Η Apple προειδοποιεί για βλάβη των iPhone στα τιμόνια των μοτοσυκλετών
Επηρεάζονται οι φακοί των καμερών από τους κραδασμούς
Από τον
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
17/9/2021
Τεχνική οδηγία της Apple μετά από μία σειρά αναφορών για κάμερες iPhone τηλεφώνων που δεν λειτουργούσαν σωστά αφότου τοποθετήθηκαν σε βάσεις πάνω σε τιμόνια διαφόρων μοτοσυκλετών. Η οδηγία λέει πως πρέπει να αποφεύγεται η παρατεταμένη έκθεση σε κραδασμούς όπως εκείνοι που προέρχονται από τους κινητήρες των μοτοσυκλετών ακόμη κι όταν γίνεται χρήση ελαστικής βάσης που απορροφά μεγάλο μέρος των δονήσεων και των κραδασμών.
Η οδηγία αναρτήθηκε πρώτη φορά στις 10 Σεπτεμβρίου, λίγο πριν την παρουσίαση νεότερου μοντέλου και αφορά όλα τα iPhone από το 6 και μετά, μέχρι και το νεότερο.
Η ευαισθησία εντοπίζεται στην οπτική σταθεροποίηση της εικόνας είτε αυτή γίνεται με σύστημα OIS όπου γυροσκοπικοί αισθητήρες αντιλαμβάνονται την κίνηση του τηλεφώνου και κινούν αντίστοιχα τους φακούς, είτε είναι το νεότερο σύστημα εστίασης όπου μαγνητικοί αισθητήρες στον σένσορα κάθε κάμερας προσπαθούν να αντισταθμίσουν την κίνηση του τηλεφώνου.
Η Apple κάνει λόγο για πρόβλημα που εντοπίζεται σε συγκεκριμένο εύρος συχνοτήτων όπως αυτό που παράγουν οι κινητήρες μεγάλων μοτοσυκλετών, χωρίς να μπαίνει σε περισσότερες λεπτομέρειες, ωστόσο συνιστά προσοχή ακόμη και στην τοποθέτηση των iPhone πάνω σε σκούτερ και μοτοσυκλέτες με κινητήρες μικρού κυβισμού, ακόμη και ηλεκτρικών σκούτερ. Συνιστά να τοποθετούνται ελαστικές βάσεις και ακόμη και τότε η περίοδος έκθεσης να είναι μικρής διάρκειας.
Το ρεπορτάζ δείχνει το αναμενόμενο, οι περισσότερες αναφορές για το θέμα αυτό ήταν από ιδιοκτήτες H-D που είχαν τοποθετήσει το κινητό τους τηλέφωνο στο τιμόνι της μοτοσυκλέτας και πλέον δεν τραβούν μονάχα θολές φωτογραφίες, χωρίς φυσικά να αποκλείονται και ορισμένοι με τελείως διαφορετική κατηγορία μοτοσυκλετών.
Προφανώς και το πρόβλημα που περιγράφει η Apple αφορά κάθε κινητό αλλά και κάθε κάμερα με οπτική σταθεροποίηση εκτός των “action – camera” που έχουν φτιαχτεί για τον σκοπό αυτό.
Honda: Κάνει τη Σαχάρα χρυσωρυχείο στην κατασκευή δρόμων - Για 1η φορά χρήση άμμου από έρημο
Μέσω της PathAhead οι Ιάπωνες παρουσίασαν το νέο τεχνητό υλικό Rising Sand
Από τον
Θοδωρή Ξύδη
7/4/2026
Η άμμος της ερήμου ήταν μέχρι πρότινος ένα υλικό που δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί στην οδοποιία και τις οικοδομές και η νεοσύστατη PathAhead της Honda είναι η εταιρεία που έρχεται για να το αλλάξει αυτό με το Rising Sand και μια τεχνολογία που δίνει λύσεις ποικιλοτρόπως.
Η νέα startup εταιρεία της Honda προέκυψε από το πρόγραμμα δημιουργίας νέων επιχειρήσεων "IGNITION" των Ιαπώνων και κάνει ντεμπούτο παρουσιάζοντας το νέο υλικό που βάζει στο παιχνίδι την άμμο της ερήμου στην κατασκευή δρόμων.
Όπως στα κτίρια, η άμμος είναι ένα από τα βασικά υλικά που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή δρόμων και η άμμος που πληροί τις προδιαγραφές για αυτόν τον σκοπό είναι εκείνη που βρίσκεται στη θάλασσα, τα ποτάμια και τα λατομεία. Η άμμος της ερήμου δεν πληροί τις προδιαγραφές γιατί οι κόκκοι της είναι πιο λείοι και στρογγυλοί από αυτό που χρειάζεται στην οδοποιία, τα κτήρια και τις υποδομές. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, μεταξύ άλλων η Σαουδική Αραβία, η οποία εισάγει άμμο για να οτιδήποτε χρειάζεται να χτίσει και να κατασκευάσει!
Η διαδικασία κοκκοποίησης της Honda για τη δημιουργία του Rising Sand
Ως το δεύτερο πιο χρησιμοποιημένο υλικό στον πλανήτη από τον άνθρωπο μετά το... νερό, υπολογίζεται ότι περίπου 50 δισ. τόνοι άμμου (και χώματος) χρησιμοποιούνται κάθε χρόνο στις κατασκευές σε όλον τον κόσμο με ρυθμό που σε καμία περίπτωση δεν επιτρέπει την φυσική αναπλήρωση της άμμου, η οποία έχει εξαιρετικά μεγάλη σημασία στη διατήρηση οικοσυστημάτων στις περιοχές που βρίσκεται -ακόμη περισσότερο στα ποτάμια-, της βιοποικιλότητας αλλά και του περιορισμού των φυσικών καταστροφών σε τοπικό επίπεδο -όπως πλημμύρες-, ειδικά στα ποτάμια.
Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω δεν είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς τον τεράστιο περιβαλλοντικό αντίκτυπο που έχει η αφαίρεση τόσο μεγάλων ποσοτήτων άμμου από ποτάμια, λίμνες και θάλασσες, ενώ σίγουρα κανείς δεν μπορεί να φανταστεί αυτή τη στιγμή ότι υπάρχει σχετική έλλειψη άμμου σε όλον τον κόσμο για κατασκευές, λόγω των περιορισμών που προσπαθούν να επιβάλλουν κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί στην ανεξέλεγκτη συλλογή της από οπουδήποτε.
Το τεχνητό αδρανές Rising Sand δημιουργείται έπειτα από κοκκοποίηση της άμμου που προέρχεται από έρημο, με αύξηση από 100 μm σε κόκκους διαμέτρου μερικών χιλιοστών, με την τεχνολογία που έχει αναπτύξει η Honda. Σύμφωνα με την PathAhead, έχει διάρκεια ζωής που φτάνει τα 20 χρόνια, η χρήση του έναντι άμμου θαλάσσης ή ποταμιών μειώνει το κόστος κατά 60%, ενώ μειώνεται σημαντικά και ο περιβαλλοντικός αντίκτυπος.
Η εταιρεία αναφέρει επίσης ότι έναντι αντίστοιχων φυσικών αδρανών υλικών η αντοχή του παρουσιάζεται αυξημένη κατά 2,5 φορές. Έτσι η τυπική διάρκεια ζωής ενός δρόμου μπορεί να αυξηθεί από τα 10 σε περισσότερα από 20 χρόνια και έτσι μειώνεται κατά 60% το κόστος, ενώ η τιμή του Rising Sand αναμένεται να είναι κοντά σε εκείνη των συμβατικών υλικών που χρησιμοποιούνται στην οδοποιία.
Το πάνω δεξί κομμάτι οδοστρώματος περιέχει Rising Sand σε αντίθεση με το αριστερό που έχει φυσικά δομικά υλικά
Στο τιμόνι της νεοσύστατης PathAhead βρίσκεται ο ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, Masayuki Iga. Ο Ιάπωνας πέρασε 11 χρόνια στη Honda R&D κάνοντας έρευνα σε διάφορα υλικά στο ομώνυμο ερευνητικό τμήμα των Ιαπώνων και εξειδικεύτηκε στην εξέλιξη ατσάλινων φύλλων για χρήση στην αυτοκινητοβιομηχανία αλλά και στην εξέλιξη βιώσιμων υλικών.
Η Honda αναμένεται να χτίσει εργοστάσιο επεξεργασίας στην Κένυα το 2028 για να παράγει τοπικά Rising Sand σε μια στρατηγική κίνηση με την αφρικάνικη ήπειρο να έχει μόλις το 20% των δρόμων της με ασφαλτόστρωση. Σε συνδυασμό με την ελλιπή τους συντήρηση το κόστος μεταφορών στην Αφρική υπολογίζεται ότι είναι τρεις φορές υψηλότερο έναντι πιο αναπτυγμένων περιοχών του πλανήτη.
Ο Masayuki Iga με ένα κομμάτι δρόμου με Rising Sand
Honda και PathAhead φαίνεται να έχουν έναν θησαυρό στα χέρια τους που θα αξιοποιήσουν αρχικά στην Αφρική. Μετά από αυτήν την εξέλιξη πότε άραγε θα αρχίσουμε να ανησυχούμε και για τις ερήμους του πλανήτη;