Η απάτη της Ε.Ε. για να υπερφορολογήσει τις μοτοσυκλέτες προς όφελος των ασφαλιστικών

Αντιδρά η FEMA
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

12/6/2019

Με την συνηθισμένη απάτη των “επιστημονικών ερευνών και μοντέλων” η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιχειρεί να ανοίξει το δρόμο στα κράτη μέλη για υπερφορολόγηση του μοτοσυκλετισμού, κυρίως όμως να δώσει το δικαίωμα στις ασφαλιστικές εταιρείες να εκτινάξουν στα ύψη τα ασφάλιστρά τους για τους μοτοσυκλετιστές. Και θα το κάνει πράξη όσο οι πολίτες θεωρούν τις Ευροεκλογές “πανηγυράκι” και στέλνουν στην Ευρωβουλή τον κάθε κλόουν για ευρωβουλευτή, με τη δικαιολογία πως τιμωρούν ή στέλνουν “μήνυμα” στην εθνική τους κυβέρνηση. Πίσω στο θέμα μας όμως, που δεν είναι άλλο από τα “μαγειρεμένα” αποτελέσματα της έρευνας που έφερε στο φως της δημοσιότητας η FEMA (Federation of European Motorcyclists’ Associations) δια στόματος του κυρίου Dolf Willigers. Η έρευνα αυτή έγινε για να καθοριστεί (ποσοστιαία) το κόστος που επιβαρύνει την κοινωνία για κάθε ένα μέσο μετακίνησης ξεχωριστά. Δηλαδή να δούμε πόσο κοστίζει στην κρατική και ιδιωτική οικονομία το κάθε χιλιόμετρο που κάνεις με τα πόδια, με το ποδήλατο, με ταξί, με λεωφορείο, με τρένο κ.τ.λ.

Εδώ δεν μιλάμε μόνο για καύσιμα, service, χώρους στάθμευσης και φθορά δρόμων, αλλά και για “κρυφά” κόστη, όπως για παράδειγμα η ηχορύπανση, τα κόστη των ατυχημάτων (νοσήλια, αναπηρικές συντάξεις) η ρύπανση του περιβάλλοντος κ.α.

Το συμπέρασμα αυτής της έρευνας ήταν “φυσικά” να βγάλει τις μοτοσυκλέτες ως το απολύτως πιο ακριβό μέσο μετακίνησης για την κοινωνία! Καθώς οι μοτοσυκλέτες δεν μολύνουν και δεν καταστρέφουν τους δρόμους και τις υποδομές των κρατών όσο τα αυτοκίνητα, με τη μέθοδο της επιλεκτικής χρήσης και παραποίησης των στοιχείων, επέλεξαν να φουσκώσουν όσο μπορούσαν άλλους τομείς, όπως το κόστος νοσηλείας μετά από ατύχημα και του θορύβου. Η πρώτη κατηγορία ενδιαφέρει άμεσα φυσικά τις ασφαλιστικές εταιρείες (οι περισσότερες στην Ευρώπη ανήκουν σε Τράπεζες ή Funds και έχουν ισχυρό λόμπυ μέσα στην Ε.Ε.). Εδώ το μαγείρεμα της έρευνας έγινε με τον εξής απλό τρόπο. Ενώ στην πλειοψηφία των τροχαίων ατυχημάτων με μοτοσυκλέτα στην Ε.Ε. ο μοτοσυκλετιστής είναι θύμα αυτοκινήτου ή φορτηγού, οι “ερευνητές” χρέωσαν το κόστος του τραυματισμού στον ίδιο τον μοτοσυκλετιστή και όχι στον οδηγό αυτοκινήτου ή φορτηγού που έπεσε πάνω του! Προφανώς αυτό ακούγεται τρελό και άκρως αντιεπιστημονικό. Πως είναι δυνατόν το θύμα να χρεώνεται στην έρευνα αυτή το κόστος της πράξης του θήτη;

Γίνεται αν δεν σκεφτείς ως επιστήμονας, αλλά αν σκεφτείς ως ιδιοκτήτης-μέτοχος ασφαλιστικής εταιρείας ή υπουργός υγείας και κοινωνικής ασφάλισης. Τις ασφαλιστικές εταιρείες και τους υπουργούς υγείας δεν τους ενδιαφέρει ποιος φταίει. Είτε σε χτυπήσει φορτηγό, είτε πέσεις μόνος σου θα πληρώσουν το νοσοκομείο, τα φάρμακα και πιθανόν μια σύνταξη αναπηρίας. Οπότε το πρόβλημά τους είναι ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙΣ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ. Αν εξαφανιστείς, κανένα φορτηγό δεν θα χτυπήσει μοτοσυκλετιστή ποτέ ξανά! Πονάει κεφάλι – Κόψει κεφάλι.

Ότι αυτή η έρευνα είναι στοχευμένη απάτη εναντίον του μοτοσυκλετισμού, φαίνεται ξεκάθαρα από το γεγονός, πως για τους ποδηλάτες και για του πεζούς ΔΕΝ λαμβάνεται υπόψη ο τραυματισμός τους από φορτηγά και λεωφορεία ως δικό τους κόστος, αλλά χρεώνεται στα βαρέα οχήματα, που είναι και το λογικό. Αυτό τα λέει όλα.

Κι η αντι-επιστημονική μεθοδολογία αυτής της έρευνας δεν σταματά εδώ. Για να φουσκώσουν το κόστος των δικύκλων (μοτοσυκλετών και μοτοποδηλάτων) στον τομέα της ηχορύπανσης παραθέτουν στοιχεία τα οποία οι ίδιοι λένε κατά γράμμα: ‘based on our own expert guess’. Είναι βασισμένα σε ΔΙΚΕΣ ΤΟΥΣ εκτιμήσεις!!!! Απλά ΘΕΟΥΛΗΔΕΣ! Να πούμε βέβαια εδώ πως έχουν γράψει αυτή την πρόταση, δίχως να γνωρίζουν την ελληνική πραγματικότητα, που οι πάπιες ακούγονται από χιλιόμετρα. Στην υπόλοιπη Ευρώπη το πρόβλημα του θορύβου δεν είναι αυτό που παρουσιάζουν, στην Ελλάδα ναι, είμαστε άλλη περίπτωση. Εδώ ο πιτσιρικάς ή ο ενήλικος με τα δίχως προδιαγραφές μπουριά, δεν σκέφτεται πως περνώντας στις γειτονιές ξυπνάει κάποιο μωρό ή κάποιον σε ανάρρωση κτλ, που βάση στατιστικών based on our own expert guess’ υπάρχει από μία περίπτωση σε κάθε γειτονιά... Η κατάσταση στην Ελλάδα έχει παραγίνει και έχει πράγματι κόστος στην κοινωνία, κόστος σε εργατώρες που θα μείνεις ξύπνιος, κόστος σε παραγωγικότητα που θα χάσεις γιατί απλά κάποιος θεωρεί δικαίωμά του να περάσει από τον δρόμο με πολλά περισσότερα ντεσιμπέλ, από αυτά που θα έπρεπε. Το πρόβλημα είναι πως εκείνοι που έγραψαν την "έρευνα" δεν μιλάνε μόνο για την Ελλάδα. Κι έξω η κατάσταση στους δρόμους με τίποτα δεν δικαιολογεί τέτοιες εκτιμήσεις για την ηχορύπανση!

Το αποτέλεσμα όμως παραμένει. Αυτή η έρευνα-απάτη της Ε.Ε. που λέει πως μία μοτοσυκλέτα επιβαρύνει οικονομικά την κοινωνία έως και 8,47 φορές περισσότερο από ένα αυτοκίνητο, θα καθορίζει τη φορολογία, τα τέλη κυκλοφορίας, τα διόδια και φυσικά ΤΑ ΑΣΦΑΛΗΣΤΡΑ σου. Και για αυτό ακριβώς το λόγο, πρέπει να υπάρχει αντίδραση...

  

 

Πωλείται η πίστα Chuckwalla στην Καλιφόρνια

Ανησυχία στους φίλους των Track Days για το μέλλον των διοργανώσεων
Chuckwalla
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

29/1/2026

Η Chuckwalla Valley Raceway, μία από τις πιο αγαπημένες και καλοδιατηρημένες πίστες της Νότιας Καλιφόρνιας, βγήκε πρόσφατα προς πώληση έναντι 26 εκατομμυρίων δολαρίων. Η είδηση προκαλεί ανησυχία στους λάτρεις των track days, όχι μόνο λόγω του υψηλού τιμήματος, αλλά και επειδή εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση που αλλάζει ριζικά το τοπίο των αμερικανικών πιστών.

Η Chuckwalla, με μήκος 2,68 μιλίων (4,31 χλμ.) και έκταση άνω των 1.000 στρεμμάτων, αποτελεί εδώ και χρόνια έναν από τους βασικούς πυλώνες των track days του Λος Άντζελες. Μαζί με τις πίστες Willow Springs και Buttonwillow, σχηματίζει το τρίγωνο στο οποίο στηρίζεται η καθημερινότητα χιλιάδων οδηγών που αναζητούν ασφαλή χώρο για να εξελίξουν τις ικανότητές τους και να διασκεδάσουν με γρήγορη οδήγηση στην πίστα. Η απόσταση των τριών ωρών από το Λος Άντζελες δεν στάθηκε ποτέ εμπόδιο για τη δημοφιλία της, ενώ η ποιότητα των εγκαταστάσεων και η συνέπεια στη λειτουργία της την καθιέρωσαν ως σημείο αναφοράς.

Ωστόσο, η πώληση της Chuckwalla έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία το κόστος συμμετοχής σε track days στις Η.Π.Α. αυξάνεται δραματικά. Η πρόσφατη εξαγορά του Willow Springs από επενδυτικό fund και η μετατροπή του Circuit of the Americas σε πίστα αποκλειστικά για μέλη (!) αποτελούν ενδείξεις μιας νέας πραγματικότητας: οι πίστες μετατρέπονται σταδιακά σε κλειστά κλαμπ υψηλού κόστους. Στο Willow Springs, για παράδειγμα, η τιμή συμμετοχής σε track day έχει σχεδόν διπλασιαστεί, ενώ τα κόστη ενοικίασης έχουν τριπλασιαστεί, διώχνοντας πολλούς διοργανωτές.

Το μοντέλο λειτουργίας αλλάζει. Οι πίστες που κάποτε βασίζονταν στη συχνή ενοικίαση και στη μαζική συμμετοχή, στρέφονται πλέον σε συνδρομητικά σχήματα με υψηλά αρχικά κόστη και ετήσιες εισφορές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στο ultra-exclusive Thermal Club, η συμμετοχή απαιτεί εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια (250.0000 κόστος εγγραφής, ετήσια συνδρομή δεκάδων χιλιάδων δολαρίων) και υποχρεωτική αγορά κατοικίας ή οικοπέδου εντός του συγκροτήματος με τυπικό κόστος 2-5 εκατομμύρια δολάρια! Η λογική είναι ξεκάθαρη: σταθερά έσοδα, περιορισμένη χρήση, υψηλή αποκλειστικότητα.

Σύμφωνα με στελέχη του χώρου, η πίεση στα λειτουργικά κόστη -κυρίως στην ασφάλιση- ωθεί τις πίστες σε αυτό το μοντέλο. Παράλληλα, η είσοδος ιδιωτικών επενδυτικών σχημάτων αλλάζει τις προτεραιότητες: η αξία του ακινήτου και η μελλοντική μεταπώληση αποκτούν μεγαλύτερη σημασία από την προσβασιμότητα και την κοινότητα των οδηγών.

Η Chuckwalla μέχρι σήμερα λειτουργούσε με τον παραδοσιακό τρόπο: ανοιχτή σε διοργανωτές, ομάδες και ιδιώτες. Ωστόσο, οι πιθανότητες να παραμείνει έτσι μετά την πώληση θεωρούνται περιορισμένες. Η τελευταία δεκαετία υπήρξε “χρυσή εποχή” για τους φίλους των track days στη Νότια Καλιφόρνια. Προσιτές τιμές, πολλές επιλογές και μια κουλτούρα που άνθισε μακριά από την εμπορευματοποίηση. Σήμερα, όμως, το χόμπι γίνεται ολοένα και πιο ακριβό, πιο αποκλειστικό και λιγότερο προσβάσιμο.

Το μέλλον της Chuckwalla θα δείξει αν η πίστα θα παραμείνει ένας ζωντανός χώρος για την κοινότητα ή αν θα ακολουθήσει την πορεία των υπόλοιπων εγκαταστάσεων που μετατράπηκαν σε κλειστά κλαμπ για λίγους.