακτικά “φωτογραφίζουν” συγκεκριμένο προϊόν. Θυμίζουμε πως οι πρώτες τέτοιες έξυπνες κάμερες που μπήκαν σε ελληνικούς δρόμους ήταν της ιταλικής εταιρείας Tattile, ωστόσο οι προδιαγραφές του διαγωνισμού φέρονται να περιγράφουν δύο συγκεκριμένα μοντέλα καμερών της γαλλικής Macq.

Οι προσφυγές κατά του διαγωνισμού έφτασαν ως τις κατασκευές που θα τις στηρίζουν, καθώς και η προμήθεια 1.000 γαλβανισμένων χαλύβδινων ιστών συνοδεύεται από τεχνικές προδιαγραφές που ουσιαστικά φωτογραφίζουν συγκεκριμένες κάμερες. Θεωρητικά η απόκτηση των ιστών αυτών θα έπρεπε να γίνει με βάση το είδος των καμερών που θα αποκτηθούν, άρα το λογικό θα ήταν ο διαγωνισμός να διεξαχθεί όταν θα είναι καθορισμένη η μάρκα και το μοντέλο των καμερών, ωστόσο εδώ συμβαίνει το αντίθετο. Οι καταγγέλλοντες τον διαγωνισμό μιλούν για προδιαγραφές δεν περιορίζονται σε ποιοτικές ή λειτουργικές απαιτήσεις του ιστού, όπως αντοχή, ασφάλεια κλπ, αλλά ορίζουν συγκεκριμένη γεωμετρία, διάμετρο, ύψος, πάχος, βάρη και τρόπο στήριξης.

Λες και ήξεραν από πριν ακριβώς τον κατασκευαστή και τα μοντέλα των καμερών που θα επιλεγούν, θα σκεφτεί ο καχύποπτος νους.

Παράλληλα, είχε προηγηθεί εμπλοκή από τον Μάρτιο και στον διαγωνισμό για προμήθεια 600 φορητών καμερών που προορίζονται να μπουν σε λεωφορεία, καθώς η ΕΑΔΗΣΥ φέρεται να έχει μπλοκάρει και αυτόν μετά από προσφυγή εταιρείας που συμμετείχε, ζητώντας να επανατεθούν με σαφήνεια οι προδιαγραφές του. Κρίθηκε πως ο αρχικός διαγωνισμός περιείχε δυσανάλογες τεχνικές απαιτήσεις, ασαφή και μη μετρήσιμα κριτήρια αξιολόγησης, ενώ η απαίτηση συνεργασίας με υφιστάμενο σύστημα δεν συνοδευόταν από δημοσιευμένες προδιαγραφές, δημιουργώντας και εδώ υποψίες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” που ωθεί σε προμήθεια από συγκεκριμένο κατασκευαστή.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά το πρόγραμμα ανάπτυξης των έξυπνων καμερών με υποστήριξη τεχνητής νοημοσύνης δέχτηκε ένα σημαντικό πλήγμα που θα καθυστερήσει αρκετά την υλοποίησή του, καθώς η προμήθεια και εγκατάσταση των καμερών είναι απλώς η αρχή. Για να δουλέψει σωστά το πολυδιαφημισμένο αυτό σύστημα απαιτείται η εγκατάσταση ηλεκτρονικών υποδομών με τεχνητή νοημοσύνη και η δικτύωση όλων των καμερών σε αυτό, καθώς και η σχετική εκπαίδευση των αστυνομικών που θα το χειρίζονται.

Είναι ηλίου φαεινότερο πως δεν υπάρχουν ρεαλιστικές πιθανότητες να επιβεβαιωθούν οι αρχικές κυβερνητικές εξαγγελίες για λειτουργία μέσα στο 2026, παρότι η ίδια η κυβέρνηση είχε χωρίσει την προμήθεια σε διαφορετικούς επιμέρους διαγωνισμούς ώστε να επιταχυνθεί η διαδικασία.

Οι δε κάμερες που έχουν ήδη τοποθετηθεί σε πιλοτική λειτουργία εκτελούν προς το παρόν μέρος των λειτουργιών που δυνητικά θα έχουν, καθώς δεν είναι συνδεδεμένες με σέρβερ τεχνητής νοημοσύνης μέσω των οποίων υποτίθεται πως θα εκδίδονται και θα αποστέλλονται αυτόματα οι κλήσεις για παραβάτες – γιατί απλούστατα αυτό το δίκτυο δεν υπάρχει ακόμη.

Κι αν ακόμη αυτό στηθεί όπως αρχικά προβλεπόταν όμως, ήδη από αυτό το πρώτο βρεφικό διάστημα λειτουργίας των λιγοστών νέων έξυπνων καμερών δεν απουσιάζουν τα προβλήματα αξιοπιστίας.

Μόλις πριν λίγες μέρες έγινε γνωστή προσφυγή οδηγού για πρόστιμο 350 ευρώ που δέχτηκε από κάμερα που διέγνωσε πως δεν φορούσε ζώνη ασφαλείας στο αυτοκίνητό του, ενώ ο ίδιος λέει πως φορούσε αλλά η κάμερα ξεγελάστηκε γιατί τα ρούχα του ήταν σκουρόχρωμα.

Υπάρχουν δε ακόμη αρκετές καταγγελίες για κλήσεις που κόπηκαν για ανύπαρκτα παραπτώματα, όπως ξύσιμο κεφαλιού που ερμηνεύτηκε ως ομιλία στο κινητό, συσκευή ατμίσματος (vape) που επίσης θεωρήθηκε ως κινητό τηλέφωνο, ενώ στην κορυφή ως τώρα μάλλον είναι η βεβαίωση προστίμου για μη χρήση ζώνης από συνεπιβάτη που … δεν υπήρχε καν στο αυτοκίνητο!

Πηγές της Αστυνομίας φέρονται να έχουν δηλώσει σε τηλεοπτικά δίκτυα πως απαιτείται ανθρώπινος έλεγχος για να φιλτράρει τις καταγραφές παραβάσεων από τις κάμερες, καθώς σε αρκετές περιπτώσεις η αρχική ένδειξη της κάμερας αποδείχθηκε λανθασμένη. Κατά κάποια δημοσιεύματα του ημερήσιου Τύπου που επικαλούνται αστυνομικές πηγές, το ποσοστό λανθασμένης ετυμηγορίας από τις κάμερες φτάνει ως και πάνω από 90%, ενώ αποτυγχάνει να λάβει υπόψη την παρουσία τροχονόμου που ενδεχομένως να ρυθμίζει την κυκλοφορία με διαφορετικό τρόπο απ’ ό,τι τα φανάρια.

Όλες αυτές οι αστοχίες θα πρέπει οπωσδήποτε να μας βάλουν σε σκέψεις, διότι όταν το σύστημα έξυπνων καμερών θα είναι σε πλήρη λειτουργία (αν και όποτε), αυτές οι κλήσεις δεν θα περνούν από ανθρώπινο βλέμμα και θα έρχονται κατευθείαν στα εισερχόμενα του παραβάτη, δημιουργώντας ένα πολύ επικίνδυνο πρόβλημα. Όταν ο νέος ΚΟΚ σου παίρνει δίπλωμα για το παραμικρό, το λάθος του συστήματος δεν έχει μόνο επίπτωση σε χρήμα – βλέπε πρόστιμο που αν δικαιωθείς θα πάρεις πίσω – αλλά και στην καθημερινή κινητικότητα του οδηγού. Αν λ.χ. η δουλειά του εξαρτάται από το όχημα με οποιονδήποτε τρόπο, η απώλεια του διπλώματος για ένα χρονικό διάστημα έχει βαρύτερες συνέπειες και θα ήταν τραγικό αν αποδειχθεί πως η παράβαση ήταν προϊόν τεχνητής ανοησίας αντί νοημοσύνης.

Επιπλέον, ένας υπαρκτός κίνδυνος είναι να πλημμυριστούν οι αρμόδιες υπηρεσίες με προσφυγές οδηγών που δέχτηκαν άδικα πρόστιμα από κάμερες.

Μπορεί το “κράτος-σερίφης” να γράφει όμορφα στις τηλεοπτικές κάμερες, αλλά τι γίνεται όταν το αφήγημα καταρρέει στην πράξη; Διότι αρχίζει να φαίνεται πως η ακολουθούμενη πολιτική στο ζήτημα αυτό θυμίζει φαρ ουέστ: πρώτα πυροβολούμε και μετά ερευνούμε.