Χτύπησε μοτοσυκλετιστή και αθωώθηκε

Τα αυτόνομα αυτοκίνητα έχουν τον νόμο με το μέρος τους;
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

22/12/2017

Όπως ίσως γνωρίζετε, στην Καλιφόρνια κυκλοφορούν πλέον πολλά πλήρως αυτόνομα αυτοκίνητα και οι περισσότεροι κατασκευαστές αυτοκινήτων έχουν μόνιμη βάση εκεί, με σκοπό την εξέλιξη της τεχνολογίας αυτόνομης οδήγησης. Τα ατυχήματα με αυτοκίνητα που κινούνται αυτόνομα δεν είναι καινούρια είδηση. Τα περισσότερα από αυτά αφορούσαν πρωτότυπα των εταιρειών, κατά τη διάρκεια δοκιμών κι αρκετές φορές η ευθύνη ξεκάθαρα δεν ήταν της τεχνολογίας. Όμως το ατύχημα που έγινε πρόσφατα σε έναν μποτιλιαρισμένο δρόμο τριών λωρίδων, ανάμεσα σε ένα τέτοιο αυτοκίνητο και έναν μοτοσυκλετιστή, μας βάζει σε σοβαρή ανησυχία σχετικά με το νομικό πλαίσιο που υπάρχει και βάσει του οποίου η αστυνομία και τα δικαστήρια θα αποφασίζουν ποιος είναι υπεύθυνος για το ατύχημα.

Στο συγκεκριμένο περιστατικό, το αυτόνομο αυτοκίνητο ήταν στη μεσαία από τις τρεις λωρίδες (με ταχύτητα 20km/h) και ο μοτοσυκλετιστής βρισκόταν πίσω του και δεξιά (με ταχύτητα 24 km/h), κινούμενος ανάμεσα στα αυτοκίνητα (νόμιμο στην πολιτεία της Καλιφόρνια). Κάποια στιγμή τα ραντάρ του αυτόνομου αυτοκινήτου ανίχνευσαν ένα κενό στις αριστερή λωρίδα και έστριψε το τιμόνι με πρόθεση να αλλάξει λωρίδα.

Πριν ολοκληρώσει την αλλαγή λωρίδας, το κενό στα αριστερά του που ήθελε να συμπληρώθει μειώθηκε εξαιτίας φρεναρίσματος των προπορευόμενων με αποτέλεσμα να αποφασίσει να επιστρέψει στην μεσαία λωρίδα όπου βρισκόταν αρχικά.

Εκείνη τη στιγμή ο αναβάτης της μοτοσυκλέτας βρισκόταν στην άκρη της μεσαίας λωρίδας, αλλά μέσα σε αυτή, δηλαδή στο κενό που είχε δημιουργηθεί από την αρχική κίνηση του αυτοκινήτου να αλλάξει λωρίδα προς τα αριστερά. Επιστρέφοντας το αυτόνομο αυτοκίνητο στην αρχική του θέση χτύπησε στο πλάι τη μοτοσυκλέτα με αποτέλεσμα την πτώση.

Το πόρισμα της αστυνομίας έριξε το φταίξιμο στον μοτοσυκλετιστή, με το σκεπτικό ότι έπρεπε να περιμένει το αυτοκίνητο να ολοκληρώσει την αλλαγή λωρίδας και μετά να μπει αυτός στη μεσαία λωρίδα. Έχει λογική το σκεπτικό τους, όμως υποτίθεται ότι τα ραντάρ και η τεχνολογία των αυτόνομων αυτοκινήτων θα έπρεπε να είχε ανιχνεύσει την ύπαρξη της μοτοσυκλέτας. Το πιο ανησυχητικό όμως είναι στην περίπτωση που όντως τα ραντάρ είχαν “δει” την μοτοσυκλέτα να κινείται δίπλα στο αυτοκίνητο, αλλά παρ΄όλα αυτά αποφάσισαν να χτυπήσουν τον μοτοσυκλετιστή στη δεξιά λωρίδα, αντί για να χτυπήσουν τα αυτοκίνητα στην αριστερή λωρίδα. Με άλλα λόγια, με ποια κριτήρια τα αυτόνομα αυτοκίνητα αποφασίζουν ποιον θα χτυπήσουν σε περίπτωση που οι συνθήκες τα φέρουν σε δίλλημα;

Τέτοιου είδους ατυχήματα είναι αυτή την στιγμή η αχίλλειος πτέρνα των αυτόνομων οχημάτων καθώς ο μόνος τρόπος να αντιμετωπιστούν είναι η διάγνωση της κίνησης αρκετών προπορευόμενων οχημάτων - που ο οδηγός ενός αυτοκινήτου έχει την δυνατότητα να πραγματοποιεί αυτή την στιγμή πιο εύστοχα. Για αυτό και προωθείται έντονα η διασύνδεση των οχημάτων, καθώς σε αυτή την περίπτωση το αυτόνομο όχημα θα γνώριζε ότι το κενό στην αριστερή λωρίδα θα μειωνόταν πολύ πριν κάνει την κίνηση να το καλύψει.

Όσο για το δίλλημα πάνω σε πιο όχημα θα πέσει, αν δεν μπορεί να αποφύγει κανένα από τα δύο, είναι αυτό που παραμένει ανοικτό και δυστυχώς θα παραμείνει για μεγάλο διάστημα, μέχρι να αποκαλυφθεί ο τρόπος των αποφάσεων του λογισμικού.

Δύο είναι τα ισχυρά λόμπι εκεί έξω, εκείνα που θέλουν όλα τα οχήματα να είναι αυτόνομα και διασυνδεδεμένα, μαζί με τις μοτοσυκλέτες, στερώντας ελευθερία κινήσεων, τομέας που όλοι οι μεγάλοι κατασκευαστές εργάζονται. Δύο τέτοια παραδείγματα είναι το Motobot της Yamaha ή τα Concept της Honda.

Το άλλο είναι να δοκιμαστούν τα αυτόνομα σε δρόμους της Ινδίας (δεν κατανομάζεται, αλλά φωτογραφίζεται) και γενικότερα στο χάος της Ασίας. Αν μπορούν να προβλέψουν τις κινήσεις τους εκεί, τότε θα έχουν υπερκαλύψει τις περιπτώσεις ατυχημάτων στις ΗΠΑ και τις Ευρωπαϊκές χώρες. Φυσικά, κι ευτυχώς, η λύση αυτή έχει προσκρούσει σε σοβαρές ηθικές αντιστάσεις, καθώς μέχρι να "μάθουν" θα έχουν προκαλέσει αμέτρητα ατυχήματα.

Η δική μας θέση, είναι πως η αυτόνομη κίνηση είναι κομμάτι ενός μέλλοντος μη αναστρέψιμου. Θα γίνει όσο κι αν την παλέψει κανείς. Ζητάμε και επιδιώκουμε όμως να μην επεκταθεί στις μοτοσυκλέτες, και τα αυτόνομα αυτοκίνητα να σέβονται τους κανόνες κίνησης των μοτοσυκλετών, μέσα στους οποίους είναι και η παράνομη (προς το παρόν) αλλά μη διωκόμενη (αυτή την στιγμή) διήθηση. Σε ένα διασυνδεδεμένο μέλλον αυτό μπορεί να γίνει με μεγαλύτερη ασφάλεια από ότι τώρα. Γιατί τα αυτοκίνητα θα γνωρίζουν από χιλιόμετρα πριν, πως πλησιάζει μοτοσυκλέτα που κινείται ανάμεσα στις λωρίδες!

Ο πόλεμος των Πάσων: Μποτιλιαρίσματα, θανατηφόρα τροχαία και κλεισίματα ορεινών περασμάτων στις Άλπεις [Video]

Όταν η κουλτούρα του Instagram προκαλεί ασφυξία στα βουνά
stelvio
Η συνήθης πια καλοκαιρινή εικόνα του Stelvio Pass
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

24/6/2026

Την Παρασκευή 19 Ιουνίου 2026 ένα τραγικό ατύχημα οδήγησε στο κλείσιμο του Passo di Pennes στις Ιταλικές Άλπεις. Σε υψόμετρο άνω των 2.000 μέτρων, το ορεινό πέρασμα που ενώνει τις κοιλάδες Isarco και Sarentino ανοίγει για τα οχήματα όταν λιώσουν τα χιόνια, συνήθως γύρω στο τέλος Μαΐου με αρχές Ιουνίου.

Τη μοιραία εκείνη μέρα ένας 49χρονος Γερμανός μοτοσυκλετιστής που βρισκόταν εκεί για τις διακοπές του επιχείρησε να προσπεράσει ένα φορτηγό μάλλον απρόσεκτα, καθώς μόλις πέρασε στο αντίθετο ρεύμα συγκρούστηκε με επερχόμενη μοτοσυκλέτα, την οποία οδηγούσε 65χρονος Άγγλος, επίσης τουρίστας. Ο Γερμανός σκοτώθηκε ακαριαία, ενώ ο Άγγλος έπεσε στον γκρεμό και κατέληξε από τα τραύματά του λίγο αργότερα στο νοσοκομείο του Bolzano.

pannes pass accident

Μερικές μέρες πριν το τραγικό συμβάν, ένας ακόμη θάνατος είχε σημειωθεί στην ίδια διαδρομή, με θύμα έναν Τσέχο μοτοσυκλετιστή που διέσχιζε το φημισμένης ομορφιάς αλπικό πέρασμα.

Οι δυσάρεστες αυτές ιστορίες είναι απλώς η κορυφή του παγόβουνου σε μια τουριστική τάση που έχει πλέον αρχίσει να προκαλεί σφοδρές αντιδράσεις στους τοπικούς πληθυσμούς.

pennes pass
Πέρασμα Pennes, σύνορα Ιταλίας-Αυστρίας

Στα τέλη Μαΐου, για παράδειγμα, οι κάτοικοι της περιοχής γύρω από το περίφημο Brenner Pass στα σύνορα Ιταλίας-Αυστρίας έκλεισαν τον δρόμο για οκτώ ώρες διαμαρτυρόμενοι για την ανελέητη κυκλοφορία πάσης φύσεως οχημάτων, τονίζοντας πως κάθε χρόνο η τουριστική σεζόν αρχίζει ολοένα και πιο νωρίς, καθώς χιλιάδες επισκέπτες με μοτοσυκλέτες, αυτοκίνητα, τροχόσπιτα και λεωφορεία προστίθενται στη συνήθη κυκλοφορία της περιοχής, προκαλώντας ρύπανση, θόρυβο και συχνά ατυχήματα.

Ανάλογα τραγική είναι η εικόνα του περίφημου ελβετικού Gotthard Pass με το διάσημο τούνελ των 16 χιλιομέτρων, όπου κατά την τουριστική περίοδο είναι πλέον σχεδόν μόνιμες οι ουρές πολλών χιλιομέτρων με οχήματα που περιμένουν να το διασχίσουν.

transfagarasan
Πέρασμα Transfagarasan στη Ρουμανία

Την ίδια ώρα σε Γερμανία και Αυστρία σε αρκετές περιπτώσεις οι κάτοικοι γραφικών διαδρομών που προσελκύουν μοτοσυκλέτες και αυτοκίνητα έχουν συστήσει ομάδες ακτιβιστών που διεκδικούν και συχνά έχουν καταφέρει το κλείσιμο των δρόμων για οχήματα μη-κατοίκων προκειμένου να γλιτώσουν από τον θόρυβο και τη ρύπανση - προκαλώντας μάλιστα διαμαρτυρίες μοτοσυκλετιστών.

Στην Ιταλία μάλιστα η κατάσταση αυτή έχει γεννήσει νέες εκφράσεις, όπως η “Sabbato Nero” (Μαύρο Σάββατο) που περιγράφει τις κυκλοφοριακά φορτισμένες μέρες στην καρδιά των καλοκαιρινών διακοπών κατά τις οποίες πολλοί Ιταλοί αποφεύγουν να πλησιάσουν εκεί που σκάνε οι ορδές των, μηχανοκίνητων ή μη, τουριστών.

Ακόμη και το περίφημο πέρασμα Transfagarasan στη Ρουμανία έχει στενάξει από το κυκλοφοριακό, ιδιαίτερα από τότε που έγινε διάσημο ως “ο ομορφότερος δρόμος του κόσμου” μέσα από τηλεοπτικές εκπομπές όπως το Top Gear.

Στη σημερινή κουλτούρα των social media αρκεί μια επώνυμη αναφορά, ένα ποστάρισμα με ειδυλλιακό φόντο για να στείλει χιλιάδες κόσμου στο ίδιο σημείο, απειλώντας πολλές απολαυστικές ορεινές διαδρομές με μια μοίρα ανάλογη του ηλιοβασιλέματος στην Οία τον Αύγουστο, όπου τα σοκάκια ξεχειλίζουν από ορδές τουριστών που περιμένουν στωικά τη δική τους στιγμή για μια μαγευτική selfie.

Είμαστε για τα καλά στο Καλοκαίρι πια και αρκετοί θα είναι αυτοί που σχεδιάζουν οδικά ταξίδια ανά τας Ευρώπας (όταν πια το κόστος ενός ακτοπλοϊκού εισιτηρίου για το -όποιο- νησί επαρκεί για βενζίνη για μερικές χιλιάδες χιλιόμετρα) και για μας τους μοτοσυκλετιστές η γοητεία ενός ορεινού περάσματος μαγνητίζει έντονα.

Οι εποχές ωστόσο που μπορούσαμε να λυσσάμε ανεβοκατεβαίνοντας αυτές τις διαδρομές εν μέσω τουριστικής περιόδου έχουν παρέλθει και καλό θα ήταν να έχουμε πια όλοι στο μυαλό μας την πρώτη και βασική προτεραιότητα: να περάσουμε καλά και να γυρίσουμε χορτασμένοι και αρτιμελείς. Και ας έχουμε στην άκρη του μυαλού μας μιαν ακόμη αυτονόητη αξία, τον σεβασμό που οφείλουμε στους κατοίκους του τόπου που επιλέγουμε να επισκεφτούμε.

Ετικέτες