Η απόπειρα της Triumph με οδηγό τον Guy Martin για το ρεκόρ ταχύτητας

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

19/9/2016

Στην μαγική τοποθεσία των ρεκόρ, την έρημο Bonneville, επέστρεψε η Triumph μετά από την επιτυχημένη προσπάθεια του Αυγούστου, για να προσπαθήσει να καταρρίψει το ρεκόρ ταχύτητας στους δύο τροχούς. Καταρχήν στα πλαίσια της εβδομάδας ταχύτητας, το προκαθορισμένο ετήσιο ραντεβού που γίνεται τον Αύγουστο, η Triumph με οδηγό τον Guy Martin έσπασε το δικό της ρεκόρ με σχεδόν 45 χιλιόμετρα παραπάνω, κι έτσι το Rocket Streamliner έγινε το πιο γρήγορο Triumph στην ιστορία της μάρκας.

Μιλώντας για ιστορία, είναι σημαντικό για την Triumph να σπάσει το παγκόσμιο ρεκόρ, ίσως μάλιστα και σημαντικότερο απ’ ότι είναι για άλλους κατασκευαστές. Κι αυτό γιατί η Triumph είναι παραδοσιακός επισκέπτης στην Bonneville κρατώντας ένα από τα ρεκόρ με την μεγαλύτερη διάρκεια, από το 1955 μέχρι το 1970! Ήταν η εποχή που στην Bonneville έτρεχε η NSU και τα ρεκόρ άλλαζαν χέρια ακόμα και μέσα στην μέρα, σε κάποιες περιπτώσεις. Ωστόσο το παγκόσμιο ρεκόρ της Triumph για την υψηλότερη ταχύτητα με δύο τροχούς, επικράτησε για πολλά χρόνια.

Στην σύγχρονη εποχή, το απόλυτο ρεκόρ κατέχει η «streamliner» μοτοσυκλέτα του Mike Akatiff, που κινείται με δύο κινητήρες Suzuki Hayabusa με μία τουρμπίνα της Garrett και ψύξη με ξηρό πάγο! Οι κανόνες της FIM για την καταμέτρηση του ρεκόρ, προσμετρούν την προσπάθεια και στις δύο κατευθύνσεις, υπολογίζοντας τον μέσο όρο. Αυτό σημαίνει ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα από το πρώτο εγχείρημα, η μοτοσυκλέτα πρέπει να ετοιμαστεί και να επιστρέψει προς τα πίσω, κάνοντας μεγαλύτερο ή παραπλήσιο χρόνο ώστε να προκύψει το δυνατόν μεγαλύτερος μέσος όρος..

Τον Αύγουστο, προς το τέλος της εβδομάδας, η ομάδα της Triumph βρέθηκε να αποκτά την εμπειρία που χρειάζεται ο χειρισμός της «streamliner» μοτοσυκλέτας και οι συγκυρίες την ευνόησαν. Σε μία μέρα που δεν υπήρχε καθόλου αέρας και το έδαφος ήταν στην καλύτερη δυνατή κατάσταση, ο Guy Martin κατάφερε να σπάσει το ρεκόρ της εταιρίας, λίγο πάνω από τα 440 χιλιόμετρα, δίνοντας εμπιστοσύνη στην ομάδα να επιστρέψει σύντομα για να κυνηγήσει το απόλυτο ρεκόρ.

Το ταχύτερο όχημα έχει καταφέρει να σπάσει το φράγμα του ήχου, φτάνοντας σχεδόν τα 1.228 χιλιόμετρα, αν και στην κατηγορία οχημάτων χωρίς τουρμπίνες το ρεκόρ είναι πιο κάτω και χωρίς τεράστια διαφορά, από τα 605.697 km/h που έχει φτάσει η ταχύτερη μοτοσυκλέτα!

Το Rocket Streamliner με οδηγό-πιλότο τον Guy Martin, διαθέτει δύο κινητήρες από το Rocket III με συνολικά 2.970 κυβικά που είναι λιγότερα από το άθροισμα των δύο κινητήρων. Η Carpenter Racing, έχει αναλάβει την εξέλιξη του κινητήρα και δεν ανακοινώνει λεπτομέρειες για την κατασκευή του. Πρόκειται για μία οικογενειακή επιχείρηση που κατασκευάζει χειροποίητες aftermarket εξατμίσεις για μοντέλα της Triumph και διαθέτει την υποστήριξη του εργοστασίου. Αυτό που είναι γνωστό, είναι ότι η «streamliner» της Triumph αποδίδει 1000 ίππους, μόλις στις 9000 στροφές με τουρμπίνα της Garrett –επίσης- και το monocoque πλαίσιο είναι κατασκευασμένο από carbon-kevlar. Ο «αντίπαλος» έχει κατασκευαστεί με ειδικό κράμα ατσαλιού, καθώς θεωρεί το carbon επίφοβο για να διαχειριστεί την επιβράδυνση των αλεξιπτώτων. Ωστόσο η ομάδα που έχει συστήσει η Triumph, απέδειξε ότι μπορεί να κατασκευάσει κάτι απίστευτα ισχυρό και ταυτόχρονα ελαφρύ, πράγμα που δυστυχώς το διαπίστωσαν και στην πράξη.

Χθες, η επιστροφή τους στην Bonneville αποφασίστηκε να τερματιστεί, όταν ο Guy Martin είχε μία πτώση που ευτυχώς ήταν ανώδυνη για εκείνον και συγκριτικά με τα χιλιόμετρα, ελάχιστα καταστροφική και για την μοτοσυκλέτα. Θα χρειαστεί να γίνουν εκτεταμένοι έλεγχοι, για να διαπιστώσουν ότι η μοτοσυκλέτα είναι ικανή να συνεχίσει τις προσπάθειες για την επίτευξη της υψηλότερης τελικής, καθώς η παραμικρή, αθέατη επίπτωση της πτώσης στο πλαίσιο, μπορεί να αποβεί μοιραία στα 600 και πάνω χιλιόμετρα που έχουν θέσει ως στόχο…

Το Rocket Streamliner έχει εξελιχθεί με μέγιστο θεωρητικό όριο τα σχεδόν 650Km/h από το οποίο θα το επιβραδύνουν δύο αλεξίπτωτα και carbon δίσκοι φρένων. Τα ελαστικά είναι της Goodyear, φτιαγμένα ειδικά για την Bonneville, και ως επιλογή αποτελούν μονόδρομο για όσους επιχειρούν κάτι τέτοιο.

Η Goodyear έχει κατασκευάσει ένα ελαστικό που μπορεί να αντέξει τις τεράστιες θερμοκρασίες από την τριβή και ταυτόχρονα την καταστροφική επίδραση της σύστασης του εδάφους, την αιτία της πτώσης του Guy Martin, στην συγκεκριμένη περίπτωση.

Το έδαφος της ερήμου αποτελείται από άλατα και καθιζήματα και σε πολλά σημεία είναι βάλτος από τον οποίο δεν γλιτώνουν ούτε οι ερπύστριες πολεμικού άρματος.. Εκκατομύρια χρόνια πριν, η τοποθεσία αυτή ήταν η συνέχεια της διπλανής υφάλμυρης λίμνης, της μεγαλύτερης του είδους της σε εκείνο το ημισφαίριο και μία από τις μεγαλύτερες της Αμερικής. Επειδή δεν υπάρχει διέξοδος για την λίμνη που δέχεται νερά ποταμών και χειμάρρων, η διατήρηση της στάθμης της γίνεται μέσω της εξάτμισης. Η κοντινή πόλη στην τοποθεσία των ρεκόρ, με τους 1500 κατοίκους, ζει από τον τουρισμό της ταχύτητας και την εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου. Μέρος των αλάτων που προέρχονται από την επεξεργασία  αυτή, χρησιμοποιείται για να στρώνεται η «πίστα» της Bonneville. Ιδιαίτερα σκληρό χωρίς τα ελαστικά να το σκάβουν όπως θα έκαναν στο χώμα, το έδαφος της Bonneville είναι ιδανικό για τον σκοπό που εξυπηρετεί, αλλά συχνά κρύβει παγίδες. Όταν βρέξει γίνεται ένας βούρκος από τον οποίο η μόνη διαφυγή, είναι να περιμένεις να στεγνώσει από τον ήλιο, όμως και πάλι υπάρχει περίπτωση να παραμείνουν σημεία που φαινομενικά είναι στεγνά, κρύβοντας κάτω από μία στεγνή κρούστα, μία λασπώδη παγίδα.

Παρά την εκτεταμένη επιθεώρηση πριν από κάθε προσπάθεια, είναι αδύνατο να εξαλειφθούν όλα αυτά τα σημεία, που αποτελούν και τον πρωταρχικό παράγοντα ατυχημάτων στις εξωφρενικές ταχύτητες που επιχειρούνται. Ένα τέτοιο σημείο ήταν και η αιτία για την πτώση του Guy Martin που έβαλε προσωρινό τέλος στην προσπάθεια της Triumph. Αυτή την στιγμή οι Άγγλοι είναι οι μόνοι που μπορούν να απειλήσουν τον Καλιφορνέζο αεροναυπηγό Mike Akatiff, που θέλει να επιστρέψει στην Bonneville για να σπάσει το δικό του ρεκόρ και πρακτικά είναι χωρίς αντίστοιχο ανταγωνισμό.

Το Rocket Streamliner που καταναλώνει Μεθανόλη και είναι 7,8 μέτρα σε μήκος και λιγότερο από ένα σε ύψος και πλάτος, μπορεί να γίνει η επόμενη ταχύτερη μοτοσυκλέτα του κόσμου, όταν ο Guy Martin επιστρέψει στην Bonneville…

 

Μετά την πτώση:

 

 

Στιγμιότυπα από την προσπάθεια της ομάδας:

MV Agusta: Πέντε μήνες χωρίς παραγωγή – Φήμες για εξαγορά από CFMOTO με ορίζοντα MotoGP και το αγκάθι QJMOTOR

Από το ρεκόρ του 2023 ως την μείωση πωλήσεων κατά 54% του 2025 τα σκωτσέζικα ντους επέστρεψαν στη Schiranna
mv-agusta
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

7/9/2026

Τον Νοέμβριο του 2022 έγινε γνωστή η εξαγορά της MV Agusta από τον Όμιλο Pierer, ο οποίος απέκτησε το 50,1% της ιταλικής εταιρείας και ξεκίνησε ένα μεγάλο πρόγραμμα αναδιοργάνωσής της. Στόχος ήταν να αυξηθεί η παραγωγική ικανότητα της MV σε 15.000 μοτοσυκλέτες ετησίως και, μέσω του δικτύου προμηθειών αλλά και πωλήσεων της ΚΤΜ, να ανεβάσει σημαντικά τις ετήσιες πωλήσεις της. Ο πρώτος δημοσίως ανακοινωμένος στόχος ήταν να φτάσει στις 4.000 πωλήσεις τον χρόνο, με ορίζοντα τις 12.000, ως είχε δηλώσει ο τότε νέος πρόεδρος του ΔΣ της MV, Hubert Trunkenpolz - πρόκειται για ιδρυτικό μέλος της ΚΤΜ, καθώς το Τ στο όνομα προέρχεται από το επώνυμό του.

Το 2023 είχε κλείσει πανηγυρικά για την MV Agusta, αναφέροντας τζίρο 133 εκατομμυρίων ευρώ και κέρδη 11 εκατομμυρίων, επίδοσή που δεν είχε ξαναπετύχει ποτέ στην ιστορία της.

Όλα αυτά ανατράπηκαν έναν χρόνο αργότερα, όταν στα τέλη του 2024 η ΚΤΜ βρέθηκε προ του φάσματος της χρεωκοπίας και σύντομα η εξαγορά της MV Agusta αναστράφηκε, καθώς ο Όμιλος Pierer επέστρεψε το ποσοστό μετοχών του στην οικογένεια Sardarov - του Black Ocean Group που κατείχε την εταιρεία από το 2017 – χάνοντας αρκετά λεφτά, αλλά και έχοντας καθαρίσει την MV από χρέη.

Παρόλα αυτά ωστόσο, η αφαίρεση από την εξίσωση των προμηθευτών της ΚΤΜ, αλλά και του δικτύου πωλήσεών της, είχε άμεση επίπτωση στην MV Agusta, οι επιδόσεις της οποίας τόσο σε πωλήσεις όσο και σε τζίρο βαίνουν σταθερά μειούμενες από το 2024 και μετά, ξυπνώντας εκ νέου φημολογίες περί χρεωκοπίας.

Το 2025 σημείωσε μείωση πωλήσεων της τάξης του 54,3% ενώ φέτος η MV Agusta πούλησε ως και τον Ιούλιο μόλις 1.238 μοτοσυκλέτες, κάνοντας τον στόχο των 4.000 να μοιάζει με όνειρο απατηλό.

Στο μεταξύ, με την επιστροφή των μετοχών στην MV Agusta διορίστηκε νέος διευθύνων σύμβουλος ο Luca Martin, με τον Trunkenpolz να παραμένει στο Δ.Σ. αναλαμβάνοντας το δύσκολο έργο εύρεσης νέων οικονομικών συμμάχων για την MV.

Παρέα με στελέχη της ελβετικής Circular Economy AG, επενδυτικής εταιρείας που επίσης κατείχε μικρό μετοχικό ποσοστό στην MV Agusta, o Trunkenpolz πέρασε το μεγαλύτερο μέρος του 2025 αναζητώντας νέους στρατηγικούς επενδυτές, επικεντρώνοντας τις προσπάθειές του κατά κόρον στην Κίνα με τη συνδρομή της συνεργάτιδας της ΚΤΜ, CFMOTO.

Σύμφωνα με έγκυρες αναφορές του ιταλικού Τύπου, ο Trunkenpolz επιχείρησε να συνδέσει τις βλέψεις για MotoGP των MV Agusta και CFMOTO, προτείνοντας την εξαγορά της πρώτης από τη δεύτερη και κοινή είσοδο στο κορυφαίο πρωτάθλημα Ταχύτητας του κόσμου. Πέρυσι μάλιστα η CFMOTO φερόταν ως έτοιμη να αποκτήσει το 49% της MV Agusta, με πρόβλεψη για απόκτηση μεγαλύτερου μεριδίου στη συνέχεια και οι δύο πλευρές είχαν υπογράψει σχετικό μνημόνιο συνεργασίας.

Η νέα ανατροπή ήρθε μετά την EICMA 2025, όταν o Timur Sardarov διέκοψε τη συνεργασία με τη Circular Economy, σχέση που πλέον έχει οδηγηθεί στα δικαστήρια, ενώ οι Κινέζοι αποσύρθηκαν από τη σχεδιαζόμενη εξαγορά με πληροφορίες να αναφέρουν πως οι οικονομικές απαιτήσεις των Ιταλών κρίθηκαν ως υπερβολικές.

Αυτό μάλλον ρίχνει τίτλους τέλους και στο σενάριο κοινής καθόδου στο MotoGP των CFMOTO και MV Agusta, παρότι είναι δεδομένο πως και οι δύο εταιρείες ονειρεύονται και σχεδιάζουν την παρουσία τους στο παγκόσμιο πρωτάθλημα.

Ένα πρόβλημα είναι η πρόθεση των Κινέζων να επενδύσουν σε δική τους μοτοσυκλέτα για το MotoGP και όχι να τρέξουν με ιταλική βάση, αλλά προέκυψε ένα ακόμη αγκάθι που πιθανότατα έπαιξε καταλυτικό ρόλο στο τέλος των συζητήσεων περί Grand Prix. Η MV Agusta έχει εδώ και μερικά χρόνια μια συμφωνία συνεργασίας με την QJMOTOR, βάσει της οποίας οι Κινέζοι έχουν αδειοδοτηθεί να χρησιμοποιήσουν κινητήρες των Ιταλών σε μοτοσυκλέτες τους, προσφέροντας παράλληλα πρόσβαση στο εμπορικό δίκτυο της QJ ως γερό πάτημα στην αχανή αγορά της Κίνας.

Ο εσωτερικός ανταγωνισμός των CFMOTO και QJMOTOR στην Κίνα ήταν αυτός που έχρισε ως αδύνατη την αγωνιστική συνεργασία της πρώτης με την MV Agusta και πιθανότατα έπαιξε μικρό ή μεγάλο ρόλο και στην απόρριψη του σχεδίου εξαγοράς της ιταλικής εταιρείας.

Αυτή τη στιγμή, ωστόσο, η MV Agusta αντιμετωπίζει ακόμη σοβαρά προβλήματα με την εφοδιαστική της αλυσίδα, καθώς πολλοί έμποροι στην Ευρώπη δηλώνουν πως δεν έχουν δει ούτε μια καινούργια μοτοσυκλέτα το 2026, ενώ αναφέρουν και μεγάλες ελλείψεις σε ανταλλακτικά. Το γεγονός επιβεβαίωσε ο Γερμανός εισαγωγέας της MV δηλώνοντας πως, “άκουσα ανεπίσημα πως η παραγωγή σχεδιάζεται να επανεκκινήσει τον Οκτώβριο, στο μεταξύ δεν έχω ούτε μια καινούργια μοτοσυκλέτα, ούτε καν Brutale 1000, παρά μόνο demo μοντέλα και μεταχειρισμένα. Επίσης δεν έχω παραλάβει ανταλλακτικά εδώ και δύο μήνες…”

Θεωρεί όμως πως δεν υπάρχει κίνδυνος να κλείσει η MV Agusta και πως είναι απλά θέμα χρόνου να βρεθεί η οικονομική υποστήριξη που θα την επαναφέρει σε τροχιά κερδοφορίας, όπως το 2023 και 2024.

Η πραγματικότητα στη Schiranna περιγράφει μια δυσάρεστη εικόνα, με την παραγωγή να έχει πρακτικά σταματήσει από τον Απρίλιο και κυκλοφορούν πληροφορίες για ανεξόφλητες οφειλές σε προμηθευτές. Μια παρτίδα μοτοσυκλετών που είχαν σταλεί στην Αυστρία θα αποδεσμευτεί για πώληση σε Αυστρία, Γερμανία και Ελβετία – χώρες που έχουν κοινό αντιπρόσωπο τη γερμανική MV Agusta Operations GmbH με έδρα στην Κολωνία – αλλά για τον υπόλοιπο κόσμο δεν υπάρχει τίποτε περισσότερο από το προϋπάρχον στοκ, όπου και όσο υπάρχει, καθώς το εργοστάσιο δεν έχει τίποτε να τους δώσει σε αυτή τη φάση.

O Trunkenpolz διαφώνησε με τον Sardarov μετά τη διακοπή συνεργασίας με τη Circular Economy και παραιτήθηκε από τη θέση του στο διοικητικό συμβούλιο της MV Agusta στις 20 Ιουλίου 2026, την ώρα που η γραμμή παραγωγής παραμένει σβηστή επί πέντε μήνες και οι εργαζόμενοι στη Schiranna κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου φοβούμενοι απώλεια των 185 θέσεων εργασίας.

Αμέσως μετά την περσινή EICMA και την κατάρρευση των διαπραγματεύσεων με τη CFMOTO, η MV Agusta ανέθεσε την εύρεση χρηματοδοτών στον Γερμανό Markus Hüter, ιδιοκτήτη της Restart AG που ειδικεύεται στην αναδιοργάνωση εταιρειών που φλερτάρουν με τη χρεωκοπία, ωστόσο ούτε η δική του συνδρομή έχει φέρει αποτέλεσμα ως σήμερα.

Η διοίκηση από την πλευρά της καθησυχάζει πως δεν υπάρχει περίπτωση χρεωκοπίας και πως το μέλλον της MV Agusta είναι εξασφαλισμένο, αλλά τα τρέχοντα δεδομένα δείχνουν αισθητά πιο δυσοίωνα. Σύμφωνα με αναφορές του ιταλικού Τύπου, η MV φέρεται να έχει δημιουργήσει ξανά χρέος δεκάδων εκατομμυρίων, ενώ υπάρχουν δημοσιεύματα πως έχει ήδη καταθέσει αίτημα υπαγωγής σε καθεστώς διαχείρισης, κάτι που, αν αληθεύει, επιβεβαιώνει τους φόβους των εργαζόμενων της.

Το μόνο σίγουρο είναι πως οι επόμενοι μήνες θα είναι κρίσιμοι για την επιβίωση και το μέλλον της MV Agusta.