Husqvarna: Η ιστορία της στους αγώνες δρόμου

Το κομμάτι που θέλει να αναδείξει ο CEO της ΚΤΜ Stefan Pierer
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

20/12/2019

Η Husqvarna σαν όνομα είναι ένα απ’ τα πιο παλαιότερα στην Ιστορία της μοτοσυκλέτας. Για την ακρίβεια ιδρύθηκε το 1689 κατόπιν εντολής του Βασιλιά της Σουηδίας, ξεκινώντας την παραγωγή όπλων. Με την πάροδο του χρόνου επεκτάθηκε και στη δημιουργία άλλων προϊόντων, όπως ραπτομηχανές και χειροκίνητες μηχανές του κιμά. Χρειάστηκε να περάσουν 214 χρόνια απ’ την ίδρυσή της μέχρι να κατασκευάσει το πρώτο της μοτοποδήλατο το 1903, έχοντας μπει λίγο νωρίτερα στον κόσμο των ποδηλάτων, το 1896.

Η Husqvarna ανήκει στις εταιρείες που πρώτα ασχολήθηκαν με την παραγωγή άλλων προϊόντων και έπειτα επεκτάθηκαν στις μοτοσυκλέτες και γι’ αυτό η πορεία της ταυτίζεται περισσότερο με της Ducati που αρχικά δημιουργούσε ασυρμάτους, πριν περάσει στην παραγωγή μοτοσυκλετών. Σήμερα, η σουηδική εταιρεία βρίσκεται υπό αυστριακό “καθεστώς” αποτελώντας μια απ’ τις θυγατρικές της ΚΤΜ.

Με τη βοήθεια της ΚΤΜ έχει μπει ακόμη πιο δυναμικά στην παγκόσμια αγορά, παρουσιάζοντας πολλά νέα μοντέλα τα οποία έχουν βασιστεί στη σειρά των Duke, με μια ολότελα, όμως, διαφορετική σχεδιαστική ταυτότητα που επιμελήθηκε η Kiska Design. Πρόσφατα, όπως είχατε διαβάσει στην άκρως αποκαλυπτική συνέντευξη του CEO της ΚΤΜ Stefan Pierer στο τεύχος 600 του ΜΟΤΟ (μπορείτε να βρείτε ένα τμήμα της εδώ), ο  Pierer ανέφερε το όραμά του για τη Husqvarna. Στόχος του είναι να επαναπροσδιορίσει το image της Husqvarna και να την κάνει μια εταιρεία που ειδικεύεται στις μοτοσυκλέτες δρόμου. Ο κ.Pierer μάλιστα υποστήριξε την απόφασή του βασιζόμενος στην αγωνιστική ιστορία της Husqvarna στο Road Racing και στα MotoGP. Γι’ αυτό εξάλλου, η αναδιαμόρφωση του image της Husqvarna συνοδεύεται και από την επιστροφή της στη Moto3.

Η πρώτη ανάγνωση αυτής της είδησης, δεν ήταν ιδιαίτερη καλοδεχούμενη απ’ τους “φίλους” της εταιρείας, καθώς είναι περισσότερο γνωστή για τη δράση της στους χωμάτινους αγώνες, αφού η πρώτη της συμμετοχή στο Six Days of Enduro ήταν λίγο μετά τη λήξη του Β’ΠΠ. Έκτοτε, η αλήθεια είναι πως επικεντρώθηκε περισσότερο στους χωμάτινους αγώνες και πρωταθλήματα. Τα 60ies και τα 70ies ήταν οι χρυσές εποχές για την Husqvarna, καθώς τότε κατάφερε να συγκεντρώσει 14 τίτλους στο Motocross, 24 στο Enduro και 11 νίκες στο Baja 1000.

Η μοτοσυκλέτα με την οποία συμμετείχε ο Kent Andersson στα MotoGP το 1966

 

Ωστόσο, οι ρίζες της αγωνιστικής της ιστορίας, είναι “χωμένες” στην άσφαλτο, αφού η πρώτη νίκη που γεύτηκε ήταν σε έναν αγώνα Road Racing του 1933. Το 1966 στα MotoGP, τη χρονιά που ο Mike Hailwood στέφθηκε πρωταθλητής στις κατηγορίες των GP250, GP350 και ήρθε δεύτερος στα GP500, το όνομα της Husqvarna εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο πρωτάθλημα, με τον Σουηδό Kent Andresson να παίρνει μέρος στα GP250 και να τερματίζει 20ος, έχοντας συγκεντρώσει μόλις 4 βαθμούς. Χρειάστηκε να περάσουν αρκετά χρόνια μέχρι να ξαναεμφανιστεί η Husqvarna στα MotoGP, όμως όταν το 1972 επέστρεψε στη κορυφαία κατηγορία του πρωταθλήματος, το όνομά της βρέθηκε στην πέμπτη θέση της βαθμολογίας των αναβατών, χάρη στις προσπάθειες του Σουηδού Bo Granath (μπορείτε να βρείτε αναλυτικότερα την ιστορία του Σουηδού αναβάτη εδώ), συγκεντρώνοντας 47 βαθμούς, ενώ ο πρωταθλητής εκείνης της χρονιάς ήταν ο Giacomo Agostini με MV Agusta –φυσικά- έχοντας 107 βαθμούς. Την επόμενη σεζόν ο ίδιος αναβάτης συμμετείχε και πάλι στα GP500, όμως βρέθηκε στη 17η θέση της βαθμολογίας με 12 βαθμούς, με τον Phil Read με MV Agusta να είναι ο πρωταθλητής.

Ο Bo Granath σε μια πρόσφατη φωτογραφία του, μαζί με την GP500 της Husqvarna

 

Το 2014 η Husqvarna συμμετείχε στη Moto3 με τον Danny Kent να έρχεται όγδοος στη βαθμολογία του πρωταθλήματος, έχοντας ανεβεί δυο φορές στο τρίτο σκαλί του βάθρου. Την επόμενη χρονιά, ο Danny Kent πήγε στη Honda και στέφθηκε πρωταθλητής της Moto3, ενώ η Husqvarna είδε τον Lorenzo Dalla Porta να τερματίζει 25ος στη βαθμολογία του πρωταθλήματος. Τώρα, με την επιστροφή της στη Moto3, θα έχει για αναβάτες της τους Romano Fenati και Alonso Lopez πάνω στην FR250GP και ο CEO της KTM στοχεύει στα επόμενα χρόνια να κάνει τη Husqvarna τον τρίτο μεγαλύτερο όνομα ανάμεσα στους Ευρωπαίους κατασκευαστές.

Η Κίνα εγκαινίασε τακτικό δρομολόγιο στον Αρκτικό Κύκλο – Τι σημαίνει αυτό για την αγορά μοτοσυκλέτας

Η Βόρεια Γραμμή είναι ένα όνειρο ετών
Η Κίνα εγκαινίασε τακτικό δρομολόγιο στον Αρκτικό Κύκλο – Τι σημαίνει αυτό για την αγορά μοτοσυκλέτας
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

17/8/2026

Μέχρι να ανοίξει η διώρυγα του Σουέζ τα πλοία έκαναν τον γύρο της Αφρικής καθυστερώντας το ταξίδι τους και ανεβάζοντας το μεταφορικό κόστος. Κομμάτι της ανόδου του εμπορίου με την Ασία ήταν αυτή ακριβώς η συντομότερη γραμμή, που μεταξύ άλλων δημιούργησε και πολλές ευκαιρίες για τα λιμάνια και τον ανεφοδιασμό των πλοίων, στήνοντας ένα από τα βασικά θεμέλια της οικονομίας της Ευρώπης.

Τα τελευταία χρόνια έχουμε πισωγύρισμα ακριβώς σε αυτή την πάγια πλέον γραμμή της ναυσιπλοΐας, με τα πλοία να κινούνται ξανά στην μακριά διαδρομή. Η πειρατεία ήταν πάντα ένα από τα προβλήματα της περιοχής στην διώρυγα του Σουέζ και είχε βρεθεί τρόπος να αντιμετωπιστούν. Οι πυραυλικές επιθέσεις και τα drone όμως είναι κάτι νέο που η εμπορική ναυσιπλοΐα δεν μπορεί να αντιμετωπίσει. Παράλληλα η περιοχή δεν έχει μόνο τους Χούθι της Υεμένης να απειλούν την διέλευση, αλλά ολόκληρη η περιοχή έχει αρχίσει να φλέγεται.

Η βόρεια οδός είναι ασφαλέστερο πέρασμα από πλευράς ανθρώπινου παράγοντα και πολύ πιο σύντομη. Έχει όμως να παλέψει με τις συνθήκες. Το 2018 το πρώτο σύγχρονο πλοίο κοντέινερ πέρασε χωρίς προβλήματα από την βόρεια γραμμή με την βοήθεια παγοθραυστικών και πλέον μία κινέζικη εταιρεία με την συνδρομή Ρώσων συνοδών, εγκαινιάζει τακτικό δρομολόγιο.

Αυτό είναι κάτι νέο. Η διέλευση από τον Βερίγγειο πορθμό δεν είναι κάτι νέο, ούτε αποτελεί είδηση. Το τακτικό δρομολόγιο όμως είναι κάτι που δεν έχει ξανά γίνει και αλλάζει τα δεδομένα πλήρως.

Για αρχή η εταιρεία Sea Legend τοποθετεί στο δρομολόγιο αυτό το πλοίο Dubai Tower, ένα όνομά που δεν έχει καμία σχέση με την διαδρομή, το ακριβώς αντίθετο, με μεταφορική ικανότητα 1,740 μικρών κοντέινερ. Τα μικρά κοντέινερ των 20 ποδιών έχουν το μισό μέγεθος από τα μεγάλα, όμως συμφέρουν περισσότερο τις μικρότερες επιχειρήσεις, όπως είναι ο τομέας των ανταλλακτικών και τα εξαρτημάτων.

Η άνοδος της τιμής του πετρελαίου και ο διπλάσιος χρόνος που θέλει ο γύρος της Αφρικής, καθιστούν την Βόρεια Γραμμή συμφέρουσα λύση, παρόλο που τα ασφάλιστρα αυτού του ταξιδιού φτάνουν στο 50% παραπάνω!

Το κλειδί είναι πως το κινέζικο πλοίο δεν θα χρειαστεί συνοδεία παγοθραυστικού ή αυτή θα είναι για μικρή απόσταση, για αυτό και χρησιμοποιείται μικρό μέγεθος που δεν μπορεί να μεταφέρει πολλά κοντέινερ. Αν μάλιστα καταφέρει να αποφύγει πλήρως το πρόσθετο κόστος της υπηρεσίας αυτής που μόνο οι Ρώσοι μπορούν να παρέχουν καθώς εκτός του εξοπλισμού έχουν και την καλύτερη γνώση των πάγων, τότε το κάθε δρομολόγιο θα εξασφαλίζει 1/3 μικρότερο κόστος για κάθε κοντέινερ.

Εννοείται πως τα δρομολόγια αυτά δεν γίνονται όλο τον χρόνο καθώς από τέλη Οκτωβρίου το πέρασμα κλείνει τελείως και ο πάγος είναι αδιάσπαστος. Από τα μέσα καλοκαιριού όμως έως και τον Οκτώβριο τα δρομολόγια θα μπορούσαν να είναι τακτικά, κι αυτό ακριβώς σκοπεύει να κάνει η συγκεκριμένη εταιρεία. Για αρχή το πρώτο δρομολόγιο έγινε τον Δεκαπενταύγουστο και στόχο έχει να κάνει άλλα 7 μέχρι να κλείσει το πέρασμα.

Πέρα από τις συνθήκες το τακτικό δρομολόγιο θα φανερώσει και την διάθεση της Ρωσίας και των υπολοίπων χωρών, να διατηρήσουν την γραμμή ανοικτή και με κόστος που δεν θα εμποδίζει την βιωσιμότητά της. Καθώς είναι βέβαιο πως θα επιχειρήσουν να επιβάλλουν τέλος διελεύσεων, μένει να φανεί αν θα επικρατήσει η λογική μιας και το κόστος αυτό δεν πρέπει να είναι απλά λιγότερο από αυτό που συνολικά καταβάλλουν τα πλοία στην Νότια Γραμμή, αλλά σημαντικά μικρότερο για να αντισταθμίσει τον κίνδυνο από τις αντίξοες συνθήκες στους πάγους.

Αν όλα πάνε καλά, από το νέο έτος η εταιρεία θέλει να αυξήσει τον αριθμό των πλοίων που θα λειτουργούν στην γραμμή και να προσθέσει και την Ολλανδία στους προορισμούς της. Αυτή την στιγμή έχει εγκαινιάσει την σύνδεση με το μεγαλύτερο εμπορικό λιμάνι της Αγγλίας, το Felixstowe, όμως υπάρχουν πολλοί πράκτορες που περιμένουν να δουν την πορεία του εγχειρήματος, έτοιμοι να δρομολογήσουν από την Βόρεια Γραμμή τον όγκο των αγαθών που διακινούν.

Για τις μοτοσυκλέτες τα μικρά κοντέινερ δεν αποτελούν καλή λύση καθώς δεν μοιράζεται σε πολλές μονάδες το μεταφορικό κόστος. Για αυτό και ταξιδεύουν στα 40άρια κοντέινερ που αναλόγως μοντέλου μπορεί να χωρέσουν έως και 35 μοτοσυκλέτες, διαιρώντας το μεταφορικό κόστος σε περισσότερα κομμάτια.

Υπάρχουν όμως πολλά εξαρτήματα που έρχονται από την Κίνα και χρειάζονται στις Ευρωπαϊκές γραμμές παραγωγής, τόσο για τις ευρωπαϊκές μάρκες, όσο και για τις δύο Ιαπωνικές που συναρμολογούν μοντέλα τους στην Ευρώπη, που θα μπορούσαν να επωφεληθούν από το μικρότερο κόστος και τον μισό χρόνο στις μεταφορές. Αντίστοιχα και τα ανταλλακτικά των κινέζικων μαρκών θα μπορούσαν να ταξιδεύουν ταχύτερα προς την Ευρώπη τους καλοκαιρινούς μήνες όπου υπάρχει και μεγαλύτερη ζήτηση.

Το μεταφορικό κόστος είχε φτάσει να είναι το μικρότερο πρόβλημα της εφοδιαστικής αλυσίδας μέχρι και πριν την πανδημία, όπου οι τιμές για τα 40άρια κοντέινερ ήταν κάτω από τα δύο χιλιάδες δολάρια και έφτασε να είναι το μεγαλύτερο. Τα εγκαίνια ενός τακτικού δρομολογίου από την Βόρεια Γραμμή είναι μία από τις λύσεις, τουλάχιστον για κάποιους μήνες, απέναντι σε αυτό το πρόβλημα.