Honda XR650R Baja1000: Φόρος τιμής φτιαγμένος από τα χέρια του Skyler Howes [Video]

Αποτίνοντας έτσι φόρο τιμής στην ιστορική XR και στον αγώνα Baja 1000
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

29/12/2025

Ο Skyler Howes, εργοστασιακός αναβάτης της Honda είναι από εκείνους που “λερώνουν” τα χέρια τους και “σκαλίζουν” τις μοτοσυκλέτες τους, ειδικότερα όσο συμμετείχε στους αγώνες σαν ιδιώτης, ενώ όταν έγινε εργοστασιακός αναβάτης η ενασχόλησή του αυτή δεν σταμάτησε, αλλά περιορίστηκε στις προσωπικές του μοτοσυκλέτες. Μία τέτοια περίπτωση αφορά και η παρακάτω ιστορία.

Μάλιστα, ένα κλασσικό μπουφάν Honda ήταν η σπίθα για το τελευταίο του δημιούργημα, με τον ίδιο να γράφει στα κοινωνικά δίκτυα “ Χρειάζομαι μια κλασική μοτοσυκλέτα για να ταιριάζει με αυτό το κλασικό μπουφάν. Ποια μοτοσυκλέτα να φτιάξω, μια XR650R ή μια CR500;”

Η XR650R κέρδισε την άτυπη αυτή δημοσκόπηση και ο Αμερικανός αποφάσισε να μην προδώσει το κοινό του. Το τελευταίο δημιούργημα του Skyler αποτελεί φόρο τιμής στον ιστορικό αγώνα Baja 1000, αναβιώνοντας παράλληλα και μία μοτοσυκλέτα που πρωταγωνίστησε στον συγκεκριμένο θεσμό για 7 συναπτά έτη (1999-2005).

 

XR650R

Η XR650R λοιπόν φέρει έναν υγρόψυκτο τετράχρονο μονοκύλινδρο κινητήρα 644 κ.εκ., που αποδίδει υπό κανονικές συνθήκες 45 ίππους. Όμως οι άνθρωποι της Honda έκαναν τα μαγικά τους και η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα αποδίδει 67 ίππους, με την τελική της να περιορίζεται στα 170 χλμ/ώρα.

Το πλαίσιο είναι αλουμινένιο, με τις διαδρομές των αναρτήσεων να βρίσκονται στα 280 mm μπροστά και στα 300 mm πίσω, με το ύψος της σέλας να είναι στα 940 mm και το βάρος χωρίς υγρά στα 127 κιλά.

 Η κατασκευή μιας XR650R Baja 1000 ήταν η ιδανική επιλογή για έναν εργοστασιακό αναβάτη της Honda όπως ο Skyler Howes, την στιγμή μάλιστα που υπάρχει η πρόσβαση στον 11 φορές πρωταθλητή του Baja 1000, Johnny Campbell.

Η μοτοσυκλέτα που χρησιμοποιήθηκε ως βάση είναι μία XR650R του 2002, που ήταν σε άριστη κατάσταση και ανήκε στον φίλο του Skyler, Brett Stevens. Από εκεί και πέρα, την κατασκευή της ανέλαβαν οι Skyler, Johnny και μερικοί άλλοι βετεράνοι αγώνων της Honda.

650

Στο επίκεντρό της βρίσκεται ένας ελαφρώς τροποποιημένος κινητήρας XR650R που φέρει σύστημα εξάτμισης Pro Circuit T4. Στο εσωτερικό της μοτοσυκλέτας βρίσκουμε εκκεντροφόρο Stage2 HotCam, ενώ στην εισαγωγή ένα φίλτρο Twin Air.

Η ανάρτηση παραμένει πιστή στην εποχή. Η μοτοσυκλέτα διατηρεί τα τυπικά συμβατικά πιρούνια 46 mm, αλλά στο πίσω μέρος ο Skyler χρησιμοποιεί ένα αμορτισέρ που προέρχεται από Honda CR500, με μεγαλύτερη αντοχή στις θερμοκρασίες που αναπτύσσονται από την συνεχή καταπόνηση. Η Precision Concepts, με μακρά πορεία στον χώρο, ανέλαβε τη ρύθμιση, δίνοντας στη μοτοσυκλέτα τις ίδιες ρυθμίσεις και τα ίδια εσωτερικά εξαρτήματα που χρησιμοποιούσαν οι αναβάτες πριν από δύο δεκαετίες.

XR650R

Στο τιμόνι συναντάμε BRP τιμονόπλακα που συνδυάζεται με σταμπιλιζατέρ τιμονιού Scotts. Το ντεπόζιτο είναι αυξημένης χωρητικότητας και χωρά 12 λίτρα καυσίμου, το τιμόνι προέρχεται από την Renthal, ενώ οι τροχοί είναι φυσικά διαστάσεων 21 ιντσών μπροστά και 18 πίσω.

Βέβαια, όλα τα παραπάνω είναι κάπως δευτερεύοντα, καθώς το χαρακτηριστικό που κλέβει την παράσταση είναι οι διπλοί προβολείς που φέρει η μοτοσυκλέτα, μάλιστα δεν πρόκειται αντίγραφα, αλλά για τους αυθεντικούς, που δόθηκαν στον Skyler από τον ίδιο τον Johnny Campbell.

XR650R

Από αισθητική άποψη, ο Skyler διατήρησε τα πράγματα απλά, ακολουθώντας την τότε εποχή με ένα σετ γραφικά, ενώ τα πλαστικά και τα καλώδια παραμένουν γνήσια της Honda.

Ο Skyler δήλωσε “Πολλοί λένε ότι η XR650R είναι μία από τις καλύτερες μοτοσυκλέτες που έχουν κατασκευαστεί ποτέ. Δεν έχουν άδικο. Είναι μεγάλη, στιβαρή και τέλεια για την έρημο - καταβροχθίζει τα πάντα. Αν θέλετε να την οδηγήσετε σε μονοπάτια, είναι λίγο βαριά. Αλλά για την έρημο είναι φοβερή”.

Οι σύγχρονες μοτοσυκλέτες off-road μπορεί να είναι ελαφρύτερες, ταχύτερες και ευκολότερες στην οδήγηση, αλλά η τεράστια κληρονομιά της 650R μιλά από μόνη της. Ακούστε τον ήχο της και δείτε την εμβληματική XR650R στο παρακάτω βίντεο.

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.