Η Ducati Desmosedici του Nicky Hayden δημοπρατείται για ένα εντυπωσιακά υψηλό ποσό
Η τιμή της ξεκινάει από 195.000 και μπορεί να φτάσει τα 280.000 ευρώ!
Από τον
Παύλο Καρατζά
13/8/2025
Αν θέλετε να αποκτήστε μια αγωνιστική Ducati Desmosedici GP8 του Nicky Hayden θα πρέπει να βγάλετε βαθιά την τσέπη σας, καθώς μία τέτοια μοτοσυκλέτα βγαίνει σε δημοπρασία το προσεχές Σαββατοκύριακο στις Η.Π.Α.
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Ο Casey Stoner και η Desmosedici GP7 ήταν άπιαστοι κατά ης σεζόν MotoGP 2007. Ο Αυστραλός στέφθηκε πρωταθλητής και έθεσε τέλος σε μια μακρά περίοδο κυριαρχίας των Ιαπώνων, καθώς η Ducati έγινε έπειτα από πολλά χρόνια ο πρώτος ευρωπαϊκός κατασκευαστής που αναβάτης της κατέκτησε το πρωτάθλημα. Την τελευταία φορά ήταν η MV Agusta το 1974, όταν πάνω στην σέλα της στέφθηκε πρωταθλητής ο Giacomo Agostini.
Την επόμενη χρονιά, η Ducati αποφάσισε να αποκτήσει για team-mate του Stoner τον Nicky Hayden που αντικατέστησε τον Marco Melandri. Μετά τον τελευταίο αγώνα της σεζόν 2008, η συνεργασία του Hayden με τη Repsol Honda έληξε έπειτα από έξι σεζόν. Ο Hayden είχε την ευκαιρία να οδηγήσει αμέσως μετά την λήξη του πρωταθλήματος την αγωνιστική Ducati εκείνης της σεζόν - την GP8 - αλλά και της επόμενης, την GP9. Η GP8 ήταν διακοσμημένη με ειδική εμφάνιση “Stars and Stripes”, ως φόρο τιμής στις Αμερικανικές ρίζες του αναβάτη και δεν περιλάμβανε χορηγούς εκτός από τα λογότυπα της Bridgestone.
Η μοτοσυκλέτα που προσφέρεται αποκτήθηκε από το εργοστάσιο της Ιταλικής εταιρείας τον Φεβρουάριο του 2010. Η GP8 διαθέτει έναν καινούργιο στροφαλοθάλαμο, ένα ρεζερβουάρ καυσίμου Hayden που χρησιμοποιήθηκε σε αγώνες, καθώς και άλλα εξαρτήματα Hayden και αυθεντικά Ducati MotoGP, τα οποία αποκτήθηκαν όλα ταυτόχρονα το 2010. Μάλιστα, με τα κατάλληλα ανταλλακτικά, η μοτοσυκλέτα θα μπορούσε να μπει και πάλι στην πίστα, αλλά οι πιθανότητες να γίνει αυτό είναι ελάχιστες, καθώς το πιο πιθανό είναι να αποκτηθεί από κάποιον συλλέκτη που θα ξοδέψει ένα σοβαρό εξαψήφιο ποσό για να την προσθέσει στην ήδη μεγάλη συλλογή του.
Ο εφευρέτης του Start&Stop σχολιάζει: "Ο Τραμπ σκότωσε την τεχνολογία που κάνει τα αυτοκίνητα πιο οικολογικά"
Ο 88χρονος Mauro Palitto, δημιουργός του πρώτου Start&Stop, μιλά για την απόφαση των ΗΠΑ να καταργήσουν περιβαλλοντικά κίνητρα
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
4/3/2026
Από το κέντρο έρευνας της FIAT μέχρι τη Regata ES του 1983, η ιδέα που γεννήθηκε από ένα απλό χρονόμετρο έγινε παγκόσμιο στάνταρ. Σήμερα όμως, η πολιτική απόφαση των ΗΠΑ φέρνει το Start&Stop ξανά στο προσκήνιο.
Ο Mauro Palitto, σήμερα 88 ετών, γεννημένος στη Ρώμη αλλά ταυτισμένος με το Τορίνο λόγω της μακράς του πορείας στο θρυλικό εργοστάσιο Lingotto της FIAT, είναι ο άνθρωπος πίσω από το πρώτο σύστημα αυτόματης διακοπής και επανεκκίνησης κινητήρα σε αυτοκίνητο παραγωγής. Στις αρχές της δεκαετίας του ’80, ως υπεύθυνος μοντέλου για τα Ritmo και Regata της FIAT, παρουσίασε το πρώτο αυτόματο Start&Stop στο FIAT Regata ES, ένα σύστημα ικανό να σβήνει τον κινητήρα κατά τη στάση και να τον επανεκκινεί μέσα σε λίγα δέκατα του δευτερολέπτου.
Σήμερα, η απόφαση της Υπηρεσίας Προστασίας Περιβάλλοντος (EPA) των ΗΠΑ, κατόπιν πρωτοβουλίας της κυβέρνησης του Donald Trump, να καταργήσει τα ομοσπονδιακά περιβαλλοντικά κίνητρα που συνδέονται με το Start&Stop, έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις με μέρος των κατασκευαστών να χαιρετίζουν την πρωτοβουλία.
Για τον Palitto, όμως, το τίμημα είναι ξεκάθαρο, αύξηση εκπομπών και οπισθοδρόμηση.“Η διοίκηση Τραμπ έχει λάβει αποφάσεις που θα χαρακτήριζα σχεδόν εγκληματικές. Αυτή η πρωτοβουλία κινείται στην ίδια κατεύθυνση”, σχολιάζει. “Το Start&Stop δεν είναι ιδεολογική επιβολή. Είναι μια απλή και αποτελεσματική τεχνική λύση που μειώνει κατανάλωση και εκπομπές χωρίς να επιβαρύνει τον χρήστη ή τη βιομηχανία.”
Η αρχή του Start&Stop
Για να κατανοήσει κανείς την απαρχή της ιδέας, πρέπει να επιστρέψει στο 1982, στο Centro Ricerche FIAT. Εκεί, ο Palitto είδε ένα παλιό FIAT 128 με αυτοσχέδια συσκευή που κατέγραφε τους χρόνους ρελαντί.
“Οδήγησα από το Orbassano στο Mirafiori, περίπου 15 χιλιόμετρα. Μου πήρε 35 λεπτά και ανακάλυψα ότι το αυτοκίνητο είχε μείνει ακίνητο πάνω από 10 λεπτά με τον κινητήρα να δουλεύει.”
Αυτό το απλό δεδομένο έγινε η σπίθα, γιατί να μη σβήνει αυτόματα ο κινητήρας όταν το αυτοκίνητο είναι σταματημένο με το κιβώτιο στην νεκρό και να επανεκκινεί όταν ο οδηγός θελήσει να ξεκινήσει;
Οι δοκιμές έγιναν αρχικά σε Ritmo που προορίζονταν για απόσυρση. Τα αποτελέσματα ήταν καλύτερα του αναμενομένου και απέδειξαν ότι η συχνή επανεκκίνηση δεν προκαλούσε σημαντική φθορά. Το 1983, η Regata ES έγινε το πρώτο αυτοκίνητο παραγωγής στον κόσμο με αυτόματο Start&Stop στον βασικό εξοπλισμό, σχεδόν δύο δεκαετίες πριν η τεχνολογία διαδοθεί ευρέως στα τέλη των ‘90s και στις αρχές των 2000s, με τα δίκυκλα να ακολουθούν και την τεχνολογία να βρίσκει εφαρμογή κυρίως σε scooter αστικής χρήσης.
Το τεστ με τους ταξιτζήδες
Σήμερα, ο Palitto δεν οδηγεί πλέον. Μετακινείται με ταξί και κάθε διαδρομή είναι μια μικρή έρευνα αγοράς. “Χρησιμοποιείτε το Start&Stop;” ρωτά τους οδηγούς.
Πολλοί το απενεργοποιούν. “Λένε ότι είναι ενοχλητικό ή ότι χαλάει τη μπαταρία και τον κινητήρα. Είναι μύθοι”, απαντά. “Το κλειδί είναι ο ηλεκτρονικός έλεγχος στροφών. Το σύστημα αποδεσμεύει την μίζα μόλις ο κινητήρας φτάσει γωνιακή ταχύτητα που υποδηλώνει πραγματική εκκίνηση. Αυτό συμβαίνει σε μόλις λίγα δέκατα του δευτερολέπτου και περιορίζει τη φθορά σε σχέση με μια παρατεταμένη χειροκίνητη εκκίνηση."
Ιδιαίτερα για ταξί που κινούνται κατά 90% σε αστικό περιβάλλον, το όφελος είναι σαφές, εκεί όπου το ρελαντί κυριαρχεί, το Start&Stop έχει τη μεγαλύτερη επίδραση.
Το μέλλον είναι ηλεκτρικό
Παρά την απογοήτευσή του, ο Palitto βλέπει την εξέλιξη της τεχνολογίας με ρεαλισμό. “Δεν μπορούσα να φανταστώ ότι θα υποχωρούσε λόγω πολιτικής επιλογής. Πίστευα ότι θα ξεπεραστεί φυσιολογικά, στο πλαίσιο της ηλεκτροκίνησης.”
Στην Ευρώπη, όπως επισημαίνει, οι κανονισμοί είναι αυστηροί, αλλά η υποδομή δεν έχει ακόμη αναπτυχθεί επαρκώς. Στις ΗΠΑ, θεωρεί ότι πρόκειται για συνειδητή πολιτική επιλογή.
“Είτε αρέσει είτε όχι, το μέλλον είναι ηλεκτρικό. Στα robotaxi του αύριο δεν θα υπάρχει Start&Stop, γιατί δεν θα υπάρχει κινητήρας εσωτερικής καύσης. Εκεί θα είναι η πραγματική τομή.”
Και ίσως τελικά, η εφεύρεση που γεννήθηκε από δέκα λεπτά ρελαντί σε μια διαδρομή 15 χιλιομέτρων να περάσει στην ιστορία ως ένα από τα τελευταία μεγάλα βήματα εξοικονόμησης στην εποχή της βενζίνης, πριν η ίδια η βενζίνη γίνει παρελθόν, πράγμα που μοιάζει να βρίσκεται ακόμα αρκετά μακριά, όπως επιβεβαιώνουν και οι τελευταίες εξελίξεις