Honda SFA (150 cc Concept) VIDEO

Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

18/3/2015

Μικρό αλλά Premium

Με αυτό το γυμνό concept bike, με τον υγρόψυκτο κινητήρα του CB 150 που παρουσίασε η Honda αρχικά στην έκθεση της Ινδονισίας όπου κατασκευάζεται ο κινητήρας για το CB 150 και τώρα στην έκθεση της Οζάκα, φαίνεται ότι θέλει να δημιουργήσει μια καινούρια υποκατηγορία στις μικρές μοτοσυκλέτες. Η μεγάλη ζήτηση που έχει δημιουργηθεί από τις ασιατικές αγορές για μικρού κυβισμού μοτοσυκλέτες, έχει επηρεάσει τον σχεδιασμό και την ποιότητα των μοτοσυκλετών της κατηγορίας. Με άλλα λόγια, οι μοτοσυκλέτες αυτές έχουν το περιτύλιγμα των μεγάλων αδερφών τους που πωλούνται στις δυτικές χώρες, αλλά είναι όσο το δυνατόν πιο οικονομικά κατασκευασμένες, ώστε η τελική τιμή τους να είναι συμβατή στις οικονομικές δυνατότητες της μεσαίας τάξης των Ασιατικών χωρών. Όμως οι ίδιες μοτοσυκλέτες παρουσιάζουν αρκετά μεγάλο εμπορικό ενδιαφέρων, τόσο την Αμερικάνικη, όσο και στην Ευρωπαϊκή αγορά. Στις ΗΠΑ για παράδειγμα, τα CBR 300R θεωρούνται ιδανικά για να ξεκινήσει κάποιος την "καριέρα" του ως μοτοσυκλετιστής και καθώς οι ασφαλιστικές εταιρείες συνδέουν άμεσα τα ασφάλιστρα με την ηλικία και τον κυβισμό/ιπποδύναμη της μοτοσυκλέτας, ένας νέος 18 ετών θα πρέπει να πληρώνει πάνω από 3000 δολάρια τον χρόνο για να ασφαλίσει μια μοτοσυκλέτα άνω των 500 κυβικών. Έτσι τα 300 κυβικά του CBR 300R είναι πολύ πιο λογική επιλογή από το να αγοράσει με τα μισά χρήματα ένα μεταχειρισμένο CBR 600F. Στην Ευρώπη ίσως να μην έχουμε τόσο μεγάλο πρόβλημα με τις χρεώσεις των ασφαλιστικών εταιρειών, όμως οι κατηγοριοποιήσεις των διπλωμάτων που θέτουν περιορισμούς στην ιπποδύναμη, κάνουν τις μικρές αυτές μοτοσυκλέτες μοναδική επιλογή για τους νέους μοτοσυκλετιστές, όχι μόνο σε ηλικία αλλά και εμπειρία. Έτσι, το πρόβλημα στις δυτικές χώρες δεν είναι η τιμή αγοράς, όσο το κόστος χρήσης ή η αδυναμία να οδηγήσεις κάτι μεγαλύτερο. Ως εκ τούτου, υπάρχει αρκετός χώρος εμπορικά για μικρές μοτοσυκλέτες όπου η ποιότητα και η τεχνολογία τους δεν θα έχει δεχθεί περιορισμούς για να επιτευχθεί η χαμηλότερη δυνατή τελική τιμή. Το πρωτότυπο SFA δείχνει να βαδίζει πάνω σε αυτό το πνεύμα σχεδιασμού, αφού κρίνοντας από την εμφάνισή του, δεν μιμείται κάποιο μεγαλύτερο μοντέλο, ούτε χρησιμοποιεί χαμηλού κόστους εξαρτήματα. Οι πανέμορφες χυτές ζάντες, το μονόμπρατσο ψαλίδι και φυσικά το υβριδικό πλαίσιο με τις αλουμινένιες βάσεις κινητήρα, το χωροδικτύωμα και το αφαιρούμενο υποπλαίσιο, είναι στοιχεία που συναντάς μόνο στις premium ιταλικές μοτοσυκλέτες όπως οι MV Agusta Brutale. Αν όντως μπει στην παραγωγή χωρίς πολλές αλλαγές (η εξάτμιση κάτω από την σέλα του αναβάτη προφανώς δεν μπορεί να μπει σε μοτοσυκλέτα παραγωγής για πρακτικούς λόγους), τότε η Honda θα έχει δημιουργήσει ξανά την νέα κατηγορία των premium μικρών, ακριβώς όπως υπήρχε στις αρχές της δεκαετίας του '90 με τα Aprilia Futura και Gilera CX 125. Ακόμα κι αν κρατήσει μόνο την εμφάνιση, πάλι θα μπορέσει να κρατήσει τον χαρακτηρισμό premium και να ανταγωνιστεί τα μικρά KTM Duke. Άλλωστε το πλεονέκτημα των υβριδικών πλαισίων είναι η ευκολία να αλλάξεις τις βάσεις κινητήρα και να τοποθετήσεις σχεδόν οποιοδήποτε μεγέθους μονοκύλινδρο κινητήρα μέσα τους. Μια σειρά από SFA 125, 150 και 300 κυβικών θα ήταν πολύ καλή ιδέα…

 

 

Λονδίνο-όριο 30 χλμ./ώρα: Μείωση θανατηφόρων τροχαίων κατά 40% αναφέρουν οι αρχές

Εφαρμόζεται στους μισούς δρόμους του Λονδίνου - Εξετάζεται η εφαρμογή του σε εθνικό επίπεδο
20mph
Από τον

Παύλο Καρατζά

15/9/2026

Πάνω από τους μισούς δρόμους του Λονδίνου έχει πλέον όριο ταχύτητας 20 μίλια (32 χιλιόμετρα) ανά ώρα και η Transport for London, ένας φορέας της τοπικής αυτοδιοίκησης, υπεύθυνος για το μεγαλύτερο μέρος του δικτύου μεταφορών στο Λονδίνο, επικαλείται στοιχεία που δείχνουν ότι το χαμηλότερο αυτό όριο ταχύτητας έχει μειώσει τα θανατηφόρα τροχαία κατά 40%, την ίδια ώρα που οι βουλευτές εξετάζουν αν η Αγγλία πρέπει να υιοθετήσει τα 20 μίλια ανά ώρα ως το προεπιλεγμένο όριο ταχύτητας σε εθνικό επίπεδο.

Σύμφωνα με την πολιτική “Safe Speeds” της TfL, η ταχύτητα παίζει ρόλο στα περίπου μισά θανατηφόρα τροχαία στο Λονδίνο, ενώ η πρόσκρουση με ταχύτητα 30 μίλια (48 χιλιόμετρα) ανά ώρα αυξάνει πέντε φορές τις πιθανότητες θανάτου σε σύγκριση με την πρόσκρουση με ταχύτητα 20 μίλια ανά ώρα.

Τα στοιχεία αυτά υποστηρίζουν την πολιτική “Vision Zero” του Δημάρχου, η οποία στοχεύει στο να μην υπάρξουν νεκροί ή σοβαρά τραυματίες στους δρόμους του Λονδίνου έως το 2041, και έχει οδηγήσει σε σταθερή επέκταση των ορίων ταχύτητας των 20 μίλια ανά ώρα σε ολόκληρη την πρωτεύουσα τις τελευταίες δύο δεκαετίες.

Επί του παρόντος, 166 μίλια (267 χιλιόμετρα) του οδικού δικτύου της TfL (περίπου οι μισοί δρόμοι της αγγλικής πρωτεύουσας) έχουν όριο ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα, ενώ τα δύο τρίτα των δήμων του Λονδίνου εφαρμόζουν πλέον το όριο αυτό στο μεγαλύτερο μέρος των δρόμων τους.

20mph

Η προγραμματισμένη επόμενη φάση στοχεύει στην επέκταση του ορίου σε τουλάχιστον 40 επιπλέον μίλια (64 χιλιόμετρα) έως το 2030, γεγονός που θα σημαίνει ότι πάνω από το 80% των δρόμων στο κεντρικό και εσωτερικό Λονδίνο θα έχουν όριο ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα.

Η αιτιολόγηση της επέκτασης αυτής βασίζεται σε μια μακροπρόθεσμη ανάλυση του αστικού ορίου ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα που εφαρμόστηκε σε δρόμους των δήμων μεταξύ 1989 και 2013. Η TfL διαπίστωσε μείωση κατά 40% των θανάτων σε αυτούς τους δρόμους (από 15 σε 9), σε σύγκριση με μείωση μόλις 7% των θανάτων σε άλλα σημεία του δικτύου των δήμων κατά την ίδια περίοδο.

Ο αριθμός των νεκρών ή των σοβαρά τραυματισμένων μειώθηκε κατά 34% (από 395 σε 260) στα προγράμματα που μελετήθηκαν, έναντι μείωσης 15% στο ευρύτερο οδικό δίκτυο, ενώ οι συγκρούσεις και τα θύματα συνολικά μειώθηκαν κατά 35% και 36% αντίστοιχα, σε σύγκριση με μείωση 12% αλλού. Η μείωση στον αριθμό των νεκρών παιδιών ήταν ακόμη πιο εντυπωσιακή: 75%, από τέσσερις θανάτους σε έναν, έναντι μηδενικής μεταβολής σε άλλους δρόμους.

Η TfL απέρριψε επίσης την υπόθεση ότι τα χαμηλότερα όρια ταχύτητας βλάπτουν την ποιότητα του αέρα, παραπέμποντας σε έρευνα του Imperial College London που δείχνει ότι οι ζώνες των 20 μιλίων ανά ώρα δεν έχουν καθαρή αρνητική επίδραση στις εκπομπές καυσαερίων και ότι ο ομαλότερος τρόπος οδήγησης που παρατηρείται στις ζώνες των 20 μιλίων ανά ώρα – με λιγότερες απότομες επιταχύνσεις και επιβραδύνσεις – μειώνει στην πραγματικότητα τις εκπομπές σωματιδίων από τη φθορά των ελαστικών και των φρένων, σε σύγκριση με τις ζώνες των 30 μίλια ανά ώρα.

Στον αντίποδα, είναι αρκετά δύσκολο να κινείσαι στο κέντρο της πόλης με μοτοσυκλέτα με όριο τα 32 χιλιόμετρα ανά ώρα, καθώς λίγο περισσότερο να περιστρέψεις τον καρπό του δεξιού σου χεριού και θα είσαι πριν το καταλάβεις πάνω από το όριο. Αυτό σημαίνει πως θα πρέπει να ελέγχεις συνεχώς το ταχύμετρο της μοτοσυκλέτας, που με τη σειρά του σημαίνει πως δεν θα έχεις όλη την προσοχή σου στον δρόμο. Αν συνυπολογίσουμε σ’ αυτό αυτοκίνητα, ηλεκτρικά πατίνια, πεζούς, φανάρια, άλλες μοτοσυκλέτες και διαβάσεις πεζών που πρέπει να έχουμε στο νου μας, η “καθημερινή αποστολή” γίνεται ακόμη πιο απαιτητική, ειδικά στην χώρα μας το όριο αυτό με βάση την οδηγική παιδεία που δεν έχουμε θα ήταν άκρως επικίνδυνο για τους μοτοσυκλετιστές.

Ο χρόνος επίσης που απαιτείται για να καλύψουμε την ίδια απόσταση αυξάνεται δραματικά. Για παράδειγμα αν θέλουμε να καλύψουμε μία απόσταση 20 χιλιομέτρων, αν πηγαίνουμε με 48 χλμ./ώρα θα χρειαστούμε 25 λεπτά, ενώ αν κινούμαστε με 32 χλμ./ώρα θα χρειαστούμε 37 λεπτά! Σίγουρα λοιπόν το μέτρο φαίνεται να δουλεύει όσον αφορά τα θανατηφόρα τροχαία, όμως υπάρχουν κι άλλοι παράγοντες που πρέπει να εξεταστούν.