Η Bimota ξανά σε πωλητήριο, αυτή την φορά στα χέρια της Kawasaki

Κάθε χρόνο η ίδια ιστορία…
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

24/9/2019

Το Yesterbike ξεκίνησε νέο κύκλο εικασιών και γύρω του χορεύει αυτή την στιγμή όλος ο Ιταλικός τύπος. Συνίσταται υπομονή. Διότι κάθε χρόνο ίδια εποχή, πριν την EICMA, το Yesterbike κάνει ακριβώς το ίδιο, βγάζει μία είδηση πως η Bimota αλλάζει χέρια. Πέρσι ήταν Αμερικανοί επενδυτές, τώρα είναι η Kawasaki εκείνη που ετοιμάζεται να εξαγοράσει την Bimota.

Πέρσι ο Ιταλικός τύπος είχε αποφύγει την μαζική αναπαραγωγή της είδησης από το Yesterbike, τώρα όμως δίνουν πολύ μεγαλύτερη βάση στα λεγόμενά τους. Γιατί να τους πάρει κανείς στα σοβαρά εκεί στο Yesterbike; Διότι πρόκειται για ένα club ιταλόφιλων που είναι κοντά στους ανθρώπους του εργοστασίου. Επίσης οι Marco Chiancianesi και Daniele Longon που είχαν εξαγοράσει την Bimota με στόχο το 2015 να θέσουν το εργοστάσιο στο Rimini σε πλήρη παραγωγή, τα έχουν βρει σκούρα και έχουν ανοικτά παραδεχτεί στον τύπο πως βρίσκονταν εκτός επιχειρηματικού πλάνου και προσανατολιζόντουσαν στην μεταπώληση της εταιρίας.

Από την μία λοιπόν είναι βέβαιο πως οι τωρινοί ιδιοκτήτες της Bimota θέλουν να την πουλήσουν, και από την άλλη έχεις έναν που επώνυμα ανακοινώνει πως η Kawasaki προχώρησε στην εξαγορά και σε λίγες ημέρες θα το δηλώσει και επίσημα. Καθόλου τυχαία που ο Ιταλικός τύπος έσπευσε να αναπαράγει σωρηδόν την είδηση, εκφράζοντας και την επιθυμία να είναι αληθινή.

Συστήνουμε υπομονή, διότι όλο αυτό μπορεί να είναι κι ένα τέχνασμα για να φανερωθεί ενδιαφέρον εκεί που ήταν υποτονικό και να προσελκυσθεί κάποιος τρίτος επενδυτής. Μπορεί να είναι και αλήθεια. Τις επόμενες ημέρες θα ξέρουμε. Οι Ιταλοί δημοσιογράφοι δεν μπόρεσαν να βρουν κάποιους από τους παραπάνω στο τηλέφωνο, δεν απαντούσε κανείς, βρήκαν όμως τον Giuseppe Morri, τον άνθρωπο που ίδρυσε την Bimota, 78 χρονών πλέον και εκτός εταιρίας από το 1993. Τους είπε πως δεν έχει την παραμικρή ιδέα για το αν ευσταθεί η είδηση, αλλά θα ήθελε πολύ η Kawasaki να έχει πάρει την Bimota γιατί εκείνοι που την είχαν τα τελευταία 20 χρόνια ήταν άχρηστοι να κάνουν το παραμικρό.

Ο ίδιος δεν θα ήθελε να έχει πλέον καμία ανάμειξη γιατί έχει αποσυρθεί δεκαετίες τώρα, όμως θα ήθελε πραγματικά να είναι αλήθεια και εύχεται να δει το «παιδί» του να πηγαίνει καλύτερα! Υπάρχει επίσης η συνέχεια στην ιστορία, που θέλει τον σχεδιαστή της Thesis να επιστρέφει στην Bimota, κάτι που πολύ κόσμος σε ολόκληρη την υδρόγειο θα ήθελε να ακούσει. Κι αυτό γιατί η Bimota ήταν για μία περίοδο το καλύτερο “made in Italy”. Ο Roberto Pontiroli του Yesterbike motoclub που ήταν ο άνθρωπος που έκανε την ανακοίνωση αυτή, εν αναμονή ενός επίσημο δελτίου τύπου, συνεχίζει λέγοντας πως η Bimota θα μείνει στην Ιταλία, όμως είναι η επιθυμία της Kawasaki. Με λίγα λόγια είναι τόσο καλή σαν είδηση που δεν μπορεί κανείς να κατηγορήσει τους Ιταλούς που την αναπαράγουν συνέχεια και της δίνουν υπόσταση. Δίνουμε σε εσάς όλη την πληροφορία που υπάρχει αυτή την στιγμή, διότι θα φτάσει και στον ελληνικό τύπο ως κάτι βέβαιο και σίγουρο και θέλουμε να προλάβουμε τις αντιδράσεις, συνιστώντας υπομονή. Μακάρι πάντως να δούμε και Kawasaki-Bimota, μετά τις Yamaha - Bimota και την Ducati - Bimota που άφησαν εποχή ως YB series και DB series. Ώρα για KB series! 

Ιταλία: Υποχρεωτικές πινακίδες για ηλεκτρικά πατίνια και χάος από την πρώτη μέρα

Από την Κυριακή 17 Μαΐου ισχύει ο νέος νόμος, φόβος για τσουνάμι ενστάσεων
πατίνι
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

18/5/2026

Η Ιταλία έχει από χτες, Κυριακή 17/5, θέσει σε ισχύ έναν νέο νόμο που προβλέπει πως τα ηλεκτρικά πατίνια θα πρέπει υποχρεωτικά να εκδίδουν πινακίδες κυκλοφορίας, τόσο τα ιδιωτικά, όσο και αυτά που ανήκουν σε εταιρικούς στόλους ως ενοικιαζόμενα.

Οι πινακίδες αυτές είναι πλαστικά αυτοκόλλητα διαστάσεων 5x6 εκατοστά, τα οποία εκδίδονται από δημόσια αρχή μέσω ειδικής ιστοσελίδας με προδιαγραφές που εγγυώνται τη γνησιότητά τους, μη επιτρέποντας την αντιγραφή τους και με κόστος περίπου 35 ευρώ για τον ιδιοκτήτη. Η τοποθέτησή τους πρέπει να γίνεται είτε σε ειδική βάση, όπως στις μοτοσυκλέτες, ή στην κολώνα του τιμονιού αν δεν έχουν άλλη βάση.

Μόνο που η πρεμιέρα του νέου νόμου δεν ήταν τόσο βελούδινη όσο θα ήθελε ο Ιταλός υπουργός Μεταφορών (και πρώην πρωθυπουργός), Matteo Salvini, καθώς αντιμετωπίζει δύο σοβαρότατα προβλήματα.

Το πρώτο αφορά στις καθυστερήσεις έκδοσης των πινακίδων, με τις πρώτες εκτιμήσεις να μιλούν για πάνω από 15.000 οχήματα σε αναμονή για να μπορέσουν να κυκλοφορήσουν. Η συντριπτική τους πλειοψηφία είναι ενοικιαζόμενα, έτσι η απουσία πινακίδων είναι σοβαρότατο πρόβλημα με άμεσες και μετρήσιμες συνέπειες.

Γι’ αυτό μάλιστα η οργάνωση προστασίας καταναλωτών Codacons έχει ζητήσει παράταση ισχύος του μέτρου από την κυβέρνηση, χωρίς ωστόσο να εισακουστεί. Στο μεταξύ η αστυνομία της πόλης Bari διαφημίζει τους αυστηρούς ελέγχους που έχει ξεκινήσει από τις πρώτες ώρες της Κυριακής, πιάνοντας μόνο την πρώτη μέρα 10 πατίνια χωρίς πινακίδες, με πρόστιμα που φτάνουν ως τα 400 ευρώ.

Το δεύτερο πρόβλημα είναι η κλοπή των πινακίδων. Από την πρώτη μέρα ένας μεγάλος αριθμός πατινιών που κυκλοφόρησαν κανονικά με τις πινακίδες τους βρέθηκαν άνευ, καθώς κάποιοι έσπευσαν να τις ξεκολλήσουν, κάτι που όπως φαίνεται δεν είναι και πολύ δύσκολο, ειδικά όταν μιλάμε για στόλους ενοικιαζόμενων που παρκάρουν στον δρόμο όλη μέρα.

Και εδώ αναδεικνύεται ένα τρίτο ζήτημα, καθώς οι πινακίδες δεν συνδέονται με συγκεκριμένο πατίνι, αλλά με το ΑΦΜ του ιδιοκτήτη – λογικότατα, αφού θα χρειαζόταν αριθμός πλαισίου και κινητήρα για να ταυτοποιηθεί το όχημα. Εύκολα κάποιος μπορεί χρησιμοποιεί την ίδια πινακίδα για διάφορα πατίνια, όσο εύκολα μπορεί να βγάλει την αυτοκόλλητη πινακίδα και είτε να ισχυριστεί πως του την έκλεψαν, ή να κλέψει μια ξένη για το δικό του.

Τα παραπάνω αρχίζουν λοιπόν να αγχώνουν τις ιταλικές αρχές, με κάποιες φωνές, όπως η Codacons, να προβλέπουν τσουνάμι ενστάσεων κατά προστίμων με εύλογες δικαιολογίες, όπως υπάρχει και κίνδυνος για σωρεία μηνύσεων από εταιρείες ενοικίασης για απώλεια εισοδήματος. Γεγονός που κάνει την όλη υπόθεση να θυμίζει πολύ την τυπική ελληνική πραγματικότητα: μέτρα στο πόδι, με τη δημόσια εικόνα της κυβέρνησης να λειτουργεί τόσο ως αφορμή, όσο και ως τελικός στόχος των μέτρων.