Η Ducati Desmosedici του Nicky Hayden δημοπρατείται για ένα εντυπωσιακά υψηλό ποσό

Η τιμή της ξεκινάει από 195.000 και μπορεί να φτάσει τα 280.000 ευρώ!
Nicky
Από τον

Παύλο Καρατζά

13/8/2025

Αν θέλετε να αποκτήστε μια αγωνιστική Ducati Desmosedici GP8 του Nicky Hayden θα πρέπει να βγάλετε βαθιά την τσέπη σας, καθώς μία τέτοια μοτοσυκλέτα βγαίνει σε δημοπρασία το προσεχές Σαββατοκύριακο στις Η.Π.Α.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Ο Casey Stoner και η Desmosedici GP7 ήταν άπιαστοι κατά ης σεζόν MotoGP 2007. Ο Αυστραλός στέφθηκε πρωταθλητής και έθεσε τέλος σε μια μακρά περίοδο κυριαρχίας των Ιαπώνων, καθώς η Ducati έγινε έπειτα από πολλά χρόνια ο πρώτος ευρωπαϊκός κατασκευαστής που αναβάτης της κατέκτησε το πρωτάθλημα. Την τελευταία φορά ήταν η MV Agusta το 1974, όταν πάνω στην σέλα της στέφθηκε πρωταθλητής ο Giacomo Agostini.

Την επόμενη χρονιά, η Ducati αποφάσισε να αποκτήσει για team-mate του Stoner τον Nicky Hayden που αντικατέστησε τον Marco Melandri. Μετά τον τελευταίο αγώνα της σεζόν 2008, η συνεργασία του Hayden με τη Repsol Honda έληξε έπειτα από έξι σεζόν. Ο Hayden είχε την ευκαιρία να οδηγήσει αμέσως μετά την λήξη του πρωταθλήματος την αγωνιστική Ducati εκείνης της σεζόν - την GP8 - αλλά και της επόμενης, την GP9. Η GP8 ήταν διακοσμημένη με ειδική εμφάνιση “Stars and Stripes”, ως φόρο τιμής στις Αμερικανικές ρίζες του αναβάτη και δεν περιλάμβανε χορηγούς εκτός από τα λογότυπα της Bridgestone.

Ducati

Η μοτοσυκλέτα που προσφέρεται αποκτήθηκε από το εργοστάσιο της Ιταλικής εταιρείας τον Φεβρουάριο του 2010. Η GP8 διαθέτει έναν καινούργιο στροφαλοθάλαμο, ένα ρεζερβουάρ καυσίμου Hayden που χρησιμοποιήθηκε σε αγώνες, καθώς και άλλα εξαρτήματα Hayden και αυθεντικά Ducati MotoGP, τα οποία αποκτήθηκαν όλα ταυτόχρονα το 2010. Μάλιστα, με τα κατάλληλα ανταλλακτικά, η μοτοσυκλέτα θα μπορούσε να μπει και πάλι στην πίστα, αλλά οι πιθανότητες να γίνει αυτό είναι ελάχιστες, καθώς το πιο πιθανό είναι να αποκτηθεί από κάποιον συλλέκτη που θα ξοδέψει ένα σοβαρό εξαψήφιο ποσό για να την προσθέσει στην ήδη μεγάλη συλλογή του.

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες