Honda: Πατέντα που προειδοποιεί τον αναβάτη πως βρίσκεται σε τυφλό σημείο προπορευόμενου οχήματος

Με χρήση ραντάρ και καμερών

Από τον

Κώστα Γκαζή

7/10/2022

Μια κλασική συμβουλή προς όλους τους αναβάτες μοτοσυκλέτας είναι να δείχνουμε προσοχή όταν βρισκόμαστε στα τυφλά σημεία, ή αλλιώς τις “νεκρές γωνίες” προπορευόμενων οχημάτων. Μπορεί η τεχνολογία να μας βοηθήσει περαιτέρω στη συγκεκριμένη περίσταση; Η Honda πιστεύει πως μπορεί.

Στο διαδίκτυο θα βρείτε πληθώρα άρθρων για τη σωστή ρύθμιση των καθρεπτών του αυτοκινήτου ώστε να μειωθούν / εξαλειφθούν τα τυφλά σημεία, αλλά και αγγελίες για πανοραμικούς καθρέπτες / καθρέπτες τυφλού σημείου.

Ως τυφλό σημείο ή νεκρή γωνία χαρακτηρίζεται η περιοχή πίσω και πλαγίως του οχήματος, την οποία δεν καλύπτουν πλήρως οι καθρέπτες, με συνέπεια πολλές φορές να μην αντιλαμβάνεσαι πως εκεί “κρύβεται” άλλο όχημα, με καταστροφικές συνέπειες αν αποφασίσεις να αλλάξεις κατεύθυνση. Καθώς η μοτοσυκλέτα είναι μικρή σε όγκο, είναι ακόμα ευκολότερο να “χαθεί” σε κάποια νεκρή γωνία, απ’ ότι ένα αυτοκίνητο ή φορτηγό.

Τυφλά σημεία υπάρχουν και στις μοτοσυκλέτες, ειδικά αν η μοτοσυκλέτα έχει κλίση, αν το όχημα που ακολουθεί είναι πολύ κοντά σας, και φυσικά αναλόγως με το πώς έχετε ρυθμίσει τους καθρέπτες σας, όμως η συγκεκριμένη πατέντα αφορά στα τυφλά σημεία των προπορευόμενων οχημάτων.

Η πατέντα της Honda θέλει μέσω ραντάρ και κάμερας η μοτοσυκλέτα να ελέγχει τη θέση της σε σχέση με τα προπορευόμενα οχήματα, βοηθώντας τον αναβάτη της όταν βρεθεί σε τυφλό σημείου προπορευόμενου οχήματος.

Παράλληλα η πατέντα διορθώνει ένα πιθανό λάθος των συστημάτων Adaptive Cruise Control, όπου η ρύθμιση για διατήρηση μιας σταθερής απόστασης από το προπορευόμενο όχημα μπορεί να φέρει τη μοτοσυκλέτα να κρύβεται για αρκετή ώρα σε κάποιο τυφλό ενός άλλου οχήματος που κινείται παράλληλα με το πρώτο.

Η παραπάνω περίπτωση αφορά ιδιαίτερα την κίνηση στον αυτοκινητόδρομο, όπου άλλωστε έχει λογική η χρήση του Adaptive Cruise Control.

Σημειώστε πως τα τυφλά σημεία των αυτοκινήτων και των φορτηγών διαφέρουν, και η Honda εξελίσσει το σύστημα της ώστε να μπορεί να καλύψει και τις δυο περιπτώσεις.

Όταν το σύστημα αντιληφθεί πως η μοτοσυκλέτα βρίσκεται σε τυφλό σημείο προπορευόμενου οχήματος, τότε αυτομάτως επιταχύνει ή επιβραδύνει ελαφρώς, ώστε να φέρει τη μοτοσυκλέτα εκτός τυφλού σημείου. Ταυτόχρονα, ενεργοποιεί μια λυχνία προειδοποίησης του αναβάτη στα όργανα, ώστε να αντιληφθείς πως βρίσκεσαι σε πιθανό κίνδυνο.

Το σύστημα θα μπορούσε μελλοντικά να ενσωματωθεί στα ήδη υπάρχοντα Adaptive Cruise Control συστήματα, στα οποία για την ώρα το μονοπώλιο έχει η Bosch, ή σε ένα νέο σύστημα ACC το οποίο θα έχει τη σφραγίδα της Honda.

https://bit.ly/MOTO_678

Επικαιρότητα

Ηνωμένο Βασίλειο: Αναβάτης εναντίον δήμου - Πενταψήφια αποζημίωση μετά από ατύχημα με χαλίκια στο δρόμο

Δικαίωση για πτώση που υπέστη λόγω ελλιπούς σήμανσης

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

14/5/2026

Μοτοσυκλετιστής που τραυματίστηκε σε ατύχημα λόγω φερτών υλικών πάνω στο οδόστρωμα σε επαρχιακό δρόμο του Aberdeenshire εξασφάλισε πενταψήμια αποζημίωση, αποδεικνύοντας ότι η πτώση του προκλήθηκε από χαλίκια και ανεπαρκή προειδοποιητική σήμανση.

Ο αναβάτης απολάμβανε με έναν φίλο τη βόλτα του με μια Yamaha MT-10 στους επαρχιακούς δρόμους του Aberdeenshire στη Σκωτία, όταν βρέθηκαν σε δρόμο με αλλεπάλληλες στροφές.

Εκείνη τη στιγμή, ο Graham ακολουθούσε τον φίλο του όταν παρατήρησε ότι εκείνος χάνει στιγμιαία τη σταθερότητά του μέσα στη στροφή, γεγονός που τον έκανε να προσπαθήσει να μειώσει ταχύτητα.

Δυστυχώς, η στροφή ήταν καλυμμένη με φερτά υλικά, χαλίκια που μένουν μετά από εργασίες συντήρησης του δρόμου, με τον αναβάτη να βρίσκεται ήδη στο επικίνδυνο σημείο. Μόλις αντιλήφθηκε την κατάσταση προσπάθησε απλώς να κρατήσει τη μοτοσυκλέτα όρθια και να περάσει το σημείο χωρίς απότομες κινήσεις, όμως δεν τα κατάφερε και κατέληξε στο οδόστρωμα.

Λίγα λεπτά μετά την πτώση, κάτοικοι της περιοχής που περνούσαν από το σημείο έσπευσαν να τον βοηθήσουν, ενώ παράλληλα εμφανίστηκαν εργαζόμενοι του οδικού τμήματος του Aberdeenshire. Φοβούμενος ότι το συνεργείο θα απομάκρυνε τα χαλίκια και θα χανόταν κρίσιμο αποδεικτικό υλικό, ο αναβάτης άρχισε να βιντεοσκοπεί το οδόστρωμα που προκάλεσε την πτώση του.

Παράλληλα εξήγησε στους παρευρισκόμενους ότι δεν είχε δει καμία προειδοποιητική πινακίδα για έργα ή την κατάσταση της ασφάλτου, με τον εργαζόμενο του δήμου να παραδέχεται ότι υπήρχε μία πινακίδα που είχε πέσει και δεν ήταν ορατή, ενώ κανονικά θα έπρεπε να υπάρχουν περισσότερες.

Στο σημείο κλήθηκε και η αστυνομία. Μάλιστα, όταν το περιπολικό έφτασε στη συγκεκριμένη στροφή, γλίστρησε πάνω στα χαλίκια, με τον αστυνομικό να καταγράφει τα στοιχεία των παρευρισκόμενων και να εκφράζει δυσαρέσκεια για την κατάσταση του δρόμου.

Τις επόμενες ημέρες, ο Graham άρχισε να υποφέρει από έντονους πόνους στον αυχένα. Μετά από εξετάσεις στο νοσοκομείο, οι γιατροί διαπίστωσαν μικρά κατάγματα στην περιοχή του λαιμού.

Ο αναβάτης αναζήτησε στην συνέχεια νομική υποστήριξη, με τους δικηγόρους να του εξηγούν ότι τα χαλίκια πιθανότατα προέρχονταν από εργασίες στον δρόμο και ότι σχετικοί κανόνες καθορίζουν συγκεκριμένα με αυστηρές προδιαγραφές τα έργα, απαιτώντας πολλαπλές προειδοποιητικές πινακίδες που πρέπει να τοποθετούνται εμφανώς ώστε να ενημερώνουν τους οδηγούς για την παρουσία τυχόν φερτών υλικών (χώμα, άμμος, πέτρες, χαλίκια), ανά 100 μέτρα μέχρι το τέλος των έργων.

Ακόμη και μετά την ολοκλήρωση των εργασιών, οι πινακίδες οφείλουν να παραμένουν στη θέση τους μέχρι τον τελικό καθαρισμό του δρόμου και την αποσόβηση κάθε κινδύνου.

Μετά την κατάθεση της αγωγής, οι δημοτικοί φορείς του Aberdeenshire αρνήθηκαν οποιαδήποτε ευθύνη, οδηγώντας την υπόθεση στα δικαστήρια, καθώς η νομική πλευρά του δήμου υποστήριξε ότι η μοναδική πινακίδα αποτελούσε επαρκή προειδοποίηση.

Η πλευρά του αναβάτη όμως προχώρησε σε πλήρη τεχνική διερεύνηση της υπόθεσης, εξασφαλίζοντας πραγματογνωμοσύνη από εξειδικευμένους μηχανικούς οδοποιίας, επιβεβαιώνοντας ότι ο δήμος δεν θα έπρεπε να είχε παραδώσει τον δρόμο σε αυτή την κατάσταση μετά την ολοκλήρωση των εργασιών, ενώ τα βίντεο και οι φωτογραφίες που είχε τραβήξει ο άτυχος αλλά μαχητικός αναβάτης κατατέθηκαν στην ακροαματική διαδικασία.

Τελικά, η πλευρά του δήμου κατανόησε την υπαιτιότητα και υποχώρησε σε έναν εξωδικαστικό συμβιβασμό προσφέροντας πενταψήφια αποζημίωση στον τραυματισμένο αναβάτη.

Και ενώ όλα αυτά εμφανίζονται σαν μια “λογική πορεία” επίλυσης μιας διαφοράς ενός ιδιώτη με δημόσιους φορείς που προέκυψε με αφορμή ένα ατύχημα, έχει ενδιαφέρον να αντιπαραβάλουμε την δική μας πραγματικότητα, όπου τον ενδεχόμενο της εκλογίκευσης, παραδοχής της υπαιτιότητας και συμβιβασμού του δημοσίου, μοιάζει με σενάριο επιστημονικής φαντασίας και όποια αποζημίωση πρέπει να κερδηθεί, μέσα από εξουθενωτικούς και πολυετείς δικαστικούς αγώνες.