Honda VFR 750R (RC 30) Replica από την Tyga Performance

Όπως το αληθινό… περίπου!
1
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

9/1/2024

Ποτέ δεν ήταν φτηνά τα VFR 750 R (RC 30), ούτε καν όσα είχαν στουκάρει δεκάδες φορές στους αγώνες. Με τεχνολογία διαστημόπλοιου για την εποχή των ‘80ies που παρουσιάστηκε και με ένα εντυπωσιακό ιστορικών νικών σε παγκόσμιου επιπέδου πρωταθλήματα, το RC 30 ήταν μύθος από την πρώτη ημέρα που γεννήθηκε μέσα στα εργαστήρια του HRC.

Για τον υπόλοιπο κόσμο η Honda είχε τα VFR 750 F, με sport-touring χαρακτήρα, αλλά και αρκετά στοιχεία από την “καθαρόαιμη” αδερφή της, όπως το μονόμπρατσο ψαλίδι και τον αντίστοιχου κυβισμού V4 κινητήρα, αλλά με πολλές και ουσιαστικές διαφορές στα εσωτερικά μηχανικά μέρη που περιόριζαν την ιπποδύναμη του στους 100.

Φυσικά διαφορές υπήρχαν στην κατασκευή του αλουμινένιου πλαισίου και υποπλαισίου, τις αναρτήσεις και τα φρένα.

Όμως αυτές οι διαφορές δεν ήταν τεράστιες στο μάτι και όπως βλέπετε σε αυτές τις φωτογραφίες, η Tyga Performance κατάφερε να φτιάξει ένα kit οπτικής μετατροπής του VFR 750 F (RC 36-2) που δύσκολα μπορείς να το ξεχωρίσεις από ένα γνήσιο RC 30.

Το VFR 750 F που χρειάζεσαι ως βάση...

2

Πέρα από το φαίρινγκ και το ρεζερβουάρ, το Kit της Tyga Performance περιλαμβάνει διαφορετικό υποπλαίσιο, εξάτμιση, ζάντες, πάνω πλάκα τιμονιού με κλιπ-ον, μαρσπιέ, πίσω ζάντα και αλυσίδα-γρανάζια.

Η Replica της Tyga Performance... αν δεν κοιτάξεις το πιρούνι δεν το ξεχωρίζεις από το γνήσιο!

3

Το αποτέλεσμα είναι τόσο άρτιο αισθητικά, που ο μόνος τρόπος για να ξεχωρίσεις με την πρώτη ματιά το γνήσιο RC 30 από το Replica είναι το πιρούνι και συγκεκριμένα η μπότα του πιρουνιού, όπου στο γνήσιο υπάρχει σύστημα ταχείας αφαίρεσης του άξονα.

Προφανώς ένας μηχανικός του HRC θα βρει εκατοντάδες διαφορές, όμως για τον περισσότερο κόσμο είναι αδύνατον να καταλάβει ποιο από τα δύο είναι το γνήσιο.

Άλλωστε είναι ελάχιστοι εκείνοι που έχουν δει από κοντά ένα RC 30 σε νορμάλ μορφή.

5

Είχε σχεδιαστεί για αγώνες (ειδικά για αγώνες αντοχής όπως ο 8ωρος της Suzuka  γι΄αυτό είχε μονόμπρατσο ψαλίδι πίσω και σύστημα ταχείας αφαίρεσης του άξονα εμπρός) και σχεδόν όλα τους βρέθηκαν στις πίστες από την πρώτη ημέρα.

Σήμερα η συλλεκτική αξία τους είναι πολύ μεγάλη και πολλοί ιδιοκτήτες τα επαναφέρουν σε νορμάλ μορφή, ενώ το HRC έκανε μια πλήρη ανακατασκευή σε ένα RC 30 και έφτιαξε από την αρχή νέα ανταλλακτικά για να υποστηρίξει τους ιδιώτες.

Προφανώς η αγορά και η ανακατασκευή ενός RC 30 είναι ΠΟΛΥ ακριβό σπορ, οπότε η ιδέα να φτιάξεις μια Replica χρησιμοποιώντας ένα “ταπεινό” VFR 750 F δεν ακούγεται καθόλου άσχημα…  

778

Ducati Triple-X Trinity: Συλλογή με 3 Superleggera στα 275.000 ευρώ

Τρεις γενιές. Τρεις παγκόσμιες πρωτιές. Μια συλλογή.
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

24/8/2026

Η Ducati έσπασε τους κανόνες όταν ξεκίνησε να δημιουργεί τη σειρά Superleggera το 2014. Η συνταγή ήταν απλή: πήρε το ήδη κορυφαίο μοντέλο της – αρχικά την 1199 R Panigale – και βελτίωσε τις επιδόσεις της, μειώνοντας παράλληλα και το βάρος.

Πίσω στο 2014 λοιπόν, όταν η Ducati έπρεπε να καινοτομήσει για να ρίξει το βάρος του κορυφαίου της μοντέλου και η λύση ήταν ένα κράμα μαγνησίου ένα ελαφρύ σύνθετο μέταλλο που, μέχρι εκείνη τη στιγμή, δεν είχε χρησιμοποιηθεί ποτέ σε μοτοσυκλέτα παραγωγής. Το υλικό χρησιμοποιήθηκε εκτεταμένα σε πλαίσιο, ψαλίδι και τροχούς, ενώ τιτάνιο και ανθρακόνημα πλαισίωσαν το υπόλοιπο της μοτοσυκλέτας.

1199 Superleggera

Όπως ήταν αναμενόμενο, σειρά πήρε η αναβάθμιση του κινητήρα Superquadro, που εξοπλίστηκε με βαλβίδες εξαγωγής από τιτάνιο, ελαφρύτερο στροφαλοφόρο άξονα με αντίβαρα από βολφράμιο και πιστόνια δύο ελατηρίων. Τα τελευταία αποτέλεσαν μια ακόμη πρωτιά για μοτοσυκλέτα παραγωγής και συνέβαλαν σημαντικά ώστε η 1199 Superleggera να φτάσει την ισχύ των 200 ίππων, ενώ το ξηρό βάρος της μοτοσυκλέτας βρισκόταν στα 155 κιλά και όπως ήταν φυσικό είχε την υψηλότερη αναλογία ισχύος προς βάρος από οποιαδήποτε superbike παραγωγής που κατασκευάστηκε ποτέ.

1299 Superleggera

Εξαιρουμένων των πρωτοτύπων, μόλις 500 αριθμημένες 1199 Superleggera έφυγαν από το εργοστάσιο της Ducati στη Μπολόνια και όπως ήταν αναμενόμενο, εξαντλήθηκαν αμέσως. Ακολούθησε η 1299 Superleggera το 2016 και η V4 Superleggera το 2020, με τις δύο τους να εισάγουν παγκόσμιες καινοτομίες για μοτοσυκλέτες παραγωγής και να περιορίζονται αυστηρά σε 500 αριθμημένα τεμάχια. Εννοείται πως κι αυτές εξαντλήθηκαν αμέσως. Η 1299 ήταν η πρώτη που χρησιμοποίησε ανθρακονήματα για όλα τα φέροντα δομικά στοιχεία της, γεγονός που την έκανε 40% ελαφρύτερη από την αντίστοιχη βασική έκδοση της Panigale. Με ισχύ 215 ίππους, ο κινητήρας Superquadro της ήταν επίσης ο τελευταίος και πιο ισχυρός V-twin παραγωγής που κατασκευάστηκε ποτέ από τη Ducati.

V4 Superleggera

Όπως υποδηλώνει το όνομά της, η V4 Superleggera διέθετε έναν τεράστιο νέο τετρακύλινδρο κινητήρα που απέδιδε 224 ίππους, ο οποίος εξασφάλισε για άλλη μια φορά στην εξαιρετικά ελαφριά superbike των 159 κιλών ένα ακόμη ρεκόρ αναλογίας. Για πρώτη φορά, ένας κατασκευαστής μοτοσυκλετών εγκατέστησε αεροδυναμικά πτερύγια από ανθρακονήματα, εμπνευσμένα από το MotoGP, στο μπροστινό μέρος και στο πλάι. Στην πράξη, η V4 Superleggera παρήγαγε κάθετη δύναμη 50 κιλών στα 270 χλμ./ώρα.

Συνολικά, οι τρεις αυτές Ducati αντιπροσωπεύουν το υψηλότερο ράφι, όσον αφορά τις επιδόσεις των μοτοσυκλετών παραγωγής. Τρεις πανάλαφρες superbike, η καθεμία με εκπληκτική τεχνολογία που προέρχεται από τον μηχανοκίνητο αθλητισμό – κάτι που δεν είχε ξαναδεί κανείς σε επίπεδο μαζικής παραγωγής – κατασκευάστηκαν με έναν και μοναδικό στόχο: να θέσουν νέα πρότυπα στις επιδόσεις.

Για να το κάνει ακόμα πιο ελκυστικό, η Ducati εδραίωσε τη φήμη της ως συλλεκτικού μοντέλου, περιορίζοντας την παραγωγή κάθε Superleggera σε 500 μονάδες. Αυτό όμως δεν ίσχυσε αυστηρά εδώ, αφού η ιταλική εταιρεία παρήγαγε και μοτοσυκλέτες προπαραγωγής που όμως δεν γνωρίζουμε τον ακριβή αριθμό τους.

Όσο σπάνιο είναι λοιπόν να βρει κανείς μια Superleggera να αγοράσει σήμερα, φανταστείτε πόσο απίθανο είναι να βρει και τις τρεις μαζί! Κι όμως, αυτό ακριβώς συμβαίνει με αυτήν την αγγελία πώλησης από την Αγγλία.

Οι τρεις συγκεκριμένες Ducati Superleggera - 1199, 1299 και V4 - αγοράστηκαν από έναν μόνο ιδιοκτήτη, ο οποίος τις διατήρησε επιμελώς σε κατάσταση βιτρίνας. Τόσο η 1199 όσο και η V4 εμφανίζουν μηδέν χιλιόμετρα στις ψηφιακές οθόνες τους (με την εργοστασιακή προστατευτική μεμβράνη ακόμα στη θέση της), ενώ η 1299 έχει διανύσει μόλις 16 χιλιόμετρα. Και οι τρεις μοτοσυκλέτες διαθέτουν τα πλήρη σετ εργοστασιακών αξεσουάρ και τα αγωνιστικά κιτ τους, τα οποία αφαιρούν τους καθρέφτες και την πινακίδα κυκλοφορίας και προσθέτουν συστήματα εξάτμισης Akrapovič.

Τυχερός λοιπόν θα είναι ο συλλέκτης που θα τις αποκτήσει, με την τσουχτερή τιμή τους να έχει οριστεί στα 275.000 ευρώ.

2014 Ducati 1199 Superleggera: 203 ίπποι – 155 κιλά

2017 Ducati 1299 Superleggera: 215 ίπποι – 156 κιλά

2020 Ducati V4 Superleggera: 224 ίπποι – 156 κιλά