Η Ducati και διασύνδεση οχημάτων

Η Ducati επενδύει στην ασφάλεια
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

12/7/2018

Η Ducati συνεχίζει να επενδύει στο τομέα της ασφάλειας και σε συνεργασία με την Audi, συμμετείχαν στην πρώτη επίδειξη στην Ευρώπη ενός καινούργιου συστήματος, του C-V2X, που επιτρέπει την επικοινωνία μεταξύ μοτοσυκλετών και αυτοκινήτων. Τον Απρίλιο, η εταιρεία από την Bologna της Ιταλίας, περιέγραψε την στρατηγική πορεία που θα ακολουθήσει με το πρόγραμμα “Safety Road Map 2025”, αναπτύσσοντας νέα συστήματα ασφαλείας. Στα πρώτα βήματα του σχεδίου είναι η επέκταση του πεδίου δράσης του cornering ABS, παρουσιάζοντας μοτοσυκλέτες με ραντάρ μπρός και πίσω στις μοτοσυκλέτες της ως το 2020. Επίσης, η Ducati πειραματίζεται μαζί με διάφορους κορυφαίους κατασκευαστές, σε νέες τεχνολογίες που θα εξοπλίσουν τις μοτοσυκλέτες της μακροπρόθεσμα και βραχυπρόθεσμα.

Μια από αυτές τις τεχνολογίες είναι και το C-2VX, ένα ασύρματο σύστημα επικοινωνίας μεταξύ όσων χρησιμοποιούν τους δρόμους όπως αυτοκίνητα, μοτοσυκλέτες, ποδηλάτες, πεζοί αλλά και υπηρεσίες που έχουν να κάνουν με τη μετακίνηση. Η τεχνολογία του C-V2X αποτελεί βασικό κλειδί στην μετάβαση σε 5G για τις εφαρμογές που αφορούν την άμεση επικοινωνία μεταξύ των οχημάτων και του περιβάλλοντα χώρου τους. Στην επίδειξη συμμετείχε ένα Audi Q7 και Audi A4 μαζί με το Multistrada 1200 Enduro τα οποία ήταν εξοπλισμένα με το C-V2X που χρησιμοποιούσε τον επεξεργαστή της Qualcomm® 9150.

Η επίδειξη περιλάμβανε τυπικά σενάρια στα οποία εμπλέκονται μοτοσυκλέτες και αυτοκίνητα, δείχνοντας πως το C-2VX, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ώστε να βελτιώσει την οδική ασφάλεια. Το ένα σενάριο αφορούσε τη σύγκρουση σε διασταύρωση, όπου το όχημα εξοπλισμένο με το C-2VX, άλλαζε πορεία βγαίνοντας από τη διασταύρωση για να αποφύγει τη κρούση με τη μοτοσυκλέτα που είχε προτεραιότητα. Επίσης, το άλλο σενάριο είχε να κάνει με τη προειδοποίηση σύγκρουσης κατά τη διάρκεια αριστερής στροφής αποφεύγοντας τη σύγκρουση με τη μοτοσυκλέτα. Το τελευταίο σενάριο αφορούσε την προειδοποίηση σε φρένα πανικού του μπροστινού οχήματος, στη προκείμενη περίπτωση της μοτοσυκλέτας.

“Αυτό είναι το τέλειο παράδειγμα, αποδεικνύοντας πως η μοντέρνα τεχνολογία μπορεί στο μέλλον να βελτιώσει δραστικά την ασφάλεια των μοτοσικλετιστών” δήλωσε ο Pierluigi Zampieri, διευθυντής καινοτομίας οχημάτων της Ducati Motor Holding. “Πράγματι, το σύστημα επικοινωνίας C-2VX αποτελεί βασικό στοιχείο στο project της Ducati 2025 safety road map.”

Η επίδειξη ήταν η πρώτη της ConVeX που συμπεριλάμβανε τη Audi, Ducati, Ericsson, SWARCO, το τεχνικό πανεπιστήμιο της Kaiserslautern, και τη Qualcomm CDMA technologies GmbH.

Ετικέτες

Ε.Ε.: Χάνεται ο στόχος της οδικής ασφάλειας – Προτείνει ακόμη περισσότερους περιορισμούς και αστυνόμευση

Το πόρισμα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ασφάλειας των Μεταφορών καταλήγει σε μια Ευρώπη δύο ταχυτήτων – Ο καλός βορράς και ο απείθαρχος νότος
athens road
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

16/7/2026

Στα τέλη του Ιούνη δημοσιεύτηκε το πόρισμα του ETSC, European Transport Safety Council ή Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Ασφάλειας Μεταφορών, για τα πεπραγμένα της γηραιάς ηπείρου στον τομέα της οδικής ασφάλειας. Πρόκειται για μια μελέτη που έγινε σε ένα ενδιάμεσο στάδιο της δεκαετίας 2020-2030, για την οποία η Ευρωπαϊκή Ένωση έθεσε ως στόχο να μειωθούν στο μισό οι θάνατοι από τροχαία.

Τέσσερα χρόνια πριν φτάσουμε στο 2030, το ETSC διαπιστώνει πως ο ρυθμός μείωσης των θανάτων σε τροχαία είναι ο μισός από τον επιθυμητό, κάτι που σημαίνει πως ο στόχος πιθανότατα δεν θα επιτευχθεί.

Το 2025 περίπου 19.500 άνθρωποι έχασαν τις ζωές τους σε τροχαία και περισσότεροι από 100.000 τραυματίστηκαν σοβαρά. Αυτό ωστόσο συνιστά μείωση κατά 15% από τα επίπεδα προ covid, δηλαδή ως το 2019, ενώ η Ε.Ε. αναζητούσε μια μείωση της τάξης του 31% για να βγει ο στόχος του 2030.

eu road death rates
Με γαλάζιο η καμπύλη που αντιστοιχεί στην μετρήσιμη πραγματικότητα, με μπλε σκούρο η καμπύλη που στόχευε η Ε.Ε.

Αυτό σημαίνει επιπλέον πως για τα επόμενα χρόνια ως το τέλος αυτής της δεκαετίας η ετήσια μείωση θα πρέπει να είναι διπλάσια του τρέχοντος ρυθμού για να επιτευχθεί το ποθητό αποτέλεσμα.

Η μελέτη ενσωματώνει στοιχεία από τις 31 χώρες, περιλαμβάνοντας τις 27 χώρες-μέλη της Ε.Ε. – που έχουν δεσμευτεί στον στόχο του 2030 – συν τις Μεγάλη Βρετανία, Ελβετία, Νορβηγία και Σερβία.

Το συμπέρασμα που αβίαστα αναδύεται από την επεξεργασία των στατιστικών στοιχείων από τις χώρες αυτές είναι πως κάποιες λίγες έχουν υπερβεί τους στόχους τους, ενώ οι περισσότερες υπολείπονται, μεταξύ αυτών και η Ελλάδα.

Τη μεγαλύτερη μείωση σε θανάτους από τροχαία μετά το 2019 σημειώνει η Πολωνία με 43%, ενώ πάνω από τον στόχο κινήθηκαν στο διάστημα αυτό η Δανία (32%) και το Βέλγιο (31%).

Η Νορβηγία και η Σουηδία δεν εμφάνισαν ανάλογα μεγάλα ποσοστά μείωσης, αλλά δεν χρειαζόταν κιόλας καθώς αυτές είναι οι δύο χώρες που ήδη είχαν τα μικρότερα ποσοστά θανατηφόρων τροχαίων σε όλη την Ευρώπη, με 19 θανάτους ανά ένα εκατομμύριο κατοίκους.

Υπάρχει δε και το αντιπαράδειγμα της Ολλανδίας, η οποία εμφάνισε αύξηση των θανάτων σε τροχαία κατά την τελευταία δεκαετία και είναι η μόνη ευρωπαϊκή χώρα με επίδοση που επιδεικνύει “λάθος” πρόσημο.

Η δε Ελλάδα, κατά την προηγούμενη δεκαετία ήταν σταθερά μεταξύ των χειρότερων κρατών σε θανάτους από τροχαία, με πάνω από 113 ανά εκατομμύριο κατοίκων την πρώτη δεκαετία του 2000. Το 2015 η χώρα μας είχε βελτιώσει πολύ τη θέση της, αλλά παρέμενε μεταξύ των χειρότερων παραδειγμάτων με πάνω από 68 θανάτους ανά εκατομμύριο. Αφήσαμε πίσω την κόκκινη αυτή ζώνη για να περάσουμε στη δεύτερη χειρότερη το τελευταίο διάστημα (2020-2025) όπου βρίσκονται χώρες με 44-55 θανάτους ανά εκατομμύριο κατοίκων, όπως οι Πορτογαλία, Ιταλία, Γαλλία, Αυστρία και Ουγγαρία. Μάλιστα το 2021 το ETSC είχε βραβεύσει την Ελλάδα για τη μεγαλύτερη ποσοστιαία μείωση σε θανατηφόρα ατυχήματα εκείνη τη χρονιά.

eu road death rates
Η εικόνα της Ε.Ε. το 2025 (σε θανάτους από τροχαία ανά εκατομμύριο κατοίκων)

Το πρόβλημα τώρα είναι πώς το ETSC, βλέποντας πως ο στόχος δεν επιτυγχάνεται, στρέφει τα βέλη του προς κάθε σκέψη ή τακτική που θεωρεί πως εκτροχιάζει τον σκοπό του. Έτσι επιτίθεται εναντίον μέτρων που είχαν περισσότερο οικονομική χροιά, όπως το πάγωμα των απαιτήσεων για εξοπλισμό ασφαλείας στα μικρά ηλεκτρικά αυτοκίνητα για μια δεκαετία, απόφαση που είχε ληφθεί για να βοηθήσει την εξάπλωση της ηλεκτροκίνησης διατηρώντας το κόστος τους σε σταθερά επίπεδα.

Ζητά από την Ε.Ε. να μην κάνει καμιά υποχώρηση στα στάνταρ ασφαλείας των οχημάτων (όπως η προαναφερθείσα για ηλεκτρικά αυτοκίνητα), ενώ προτείνει οριζόντια θέσπιση ορίων ταχύτητας 30 km/h στις πόλεις, 70 km/h στους επαρχιακούς και 120 km/h στους αυτοκινητοδρόμους.

Θέλει επίσης από τα κράτη-μέλη να εντείνουν την επιβολή του νόμου – βλέπε ακόμη περισσότερα μπλόκα και τεχνικοί έλεγχοι – και να δώσουν περισσότερα κονδύλια για την οδική ασφάλεια.

Αν δεν διαβάσατε πουθενά σε αυτό το κείμενο τη λέξη “παιδεία”, μην ψάχνετε, δεν σας διέφυγε, απλώς δεν υπάρχει καν. Η κλασική λύση κάθε πολιτικού φορέα είναι πάντα η ίδια: αστυνόμευση, αστυνόμευση κι άλλη αστυνόμευση. Αυτή όμως είναι μόνο μια πτυχή του προβλήματος και δυστυχώς η λιγότερο αποδοτική, καθώς στοχεύει στις συνέπειες του προβλήματος και όχι στις αιτίες του.

Αν θεωρείται πρόβλημα όταν κάποιος τρέχει πολύ γρήγορα με τη μοτοσυκλέτα μου, είναι ακόμη χειρότερο πρόβλημα να θεωρεί ως αναφαίρετο δικαίωμά του να τρέχει. Το δε κράτος, όχι απλώς δεν φρόντισε από νωρίς να του μάθει τι σημαίνει υπευθυνότητα στην κοινωνία που όλοι μαζί ζούμε, αλλά δεν του προσφέρει και καμιά εναλλακτική για να μπορεί να ξεμπουκώσει νόμιμα.

autobahn
Το μαγικό σήμα των γερμανικών Autobahn που δηλώνει πως δεν υπάρχει όριο ταχύτητας

Η Γερμανία είναι η μόνη χώρα σε όλη την Ευρώπη που έχει αυτοκινητόδρομους χωρίς όρια ταχύτητας και ταυτόχρονα απολαμβάνει μια από τις καλύτερες επιδόσεις σε οδική ασφάλεια με λιγότερους από 34 θανάτους ανά εκατομμύριο. Αυτό με τη λογική του ETSC θα έπρεπε να είναι πρακτικά αδύνατον. Ίσως λοιπόν να μην είναι η ίδια η ταχύτητα το πρόβλημα, αλλά το πώς και πότε τη χρησιμοποιούμε.

Αν λοιπόν υπάρχει κάτι με ουσιαστική αξία σε αυτήν την έκθεση, κρύβεται στις λέξεις “περισσότερα κονδύλια για την οδική ασφάλεια”. Ναι, χρειάζονται πόροι, όχι όμως για νέα περιπολικά και κάμερες μόνο, αλλά για σωστούς δρόμους και για εκπαιδευτικά προγράμματα που να μαθαίνουν στα παιδιά τη σωστή κουλτούρα οδήγησης πριν πιάσουν τιμόνι, αντί για συμμόρφωση υπό τον φόβο του προστίμου.