Honda -Στο φεστιβάλ Wheels and Waves 2023 με 7 custom mini bikes

Επτά μοναδικές δημιουργίες με βάση τα Honda Dax, MSX125 και Monkey

Από το

motomag

21/6/2023

H Honda αποφάσισε πως το 2023 ήρθε η ώρα να αναδείξει τα mini bikes της στο hipster φεστιβάλ surf και custom δικύκλων Wheels and Waves, για τον λόγο αυτό ανέθεσε σε επτά νέους καλλιτέχνες από επτά διαφορετικές χώρες να δημιουργήσουν επτά custom μοτοσυκλέτες με βάση τα μοντέλα Dax, MSX125 και Monkey.

Το 2022 νικήτρια στην ηλεκτρονική ψηφοφορία στο hondacustoms.com ήταν η Maanboard δημιουργία του customizer Motocicli Audaci από τη Σαρδηνία. Η βάση της δημιουργίας ήταν μία Honda Rebel. Φέτος η καλλιτεχνική μόδα προστάζει δημιουργίες βασισμένες στα mini bikes. Για τον λόγο αυτό από την Τετάρτη 21 έως την Κυριακή 25 Ιουνίου στο φεστιβάλ Wheels & Waves στη γαλλική κοινότητα Biarritz θα εκτεθούν δύο Dax, δύο MSX125 Grom και τρία Monkey της Ιαπωνικής εταιρείας τα οποία όμως κουβαλούν την δική τους καλλιτεχνική ιστορία.

Οι επτά δημιουργίες που θα εκτεθούν στην εκδήλωση Wheels and Waves 2023 είναι έργα των καλλιτεχνών: Matt B, Guy Willison -Βρετανία-, Coco Dávez -Ισπανία-, BOICUT -Αυστρία-, Tamara Alves -Πορτογαλία-, GREMS -Γαλλία-, Franceso Marchesani -Ιταλία-, Lanaarts23 -Γερμανία. Ας δούμε όμως τι ξεχωριστό έχουν αυτά τα επτά custom μοντέλα.

Honda MSX 125 "Hold On!" - Βρετανία

Οι Βρετανοί Matt B και Guy Willison παρουσιάζουν μια ακραία δημιουργία ενός Honda MSX 125. Ο Matt B γνωστός σχεδιαστής αθλητικών παπουτσιών και ο Willison γνωστός για τις custom δημιουργίες του δημιουργούν ένα dragster τερατάκι, τοποθετώντας μακρύ ψαλίδι και εφοδιάζοντας τον μονοκύλινδρο κινητήρα των 125 κυβικών με turbo της εταιρείας Garret αλλά και νίτρο, ονομάζοντας το... "Hold On" ήτοι "κρατήσου"!

Honda Dax 125 "Driving me mad" - Ισπανία

Μια μετατροπή του Dax 125 βρίσκει το δρόμο για το Biarritz από το ισπανικό γκαράζ UFO. Μια παλέτα χρωμάτων κάνει την εν λόγω δημιουργία ξεχωριστή ενώ τα τρακτερωτά ελαστικά δίνουν μια ξεχωριστή διάσταση -και το κάνουν να θυμίζει... Suzuki RV. Το σχέδιο ανήκει στην Coco Dávez κατά κόσμο Valeria Palmeiro, η οποία ήταν καλλιτεχνική διευθύντρια στις εταιρείες Chanel, Netflix, Prada και Dior.

Honda Monkey 125 "Monkey X Business" - Αυστρία

Ο Boicut από τη Βιέννη μετατρέπει μαζί με την Titan Motorcycles το Honda Monkey σε chopper έκδοση. Πρόκειται για μια εντυπωσιακή εκδοχή ενός chopper της δεκαετίας του '70, με extreme γωνία κάστερ στο πιρούνι, μίνι-ape μπάρες, επιχρωμιωμένη χειρολαβή και ανεβασμένη εξάτμιση με καπάκι τύπου fishtail. Η δουλειά του εμπνέεται από τη λαϊκή κουλτούρα, το skateboarding, την ομορφιά των καθημερινών αντικειμένων και το αστικό περιβάλλον.

Honda Dax 125 "Furiosa" – Πορτογαλία

Στυλ εμπνευσμένο από τις ταινίες Mad Max και Tank Girl, για το Honda Dax 125. H Tamara Alves και το Art On Wheels Garage, δημιουργούν ένα Dax με μπόλικη fake σκουριά που θυμίζει όχημα δυστοπικής ταινίας, με "σκουριασμένες" σίτες παντού, ελαστικά με τακούνια και έναν λύκο ζωγραφισμένο πάνω στο όχημα.

Honda Monkey 125 "Tokyo" - Γαλλία

Πανδαισία χρωμάτων για το Honda Monkey του Γάλλου καλλιτέχνη Grems και του κατασκευαστή George Woodman. Pop-art εικαστικά ζωηρά χρώματα σε κάθε διαθέσιμο τετραγωνικό εκατοστό της μικρής μοτοσυκλέτας.

Honda MSX "Let's Grom" - Ιταλία

Μαζί με τον πρώην οδηγό του γερμανικού πρωταθλήματος ταχύτητας -IDM- Alex Polita, ο Ιταλός καλλιτέχνης γκραφίτι Franceso Marchesani παρουσιάζει ένα ξεχωριστό MSX 125. Διεθνώς, αυτό το μοντέλο είναι περισσότερο γνωστό ως Grom εξού η ονομασία Let's Grom, φράση την οποία διαβάζουμε πάνω του με στιλ που παραπέμπει σε γκράφιτι. Μικροσκοπικά LED φλας, προστατευτικές χούφτες καθώς και απουσία καθρεφτών συμπληρώνουν την ιταλική δημιουργία.

Honda Monkey "Manjushage" - Γερμανία

Το συγκεκριμένο Café Racer το οποίο έρχεται από τη Γερμανία βασίζεται στο Honda Monkey 125. Σχεδιασμένο από την Lanaarts23, από τα χέρια του μηχανικού της Honda Maximilian Zech. Η εξάτμιση της Yoshimura, τα aftermarket πίσω αμορτισέρ, η μοναδική σέλα και το ιδιαίτερο ρεζερβουάρ δίνουν μια ξεχωριστή νότα σε αυτό το custom μοντέλο. Το χαρακτηριστικό της εν λόγω δημιουργίας είναι το λευκό χρώμα με μοτίβα ιαπωνικών κρίνων -Manjushage- τα οποία ήταν η πηγή έμπνευσης για την Γερμανίδα καλλιτέχνιδα.

Τις επτά αυτές ξεχωριστές δημιουργίες θα μπορούν να ψηφίσουν οι φίλοι της τέχνης και της μοτοσυκλέτας στον ηλεκτρονικό ιστότοπο: hondacustoms.com ώστε να αναδειχθεί ο μεγάλος φετινός νικητής.

Ετικέτες

Honda

https://bit.ly/MOTO_678

Επικαιρότητα

H πολυτιμότερη MV Agusta όλων των εποχών - Έπιασε 5πλάσιο ποσό από τις εκτιμήσεις σε δημοπρασία

Με πρώην ιδιοκτήτη τον John Surtees! - Παγκόσμια Πρωταθλήτρια το 1965 - Την οδήγησαν Hailwood - Agostini

Από τον

Θοδωρή Ξύδη

28/4/2026

Η κορυφαία των MotoGP της εποχής της έπιασε ένα ποσό που έκανε τους ειδικούς εκτιμητές να μοιάζουν με ερασιτέχνες στον τελευταίο χτύπο του σφυριού στη δημοπρασία που διοργάνωσε ο οίκος Bohnams.

Σπάνια βλέπει κανείς εργοστασιακή αγωνιστική MV Agusta να προσφέρεται σε δημοπρασία, αφού όσες έχουν απομείνει είτε βρίσκονται σε κάποιο μουσείο, είτε σε κάποια ιδιωτική συλλογή. Η προσφορά είναι εξαιρετικά σπάνια λοιπόν και η ζήτηση τεράστια, όμως ακόμη και αυτό δεν προϊδέασε κανένα για το ποσό που χρειάστηκε τελικά να δοθεί για να αλλάξει χέρια η 500άρα αγωνιστική Agusta του 1965, για την οποία σας μιλήσαμε πριν από δύο περίπου μήνες.

Πρόκειται για τη μοτοσυκλέτα με την οποία ο Mike Hailwood κέρδισε το τελευταίο από τα τέσσερα σερί πρωταθλήματα για την Agusta στην κορυφαία κατηγορία πριν αποχωρήσει για τη Honda, αφήνοντας το No.1 στους αναβάτες των Ιταλών στον ομόσταυλό του και ανερχόμενο τότε GIacomo Agostini, τον οποίο και άφησε εκείνη τη χρονιά στη δεύτερη θέση της παγκόσμιας κατάταξης.

Η γνήσια εργοστασιακή μοτοσυκλέτα αγοράστηκε από τον John Surtees τη 10ετία του 1980 όταν πωλήθηκαν τα υπάρχοντα του αγωνιστικού τμήματος της MV Agusta και ο μέχρι πρότινος ιδιοκτήτης της την έκανε δικιά του το 2005 απευθείας από τον Βρετανό θρύλο.

Τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας που κατάφερε να αποσπάσει το ποσό του 1.115.594 ευρώ, το μεγαλύτερο που έχει δοθεί ποτέ για MV Agusta, έχουν άγνωστο αγωνιστικό ιστορικό, ενώ πιστεύεται ότι με αυτή αγωνίστηκε το 1965 τόσο ο Ago όσο και ο Hailwood και ως σύνολο είναι σύμφωνη με τις προδιαγραφές που χρησιμοποιούσε η εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta στα μέσα της δεκαετίας του 1960.

Αν και είχε αποχωρήσει τέσσερα χρόνια πριν από την ομάδα, ο Surtees την αγόρασε γιατί, όπως έγραψε και σε σχετική επιστολή του προς τον άνθρωπο που την αγόρασε από αυτόν, πρόκειται για "...μια εξέλιξη του ίδιου τύπου μηχανής που οδηγούσα μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1960". Η συγκεκριμένη μάλιστα ήταν και η μοναδική που κράτησε το εργοστάσιο ως ολοκληρωμένη μοτοσυκλέτα από τις 4κύλινδρες εκείνης της εποχής και έπειτα πούλησε, εκτός από εκείνες που κατέληξαν στο μουσείο της MV Agusta, το οποίο και πιστοποίησε τη γνησιότητά της.

Η μοτοσυκλέτα πέρασε από σχολαστική ανακατασκευή διατηρώντας τη συντριπτική πλειοψηφία των γνήσιων εξαρτημάτων της, εκτός από το κάλυμμα της σέλας που αντικαταστάθηκε και τα δύο αμορτισέρ που είναι αντιγραφές των αυθεντικών. Ξεχωρίζει επίσης από το τετραγωνικής διατομής ψαλίδι, το οποίο ήταν μία από τις τελευταίες αναβαθμίσεις που έκανε η MV Agusta σε αυτή τη μηχανή -το προηγούμενο ήταν οβάλ.

Στην επιστολή ο Surtees αναφέρει επίσης πως όλες οι λεπτομέρειες, όπως οι πλήμνες, οι ακτίνες, οι ζάντες, μαζί με την υπόλοιπη μοτοσυκλέτα, είναι όλα πρωτότυπα.

Ο μοναδικός στην ιστορία Παγκόσμιος Πρωταθλητής MotoGP που έχει καταφέρει να κερδίσει και τον αντίστοιχο τίτλο στη Formula 1 χρησιμοποίησε τη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα σε επιδείξεις σε όλη την Ευρώπη και στη Νέα Ζηλανδία και την οδήγησε τελευταία φορά στη συνάντηση Spa Francorchamps Revival το 2006. Δεν θα πρέπει επίσης να συγχέεται με τις ρέπλικες που έφτιαξε ο Surtees έπειτα και από τη σχετική άδεια που του παραχώρησε η MV Agusta. Η μοτοσυκλέτα είναι λειτουργική, αλλά θα χρειαστεί εκ νέου συντήρηση για να οδηγηθεί καθώς έμεινε ανενεργή για μεγάλη χρονική περίοδο.

Σε κάθε περίπτωση το ποσό που έπιασε στη δημοπρασία η 4κύλινδρη MV Agusta δικαιώνει το προσωνύμιό "Ferrari των μοτοσυκλετών" που έχει κερδίσει από το κοινό, όχι μόνο για τα 37 Παγκόσμια Πρωταθλήματα που έχει κατακτήσει. Το κοινό πάθος που είχαν οι Domenico Agusta και Enzo Ferrari για τους αγώνες αλλά και το γεγονός ότι κατασκεύαζαν μοντέλα για τον δρόμο ώστε να τα πουλήσουν για να χρηματοδοτήσουν τα αγωνιστικά τους όνειρα ήταν ίσως το κύριο από τα συστατικά που συντέλεσαν στο χτίσιμο του μύθου της MV Agusta και την έφεραν στη συνείδηση του κοινού στο ίδιο επίπεδο με τη συμπατριώτισσά της Ferrari, για τα αγωνιστικά της οποίας ξοδεύονται αστρονομικά ποσά στις δημοπρασίες.