Husqvarna Connectivity Unit Offroad - Off-Road συνδεσιμότητα και Τηλεμετρία [VIDEO]
Ακολουθώντας τα χνάρια των συγγενών KTM και GASGAS
Από τον
Γιάννη Τσινάβο
14/2/2024
H Husqvarna με την εφαρμογή Connectivity Unit Offroad (CUO) και την εφαρμογή Ride Husqvarna Motorcycle δίνει πλέον τη δυνατότητα στους αναβάτες να ρυθμίσουν τον κινητήρα και τις αναρτήσεις των Off-Road μοτοσυκλετών της, ενώ μπορούν να δουν και ενδιαφέροντα δεδομένα τηλεμετρίας.
Η εφαρμογή CUO η οποία υπάρχει και στα συγγενικά χωμάτινα μοντέλα της KTM και GASGAS, είναι τώρα διαθέσιμη στα εξής μοντέλα της Husqvarna: FC 250 και FC 450 Rockstar Edition (2022-2024), FC 250, FC 350 και FC 450 (2023-2024), καθώς και στα FX 350 και FX 450 (2023-2024). Όσον αφορά την εφαρμογή Ride Husqvarna Motorcycles αυτή είναι διαθέσιμη δωρεάν για κατέβασμα στο κινητό είτε σε iOS είτε σε Android. Όταν αυτή συνδυαστεί με το Connectivity Unit Offroad CUO, ο αναβάτης θα μπορεί να κάνει ρυθμίσεις στον κινητήρα αλλά και να ρυθμίσει τις αναρτήσεις όπως αυτός θέλει.
H εφαρμογή Ride Husqvarna Motorcycles διαθέτει επίσης και το χαρακτηριστικό “RIDER” το οποίο δίνει τη δυνατότητα της τηλεμετρίας. Για να λειτουργήσει θα χρειαστεί το ειδικό φτερό ώστε να εγκατασταθεί ο αισθητήρας GPS και στη συνέχεια θα έχετε στα χέρια σας τη δυνατότητα να καταγράφετε τους χρόνους σας μέσω της LITPro αλλά και πολλά άλλα που αφορούν την οδήγηση σας.
Μέσα από το κινητό του ο αναβάτης πλέον θα μπορεί να παραμετροποιήσει τη χωμάτινη μοτοσυκλέτα του με το πάτημα ενός κουμπιού. Στην ενότητα “Suspension” θα μπορεί να λάβει συμβουλές ώστε να κάνει τις βέλτιστες ρυθμίσεις στις αναρτήσεις ενώ στην ενότητα “Engine” θα μπορεί να πραγματοποιήσει αλλαγές στον τρόπο απόδοσης του κινητήρα.
Οι ρυθμίσεις θα αποθηκεύονται σε ένα εικονικό γκαράζ στην εφαρμογή για μελλοντική αναφορά και χρήση. Οι αναβάτες θα μπορούν επίσης να έχουν πρόσβαση στο εγχειρίδιο χρήσης της μοτοσυκλέτας τους ενώ υπάρχει η δυνατότητα να δημιουργηθεί ένα προσωπικό προφίλ όπου μπορούν να επιλεγούν οι μητρικές γλώσσες και οι προτιμώμενες αντιπροσωπείες.
Με τις εφαρμογές Connectivity Unit Offroad (CUO) και Ride Husqvarna Motorcycle ο αναβάτης της Husqvarna πλέον μπαίνει στον κόσμο της παραμετροποιήσης με ηλεκτρονικό βοηθό και τηλεμετρία, φέρνοντας τη μοτοσυκλέτα ακριβώς στα μέτρα του και βελτιώνοντας τις επιδόσεις του.
Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood
Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
Από τον
Κώστα Γκαζή
13/2/2026
Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.
Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.
Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!
Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.
Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.
Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta
Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .
Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.
Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.
Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!
Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!
Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά: