Το χρυσό εξακύλινδρο Kawasaki των 198.000 ευρώ

Όταν το χρήμα δεν κάνει παρέα με το γούστο
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

18/11/2021

Πολλοί πιστεύουν πως οι δεκαετίες του ’70 και του ’80 ήταν η “χρυσή εποχή” για τις μοτοσυκλέτες και οι δημιουργοί αυτής της Kawasaki KZ1300 το πήραν πολύ στα σοβαρά και αποφάσισαν να δώσουν οπτική υπόσταση σε αυτή τη φράση! Με μια βιαστική ματιά θα πεις πως κάποιος πήρε ένα χρυσό σπρέι των 8 ευρώ από τα Practiker και κατέστρεψε την ιδιαίτερη αισθητική της σπάνιας υγρόψυκτης, εξακύλινδρης εν σειρά Kawasaki KZ 1300.

Όμως τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά, διότι οι δημιουργοί της χρησιμοποίησαν αληθινά φύλλα χρυσού 24Κ! Μάλιστα για να μπορέσουν να ολοκληρώσουν το “έργο” τους, έπρεπε να φτιάξουν από μέταλλο αρκετά πλαστικά και λαστιχένια εξαρτήματα ώστε να “κολλήσει” σωστά πάνω τους ο χρυσός. Η κατασκευή της ξεκίνησε το 2016 και μετά την ολοκλήρωσή της το κόστος έφτασε τα 198.000 ευρώ.

Τουλάχιστον τόσα ζητά ο έμπορος πολυτελών ειδών που την έχει στο κατάστημά του στο Helsinki της Φιλανδίας και ισχυρίζεται πως η μοτοσυκλέτα δουλεύει και κινείται κανονικά. Οπότε αν είσαι αρχηγικό μέλος της μαφίας και θέλεις να νομιμοποιήσεις μαύρο χρήμα από παράνομες δραστηριότητες ή απλώς είσαι πλούσιος με έλλειψη γούστου, κάνεις ένα ταξιδάκι έως τη Φιλανδία όπου θα βρεις τη μοτοσυκλέτα των ονείρων σου. Όχι δεν θα σου κάνουν έκπτωση αν πας ντυμένος Έλβις!

Pan America Beyond the Map, Μέρος 4ο - Ψάχνοντας τη Nessie στη Loch Ness [Γκάλερι]

Πέρασμα από τη Σκωτία στην Ιρλανδία για τον Κωνσταντίνο Μητσάκη
Κωνσταντίνος Μητσάκης Pan America 1250 SP Σκωτία
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

16/9/2025

Στη συνέχεια του ταξιδιού του με τη Harley-Davidson Pan America 1250 SP ο Κωνσταντίνος Μητσάκης ανακαλύπτει περισσότερες ομορφιές των Highlands και περνά και στην Ιρλανδία.

Ας δούμε τι μας λέει ο Κωνσταντίνος Μητσάκης στην τέταρτη κατά σειρά ανταπόκρισή του:

"Μπορεί με την άφιξή μας στη βόρεια εσχατιά της Σκωτίας (John o’ Groats) να αγγίξαμε την γεωγραφική κορύφωση του “Pan America Beyond the Map”, η Σκωτία ωστόσο διέθετε πολλά ακόμα τουριστικά “θέλγητρα”.

Έτσι, μετά από μια αυστηρή επιλογή αξιοθέατων, η οποία βασίστηκε στον υπολειπόμενο χρόνο μας (έχοντας καταγράψει 3.200 χλμ., βρισκόμασταν ημερολογιακά περίπου στη μέση του ταξιδιού), αποφασίσαμε να κινηθούμε νότια και να στρατοπεδεύσουμε πλησίον της λίμνης Loch Ness (στην κωμόπολη Drumnadrochit), απ’ όπου και θα εκδράμαμε στα πέριξ.
 
Μέσα στις δυο επόμενες ημέρες, η κοντινή ατμοσφαιρική πόλη Inverness, το παραλίμνιο μεσαιωνικό κάστρο Urquhart Castle και οι καταπράσινες δυτικές όχθες της Loch Ness μονοπώλησαν το ενδιαφέρον μας, προσφέροντάς μας έναν μεγάλο αριθμό εντυπωσιακών εικόνων και αναμνήσεων από τα κεντρικά Highlands. Ούτε κι εμείς πάντως καταφέραμε να εντοπίσουμε στα ασάλευτα νερά της λίμνης Loch Ness το θρυλικό τέρας της, την περιβόητη Nessie! 

Κάπου εδώ, ο Γιώργος πρότεινε να περικόψουμε κάποιες μέρες από το υπόλοιπο πρόγραμμα της Σκωτίας και να πάμε στην Ιρλανδία – η πρότασή του με βρήκε σύμφωνο. Αλλαγή ρότας λοιπόν και πορεία κατευθείαν για το λιμάνι Cairnryan (375 χλμ. νοτιοδυτικά της Drumnadrochit), απ’ όπου θα περνούσαμε ακτοπλοϊκώς στην Βόρεια Ιρλανδία. Σημείο αναφοράς της τελευταίας σκωτσέζικης διαδρομής αποτέλεσε η διάσχιση της πανέμορφης προστατευόμενης περιοχής Glencoe, ενώ καθοδόν για το λιμάνι Cairnryan η γκρι Harley-Davidson Pan America 1250 SP δεν έκανε τελικά στάση στη πόλη Γλασκόβη, αλλά την παράκαμψε περιφερειακά…
 
Μετά από ένα δίωρο ακτοπλοϊκό ταξίδι (κόστος περίπου 100 ευρώ) αποβιβαστήκαμε στο νησί της Ιρλανδίας και συγκεκριμένα στην πόλη Belfast, την πρωτεύουσα της βρετανικής Βόρειας Ιρλανδίας. Για τουλάχιστον 3 δεκαετίες, το Belfast (εξαιτίας της έκρυθμης πολιτικής κατάστασης που επικρατούσε στην Βόρεια Ιρλανδία) μονοπωλούσε στα δελτία ειδήσεων όλου του κόσμου, λόγω των επεισοδίων βίας και θανάτου μεταξύ Καθολικών Ιρλανδών και Άγγλων Προτεσταντών, τα οποία κόστισαν την ζωή σε χιλιάδες πολίτες. 

Έχοντας μια ολοκληρωμένη κατανόηση του πρόσφατου ιστορικού παρελθόντος και του σημερινού καθεστώτος του Belfast, επισκεφθήκαμε το συμβολικό “Τείχος της Ειρήνης” (Peace Wall), φωτογραφηθήκαμε στο κέντρο της πόλης μπροστά στον πύργο-ρολόι Albert Memorial Clock, απαθανατίσαμε πάμπολλα πολύχρωμα γκράφιτι στην περιοχή του Καθεδρικού ναού και σβήσαμε την δίψα μας σε μια από τις δεκάδες παραδοσιακές pubs του Belfast, απολαμβάνοντας μια δροσερή μπύρα Guiness!"