Honda SH300 “The Sidecars Guys” – 55.000χμ γύρω από τον κόσμο με σκούτερ!

Μπήκαν επίσημα στο ρεκόρ Guinness
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

13/1/2021

Δύο χρόνια έχουν περάσει από την ημέρα που ο Matt Bishop και ο Reece Gilkes επέστρεψαν στο Λονδίνο και συγκεκριμένα στο παγκοσμίως γνωστό ACE Café, του ομογενή Γιώργου Τσουκνικά, από όπου και ξεκίνησαν περνώντας στην Γαλλία. Εκείνη την στιγμή είχαν ολοκληρώσει το γύρο του κόσμου με ένα Honda SH300 εξοπλισμένο με sidecar κάνοντας το μεγαλύτερο ταξίδι που έχει γίνει ποτέ με τέτοιο όχημα, έχοντας περάσει και από την Ελλάδα το 2017, ως τελευταίο ευρωπαϊκό προορισμό ερχόμενοι από Αλβανία.

Αυτό που είναι καινούριο τώρα, είναι πως το ταξίδι τους επισημοποιήθηκε ως ρεκόρ και μπήκε στο βιβλίο των Ρεκόρ Guinness 2021. Στην διάρκεια 15 μηνών ή 455 μέρες ακριβώς, οι δύο φίλοι πέρασαν 1361 ώρες οδηγώντας, κάλυψαν 55.000 χιλιόμετρα και διέσχισαν 35 χώρες σε 5 ηπείρους. Πριν ξεκινήσουν το ταξίδι τους δεν είχαν οδηγήσει ποτέ μοτοσυκλέτα.

Πήραν απόφαση να κάνουν αυτό το ταξίδι για να επικεντρώσουν το ενδιαφέρον του κόσμου στο φαινόμενο της μοντέρνας δουλείας, με όλες τις σημερινές μορφές που αυτή εμφανίζεται ανά τον κόσμο. Το πρώτο πράγμα που έκαναν όταν πήραν την απόφαση είναι να ξεκινήσουν μαθήματα οδήγησης. Η ιδέα του sidecar προέκυψε στην πορεία, όταν τα μαθήματα φανέρωσαν πως ένας από τους δύο είναι καλή ιδέα να μην οδηγεί κάτι που έχει λιγότερο από τέσσερις, άντε τρεις, τροχούς.

Παρόλο που είχαν μεγάλη περίοδο προγραμματισμού, δεν βάλθηκαν να κάνουν ρεκόρ χρόνου κυρίως γιατί στόχος του ταξιδιού ήταν να περάσουν κατά την πορεία τους από όλες τις διοργανώσεις που μάχονται την μοντέρνα δουλεία κάνοντας ξεχωριστές δράσεις σε κάθε χώρα.

Το ταξίδι τους το είχαν καταγράψει αρκετά λεπτομερώς σε φωτογραφίες και video αλλά είναι οι περιγραφές εκείνες που πραγματικά αξίζουν στο βιβλίο που έχουν εκδώσει. Ένα βιβλίο που καταλαβαίνεις από τον τίτλο πως θα είναι ξεχωριστό: «OUR RIDICULOUS WORLD TRIP».

Όπως λέει και μία κριτική για το βιβλίο που οι ίδιοι επιβραβεύουν: «Αν δεν έχετε γνωρίσει τον Matt και τον Reece μπορεί να σκεφτείτε πως αυτή είναι μία ιστορία για δύο τελείως ηλίθιους που γυρνούν τον κόσμο βασιζόμενοι αποκλειστικά στην τύχη και την ευεργεσία των ξένων.

Αν γνωρίσετε τον Matt και τον Reece τότε θα μάθετε πως πραγματικά αυτή είναι μία ιστορία για δύο τελείως ηλίθιους που γυρνούν τον κόσμο βασιζόμενοι αποκλειστικά στην τύχη και την ευεργεσία των ξένων.»

Ξεμένουμε πάλι από πινακίδες κυκλοφορίας! Δυστυχώς επιβεβαιώνεται η πρόβλεψή μας

Εν μέσω Καλοκαιριού, της εποχής με την υψηλότερη ζήτηση στην αγορά Μοτοσυκλέτας, δεν υπάρχουν διαθέσιμες πινακίδες κυκλοφορίας. Ξανά
pinakides
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/7/2026

Μόλις τον περασμένο Απρίλιο είχε δοθεί ένα προσωρινό διέξοδο στην ασφυξία της αγοράς λόγω έλλειψης πινακίδων κυκλοφορίας για νέα οχήματα. Αποδείχθηκε λίγο, όπως περιμέναμε. Το πρόβλημα που αφορά τόσο σε μοτοσυκλέτες όσο και σε αυτοκίνητα δεν είναι νέο, έχοντας την πηγή του στην προφανή αδυναμία του υπουργείου Μεταφορών να διεξάγει έναν διαγωνισμό για την προμήθεια των πινακίδων.

Η αντιπαλότητα δύο υποψηφίων για τη συγκεκριμένη ανάθεση και οι προσφυγές που καταθέτουν κάθε φορά στην Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) έχουν πρακτικά ακυρώσει κάθε προσπάθεια για διαγωνισμό και το αποτέλεσμα είναι οι συνεχείς ελλείψεις στην αγορά.

Ήδη από τον Μάρτιο ο Σύνδεσμος Εισαγωγέων Μοτοσυκλετών Ελλάδος (ΣΕΜΕ) προειδοποιούσε για τις ελλείψεις αυτές και τις τραγικές συνέπειες που θα έχουν στην αγορά, ωστόσο η μόνη απτή απάντηση που ήρθε από την κυβέρνηση ήταν άλλη μια απευθείας ανάθεση μικρού αριθμού πινακίδων που απλώς κουκούλωσε το πρόβλημα προσωρινά.

Τότε το γράφαμε πως η έλλειψη θα ξαναεμφανιζόταν και να που τρεις μήνες μετά η αγορά στερεύει εκ νέου από πινακίδες, με τους εμπόρους να βρίσκονται άθελά τους στην πρώτη γραμμή διαμαρτυριών, καθώς αυτοί έρχονται σε επαφή με τον πελάτη που έχει πληρώσει τη μοτοσυκλέτα του και περιμένει εβδομάδες και μήνες για να μπορέσει να την κυκλοφορήσει. Ευτυχώς ή δυστυχώς όμως, αυτοί δεν έχουν καμιά ευθύνη για το πρόβλημα, παρότι είναι οι αποδέκτες των παραπόνων και φυσικά οι χαμένοι της υπόθεσης αν μια πώληση ακυρωθεί από τον πελάτη πάνω στον εκνευρισμό του.

Τι να περιμένουμε αυτή τη φορά; Όχι και πολλά. Ένα γνωστό ρητό λέει πως ο ορισμός της ανοησίας είναι να επαναλαμβάνεις διαρκώς το ίδιο πείραμα χωρίς καμιά αλλαγή και να περιμένεις διαφορετικά αποτελέσματα.

Θα μπορούσαμε ίσως να διατηρήσουμε μια νότα αισιοδοξίας πως κάποια στιγμή κάποιος θα καταφέρει να κάνει αυτόν τον στοιχειωμένο διαγωνισμό – είναι και νέος στο πόστο του ο υπουργός Μεταφορών τώρα. Αλλά μετά θυμόμαστε την άλλη απέλπιδα προσπάθεια του υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης που έχει ήδη αποτύχει δύο φορές να κάνει τον διαγωνισμό για τις έξυπνες κάμερες και η αισιοδοξία μας πέφτει πιο γρήγορα κι από προδικαστική προσφυγή στην ΕΑΔΗΣΥ.